ตอนที่1: หมากเกมส์สีเลือดของคนทรยศ
แสงแดดอ่อนๆยามเช้าเป็นสัญญาณเริ่มต้นวันใหม่ของใครหลายๆคน
ร่วมถึงสาวน้อยน่าหวานร่างบางวัย18ปี น้ำหวานสาวน้อยนเจ้าของใบน่าเรียวไข่งดงาม ขนตาแพรยาวอ่อนหวาน ผมหนาสีน้ำตาลเข้ม ผิวขาวนุ่มนิ่มอมชมพูดุจตุ๊กกระตากระเบื้องจนน่าชวนหลงไหลแก่ทุกสายตาที่พบเจอ
“คุณพ่อค่ะตื่นรึยังคะ หวานทำแซนวิสไว้ให้แล้วนะค่ะ”
เสียงหวานใส่เอ่ยถามพ่อของเธอไปอย่างเช่นทุกวัน แต่เช้านี้ ไม่สิ เกือบจะอาทิตย์แล้วที่น้ำหวานไมได้เจอน่าพ่อของเธอเลย
แม้จะเป็นเสียงเรียกพ่อที่เธอไม่รู้ว่าพ่อจะอยู่บ้านมั้ย แต่เธอก็ยังอยากจะเรียกหาพ่อทุกวัน น้ำหวานอาศัยอยู่กับพ่อสองคนในบ้านไม้หลังเล็กๆ ฐานะปานกลาง พ่อของน้ำหวานมักไปทำงานต่างจังหวัด แต่ไม่เคยบอกว่างานที่ทำคืองานอะไรสักครั้ง เธอรู้เพียงว่าในหนึ่งอาทิตย์พ่อจะกลับมาแค่2-3วันแต่กระนั้นสาวน้อยก็รอค่อยตื่นมาทำแซนวิสอาหารเช้าให้พ่อของเธอทุกครั้งก่อนไปโรงเรียนอย่างเช่นทุกวัน
“คงยังไม่กลับอีกแล้วสินะ วันนี้วันพฤหัสแล้วนะคะคุณพ่อพรุ่งนี้วันเกิดหวานแล้วนะคะ”
สาวน้อยนึกพูดกับตัวเองอย่างแผ่วเบา ข่มอารมณ็น้อยใจไว้ไม่น้อย พร้อมหยิบกระเป๋านักเรียนใบโปรดแล้วเดินออกจากบ้านไปโรงเรียนเหมือนเคย
ในใจของสาวน้อยพลางนึกคิดว่าพ่ออันเป็นที่รักและเป็นเพียงครอบครัวเดียวของเธอจะทำงานจนลืมวันสำคัญของเธอไป แม้เธอจะไม่มีแม่ เพราะแม่ของน้ำหวานเสียไปตั้งแต่เธอยังเด็กๆ และแม้พ่อของเธอจะไม่ค่อยกลับบ้านเพราะต้องทำงานเลี้ยงดูเธอ น้ำหวานกับพ่อก็รักและห่วงใยกันเสมอด้วยสายใยของพ่อลูกที่รักและร่วมลำบากกันมาตลอด….
ครืด…ครืด.. เสียงโทรศัพท์เรียกเข้าของร่างบาง ปลายสายโชว์เบอร์ “พ่อจ๋า(สายเรียกเข้า)” เมื่อสายตาของเธอเห็นเบอร์ที่เธอรอคอยให้โทรกลับมาทุกวัน ทำให้สาวน้อยยิ้มหวานตาหยีขึ้นมาในทันที
“ฮาโหล สวัสดีคะคุณ่พ่อออ หวานคิดถึงคุณพ่อที่สุดเลยค่ะ พรุ่งนี้คุณพ่…(พ่อจะ) ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ
“ หวานลูกพ่อขอโทษนะสาวน้อยของพ่อ พรุ่งนี้วันเกิดลูกพ่ออาจจะไม่ได้กลับไปHBDหวานเหมือนทุกปีนะลูก พอดีพอติดงานใหญ่มากและคงไม่ได้กลับบ้านอีกนานเลยลูก”
ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าและรู้สึกผิดอย่างรู้สึกได้ชัดเจน สาวน้อยรู้สึกถึงน้ำเสียงที่พ่อของเธอเอ่ยออกมาได้ดีจนเธอพยายามที่จะขมความน้อยใจไว้
“คุณพ่อค่ะไม่เป็นไรเลยค่ะ หวานรอคุณพ่อกลับบ้านได้ทุกวันอยู่แล้วคะ ยังไงคุณพ่อก็ต้องกลับบ้านมาหาหวานอยู่แล้ว แค่คุณพ่อจำวันเกิดหวานได้ หวานก็ดีใจที่สุดแล้วคะ”
“หวานขอบใจมากนะลูก หวานเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของพ่อเลยนะลูก”
“เอ้อ..พ่อเตรียมของขวัญไว้ให้หวานด้วยนะ พรุ่งนี้จะมีของไปส่งให้ลูกสาวของพ่อนะ เก็บรักษาไว้ให้ดีที่สุดเลยนะลูกรัก พ่อรักหวานนะ หวานดูแลตัวเองดีๆๆนะลูก” ปลายสายพูดกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงอบอุ่นเช่นเคย
“ค่ะคุณพ่อ หวานจะเก็บรักษาไว้ให้ดีที่สุดเลยค่ะ หวานรักคุณพ่อนะคะ” น้ำหวานตอบกลับคุณพ่อด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วสดใสเหมือนเคย
“ไปตัวแสบไปเรียนได้แล้วเดี๋ยวจะสายเอานะคะ”
“ค่ะคุณพ่อ หวานไปเรียนก่อนนะคะ รักคุณพ่อที่สุดเลยค่ะ” สาวน้อยยิ้มตาหยีและกดวางสายไป
“น้ำหวานมาทางนี้เร็วจะแปดโมงแล้วนะ ยัยคนสวยของฉันเร็วเข้า” วุ้นเส้น สาวน้อยน่าใสเพื่อนสนิทของน้ำหวาน เอ่ยเรียกเพื่อนให้รีบมาเข้าแถวเคารพธงชาติเหมืนเช่นทุกวัน
“ หึ้ย มาแล้วรีบแทบตายวิ่งจนหอบกินจะแย่แล้วเนี่ยวุ้น” น้ำหวานเอ่ยบอกเพื่อนพร้อมทั้งหยุดยืนอยู่ข้างวุ้นเส้น
“ ฉันบอกแกแล้วมั้ยว่าให้นั้งมอเตอร์ไซร์รับจ้างเข้ามา แกจะเดินให้มันเหนื่อยทำมัยหะ ยัยคนสวย”
“ไม่เอาอ่ะ หวานอยากเก็บค่าขนมไว้มากกว่าเดินมาแค่นี้เองถึงจะเกือบสายแต่ก็ยังทันอยู่ไม่ใช่หรอวุ้น”
น้ำหวานเอ่อบอกเพื่อนพร้อมยิ้มแห้งๆ เหมือนเช่นทุกวัน
“นิฉันบอกแกแล้วนะว่าถ้าพ่อแกยังไม่กลับ หรือแกขาดเหลืออะไรให้มาบอกฉันนะน้ำหวาน ฉันช่วยแกได้ทุกเรื่องนั่นแหละ และมันเล็กน้อยมากเลยสำหรับฉัน และฉันก็อยากให้แกรับน้ำใจของฉันไว้ได้แล้วนะยั้ยเบาะเอ้ยยย….”
ถึงจะนึกขัดใจให้สาวน่าหวานเพื่อนรักตรงน่า แต่ก็อดยิ้มไม่ได้กับความน่ารัก ยืนเหงื่อไหลขึ้นเม็ดเต็มน่าของน้ำหวาน “เอาเถอะช่างเถอะ แค่เธอมาเรียนทุกวันฉันก็ดีใจแล้วยัยคนสวย”
“ขอบใจมากนะวุ้น นอกจากพ่อแล้วก็มีวุ้นนี่แหละที่รักหวานมากที่สุดเลยน้า”
น้ำหวานพลางเอ่ยคำหวานง้อหยอกเพื่อนสาวพร้อมกอดแขนออดอ้อนเหมือนเช่นทุกวัน วุ้นเส้นเป็นเพื่อสาวของเธอที่มีฐานะร่ำรวย และเพราะด้วยความรวยของวุ้นเส้นนี่แหละทำให้น้ำหวานเกรงใจและไม่เคยเอ่ยรบกวนเรื่องเงินจากวุ้นเส้นเลยสักครั้ง เพราะเธอกับน้ำหวานครบกันเพราะความรักความจริงใจที่มีให้กันมากสำหรับเพื่อนอย่างแท้จริง
น้ำหวานเป็นเด็กเรียนดี และได้สอบชิงทุนเข้ามาเรียนมอปลายในโรงเรียนเอกชนนานาชาติแห้งนี้ โดยที่พ่อของเธอไม่ต้องเสียเงินจ่ายค่าเทอมเลยสักบาทเดียว ซึ่งเป็นสิ่งที่น้ำหวานภูมิใจมากที่ได้ช่วยเหลือพ่อของเธอไม่มากก็น้อย หลังจากเรียนมาทั้งวันจนถึงเย็น
“โอเค!เห้ย…หมดวันสักทีฉันล้าสมองปวดหัวจนจะบ้าตายอยู่แล้ววิชาเคมีอะไรนี่ทำฉันแทบจะบ้าตายอยู่แล้วอ่ะ”
วุ้นเส้นเอ่ยบอกน้ำหวานอย่างน่ามุ้ย
“เอาน่าเดี๋ยวก็หมดเทอมแล้ว เดี๋ยวหวานช่วยติวให้วุ้นเองยังไงก็ก็ต้องสอบได้เหมือนทุกครั้งแหละ หวานจะไม่ติวให้เพื่อนรักของหวานได้ยังไงกันหะ”
น้ำหวานเอ่ยบอกเพื่อพร้อมพรางอดยิ้มหวานให้ในความน่ารักแสนซนของเพื่อนสาวตรงน่าของเธอ
“เออแล้ววันเกิดแกพรุ่งนี้ฉันจะพาแกไปเลี้ยงไอศครีมของโปรดของแกนะยัยคนสวย”
”อื้มได้สิวุ้น หวานจะกินให้พรุ่งกลางไปเลยน้า…. ฮาฮา” สาวน้อยเอ่ยตอบเพื่อนยิ้มหวานด้วยความดีใจ
“ได้เลยค่าๆๆๆยัยคนสวยของฉัน…”
หลังจากแยกย้ายกับเพื่อนสาว น้ำหวานก็เดินกลับบ้านด้วยใบน่าหม่นๆเหมือนเช่นทุกวันเพราะอดคิดถึงพ่อและต้องอยู่กับความเหงาเหมือนเช่นทุกวัน ด้วยระยะทางของโรงเรียนและบ้านพักของเธอหางกันไม่ไกลเท่าไหร่นักทำให้สาวน้อยเลือกที่จะเดินเพื่อช่วยพ่อของเธอประหยัดเงิน
อีกด้านหนึ่งของคฤหาสน์ไตย์ยุโรปกว่างใหญ่อลังการดูน่าเกรงขามซึ่งเป็นบ้านที่รับรองของตรูกูลมาเฟียเก่าแก่ อย่างตรูกูลเรย์วินสัน ที่มักจะแวะมาพักที่คฤหาสน์ใหญ่แห่งนี้สำหรับการมาดูแลกิจกานทั้งสีดำเทา และขาวของเขาที่มีไว้บังหน้าธุกกิจสีดำเทาที่มูลค่าเป็นหมื่นล้าน…
“นายครับ สายของเราบอกว่าเริ่มรู้การเคลื่อนไหวของไอ้วันชัยแล้วครับ แต่เรายังสืบหาต้นตอใหญ่ที่ใช้มันแอบยักยอกโกงเงินของเราไปยังไม่ได้เลยครับนาย
” งั้นหรอ หึ” ใบน่าหล่อร้ายแสยะยิ้ม ในตาคมที่เยือกเย็นยากจะคลาดเดา
เดรโก หัวหน้าแก็งมาเฟียหนุ่มฮ่องกงวัย 25 ปี มาเฟียหนุ่มใบหน้าคมคลายหล่อร้าย จมูกโด่งผิวขาวซีดแววตาสีฟ้าคราม ด้วยความเป็นลูกครึ่งฮ่องกงและมีสายเลือดของแม่ชาวเยอรมัน(วิเวียน เรย์วินสัน)
ยิ่งส่งให้มาเฟียหนุ่มมีความหล่อคมออกไปทางหนุ่มยุโรปและร่างกายที่สูงใหญ่ 190 ซม.
ด้วยรูปร่างที่สูงใหญ่พร้อมมัดกร้ามที่เพอร์เฟ็คจากการดูแลรักษาหุ่นจากการออกกำลังกายและฝึกฝนการต่อสู้มาอย่างดี ส่งให้เดรโก เป็นมาเฟียหนุ่มหล่อรูปงามทรงอำนาจและน่าเกรงขาม จนสามารถหยุดทุกสายตาของทุกคนได้เพียงแค่เขาเดินผ่าน มาเฟียหนุ่มในวัย25ปี แต่เปี่ยมด้วยอำนาจและความโหดเหี้ยมเลือดเย็น จนเป็นที่ยอมรับหลังจากสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าแก๊งจากพ่อของเขา (หลงเฟย เรย์วินสัน) เรย์วินสันเป็นตระกูนมาเฟียฮ่องกงที่เก่าแกและทรงอิทธิพลที่สุดในฮ่องกงและหนึ่งเดียว
“ดี รู้ความเคลื่อนไหวของมันเร็วดี มึงรู้ใช่มั้ยว่ากุไม่ชอบรออะไรช้า” เดรโก มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามลูกน้องมือขวาอย่างวูฟริน
“อะไรก็ตามที่มันแกะกะลูกกระตากู หรือทำให้กุสะดุดครั้งแล้วครั้งเล่า มึงรากคอมันมาให้หมด กุไม่ได้มีความอดทนขนาดที่จะต้องรอเสียเวลารากคอพวกมันไปวันๆ”
นายครับผมยังมีหมากอีก1ตัว วูฟรินอ่ยพร้อมกับทิ้งภาพถ่ายสาวน้อยใบหน่าหวานร่างบางสูงพีย150ซม.ดุจตุ๊กกระตาในวัยแรกแย้มไว้ตรงน่าของมาเฟียหนุ่ม
“ลูกสาวของไอ้วันชัยหมากตัวสุดท้ายที่เราพอจะหาเบาะแสตัวการที่ทรยศเราได้ในครั้งนี้ครับนาย”
“หึ “ มาเฟียหนุ่มปลายตามองยังรูปถ่ายตรงหน้าด้วยแววตาว่างเปล่ายากจะคลาดเดา
“เอาสิ กุก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าหมากตัวนี้ของมึกมันจะทนความทุกทรมารของกุได้จนถึงวันที่กุได้หลักฐานคนทรยศรึเปล่า ไม่สิ หมากของมึงตัวนี้อาจจะไม่สำคัญกับหลักฐานกระจอกพวกนี้ไปสะด้วยซ้ำ แต่กุจะให้มันได้ลองชิมรสชาติของความทรมารที่กล้าเสวยสุขบนกองเงินของคนทรยศ”เดรโกเอ่ยเสียงเยือกเย็นทรงอำนาจและเย็นชา จนวูฟรินอดเสียวสันหลังไม่ได้ว่าเขาคิดถูกหรือไม่ที่นำหมากตัวนี้เข้ามาในเกมส์สีเลือด โดยที่หมากเกมส์นี้ก็ดูสินหวังตั้งแต่ยังไม่ได้เดินเข้ามาในเกมส์นี้ด้วยซ้ำไป
“หมดเรื่องแล้วกุอยากผ่อนคลาย” เดรโกเอ่ยบอกวูฟริน พร้อมเอนกายทอดมองหน้าต่างเบื้องหน้าอย่างเย็นชา
“ครับนาย เธอรออยู่ที่ห้องรองรับแล้วครับ เชิญนายที่ห้องได้เลยครับ”
เจนนี่ ดาราสาวนางเอกน่าใหม่ดาวรุ่งของวงการบันเทิง ร่างสวยอวบอิ่มใบหน้าสวยเซ็กซี่ คู่ขาประจำของเดรโก ไม่ใช่เพียงแค่เจนนี่ แต่ไม่ว่าจะดารา นางแบบหรือสาวไฮโซใหนๆๆก็พร้อมที่จะขึ้นนเตียงกับมาเฟียหนุ่มรูปงามอย่างเดรโก ด้วยชื่อเสียงเรียงนามของความดิบเถื่อน เซ็กที่ถึงใจ ความหล่อเหล่าและเงินตราที่ได้มาไม่อั้นจากมาเฟียหนุ่ม ต่อให้ต้องทนรอรับความดิบเถื่อนของเขาแค่ใหน ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าหญิงสาวแทบจะทุกคนก็หวังอยากที่จะขึ้นเตียงกับเขาสักครั้ง เจนนี่ก็เช่นกัน เพราะเธอมักจะได้รับโอกาสจากเขาบ่อยครั้งด้วยความสวยสด และความว่าง่ายของเธอและลีลาเซ้กที่เร่าร้อนและสามารถรองรับอารมณ์ดิบเถียนของเขาได้
“คุณเดร เจนนี่คิดถึงคุณจังเลยค่ะ เดือนนี้คิดว่าจะไม่ได้รับหน้าที่ปรนนิบัติให้เดรอีกแล้วนะคะ”
นางเอกสาวหยอดคำหวานเอาอกเอาใจพร้อมเบียดกายอวบอิ่ม และน่าอกใหญ่โต นวนเนียนแทบจะทะลักออกจากชุดเดรสเกาะอกสีแดงของเธอ และโอบกอดมาเฟียหนุ่มจากด้านหลัง เดรโกถอนหายใจเงียบๆชั่วครู่ พร้อมหันน่ากลับมามือหนารั้งคอของเธอด้วยมือขวาเพียงข้างเดียวเหมือนบีบคอของเธออย่างหนักหน่วง
และบดขยี้จูบเร้าร้อนด้วยไฟราคะที่ดิบเถือน จนเจนนี่แอบสะดุ้ง ไรเสียงหรือประโยคทักทายใดๆจากมเฟียหนุ่ม
“ถอดกางเกงในของเถอะสะ อย่าให้ฉันเสียเวลา”
เจนนี่ตอบรับจูบดิบเถื่อนจากเดรโกอีกครั้งพลางถอดกางเกงในจีสติงตัวบางโยนทิ้งไปพร้อมกับเสื้อคลุมอาบน้ำราคาแพงของมาเฟียหนุ่ม เดรโกจับท่อนเอ็นใหญ่โตพร้อมด้วยเส้นเลือดนูนเด่นขนาด62ของเขาขึ้นลงอย่างใจเย็น
เดรโกใช้ปากฉีกกัดซองถุงยางอนามัยอย่างชำนาญและสวบถุงยางอนามัยอย่างลวดเร็ว พร้อมกับผลักนางเอกสาวให้หันหลังลงกับเตียงนุ่ม และทะลวงเสียบท่อนเอ็นใหญ่เข้าใส่รูสวาทของเธอเพียงพรวดเดียว.. สวบ! พรวด!
อึก.. เจนนี่ครางเสียงหลงกลืนเข้าลำคออย่างจุกหน่วงกับขนาดใหญ่ของเดรโกเหมือนเช่นทุกครั้งที่สอดใส่ เพราะต่อให้เธอผ่านผู้ชายมามากมาย แต่กับชายหนุ่มรูปงามตรงหน้าก็ทำให้เธอถึงใจกระอักเลือดด้วยความสุขสมทุกครั้ง
สวบ! ตับ ตับ ตับ ๆๆๆ ท่อนเอ็นแข็งใหญ่ก้ามเนื้อมัดแน่นสอดใส่เขาออกรูสวาทอย่างหนักหน่วง และเร่งขึ้นตามแรงอารมณ์ดิบเถื่อนของของเขาอย่างไม่ยั้งแรง
“อ๊ะ..อ๊ะๆๆๆ จุกค่ะเดรเบาหน่อยได้มั้ยคะ ซี้ดๆๆๆโอ้ยยย อึกๆๆ ”
นางเอกสาวเอ่ยบอก เสียหอบเหนื่อยแทบขาดหาย สวย ตับๆๆ นอกจากเขาจะไม่ผ่อนแรงแล้วยังคงเสียบใส่ด้วยแรงดิบเถื่อยขึ้นหนักกว่าเดิม
อ่ะ!...ซี้ดๆๆๆ…อ่า….เดรโกครางกระเส่าพร้อมกดเร่งสะโพกตลอกใส่รูสวาทด้วยจังหวะที่หนักเต็มแรงหนักหน่วงทุกดอก ตับๆๆๆๆ ร่างของเจนนี่สั่นครอนไปตามแรงกระแทกจนน่าแทบหายไปกับที่นอน ด้วยแรงเสียดสีที่ยาวนานและดิบเถื่อน นางเอกสารถึงกับนิ่วน่าด้วยความเสียวและแทรกด้วยความเจ็บแสบอย่างหนักทุกแรงกระแทก
ผ่านไปเกือบ2ชั่วโมงเสียงหอบหายใจถี่และครางกระเสาเริ่มหนักขึ้นหมายถึงแรงอารมณ์ที่ถ่อนเอ็นใหญ่กำลังจะแตะขอบวสวรรค์ สวบ สวบ ตับ ตับๆๆๆๆๆ อ่ะ!อ่า….. มาเฟียหนุ่มปลดปล่อยน้ำกามจนเต็มถุงและถอดแก่นกายออกจากรูทสวาทอย่างลวดเร็ว และไม่ใยดี ฮือ ๆ
“ลุก ฉันจะพัก” มาเฟียหนุ่มทิงตัวลงนอนพร้อมกับเอ่ยปากไล่นางเอกสาวอย่างไม่ใยดี
“แต่เดรค่ะ นี่พึ่งรอบเดียวเองนะคะ ปก..(ปกติ)” เจนนี่ยังไม่ทันพูดจบประโยค
“หุบปากแล้วเดินออกไปจากห้องฉัน… วูฟริน วูฟริน”
มาเฟียหนุ่มเอ่ยเรียกมือขวาด้วยเสียงทรงอำนาจเมื่อเจ้านายเรียกขาน ทำให้วูฟริมสามารถเดินเข้ามาได้เลยปกติ ท่ามกลางสถานะการเปลือยเปล่าอย่างไม่มีปิดบังจนเป็นเรื่องปกติ
“เอาเงินให้เธอ และส่งเธอกลับ กุลำคานจะพักผ่อน”
“ครับนาย มือขวาตอบกลับพร้อมกับลากเจนนี่ออกไปในขณะที่เธออับอายและรีบปกปิดร่างกายของเธออย่างเสียน่าไม่น้อย เพราะมาเฟียหนุ่มเมื่อหมดน้ำกามหลังร่วมรักก็ผลักเธอออกจากเขาอย่างไม่ใยดี พร้อมกับร่องรอยป่าเถื่อนที่ฝากเอาไว้ที่รูสวาทของเธอเหมือนเช่นทุกครั้ง
หมาเฟียหนุ่มหอบเหนื่อยพร้อมกับหยิบภาพสาวน้อยร่างบางขึ้นมดูอีกครั้ง ดวงตาดุคมจ้องที่ภาพ พรางคิดว่านี่หมากอีกตัวของเขาหรือของเล่นชิ้นใหม่ของเขากันนะ? เดรโกรมองภาพของสาวน้อยด้วยแววตาว่างเปล่าน่ากลัวยากจะคลาดเดา
“ฉันชักอยากจะเจอเธอแล้วละสิ หึ” มาเฟียหนุ่มเอ่ยพรางจุดไฟเผารูปของเธอวางลงในถังขยะ พร้อมกับหยิบประวัติของเธอขึ้นมาอ่านโดยละเอียด
“ยินดีต้อนรับเธอเข้าสู้โลกของฉัน รับรองเธอจะสุขจนสุกเลยหละ อย่าอ่อนแอจนรีบตายไปสะก่อนละ ”
มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียเย้อหยันเมื่อสายตามองประวัติส่วนตัวของสาวน้อยน่าหวาน พลางแสยะยิ้มร้ายด้วยแววตาเจ้าเล่ย์ กับเกมส์สีเลือดนี้ที่กำลังเริ่มเกมส์เขามาหาเขาไวขึ้นทุกที….
คำชี้แจง📌
นิยายเรื่องนี้เป็นผลงานที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อความบันเทิงเท่านั้น
เนื้อหา ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ และบุคคลต่าง ๆ ล้วนเป็นเรื่องสมมติ หากมีการกล่าวถึงอาชีพหรือหน่วยงาน เช่น แพทย์ ตำรวจ หรือบุคคลในวิชาชีพอื่น ๆ รวมถึงการพาดพิงถึงบุคคลหรือเหตุการณ์ใด ๆ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และไม่ถือเป็นการนำเสนอข้อเท็จจริงหรือสะท้อนภาพของบุคคลในอาชีพนั้น ๆ
ภายในเรื่องอาจมีเนื้อหาเกี่ยวกับ ความรัก ความสัมพันธ์ ความรุนแรง และประเด็นทางเพศ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่องตามจินตนาการของผู้เขียน
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เนื้อหาไม่ใช่แบบอย่างของการดำเนินชีวิตหรือพฤติกรรมในชีวิตจริง
ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานค่ะ ♡
LOGIN
Last Updated : 2026-09-22
18
Report
Last Updated : 2026-09-22
