Chapter 7

Ceelin

Ang kaibigan ko lamang ang inaasahan kong magliligtas sa akin. Lihim akong nananalangin na sana ay bumalik na siya mula sa comfort room.

Nabuhayan ako ng pag-asa nang marinig kong bumukas ang pintuan. Ngunit sa halip na si Yvee ang pumasok ay ang madilim na mukha ni Phil ang aking nakita.

Agad na sinipa nito ang lalaking nakadagan sa akin at galit na galit na inundyan ito ng walang humpay na suntok. Kung hindi lamang nawalan ng malay ang lalaki ay hindi pa hihinto sa Phil sa pagsuntok sa kanya.

Tahimik akong umiyak at sumandal sa upuan habang naka-ekis sa dibdib ko ang aking mga braso. Nilapitan ako ni Phil at niyakap ng mahigpit. Mas lalo akong napaiyak dahil sa seguridad na naramdaman ko. Pakiramdam ko ay ligtas ako sa kanyang mga bisig.

"It's okay. I'm here. You're safe now," narinig kong bulong niya sa likuran ng tainga ko bago ako nawalan ng malay.

Nang pagbalikan ako ng malay ay nasa loob na ako ng isang silid. Akmang babangon na ako nang bumukas ang pintuan ng silid at pumasok si Phil. May dala itong maliit na mangkok sa kamay.

"Nasaan ako?" agad kong tanong sa kanya. Lihim akong napamura nang biglang sumakit ang ulo ko. Ito yata ang tinatawag nilang hangover. Ayoko nang  makaramdam ng ganito kaya ipinapangako ko sa sarili ko na hindi na ulit ako maglalasing ng sobra.

"Nandito ka sa bahay ko," sagot ni Phil sa tanong ko. Lumapit siya sa kama at naupo  sa tabi ko. "Drink this hangover soup para mabawasan ang hangover mo."

Sa halip na inumin ang hangover soup na hawak nito ay tinitigan ko lamang iyon. Kailanman ay hindi ko naranasan ang ganitong pag-aalaga sa kanya. It's a pity that I need to be reborn just to experience his care.

"Maraming salamat sa  pagliligtas mo sa akin mula sa lasing na lalaking iyon, Mr. Salvatore," I thanked him in a cold voice. "I will go home now."

"Inumin mo muna itong hangover soup," pigil sa akin ni Phil nang akmang bababa na ako sa kama. "And please, just call me by my name. Nagmumukha akong elder kapag ganyan ka-pormal ang tawag mo sa akin."

Huminga ako ng malalim bago ko kinuha ang hangover soup sa kamay ni Phil at hinigop lahat. Magmumukha qkong walang utang na loob kapag tinanggihan ko ang pagmamagandang-loob niyang iyon. Ngunit ang pagtawag sa first name niya ay hindi ko gagawin. Ayokong isipin niya na magiging close na kaming dalawa dahil iniligtas niya ako.

"Salamat sa soup, Mr. Salvatore." Tuluyan na akong bumaba sa kama at hinagilap ang bag ko. Nakita ko iyon sa ibabaw ng maliit na bedside table. Nagmamadaling kinuha ko ito bago ako naglakad palabas ng silid.

"Why are you avoiding me, Ceelin? Mukha ba akong tao na hindi mapagkakatiwalaan? I just saved you last night, remember?" inis ang boses na wika ni Phil. Naudlot ang paglabas ko sa silid at seryoso ang mukha na hinarap siya.

"It's better for us to keep our distance far away from each other, Mr. Salvatore. Kapag nalaman ng mga magulang ko na nagkikita tayo kahit na hindi sinasadya ay baka gumawa na naman sila ng paraan para i-set-up tayo ng marriage."

Lalong lumarawan ang inis sa mukha ni Phil nang marinig ang sinabi ko. Mabilis niya akong nilapitan at itinulak pasandal sa pintuan. Pumikit ako ng mariin dahil ini-expect kong masasaktan ako ulo ngunit hindi nangyari iyon. Nagmulat ako ng mga mata at nakitang nasa likuran ng ulo ko ang kamay nito. He protected my head with his hand. Hindi ako sanay sa magandang trato niya kaya mabilis ko siyang itinulak palayo sa akin.

"Is it really disgusting to you when you marry me?" yamot ang boses na tanong nito.

Bahagya akong napaismid sa sinabi niya. Before, he was very disgusted by marrying me, while now he thinks that I was disgusted with just the thought of marrying him.

"Hindi ba't ayaw mo rin naman akong pakasalan? You look down on me. Don't you remember it? You even hurt me because you thought that spending the night with you inside a room was my idea," pagpapaalala ko sa kanya.

"Okay, fine. Inaamin ko na iyon talaga ang unang inisip ko nang mga oras na iyon. Ngunit nalaman kong mali pala ako kaya nga nag-sorry ako sa'yo. We already clreared the misunderstanding between us. So why are you still avoiding me like I was a carrier of a deadly plague?" Phil seemed frustrated. Hindi nito malaman kung bakit ganoon ang pagtrato ko sa kanya.

"Hindi ko obligasyon na magpaliwanag sa'yo, Mr. Salvatore. Salamat ulit sa pagliligtas mo sa akin kagabi. I hope kapag magkita tayo sa susunod ay magpanggap kang hindi mo ako kilala."

"Hindi ka ba interesadong malaman kung accident lang ba napunta sa silid kung nasaan ka ang lalaking iyon?"

Tumalikod na ako para ipagpatuloy ang paglabas sa silid ngunit muli akong napahinto nang marinig ko ang sinabi niya. Nakakunot ang noo na humarap ulit ako sa kanya.

"Anong ibig mong sabihin?" May tao bang nag-utos sa lalaking iyon para gawan ako ng masama?

"Watch this." Kinuha ni Phil ang cell phone nito at ipinakita sa akin ang video na kuha mula sa CCTV sa bar.

Nakita ko sa video na paglabas ni Yves sa silid namin ay dumating naman si Lucy at hila ang isang lalaking lasing. Binuksan nito ang pintuan at itinulak papasok ang lalaki. Ang lalaking nagtangkang gahasain ako.

Mahigpit na naikuyom ko ang aking mga kamao. Napakasama talaga ni Lucy. Sa past life man sa kasalukuyan kong buhay ay hindi pa rin nagbabago ang kasamaan niya. I need  to teach her a lesson para malaman niyang hindi na niya ako basta-basta mabu-bully.

Matapos kong panuorin ang video ay inihatid ako ni Phil sa bahay. Hindi ako tumangging magpahatid sa kanya para mas mabilis akong makauwi sa bahay.

"Thank you for sending me home, Mr. Salvatore," sabi ko nang nasa tapat na kami ng bahay namin.  Tinanggal ko ang seatbelt ko at akmang bubuksan ko na ang pintuan nang biglang pinigilan ni Phil ang braso ko. Napatingin ako sa kamay nitong nakahawak sa braso ko bago lumipad iyon papunta sa mukha nito. "Is there anything you want to tell me, Mr. Salvatore?"

"Uhm," tila nag-aalangang wika ni Phil. He cleared his throat before he spoke again. "Do you want to leave your house?"

"What?"

"I mean, I know na hindi maganda ang pagtrato sa'yo ng pamilya mo. So if you want to leave—"

"Did you investigate my background?" inis na tanong ko sa kanya.

"Yes. So everything about you," walang gatol na sagot nito. "If you want to leave your house I want you to consider my offer."

"Offer? Anong klaseng offer?" nakakunot ang noo na tanong ko.

Biglang sumeryoso ang mukha ni Phil at bahagyang lumunok bago muling nagsalita. "Marry me and become my wife, Ceelin."