บทที่ 9 บทลงโทษ NC+

“อ้าวชนนนน!!!” เสียงแอบิเกลตะโกนลั่น บาร์ชื่อดังแห่งหนึ่งในย่านท่องเที่ยวใจกลางมิลาน มักจะเป็นสถานที่รวมตัวของคนดังยามค่ำคืนเมื่อต้องการบรรยากาศผ่อนคลาย ค่าเปิดโต๊ะเฉียดแสนดอลล่าร์ขึ้นไป จึงค่อนข้างเป็นสถานที่คัดเลือกลูกค้าอย่างเข้มงวด นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นดารานักแสดงชื่อดังหรือระดับมหาเศรษฐีเท่านั้นที่ร้านจะอนุญาตออกบัตรสมาชิกให้

แดเนียลอาสาเป็นเจ้ามือเปิดโต๊ะเพราะเป็นสมาชิกที่แห่งนี้อยู่แล้ว ร่างบางนั่งฟังเพลงโดยแดเนียลนั่งเก้าอี้ตัวติดกันข้างๆ ถัดไปเป็น แอบิเกล สาวลูกครึ่งไทย-อิตาลีเพื่อนสนิทนอกวงการของโรซาลินและยังเป็นเพื่อนกับแดเนียลอีกด้วย

“ขอบใจนะแดนที่ลากยัยลินออกมาดื่มน่ะ ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นโผล่ตัวออกจากกองถ่ายเลย” แอบิเกลเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับดื่มพรวดเดียวหมดแก้ว

“เธอก็พูดเวอร์ ฉันแค่หาเวลาว่างไม่ได้เฉยๆ” โรซาลินเอ่ยสวนเพื่อนตัวแสบ สองสาวรู้จักกันมาตั้งแต่เรียนมัธยมจนถึงมหาวิทยาลัยอีกทั้งยังมีเชื้อสายเอเชียเหมือนกันอีกด้วย

“โอเค งั้นฉันจะชวนมาบ่อยๆ แล้วกัน” แดเนียลเอ่ยบอกก่อนจะเทเหล้าให้ทั้งสองสาวจนเต็มแก้ว

“มองอะไรอยู่คะแวนส์” เสียงนางแบบสาวที่กำลังคลอเคลียข้างกายใหญ่เอ่ยถามเมื่อเห็นชายหนุ่มหันไปมองอยู่บ่อยครั้ง

“เปล่าครับ” เสียงเรียกให้อีแวนส์หันกลับมาสนใจ หญิงสาวร่างอวบอัดกำลังลูบไล้กล้ามท้องอย่างยั่วยวนมือใหญ่บีบเคล้นเต้าอวบใหญ่อย่างเมามันส์พร้อมกับกดศรีษะเล็กลงหว่างขา

“อมมันสิ” เขาเอ่ยเสียงกระเส่าพร้อมกับปลดซิบกางเกงล้วงเอาแก่นกายอวบใหญ่ออกมาสูดอากาศข้างนอก หญิงสาวตาแทบถลนลอบกลืนน้ำลายเมื่อแท่งเนื้ออันเขื่องระดับไฮเอนจากชายหนุ่มชนชั้นสูงที่เธอกระหายจะกลืนกินในที่สุดก็เปิดเผยออกมาสู่สายตา ร่างบางรีบย่อกายเข้าซุกใบหน้าที่หว่างขาแข็งแรง

“ซี้ดส์...” เขาสูดปากด้วยความสยิว แต่อีกมือหนึ่งล้วงหาโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก

“ไง..ไอ้เพื่อนครับ กูโทรมาปลุกรึเปล่า” เอ่ยกรอกเมื่อผลายสายกดรับ

อีกทางด้านหนึ่ง ร่างกำยำนั่งเคลียงานที่ค้างเอาไว้อยู่ที่ห้องทำงานจนดึกดื่น ร่างใหญ่เอนกายพิงเก้าอี้พร้อมกับถอนหายใจหลังจากเพิ่งเซ็นเอกสารสำคัญเสร็จไป

“กูเพิ่งเคลียร์งานเสร็จ มีไร” เอ่ยเสียงเรียบ

ดวงตาคมกริบประกายวาบขึ้นเมื่อปลายสายเอ่ยบอกบางอย่างก่อนจะกดวางสาย ร่างกำยำเดินออกจากห้องทำงาน โจนาร์ดที่นั่งโต๊ะด้านนอกลุกขึ้นก้าวเข้ามาประกบผู้เป็นเจ้านายตามด้วยลูกน้องอีกสี่ห้าคน

รถคันหรูแล่นมาจอดหน้าลิฟท์วีไอพีด้านหลังบาร์ ร่างสูงลงจากรถก้าวเข้าลิฟท์ทันที

“มาทันใจเหลือเกินนะมึง แค่กูโทรแหย่ไปนิดหน่อยถึงกับรีบแจ้นมาจะอะไรขนาดนั้นเลยเหรอวะ ฮ่าๆ” อีแวนส์ได้จังหวะเล่นงานเพื่อนและเขายังไม่ยอมเคลื่อนย้ายไปไหน แม้สภาพจะร่อแร่เต็มที ถุงยางอนามัยใช้แล้วเกลื่อนกลาด ร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวสามคนที่นอนหมดสภาพบนโซฟาบ้าง บนพื้นบ้างถูกบอดี้การ์ดลากออกไปทีละคน เป็นภาพที่เห็นจนชินตา

“โน่น แม่เสือสาวของมึงออกมาดื่มกับเพื่อนด้วยนี่หว่า” เขาบุ้ยปากทางชั้นล่างที่เป็นโต๊ะสำหรับสมาชิกทั่วไป แซฟเฟอร์มองตามก่อนจะเดินไปทิ้งกายลงโซฟาที่ติดผนังมองไปยังโต๊ะนั้นได้ถนัด

ดวงตาคมกริบเพ่งมองผ่านความมืดสลัวไปยังร่างบางที่นั่งพูดคุยกับเพื่อนอย่างสนุกสนานโดยไม่รู้เลยว่ามีคนเอ่ยถึง

ไม่นานนักพนักงานนำแก้วมาเสิร์ฟ เหล้าชั้นดีไหลลงคอพรวดเดียว นางแบบสาวในชุดบอดี้สูทรัดสัดส่วนเดินนวยนาดเข้ามาพร้อมกับย่อกายคลานแอ่นเข้าหาชายหนุ่ม

“สวัสดีค่ะท่าน”

“ดูดให้แตกเดี๋ยวนี้” เอ่ยสั่งโดยที่สายตายังจับจ้องคนตัวเล็กไม่วางตาโดยเฉพาะไอ้เพื่อนผู้ชายที่นั่งเทเหล้าให้เธอนั้นมันขัดหูขัดตาเขาเหลือเกิน ถึงจะพอรู้มาบ้างว่าทั้งคู่ร่วมงานกันแต่ไม่คิดว่าจะสนิทกันถึงขนาดนี้

“ครับนาย” โจนาร์ดเดินเข้ามาพร้อมรับคำสั่ง

“มึงไปสืบมา ไอ้พระเอกนั่นมันสนิทกับโรซาลินแค่ไหน” เขาเอ่ยสั่งในขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบ้ กรามแกร่งขบเม้มจนเป็นสันก่อนจะหันมามองหญิงสาวที่กำลังรูดกลืนลำกายรัวเร็ว มือกำชักรูดลำขึ้นลงสุด หัวอวบถูกดูดดึงจนเกร็งสะท้านทั่วร่าง

“ซี้ด...อ่า..” มือหนากดศรีษะเล็กซุกเป้ากางเกงแน่นก่อนจะกระตุกปลดปล่อยน้ำกามพุ่งใส่เต็มหน้าหญิงสาวที่อ้าปากรอรับด้วยความเต็มใจ

“แฮ่ก ๆ ๆ” เสียงหายใจแรงขึ้น ก่อนจะผลักศรีษะหล่อนออกพร้อมกับรับแก้วไวน์ที่ลูกน้องส่งให้มาดื่มพรวดเดียวหมดแก้ว เขานั่งพักครู่หนึ่งก่อนจะล้วงโทรศัพท์ออกมากดพิมพ์ยุกยิกแล้วเก็บลงกระเป๋ากางเกงตามเดิม

“ฮึ!” เขาแค่นเสียงในลำคอ ก่อนจะจุดบุหรี่สูบอัดควันเข้าเต็มปอดให้คลายความเครียด

โรซาลินหยิบโทรศัพท์ที่สั่นครืดคราดมาเปิดดู ใบหน้าหวานที่เบิกบานอารมณ์ดีอยู่ก็ซีดลงหลังจากอ่านข้อความก่อนจะเงยมองขึ้นมาบนชั้นสองเล็กน้อย

“มีอะไรเหรอลิน” แดเนียลกระซิบถามข้างใบหูขาวเพราะดนตรีค่อนข้างเสียงดัง

“เอ่อ..เปล่า..เดี๋ยวลินต้องกลับก่อนนะแดน มีธุระด่วนน่ะ” บิลลี่กับซินดี้ที่เมาได้ที่หันมาถามพร้อมกัน

“จะกลับแล้วเหรอลิน..?”

“ไม่สบายหรือเปล่า? เดี๋ยวฉันขับรถไปส่ง” แดเนียลอาสา

“ใช่ให้แดเนียลไปส่งดีกว่า ดึกแล้ว” แอบิเกลเอ่ยเสริมอีกคน

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันกลับเองเอารถมา กลับด้วยกันเดี๋ยวก็เป็นข่าวดังหรอก” โรซาลินเอ่ยก่อนจะคว้ากระเป๋าอย่างเร่งรีบ

“ทุกคนหยุด..เดี๋ยวฉันเดินไปส่งลินที่รถเอง ส่วนพวกหล่อนทุกคนรออยู่นี่เข้าใจไหม..โอเค๊!” บิลลี่เอ่ยขึ้นก่อนจะพาโรซาลินเดินเลาะออกมาด้านลานจอดรถด้านหลัง

“นี่ลิน อย่าบอกนะว่าคุณแซฟตามตัวเธออีกแล้ว” บิลลี่เอ่ยถาม

“อืม..ก็ใช่” โรซาลินพยักหน้า

“นับวันยิ่งเรียกเธอใช้งานบ่อยขึ้นแล้วนะ” บิลลี่บ่นอุบ

“ไม่เป็นไร เป็นงานที่ต้องทำอยู่แล้วล่ะ ไปก่อนนะ” โรซาลินที่สวมแว่นตาดำใส่หมวกปิดบังใบหน้าเดินจ้ำอย่างเร็วไปขึ้นรถตู้สีดำสนิทที่จอดรออยู่

“ระวังตัวด้วยนะ” บิลลี่ตะโกนตามหลังก่อนสวมหมวกใส่แว่นไม่ต่างกับนักแสดงมองซ้ายมองขวาว่ามีคนตามมาหรือไม่แล้วรีบเดินกลับเข้าไปข้างใน

เมื่อประตูรถปิด ร่างสูงที่นั่งรออยู่ก่อนแล้วก็คว้าหมับเข้าที่ลำคอขาวระหงส์ทันที

“อุ้ย!!” โรซาลินตกใจอุทานออกมา เมื่อมือใหญ่คว้าหมับกระตุกดึงร่างบางหัวทิ่มปะทะแผงอกแกร่ง

“ร่านมากเลยนะวันนี้น่ะ โรซาลิน” เขาเอ่ยเสียงลอดไรฟัน มือใหญ่เผลอบีบลำคอจนเธอเริ่มเบ้หน้าเพราะหายใจไม่ออก

“คุณแซฟ” เสียงหวานเอ่ยเรียกพร้อมกับตีมือ เมื่อรู้สึกตัวจึงคลายออกเล็กน้อย

“เกิดอะไรขึ้นคะ” โรซาลินเอ่ยถามเสียงอ่อย ใบหน้าหวานใสซื่อเต็มไปด้วยความสงสัย ดูเหมือนวันนี้เขาจะอารมณ์ไม่ดี เป็นครั้งแรกที่เขาทำเธอเจ็บ

“ยังจะตีมึนอีกนะ ว่างนักรึไงออกมาปาร์ตี้กับพวกนั้นน่ะ” เสียงห้าวเอ่ยด้วยความหงุดหงิด แม้ใบหน้าหล่อเหลานั้นจะยังเรียบเฉย เป็นไปได้เขาอยากจะเข้าไปกระชากหล่อนกลางวงนั้นหากไม่ติดว่าจะกลายเป็นข่าวใหญ่โต

“ลินแค่มาฉลองหลังเลิกงานเฉยๆค่ะ” โรซาลินเอ่ยพร้อมกับดันแผงอกออกเมื่อท่อนแขนกำยำเริ่มกอดเธอแน่นขึ้นจนเริ่มหายใจไม่สะดวก

“ฮึ..เธอทำให้ฉันหงุดหงิด” ใบหน้าหล่อเหลาเป็นสีเข้มดวงตาคมกริบกวาดมองใบหน้าหวานซึ้งก่อนจะจับจ้องที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีพีช

“..ลินขอโทษค่ะ” แม้จะไม่รู้ว่าทำผิดเรื่องอะไร แต่เธอก็ยอมเอ่ยขอโทษเผื่อเขาจะใจเย็นลงบ้าง

แคว้ก!!!! มือหนากระชากเสื้อผ้าเธอขาดวิ่นเพื่อระบายความหงุดหงิด แรงกระชากทำให้ผ้าบาดผิวเนียนเป็นรอยแดงถากใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีร่างบางก็เปลือยเปล่าร่อนจ้อนต่อหน้าเขา

นิ้วร้ายเกี่ยวหวัดกางเกงชั้นในให้พ้นออกไป ก่อนจะกรีดตามรอยแยกที่แห้งผากสะกิดกระตุ้นน้ำหล่อลื่นให้ออกมา

“อื้อ..เจ็บค่ะ” เสียงหวานร้องออกมาเบาๆ เมื่อถูกรุกรานอย่างรวดเร็ว แขนเรียวเผลอคล้องลำคอแกร่งเอาไว้

“นี่คือโทษของเธอวันนี้” เอ่ยจบเขาก็จ่อหัวอวบบานชิดร่องหลืบที่เพิ่งมีน้ำหวานออกมาเพียงเล็กน้อย ดันสวบทีเดียวสุดลำ

“กรี๊ด!!...เจ็บ!” โรซาลินเผลอร้องออกมาเมื่อความใหญ่โตแทรกผ่านเนื้อนุ่มคับแคบ ร่างกายแทบจะฉีกเป็นชิ้นเมื่อเขาทะลวงเข้ามาอย่างดุดัน

ตั่บ ตั่บ ตั่บ

เอวหนาเริ่มขยับโยกโดยไม่รอให้เธอปรับตัว ร่างบางสั่นเทิ้มควบคุมไม่อยู่กลั้นเสียงร้องเอาไว้ด้วยความอดทน

“เจ็บค่ะ ...อื้อ...ซี้ด..”

“อดทนสิลิน..นี่เป็นคำสั่ง!” เขาเอ่ยลอดไรฟันพร้อมกับสาวเอวกระแทกสวนขึ้นอย่างดิบเถื่อน

“อื้อ....โอ้ย...ซี้ด” ทั้งความเจ็บหนึบปนเปความเสียวเธอครางลั่นในขณะที่รถแล่นขึ้นถนนใหญ่ออกสู่ท้องถนนมุ่งหน้าไปยังเพ้นท์เฮ้าส์หรูของเขา

“ซี้ด...อ่า...แน่นชิบ ลิน..ตอดแน่นมาก” เขาครางกระสันไปทั้งร่าง น้ำหวานเริ่มออกไหลออกมามากขึ้นช่วยหล่อลื่นแก่นกายให้เข้าออกง่ายขึ้น

“ซี้ดลิน..เสียวมาก เบบี๋...ตอดค..หนึบเลย” เสียงห้าวทุ้มครางสั่น เมื่อร่องหลืบบับรัดลำกายเร่งให้อัดกระแทกรัวเร็ว

ตั่บ ตั่บ ตั่บ

“ดีขึ้นหรือยัง...ซี้ด...ลิน..หืม” จมูกโด่งเป็นสันคลอเคลียก้มนุ่มกดหอมฟอดใหญ่ เอวคอดถูกคนตัวโตรัดแน่นติดกับเอวสอบที่เด้งตอกขึ้นดังตั่บ

“อื้อ...ซี้ด...คุณแซฟ..” เสีบงหวานครางหลงเมื่อใกล้จะเสร็จสม เขาเร่งอัดกระแทก

“ซี้ด...โอว..รัดแน่น..ลิน.ลิน” ร่างบางเกร็งกระตุกเสร็จสมในขณะที่คนตัวใหญ่ก็แตกระส่ำพร้อมกัน ปลดปล่อยน้ำกามขาวขุ่นพุ่งใส่ร่องหลืบลึก ร่างกำยำเกร็งกระตุกสี่ห้าครั้งสาวรีดน้ำกามออกก่อนจะถอนแก่นกายออกจับร่างบางคว่ำหน้าลงกับเบาะต่อทันที

“คุณแซฟ..”

“ยกก้นขึ้น!” เขาสั่งเสียงเฉียบจนเธอเงียบปาก มือใหญ่รั้งเอวคอดจนก้นงอนแอ่น เสียบแท่งร้อนพรวดเดียวสุดลำ

“อ๊า!!...ซี้ด..” เสียงหวานร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน

ตั่บ ๆ ๆ ๆ ร่างใหญ่สาวแก่นกายตอกตำอย่างถึงใจ น้ำข้นเหนียวก่อนหน้านี้ช่วยให้ลื่นขึ้น

“โอววว..เสียว...ปวดค..ชิบ”

เพี้ยะ!!! เขาฟาดก้นงอนงามอย่างแรงด้วนความหมั่นไส้

“กรี๊ด!!” โรซาลินร้องออกมาเพราะรู้สึกแสบ ก่อนจะกัดริมฝีปากระบายความเสียวเมื่อเอวหนากระแทกแอ่นสะโพกสอบใส่เต็มแรง

“อ๊า...ซี้ด..”

“อูว...จะแตกแล้วลิน..แตกในอีกนะ...” เสียงห้าวครางราวกับสัตว์ป่าแตกระส่ำรุนแรงใส่ร่องหลืบอีกครั้ง ร่างบางฟุบหน้าลงกับเบาะหนัง ในขณะที่รถแล่นเข้ามาจอดถึงหน้าประตูทางเข้าพอดี

บ๊วบ! เขาถอดถอนแก่นกายออก น้ำขาวขุ่นไหลทะลักออกมาตามเรียวขาขาวหยดลงเบาะหนัง เขาถอดเสือสูทคลุมร่างบางเปลือยเปล่าเอาไว้อุ้มร่างบางเดินผ่านหน้าบอดี้การ์ดที่ยืนหลับตากันอย่างรู้งานเข้าด้านใน

ตุ่บ! ...

“อย่าเพิ่งหลับสิเบบี๋ นี่เพิ่งจะเริ่มเอง” เขาเอ่ยชิดใบหูขาวหลังจากวางคนตัวเล็กลงบนเตียง ....