4

CAROLINA WASHINGTON

Three Months later

Nagkaroon ng party sa kumpanya at alam ko naman ang dahilan nito.

"Ready ka na hija? Teka parang nag gain ka ng weight." tanong ni Mommy sa akin at napansin niya ang katawan ko.

"Yes po Mommy. Medyo po napapadalas kasi ang pagkain ko ng mga sweets." sagot ko, dahil ayon naman ang totoo.

"Ok, sige bumaba ka na para maka alis na tayo." sagot ni Mommy.

"Sige po sunod na ako." ani ko sabay ayos nang aking buhok.. Hindi ko kasi pinagalaw ito sa mga stylist na nagpunta kanina. Gusto ko bagsak lang ang katawan ko. Tumayo ako at humarap sa salamin. Napansin ko nga na medyo umuumbok ang tyan ko pero hindi naman ako nangangamba. Hanggang sa---" hindi, hindi naman siguro. Talaga namang ireggular ang mens ko noon pa. Iwinaksi ko ang mga iniisip ko.

Isang sulyap pa bago ako lumabas ng kwarto.

---

At Heritage Park Hotel

Sobrang daming tao hindi ko ganon lubusang akalain na maraming bisita ang pamilya ko.

At nang nakapasok na ako sa loob tinawag ako ni daddy at mommy. Nauna kasi sila sa hotel at sumunod na lang ako.

"Ladies and gentleman let us give her a round of applause our unica hija Carolina Washington the next CEO of our company." balita ni Mommy sa lahat ng taong nakasaksi roon.

Isang nakakabinging masigabong palakpakan ang binungad nila sa akin. Hindi ko lubos akalain na dito pala sasabihin nila Mommy at daddy ang plano nilang pag upo ko. I couldn't imagine na darating ang araw na ito. Altough, alam ko naman na iisang anak lang ako ng parents ko kaya wala silang ibang pagmamanahan ng lahat ng mga ari-arian nila kundi ako lang rin naman.

Nang makarating ako sa stage napabuntong hininga ako sa dami ng tao para akong naoover whelm hanggang sa unti-unti akong di makahinga at biglang akong nahilo at nag black-out lahat.

Bago ako mawalan ng malay rinig na rinig ko si Mommy na sumisigaw.

"Call the ambulance. Help us please."

Yan ang huling narinig ko.

Nagising ako na nasa apat sa sulok na ako ng kwarto. Wala sila Mommy at daddy.

"Mom, dad." tawag ko ng magising ako na wala akong makita ni isa man lang sa kanila.

Nang magbukas ang pintuan kita ko ang mga tingin nila sa akin na parang may ginawa akong mali. Gulong gulo ako kaya ng magtanong si Mommy mas hindi gumagana ang utak ko.

"Buntis ka? tatlong buwan na? Si Kyle ba ang daddy ng bata?" sunod sunod na tanong niya.

"Tell us hija. Hindi pwedeng malaman 'to ng mga press kundi pagpepyestahan nila ang pamilya natin." ani ni daddy na kita sa mata ang pagka disappoint sa akin. Hindi ko gusto pero nangyari naman na.. Pero ang nakakainis lang sarili pa rin niya at reputasyon ang kanyang iniisip.

"Mom, I'm sorry but it's not K....Kyle." nauutal na sagot ko halos maumid ang dila ko sa labis na takot na aking nararamdaman.

"W-What?" gulat na wika ni Mommy at isang malakas na sampal ang natanggap ko. Kauna unahang beses niya akong nasaktan.

"Abort it." mariing wika ni daddy. Buonh akala ko kakampi ko siya pero hindi rin pala.

"Nababaliw na ba kayo? Anong abort? No! This is mine." mariing wika ko at totoo naman wala silang karapatan para sa anak ko.

"Kasiraan yan sa pamilya natin. Sino ba ang ama niyang dinadala mo. Nakipag sex ka sa ibang lalaki habang may boyfriend ka pa??" wika ng Mommy niya na ikinagulat niya na ganon siya husgahan.

"Hindi niyo siya kilala. At kahit sabihin ko pa hindi na rin naman magbabago ang lahat." sagot ko. Gusto kong manindigan sa magiging anak ko. Hinaplos ko nag nagsisimula ng umumbok kong tyan na halata na rin naman lalo sa suot kong fitted dress.

Buong akala ko nanaba lang ako. Hindi ko alam na buntis na pala ako.

Nang makita ko ang mga matalim nilang tingin hindi ako makatingin sa kanila at umiwas ako.

"Kausapin mo yang anak mo, Matilda." wika ng aking daddy sabay talikod at balya ng pintuan pag labas.

Naiwan kami ng Mommy ko.

"Hija, sundin mo na ang gusto ng daddy mo. Masisira ang buhay mo dahil sa batang dinadala mo. Kung mahal ka ng nakabuntis sayo pananagutan ka niya kaso hindi--" Hindi ko siya pinatapos sa pagsasalita.

"Mommy, hindi niya alam at wala akong planong ipaalam sa kanya." final na sagot ko.

"Hija, hwag matigas ang ulo mo." wika ni Mommy.

At maya maya lang may mga nurse ang lumapit sa akin at ang isa ay ininjection-an ako.

"Mom, anong ibig sab--" hindi ko na natapos ang lahat ng sasabihin ko ng mawalan ako ng malay.

---

At Abortion Clinic

Nagising ako na parang may kakaiba sa paligid ko. Nag-uusap usap sila. Hanggang sa makarinig kami ng sunod sunod na putok ng baril.

"Raid! Raid! Walang kikilos na masama." sigaw ng pulis. Masakit ang ulo ko at nahihilo pa ako.

"Ikaw bakit ka nandito? Nagpapa abort ka rin? Hindi ko ba alam na kasalanan yang ginagawa mo." ani ng pulis na isa-isang pinupusasan na ang mga kasama ko sa loob ng abortion clinic.

"H...Hindi wala akong balak. Nagising na lang ako na nandito na ako." sagot ko kasabay nang panginginig ng boses ko.

"Ha? Hindi mo alam teka diba--" hindi natapos ng pulis ang sasabihin ng magclick ang camera. Ilang anggulo nilang nakuhaan ang mukha ko bago ko natakpan.

Hindi nila ako pinaniwalaan at dinala nila ako sa himpilan ng pulisya..

"Makinig nga kayo sa akin wala nga akong alam.. Bakit ba ayaw niyong maniwala sa akin." paliwanag ko kaso nanatiling bingi ang lahat.

Hanggang sa nagulat na lang kaming lahat ng dumating siya.

"Leave her alone." maawtoridad na wika nito.

Lahat ng mga pulis ay napatigil sa pag iinterogate sa akin.

Nang lumapit ito sa akin at hinawakan ang braso ko.

"I pay her bailed now. Excuse us." ani ni Kenjie Taylor. Ang daddy ng magiging anak ko.

Anong ginagawa niya rito? Sino ang nagpapunta sa kanya rito?? Mga tanong ko sa aking sarili na hindi ko masagot sa ngayon.