Masuk“สักปีหน้า เด็ก ๆ โตขึ้นอีกหน่อย เราน่าจะพากันไปเที่ยวทั้งครอบครัวนะ” พี่สาวของไลออนเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา เพราะเธอเองก็คิดถึงครอบครัวตัวเองทางฝั่งนี้มาก ๆ แต่ด้วยภาระเรื่องลูก ๆ และงานของสามีทำให้เธอขยับตัวไปไหนมาไหนลำบาก“งั้นให้เหมาเครื่องบินไปทัวร์ยุโรปกันสักสองเดือนดีไหม?” ไลออนเองก็เหมือนจะเห
เสียงถาโถมกายเข้าหาเนื้อแนบเนื้อดังกังวาน ตับ ตับ ตับ...เตียงขนาดใหญ่โยกย้ายไปตามแรงขับเคลื่อน คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองแน่นไม่ให้เปล่งเสียงครางออกมาแม้ว่าจะทั้งจุกและเจ็บในช่วงแรก ๆ ริมฝีปากร้อนไซ้ตามลำคอก่อนจะลงไปบีบสองเต้าและสลับดูดดื่มน้ำนมสดจากเต้าของเธอ พร้อมกับขย่มเข้าหาไปพลาง ๆ บี
สามเดือนต่อมา แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนใหญ่ที่ถูกดัดแปลงให้เหมาะสำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน เสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ ดังขึ้นจากมุมห้อง ลิเดียกำลังนั่งพิงหมอนสามเหลี่ยม มือหนึ่งประคองลูกสาวตัวน้อย“ลูน่า” ที่กำลังดื่มนมจากอกแม่อย่างเพลิดเพลิน ส่วนอีกมุมหนึ่งของเตียง ไลออนกำลังนั่งกับลูกช
ณ ห้องคลอด โรงพยาบาลฮ่องกงวันที่ 31 ธันวาคมเวลา 23:30 น.เสียงร้องครวญครางของลิเดียดังก้องไปทั่วห้องคลอด เธอกัดฟันแน่น พยายามสูดลมหายใจเข้าออกตามที่หมอแนะนำ ความเจ็บปวดที่บีบรัดทั่วร่างทำให้เธอแทบหมดแรง ไลออนยืนอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง มือใหญ่ของเขากอบกุมมือเล็กของเธอแน่นจนเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นนั้น“
“คืนนี้มันสวยงามราวกับความฝันเลยนะคะ” ลิเดียพูดเบา ๆ เสียงของเธอแทบจะกลมกลืนไปกับสายลม แต่ไลออนได้ยินทุกคำชัดเจน“แต่มันไม่ใช่แค่ฝันนะ… เพราะเราสองคนทำให้มันกลายเป็นความจริงแล้วนี่ไง” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น แฝงความรักและความมุ่งมั่นลิเดียหันหน้าขึ้นมาสบตาเขา ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เพียงลมหายใจเดียว ไล
“ยังไม่หิวน่ะ ว่าแต่นี่ทำกระทงเองเหรอเลย?” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นมือใหญ่จับกลีบดอกบัวมาวางบนใบตองตามเธอ ซึ่งใบตองก็แหลกคามือของเขาเลย“….” ร่างสูงยิ้มเจื่อน ๆ เพราะจากที่จะช่วยทำน่าจะช่วยพังกระทงเสียมากกว่า“มือหนักแบบคุณน่ะ นั่งมองเฉย ๆ ดีกว่านะคะ” ลิเดียหยุดมือที่กำลังจัดดอกไม้แล้วหันมามองเขา
“ซี้ด...แบบนั้น ๆ” ไลออนแอ่นตัวเข้าไปหาใบหน้าสวยตรงหน้า ราวกับจำยอมด้วยความเสียวซ่านจากริมฝีปากของเมียเด็ก มือทั้งสองข้างจับบังคับเข้าที่หัวของเธอ พร้อมกับกดลงซ้ำ ๆ ให้กลืนลึกลงไปถึงโคนของสิ่งนั้น ไลออนกัดฟันกรอดคำรามลั่นเสียงทุ้มต่ำในลำคอ “อัก...อ็อก ๆ” เธอเหลือกตามองไปที่ใบหน้าของคนใจร้ายอีกครั้
“นะนาย...นายคะ” หญิงสาวที่โดนกระทำไม่ได้โกรธเขา แต่ยังคงพยายามจะคลานมาขอโอกาสจากคนที่ไร้ซึ่งหัวใจอย่างเขา แต่ก็ถูกลูกน้องมาลากออกไปทั้งหมดสี่คนเลย หลังจากที่แม่บ้านทุกคนเดินออกไปจนหมด ไลออนก้าวตรงเข้ามาหยุดตรงหน้าลิเดียอีกครั้ง ดวงตาคมดุของเขาจ้องมองเธออย่างไม่ลดละ ริมฝีปากที่บีบเป็นเส้นตรงบ่งบอกถึ
บล็อก! ทันทีที่แท่งรักร้อนหลุดออกจากร่องรักน้ำกามสีขาวไหลทะลักออกมาผสมกับคราบเลือดบริสุทธิ์สีแดงฉาน “นึกว่าเอากับตุ๊กตายางจริง ๆ” เขาพูดทิ้งท้ายก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงทั้งที่ยังหอบเหนื่อยไม่หาย เหงื่อเปียกโชกไปทั้งใบหน้าและเส้นผมของเขา “ฉันขอโทษแล้วกันนะคะ” ลิเดียตอบกลับไปด้วยเสียงที่สั่น ๆ เธอค่อย
“เธอว่าไงนะ?” เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้น ร่างสูงโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาจ้องมองเธอไม่กะพริบเหมือนเสือที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ ลิเดียรีบหันหน้าหนี หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นตระหนก เธอพยายามสงบใจและปรับน้ำเสียงให้สุภาพ “เปล่า!! ก็ถ้าคุณไม่อยากทานอาหารที่ฉันทำงั้น...เดี๋ยวฉันยกเอาไปให้คนอื่นทา






