Chapter 4

Nanginginig sa galit si Althea, taas niyang tinitigan si Sebastian. Nasaan na ang lalaking minsang naging malambing sa kanya? Ang lalaking halos sambahin siya at tratuhing parang isang pinakamakinang na diyamante?

Siya ang biktima sa nangyari kagabi, siya ang niloko at sinubukan ipahamak ng kanyang itinuturing na kapatid. Pero imbes na paniwalaan siya ng lalaki, mas pinili nitong kampihan ang babaeng hindi niya akalain na sisira sa buhay niya. Ito ba ang sinasabi nitong pag mamahal?

“Sebastian,” malamig niyang sabi. “Uulitin ko sa'yo. Si Celina ang nagplano ng lahat ng nangyari kagabi. Sino ba ang paniniwalaan mo? Ako na mapapangasawa mo o ang kapatid ko?”

“Nasaan ang ebidensya mo?” malamig na sagot ng lalaki habang hinihimas ang pisnging namula dahil sa sampal ng babae. Madilim ang kanyang mukha at nanlilisik ang kanyang mga mata. 

“See wala kang mapakita na patunay dahil wala naman talaga. Ganyan ka talaga. Malandi, pabago-bago ng lalaki, at walang hiya!”

Halos sumabog sa galit ang lalaki, para sa kanya minahal niya ang babae nang buong puso. Kahit gusto niya itong yakapin o halikan noon, pinigilan niya ang sarili dahil iginagalang niya ang kagustuhan nito.

Pero ngayon malalaman niyang binigay nito ang sarili sa ibang lalaki...

Pakiramdam niya ay niloko siya ng babaeng pinakamamahal niya. Samantalang napagtanto ni Althea na wala ng saysay ang anumang paliwanag niya. Hindi rin naman siya pinaniniwalaan ng lalaki. 

Ngayon niya nakita na pwede na pala mag artista ang kanyang kapatid, dahil sa husay nitong umarte na akala mo isang inosente at aping-api. Nagagawa pa nitong umiyak, kaya naman lahat ng tao ay kumakampi rito.

Huminga ng malalim si Althea bago mapait na ngumiti.

“Sebastian, kung ganun din naman pala na hindi mo ko kayang paniwalaan. Mas mabuti sigurong itigil na natin to, dahil mukhang wala na rin naman patutunguhan kung itutuloy natin to.” seryosong sambit ng babae.

“Sasabihin ko na lang kina Lolo na hindi na ko pumapayag sa kasunduan nilang magpakasal tayo.”

Parang tinamaan ng kidlat ang lalaki, hindi niya akalaing ganon lang kadaling bibitawan ng babae ang kanilang kasunduan. Para sa kanya ibig bang sabihin nito ay wala talaga siyang halaga sa puso ng babae?

Hindi na siya nilingon pa ni Althea, sa halip diretso itong lumapit sa kanyang kapatid at…Isang malakas na sampal ang tumama sa kaliwang pisngi nito.

“Althea, ikaw—”

Isa pang sampal ang dumapo sa kabilang pisngi.

“Althea!”

Dalawang sunod na sampal pa ang ibinigay niya. Namumula na sa galit ang babae.

“Para iyon sa lahat ng ginawa mo sa akin!”

Bago pa siya makadagdag ng isa pang sampal, mahigpit nang hinawakan ni Sebastian ang kanyang pulsuhan. Madilim ang mukha nito.

“Sige Althea! Subukan mo pa ulit saktan si Celina, hindi ako magdadalawang isip na saktan ka.”

Namaga na ang magkabilang pisngi ng babae dahil sa mga sampal na kanyang natamo. May sugat pa ang gilid ng kanyang labi, at punong-puno ng luha ang kanyang mga mata.Mukha siyang nakakaawa, pero dahil na sa harap nila ang lalaki hindi siya nangahas na gumanti.

“Kuya Seb...” umiiyak niyang sabi. “Ang sakit ng mukha ko... Hindi ko talaga pinlano ang nangyari kay Ate kagabi. Mali ang paratang niya sa akin...bakit ko naman gagawin yun sa kanya eh parang tunay na kaming magkapatid.”

Tiningnan ni Sebastian ang pamamaga ng mukha at duguang labi ni Celina.Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin kay Althea.Kahit bata pa ang mukha nito, hindi maitago ang pambihirang ganda nito.

Ngunit nang maalala niya ang nangyari kagabi, napalitan ng matinding pagkasuklam ang kanyang mga mata.

“Walang hiya ka talaga!”

Malakas niyang itinulak si Althea bago agad niyang niyakap si Celina.Naka-high heels pa ang babae.Dahil sa malakas na tulak, nawalan siya ng balanse. Mabilis siyang bumagsak paatras, malakas na tumama ang kanyang likod sa gilid ng mesa. Halos hindi niya maintindihan ang sakit na kanyang nararamdaman.

Hindi niya napigilang maluha, hindi niya akalain na kaya siyang saktan ng lalaking mahal niya. Samantalang si Celina ay nakasandal sa dibdib ni Sebastian, palihim itong ngumiti kay Althea. Isang ngiti na puno ng pagyayabang at pangaasar.

Kinagabihan, nilagnat si Althea.Bandang hatinggabi, nagising siya dahil sa sobrang tuyot at hapdi ng kanyang lalamunan.Masakit ang buong katawan niya habang dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama.

Lumalakad siyang pababa sana ng hagdan para uminom ng tubig.Nang mapadaan siya sa master bedroom sa ikalawang palapag, napansin niyang may ilaw pa sa loob.

Hindi niya alam kung bakit, pero kusa siyang napalapit sa p***o.Paglapit niya, narinig niya ang usapan sa loob.

“Hon, hindi ka ba natatakot na malaman ni Althea na kasama ka rin sa plano ni Celina laban sa kanya?”

Mabilis na namutla si Althea, boses iyon ng kanyang madrasta. Narinig niyang tumawa ng malamig ang kanyang ama.

“Kung hindi tayo magsasalita, at hindi rin magsasalita si Celina, paano niya malalaman?”

Nanginig ang buong katawan ng babae. Hindi niya alam kung bakit tinuloy niyang makinig sa usapan ng kanyang ama at madrasta. Muling nagsalita ang ginang. 

“Siguro kahit sa panaginip, hindi maiisip ni Althea na si Celina ang tunay mong anak.” tumigil ito saglit bago tinuloy ang kanyang sasabihin. 

“Mas lalong hindi niya alam na bago mo pa pinakasalan ang nanay niya, tayo na talaga ang magkarelasyon. At pinakasalan mo lang ang nanay niya dahil gusto mong makuha ang yaman ng pamilya ng lolo niya”

Napahalakhak ng malakas si Leandro.

“Katulad lang siya ng baliw niyang ina, saksakan ng tanga. Ako mismo ang nagpalaki sa kanya para maging walang silbi, kaya imposibleng maisip niya ang katotohanan.”

Saglit na huminto ang kanyang ama.

“At kahit malaman pa niya, ano naman? Wala na rin siyang magagawa, dahil naipasa ko na sa pangalan ko ang lahat ng ari-ariang iniwan ng matanda.”

Tumango ang babae.

“Sayang lang at hindi natuloy ang orihinal nating plano kagabi.”

“Hindi man siya napunta sa lalaking inihanda natin, nasira pa rin naman siya.”

“Hindi lang natin alam kung sinong lalaki ang nakasama niya, pero sapat na iyon.”

“Hindi na tatanggapin ng mga Dela Cruz ang isang maduming babae na tulad niya bilang manugang.”

“Kapag nangyari iyon, buong puso nang mamahalin ni Sebastian si Celina.”