Chapter 3

Matalik na magkaibigan ang mga lolo nina Sebastian at Althea mula pa noong kabataan nila. Dahil sa matibay na samahan ng dalawang pamilya, napagkasunduan nilang ipakasal ang kanilang mga apo sa isa't isa pagdating ng tamang panahon.

Habang lumalaki, walang naging pagtutol si Sebastian sa kasunduang iyon. Sa katunayan, dalawang taon niyang niligawan si Althea bago siya nito tuluyang sinagot isang buwan na ang nakalipas.

Pagpasok pa lamang ni Althea sa loob ng mansyon, agad niyang nakita ang eksenang bumungad sa sala.

Mahigpit na nakakapit si Celina sa braso ni Sebastian habang nakangiting tila nagpapacute.

"Kuya Sebastian, tingnan mo nga ako. Bagay ba sa akin ang kwintas na 'to?"

Hindi na nag-abalang magpalit pa ng sapatos si Althea. Diretso siyang naglakad papunta sa sala.

Nang mapansin siya ng lalaki, agad na napunta rito ang kanyang tingin.

Matangkad si Althea. Fourteen years old pa lamang siya nang matuklasan siya ng isang talent scout. Simula noon ay sunod-sunod na ang kanyang mga project bilang model sa iba't ibang advertisement at magazine, dahilan upang unti-unti siyang makilala sa industriya.

Napakaganda ng kanyang mukha, para siyang manika dahil sa puti ng kanyang kutis. Halos perpekto na rin ang hubog ng kanyang katawan. Para kay Sebastian, wala na siyang maipipintas sa panlabas na anyo ng babae.

Ngunit may mga ugali ito na matagal na niyang hindi gusto, masyado itong mailap at mahinhin. Hindi tulad ni Celina na laging malambing, maalaga at marunong din magpalambing. 

Isang buwan na silang opisyal na magkasintahan, ngunit kahit simpleng yakap ay madalas siyang tanggihan ni Althea. Palagi nitong sinasabi na hindi pa iyon ang tamang panahon para sa mga ganun bagay, at kailangan nito maghintay. 

Sa isip ni Sebastian, sobra naman ata ang pagiging conservative nito. Sa panahon ngayon, simpleng yakap ay ipinagkakait pa. 

Habang pinagmamasdan niya ang napakagandang mukha ni Althea, lalo lamang dumilim ang kanyang ekspresyon.Napansin ni Celina na mula nang dumating ang kapatid niya ay tila wala na siyang halaga sa paningin ni Sebastian.Unti-unting namuo ang inggit sa kanyang dibdib.

“Althea, nakauwi ka na pala.” kunwaring nag-aalala ang tono niya. “Ano pala nangyari sayo kagabi? Sandali lang ako nawala para mag cr, pagbalik ko hindi na kita makita. Tapos hindi ka rin naman umuwi, saan ka ba nag punta?”

Bigla siyang napasinghap na tila may ngayon lang napansin sa kanyang kapatid.

"Naku... Althea, ano'ng nangyari sa leeg mo? Bakit ang daming pula niyan?"

Pagkasabi pa lamang ni Celina, mabilis na lumapit si Sebastian.Pagkakita niya sa mapupulang marka sa leeg ng babae, biglang nanlaki ang kanyang mga mata.Kasabay nito ay tuluyang nagdilim ang kanyang mukha.

"Althea." Halos kumalabog ang malamig niyang boses. "Ano ang nangyari sayo kagabi?"

Pagkakita ng babae sa mga matang puno ng galit at pagdududa, kumirot ang kanyang dibdib.

"Bakit hindi mo muna tanungin si Celina?" Nanginginig ang boses niya. "Baka kasi alam niya ang sagot,siya ang may kagagawan ng lahat. Siya ang nagplano para ipahamak ako."

"Kuya Sebastian!" Agad na kontra ng kapatid niya habang namumuo ang mga luha sa kanyang mga mata. "Huwag kang maniwala sa kanya. Bakit ko naman gagawin iyon sa sarili kong kapatid? Kagabi, ikaw ang inalagaan ko. Magkasama tayo halos buong gabi."

Nanatiling malamig ang mukha ni Sebastian.Noong birthday party ni Althea kagabi, nalasing siya.Si Celina ang nag-asikaso sa kanya hanggang sa matapos ang selebrasyon.Sa totoo lang, nakakaramdam pa sana siya ng kaunting konsensya kay Althea.

Ngunit nang makita niya ang mga bakas sa leeg nito, napalitan agad iyon ng matinding galit.Iningatan niya ang babaeng ito. Minahal at pinagkatiwalaan, ngunit ito pala ang ibabalik nito sa kanya?

Matalim ang tingin ni Sebastian, tila ba isa iyong matalas na kutsilyo na handang sumaksak anumang oras.Hindi na niya hinayaang makapag paliwanag pa ang babae.

"Matagal ko nang naririnig ang mga tsismis tungkol sa'yo. Sinasabi nilang mahusay kang makipaglaro sa mga lalaki,” seryosong sambit ng lalaki. “Hindi ako naniniwala noon, pero ngayon malinaw na sa akin ang lahat.” 

Tumatangong nakangisi ang lalaki bago ulit nagsalita.

"Sa harap ko lang pala nagpapanggap kang mahinhin at inosente, pero ang totoo nasa loob naman pala ang kulo…"

Hindi na natapos ang kanyang sasabihin, mabilis na dumapo sa kanyang pisngi ang kamay ng babae.Napaling ang mukha ni Sebastian sa lakas ng pagka katama.

“Bakit ba ang hirap sayo na paniwalaan ako?” umiiyak na tanong ng babae.

“Hindi ako tanga, Althea. Nasa harap ko na ang ebidensya. Ano sa tingin mo ang iisipin ko matapos kong makita ang mga marka sa leeg mo?” galit na sabi ng lalaki.

“Hindi ko alam kung saan nanggaling ang mga iyan! Dahil kay Celina, nahilo ako at nawalan ng malay. May nilagay siya sa inumin ko. Kaya pala panay ang abot niya sa akin ng alak!” depensa ni Althea.

“Tingin mo maniniwala pa ako? Huwag mo kaming gawing tanga. Pati sarili mong kapatid, idadamay mo sa kasinungalingan mo? Ginusto mo ang nangyari, kaya panagutan mo.”

Napapikit si Althea.

Unti-unting nawala ang natitirang pag-asang maiintindihan siya ng lalaking pinakamamahal niya.

Nang muli siyang dumilat, wala na ang luha sa kanyang mga mata.

Tanging matinding pagkadismaya na lamang ang naroon.

“Kung iyon ang pinili mong paniwalaan...” mahina ngunit matatag niyang sabi, “wala na akong dahilan para magpaliwanag pa.”

Tumalikod siya at dahan-dahang naglakad palayo.

Sa bawat hakbang niya, pakiramdam niya ay tuluyan niyang iniiwan ang lalaking minsan niyang pinangarap makasama habambuhay.

Hindi niya alam...

Ang pagtalikod na iyon ang magiging simula ng pinakamalaking pagsisisi sa buhay ng lalaki.