เกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ

เกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ

Por:  อี้เสี่ยวเหวินCompleto
Idioma: Thai
goodnovel4goodnovel
9.42
74 classificações. 74 avaliações
465Capítulos
89.2Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

[เกิดใหม่ + รักต้องห้าม + อายุห่างกัน + ตามง้อเมียอย่างหนัก] หลังจากผ่านคืนอันเร่าร้อนกับอาเล็กในนาม หลินจืออี้ต้องทนทุกข์ทรมานนานถึงแปดปี ในขณะที่เธอกอดโถเถ้ากระดูกของลูกสาวเพื่อฆ่าตัวตาย กงเฉินกลับกำลังจัดงานเลี้ยงวันเกิดที่ยิ่งใหญ่ให้กับลูกชายของรักแรก เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอที่กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ตัดสินใจแน่วแน่จะให้กงเฉินชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป! ชาติก่อน เธอเพียรพยายามอธิบาย แต่กงเฉินกลับหาว่าเธอจงใจวางยา ชาตินี้ เธอจึงขีดเส้นเว้นระยะห่างกับเขาอย่างชัดเจนต่อหน้าผู้คนซะเลย! ชาติก่อน รักแรกขโมยผลงานของเธอ กงเฉินกลับบอกว่าเป็นเพราะเธอขี้อิจฉา ชาตินี้ เธอก็เลยเหยียบรักแรกของเขาขึ้นไปรับรางวัลบนเวที! ชาติก่อน เธอถูกใส่ร้าย กงเฉินกลับลำเอียงปกป้องรักแรก ชาตินี้ เธอจึงเอาคืนด้วยตบหน้ารักแรก! กงเฉินมักจะคิดว่าหลินจืออี้จะรักเขาอย่างสุดซึ้งตลอดไป รอจนหลินจืออี้ใจเด็ดจากไปจริงๆ เขาถึงได้ตระหนกอย่างถึงที่สุด กงเฉินผู้หยิ่งผยองดึงเธอด้วยดวงตาแดงก่ำ "จืออี้ อย่าทิ้งฉันไป พาฉันไปด้วยได้ไหม?"

Ver mais

Capítulo 1

บทที่ 0001

오늘 꽃을 처음 받았을 때만 해도 나는 정말 기뻤다.

이희연이 드디어 눈치라는 게 생겨 결혼기념일 깜짝선물을 준비한 줄 알았다.

하지만 꽃 사이에 꽂힌 카드를 펼쳐 본 순간, 입가에 걸려 있던 미소는 그대로 굳어져 버렸다.

[선배, 일부러 오셔서 저희 이모 수술 집도해 주셔서 감사드려요. 저희 가족 모두 정말 감사하게 생각하고 있어요. 이 꽃은 제가 선배를 위해 특별히 고른 거예요.]

[우리와 정말 잘 어울리는 것 같아서요. 선배도 마음에 드셨으면 좋겠어요. 유한천.]

그 카드를 보자 난 손이 떨렸고 꽃다발은 그대로 바닥으로 떨어졌다.

3년 전 아버지가 위독하실 때, 의사는 최대한 빨리 수술해야 한다고 했다.

하지만 고향의 의료 기술은 낙후되어 있었고, 아버지는 장거리 전원을 버텨낼 수 있는 상태가 아니었다.

그래서 나는 이희연에게 고향으로 내려와서 아버지의 수술을 해 달라고 부탁했다.

근데 그때 이희연이 뭐라고 했더라?

“병원에서는 외부 출장 수술을 금지하고 있어. 일은 일이야. 사적인 관계 때문에 규칙을 어길 수는 없어.”

결국 아버지는 다른 병원으로 옮겨 가던 구급차 안에서 세상을 떠났다.

그 일은 평생 나에게 남은 가장 큰 한이 되었다.

아버지의 장례를 치를 때, 나는 일부러 검은 만다라를 골랐다.

아버지를 떠올리게 하는 꽃말 때문이었다.

예측할 수 없는 죽음과 사랑.

하지만 알고 보니 애초에 예측할 수 없는 일 같은 건 없었다.

수없이 많은 밤, 꿈에서 깨어나 임종을 앞둔 아버지의 희끗희끗한 머리카락을 떠올릴 때마다 나는 몰래 눈물을 흘렸다.

그리고 몇 번이나 자신에게 이희연을 원망해서는 안 된다고 되뇌었다.

사람마다 마음속에 지켜야 할 원칙이 있는 법이라고 생각했지만 이제야 깨달았다.

규칙은 깰 수 있었고, 원칙도 예외가 있을 수 있다는 것을.

단지 나, 고도겸은 이희연에게 있어서 그럴 만한 사람이 아니었을 뿐이었다.

최민환과의 통화를 끝낸 뒤, 나는 미리 꾸며 놓았던 리본과 풍선을 전부 쓰레기통에 처넣었다.

그러고 검색창을 열고 단어를 몇 개 입력했다.

전국 자동차 여행 가이드.

푸른 바다와 해안도로, 그리고 끝없이 이어지는 길이 마치 하늘 끝까지 이어져 있는 듯한 느낌이었다.

또한 예전에 아버지와 약속했었다.

살아 있는 동안 차를 몰고 카메라를 챙겨, 많은 곳을 누비는 긴 여행을 한 번 해 보자고.

아버지가 세상을 떠난 뒤, 이희연은 나를 위로하며 미처 이루지 못한 그 약속을 자신이 아버지를 대신해서 함께 이루게 해주겠다고 했다.

하지만 그해 이희연은 막 전문의가 된 참이라 몹시 바빴고 밥조차 제대로 챙겨 먹지 못했다.

자주 굶어서 위가 아픈데도 환자 차트를 보고 논문을 쓰는 이희연을 보고 있자니 마음이 아파왔다.

그래서 나는 운영하던 사진 스튜디오를 접고, 사진작가에서 이희연의 남편이 되었다.

그해 나는 전국사진대회에서 대상을 받았고, 여러 유명 기업에서 들어온 제안서가 가득했다.

그만큼 앞날이 창창했지만, 나는 조금도 망설이지 않고 전부 포기했다.

이후 이희연은 최연소 흉부외과 교수가 되었고 업계에서 이름을 떨쳤다.

한때는 내 희생과 노력이 모두 가치 있는 일이었다고 생각했지만, 지금 돌이켜 보면 그저 지독한 아이러니였던 것이다.

현관문 잠금장치가 돌아가는 소리에 생각이 끊어졌다.

이희연이 돌아온 것이다.

외투를 벗은 이희연은 텅 빈 식탁을 한번 훑어보더니 미간을 찌푸렸다.

“밥은?”

나는 노트북 화면만 바라본 채 고개조차 들지 않았다.

“하기 싫어. 피곤해.”

그러자 이희연의 미간이 더욱 깊게 일그러졌다.

“밖에 나가서 일하는 나보다 피곤해?”

대답하기도 전에 휴대폰이 울렸다. 이희연은 발신자를 확인하자마자 곧바로 전화를 받았다.

“무슨 일이야?”

수화기 너머에서는 부드러운 남자의 목소리가 들려왔다.

굳어 있던 이희연의 표정이 눈에 띄게 풀리면서, 입꼬리에는 옅은 미소까지 번졌다.

“걱정하지 마. 지금 바로 갈게.”

수화기 너머로 병원 동료들이 장난스럽게 떠드는 소리가 들려왔다.

[어이구, 수간호사님이 또 지원군을 부르셨네.]

[교수님, 빨리 오세요. 수간호사님 더는 못 버텨요.]

웃음소리가 끊이지 않았다.

분위기는 가벼웠고 두 사람을 한 쌍으로 엮으면서 즐거워하는 기색도 묻어났다.

정작 혼인신고까지 한 남편인 내가 오히려 남처럼 느껴질 정도였다.

통화를 끝낸 이희연은 방금 벗었던 외투를 다시 걸쳤다.

“유한천 씨야?”

내 입에서 그 이름이 나오자 이희연은 잠시 멈칫했다.

“환자에게 문제가 생겼는데 한천이 찾을 사람은 나밖에 없어. 사람 목숨이 달린 일이야. 괜한 생각 하지 마.”

말을 마친 이희연은 몸을 돌려 나가려고 했다. 나는 그런 이희연의 뒷모습을 그저 바라보기만 했다.

지난주에도 이희연은 이렇게 다급하게 집을 나섰고, 사흘 동안 출장을 간다고 했었다.

그러나 출장이 아니라는 것을 오늘에서야 알았다.

그 날 500킬로미터나 떨어진 곳까지 가서 유한천의 이모를 수술해 준 것이었다.

“여보.”

내가 불러 세우자 이희연이 뒤를 돌아봤다.

“왜?”

나는 이희연의 눈을 바라보며 조용히 물었다.

“오늘 무슨 날인지 기억해?”

이희연은 생각조차 하지 않고 대답했다.

“6월 1일?”

그러자 나는 허탈하게 웃었다.

‘정말 잊었구나.’

오늘은 우리의 결혼기념일이었고, 다섯 번째이자 다행히 마지막이기도 했다.

“아무것도 아니야.”

나는 시선을 거두고 담담하게 말했다.

“일 잘하고 와.”

이희연은 나를 바라보며 뭔가를 눈치챘는지 잠시 침묵하다가, 건조한 목소리로 겨우 한마디를 꺼냈다.

“일 끝나면 바로 올게. 야식 사 올까?”

나는 고개를 저었다.

“됐어.”

이제는 정말 필요가 없었다.

이희연이 떠난 뒤, 나는 일주일 전에 예약해 둔 레스토랑으로 혼자 갔다.

화려한 불꽃이 터지고 주변에는 연인들이 둘씩 마주 앉아 있었다.

그 가운데 혼자인 사람은 나뿐이었다.

이때 직원이 물었다.

“손님, 다른 일행분은 언제 오시나요?”

그러자 나는 웃으며 화답했다.

“안 와요.”

‘앞으로도 오지 않을 거예요.’

나는 식사를 마친 뒤 자동차 매장에 전화를 걸었다.

“오프로드 차량 하나 계약하려고 합니다. 장거리 주행에도 문제없고, 어디든 여행할 수 있는 성능 좋은 차로요. 예산은 1억 6천 정도 생각하고 있습니다.”

[조건에 맞는 차량이 한 대 있긴 한데, 워낙 인기가 많아서 지금은 재고가 없거든요. 물량을 가져오려면 일주일 정도 걸려요.]

일주일, 과거를 내려놓고 엉망으로 얽힌 이 결혼을 정리하기에는 충분한 시간이었다.

“그걸로 하죠. 일주일 뒤에 매장으로 갈게요.”

전화를 끊은 뒤 인터넷 창을 켜고, ‘전국 자동차 여행 가이드’를 계속 검색했다.

사진이 한 장씩 화면 위로 지나갔고, 5년 동안 미뤄 두었던 꿈이 다시 생생하게 살아나는 것만 같았다.

얼마 지나지 않아 최민환에게서 전화가 걸려 왔다.

[이혼 합의서는 다 작성해서 이메일로 보냈어.]

“응.”

나는 낮게 대답했다.

그러자 잠시 침묵하던 최민환이 결국 참지 못하고 물었다.

[도겸아, 너 희연 씨 정말 많이 사랑했잖아. 진짜 놓을 수 있겠어?]

그러자 내가 되물었다.

“희연이 누군가를 위해 원칙을 포기하고 앞뒤 가리지 않고 달려가는 모습 본 적 있어?”

[나야 못 봤지.]

최민환이 솔직하게 대답했다.

“나는 봤어.”

나는 창밖의 아득한 밤 풍경을 바라보며 씁쓸하게 입꼬리를 올렸다.

“다만 그게 나를 위해서가 아니었을 뿐이야.”

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos

Classificações

10
88%(65)
9
0%(0)
8
3%(2)
7
1%(1)
6
1%(1)
5
1%(1)
4
1%(1)
3
0%(0)
2
3%(2)
1
1%(1)
9.42 / 10.0
74 classificações · 74 avaliações
Escrever uma avaliação

avaliaçõesMais

สมควร อุทัง
สมควร อุทัง
ยังรออยู่นะคะกำลังสนุกเชียว
2026-09-20 13:22:20
2
0
Uchee
Uchee
อ่านมาตั้งนาน แต่ปิดภาคซะดื้อๆ เนื้อเรื่องครึ่งๆกลางๆ ไม่จบ
2026-08-30 04:32:30
0
0
ขวัญเรือน เมืองสกล
ขวัญเรือน เมืองสกล
คิดจะเขียนต่อจริงหรือเปล่า อ่านใกล้จบบทแล้วมาเจอบรรทัดสุดท้ายสุดจะบรรยาย ดีนะบางเรื่องกด เข้าไปอ่านหนังสือถูกลบ กำลังสนุกเลย
2025-12-10 09:16:33
3
0
Link Pai
Link Pai
อุตส่าห์หาเรื่องที่คิดว่าจบบริบูรณ์เจอ เขียนแบบนี้จะพากันเขียนทำไมหึ ไปลอกเนื้อเรื่องเขามาหรอ ทำไมนิยายสไตล์นี้ไม่มีใครเขียนจบสักที...
2025-12-09 17:33:16
3
1
MY1536
MY1536
จิตเภท ทั้งครอบครัว Narcissist & masochist
2025-09-09 14:15:55
8
0
465 Capítulos
บทที่ 0001
ตามระเบียบแล้ว เมรุเผาศพไม่อนุญาตให้ญาติดูการเผาศพแต่หลินจืออี้ใช้เงินแหกระเบียบ เขาพยุงเตียงเหล็กที่เย็นจัดเดินเข้าไปในห้องเผาไฟในอากาศมีความรู้สึกแสบร้อน และยังมีฝุ่นที่ปลิวว่อนอยู่ใต้แสงแดดบางทีอาจจะเป็นเถ้ากระดูกก็ได้อีกไม่นาน ลูกน้อยของเธอก็จะกลายเป็นแบบนี้หลินจืออี้สวมชุดกระโปรงยาวสีดํา ไซส์ที่เล็กที่สุดก็ซ่อนร่างผอมแห้งของเธอไม่ได้ดวงตาที่ทั้งแดงทั้งบวมจากการร้องไห้ ตอนนี้กลับดูสงบเป็นพิเศษเธอเอื้อมมือไปสัมผัสมือเล็กๆ ที่ซีดและแข็งนอกผ้าขาว ก่อนจะวางดาวพับสีชมพูสองดวงไว้ในฝ่ามือของลูกสาว“ซิงซิง รอแม่ด้วยนะ”ได้เวลาแล้วพนักงานก้าวไปข้างหน้าและดึงหลินจืออี้ออก เปิดผ้าขาวออก เผยให้เห็นรูปลักษณ์ของซิงซิงเธออายุแปดขวบแล้ว แต่ก็ยังร่างผอมแคระเกร็น กระดูกซี่โครงที่ส่วนล่างมีรอยยุบเป็นรูโหว่เมื่อเห็นรูนั้น น้ำตาของหลินจืออี้ก็ไหลออกมาอีกครั้งเป็นเพราะเธอไม่ได้ปกป้องซิงซิงให้ดีพนักงานปลอบด้วยเสียงเบาๆ ว่า "เสียใจด้วยนะครับ แต่อย่างน้อยหลังจากที่ลูกสาวของคุณจากไป ไตของเธอก็ยังช่วยเด็กคนหนึ่งไว้ เด็กคนนั้นจะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขแทนลูกสาวของคุณนะครับ”ความเย็
Ler mais
บทที่ 0002
เธอกลับมาแล้ว!เธอกลับมาแล้วจริงๆ!หลินจืออี้ไม่สนใจสีหน้าประหลาดใจของทุกคน แล้วหยิกตัวเองอย่างแรงความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาทันที!“ร้องไห้อะไรกัน! เป็นตระกูลกงของฉันที่ทําผิดต่อเธอหรือไง!”เสียงอันน่าเกรงขามดังมาจากที่นั่งด้านบนหลินจืออี้ดึงสติกลับมา เงยหน้าขึ้นสบสายตาไม่พอใจของคุณท่านกงเธอก้มหัวลงทันที ดูอ่อนน้อมถ่อมตนเหมือนเคย แต่ร่างกายกลับสั่นเทิ้มด้วยความตื่นเต้นรอบข้างมีเสียงหัวเราะเยาะเบาๆ กระซิบกระซาบกันไม่หยุด“อายุยังน้อยแต่กลับไม่เรียนเรื่องดีๆ มีความกล้าไปวางยาเจ้าสามเพื่อปีนขึ้นเตียง ทําให้วุ่นวายไปหมด เห็นได้ชัดว่าต้องการบังคับเจ้าสามให้รับผิดชอบเธอ แต่ตอนนี้กลับไม่กล้ายอมรับแล้ว ไม่รู้ว่าสอนมาได้ยังไงกัน”“ยังไงก็ไม่ใช่คนในครอบครัว ตระกูลกงของเราสอนคนออกมาไร้ยางอายแบบนี้ไม่ได้หรอก ตอนนี้โลกออนไลน์แฉไดอารี่ที่เธอแอบชอบเจ้าสามออกมาหมดแล้ว อ่านทีนี่หน้าแดงไปหมด! ตระกูลกงจ่ายเงินส่งเธอเข้ามหาวิทยาลัย แต่สุดท้ายกลับเรียนมาแต่พวกมารยาทุเรศๆ”“ก่อนหน้านี้ก็บอกแล้วว่าอย่าพาคนกลับบ้านสุ่มสี่สุ่มห้า เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการชักศึกเข้าบ้านชัดๆ คงจะพึ
Ler mais
บทที่ 0003
ซ่งหว่านชิว ลูกสาวของตระกูลที่ตกอับเมื่อสามปีก่อน กงเฉินได้เปิดเผยความสัมพันธ์ของเขากับซ่งหว่านชิวโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า และแม้กระทั่งจัดงานหมั้นโดยไม่คํานึงถึงการคัดค้านของคุณท่านทําให้ซ่งหว่านชิวกลายเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาที่สุดในเมืองหลวงคนนอกต่างรู้สึกว่าเธอเป็นคนสวย ใจดี สูงส่งและสง่างามมีเพียงหลินจืออี้เท่านั้นที่รู้ว่าซ่งหว่านชิวเป็นคนแบบไหนกันแน่ถ้าไม่ใช่นักออกแบบ เธอคงเป็นราชินีแห่งภาพยนตร์อย่างแน่นอน!ด้วยความเฉลียวฉลาดของซ่งหว่านชิว เธอต้องเข้าใจความหมายของหลินจืออี้ที่บอกว่าเป็นเธออย่างแน่นอนการแต่งงานของเธอกับกงเฉินถูกเลื่อนออกไปเป็นเวลาสามปีแล้ว เธอแทบรอไม่ไหวที่จะแต่งงานเข้าตระกูลกงแล้วเป็นไปตามคาด...ซ่งหว่านชิวเดินออกมาทันที ยืนคุกเข่าลงในตําแหน่งเดิมของหลินจืออี้ ก้มหัวด้วยความเคารพ“คุณปู่คะ เป็นหนูเองค่ะ! หนูกับจืออี้รูปร่างคล้ายๆ กัน หน้าตาก็คล้ายๆ กัน ก็เลยถูกคนเข้าใจผิด”เพิ่งสิ้นเสียง ก็มีเสียงสงสัยดังมาจากด้านข้าง“แต่บนอินเทอร์เน็ตยังเปิดเผยไดอารี่แอบรักของหลินจืออี้ คาดว่าน่าจะประมาณห้าหกปีแล้ว คุณกับนายท่านสามเพิ่งรู้จักกันแค่สามปีเองไม่ใ
Ler mais
บทที่ 0004
ภายใต้สายตาเย็นชาของกงเฉินเซิน หลินจืออี้เม้มปากแน่น อยากจะให้ตัวเองรับมืออย่างใจเย็นแต่ความเจ็บปวดแปดปีในชาติก่อน เธอก็ยังอดสั่นปลายนิ้วไม่ได้ ออกแรงเบือนหน้าหนีกงเฉินไม่มองเธออีก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรังเกียจ “อยากแอบท้องเหรอ?”หลินจืออี้ขมวดคิ้วแน่น เหลือบมองหลิ่วเหอจากหางตายานี้หลิ่วเหอเป็นคนซื้อมา หรือว่าเธอยังไม่ล้มเลิกความคิดที่จะให้เธอแต่งงานกับกงเฉินแต่ภายใต้สีหน้าอันเย็นชาของกงเฉิน หลิ่วเหอตัวสั่นไปหมดแล้วเมื่อเทียบกับคุณท่านแล้ว หลิ่วเหอก็กลัวกงเฉินมากกว่าเธอไม่มีความกล้าพอที่จะทําเรื่องภายใต้เปลือกตาของกงเฉินหรอกนี่มันเรื่องอะไรกันแน่?หลินจืออี้เงยหน้าขึ้น ถูกล้อมรอบไปด้วยสายตาจากทั่วทุกสารทิศในบรรดาคนเหล่านี้ มีสายตาหนึ่งที่พิเศษกว่าคนอื่นๆซ่งหว่านชิวริมฝีปากของเธอคล้ายกำลังยิ้มเย้ย ทําให้หลินจืออี้นึกถึงอดีตที่ไม่ดีอย่างที่คาดไว้ วินาทีต่อมาซ่งหว่านชิวหันหลังให้กับทุกคน คว้ามือของหลินจืออี้ไว้ พูดอย่างปากเปียกปากแฉะว่า “จืออี้ ขอโทษนะ ฉันช่วยคุณหลอกนายท่านสามกับคุณท่านไม่ได้ ดังนั้นฉันจึงสารภาพแล้ว”“แต่ฉันไม่คิดว่าเธอจะใช้ฉันเพื่อระงับความคิด
Ler mais
บทที่ 0005
ห้องโถงกว้างขวาง แต่อากาศรอบๆ กงเฉินเย็นจัดจนถึงขีดสุด กดทับจนทุกคนหายใจไม่ออกเขาเงียบไม่พูดไม่จาแต่ทุกคนรู้ว่าเขาโกรธแล้วเขาหยิบกล่องบุหรี่ออกมาและจุดบุหรี่หนึ่งมวนหมอกสีขาวที่พ่นออกมาปกคลุมใบหน้าของเขา เขามองหลินจืออี้ผ่านหมอกสลัวๆ ด้วยสายตาที่ไม่ชัดเจน“ไสหัวไป”จากนั้นคุณท่านกงก็โบกมืออย่างไม่พอใจหลิวเหอประคองหลินจืออี้ขึ้นมาหลินจืออี้ดึงมือตัวเองออก ยืนตัวตรงอยู่ในโถง พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ในเมื่อฉันอยู่ที่นี่ทำให้ทุกคนไม่สะดวกนัก ถ้าอย่างนั้นฉันจะย้ายออกไปค่ะ คุณท่าน ขอบคุณที่หลายปีนี้ดูแลดิฉันค่ะ”เธอจะไปก็ต้องไปอย่างมีเกียรติ ตรงไปตรงมาเธอจะไม่ระมัดระวังและหวาดกลัวเหมือนชาติที่แล้วอีกแล้วพูดจบ หลินจืออี้ก็หันหลังเดินจากไปสายตาที่ทอดมองแผ่นหลังของเธอ อันตรายและเย็นชา……เมื่อเดินออกจากห้องโถง ปฏิกิริยาของระบบทางเดินอาหารที่เกิดจากยาคุมกําเนิดหลายเม็ดก็กวาดเข้ามา เธอรู้สึกเวียนหัวและคลื่นไส้หลินจืออี้เดินออกไปได้ไม่กี่ก้าวก็สลบไปแล้วรอจนหลินจืออี้ตื่นขึ้นมา หลิ่วเหอก็มานั่งอยู่ข้างเตียง ดวงตาแดงก่ำเล็กน้อยเห็นเธอตื่นมาก็ตบหน้าทันที แต่ไม่ได้ลงมือหนักอะไรมากมาย"
Ler mais
บทที่ 0006
เมื่อคืนเหรอ?หลินจืออี้พูดมากจริงๆเธอทนไม่ได้ที่จะเห็นกงเฉินทนทุกข์ทรมานถ้าอย่างนั้น ดังนั้นเธอจึงเชื่อฟังเมื่ออารมณ์รุนแรง เธอก็อดทนต่อผู้ชายที่เกือบจะถูกทรมานและยั่วยุ พูดเรื่องในใจของเธออย่างจริงจังตอนนั้นเธอคิดว่าบางทีพรุ่งนี้กงเฉินอาจจะจําไม่ได้แล้วแต่เธอจะจําทุกอย่างในเวลานี้ได้ อย่างน้อยเธอก็เคยอยู่ใกล้เขามาก่อน“นายท่านสาม ฉันชอบคุณ”“ฉันชอบคุณมานานแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ฉันเดินเข้าตระกูลกง วันนั้นที่คุณช่วยกู้หน้าให้ฉัน ฉันก็แอบชอบคุณแล้ว”“ฉันรู้ว่าคุณไม่สนใจฉัน แต่ฉัน. อืม...""รักคุณจริงๆ"หลินจืออี้เข้าบ้านตระกูลกงมาเมื่ออายุสิบหกปี เธอถูกหลิ่วเหอแต่งตัวเหมือนตุ๊กตาเพื่อถวายเครื่องบรรณาการตอนนั้นหลิ่วเหอไม่เข้าใจการแต่งตัวแบบเรียบง่ายของหญิงสูงศักดิ์ เธอแค่อยากให้ลูกสาวเดินเข้าบ้านตระกูลกงอย่างงดงามกลับกลายเป็นตัวตลกของคนทั้งตระกูลกงบอกว่าเธอเหมือนไก่ฟ้าที่ปลอมตัวเป็นนกหงส์หลิวเหอขี้ขลาดกลัวเรื่อง แม้แต่คนรับใช้ก็ไม่กล้าโต้แย้งในเวลานี้ กงเฉินได้ปรากฏตัวขึ้นรูปร่างสูงโปร่ง สวมเสื้อโค้ทสีดํายาว ยืนอยู่ใต้ระเบียง ปัดควันบุหรี่ในมือ พ่นหมอกสีขาวออกมาคลุม
Ler mais
บทที่ 0007
เธออ้วกใส่สูทตัวใหม่ของกงเฉิน เขาขมวดคิ้วทันทีสุดท้ายอ้วกจนเหลือแต่น้ำกรด เอนตัวพิงรถอย่างอ่อนแรงเฉินจิ่นรีบก้าวไปข้างหน้าและยื่นมือออกมา “นายท่านสาม ผมประคองคุณหนูหลินเอง”กงเฉินถอดเสื้อนอกออกโดยตรง “ไม่ต้อง”เขามองหลินจืออี้อย่างรังเกียจ แต่ก็ยังอุ้มเธอเข้าไปในบ้านหลินจืออี้ถูกเขาอุ้มเข้าไปในห้องน้ำโดยตรง พอนั่งลงบนเคาน์เตอร์ เขาก็เอื้อมมือไปถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนอาเจียนของเธอออก"อย่า! ไม่เอา!”หลินจืออี้ต่อต้านและผลักเขา แต่เธอที่อ่อนแอจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้ยังไงกงเฉินถอดเสื้อผ้าของเธอออกด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ร่องรอยของเมื่อคืนถูกเปิดเผยอย่างเต็มที่ภายใต้แสงไฟหลินจืออีรู้สึกละอายใจจนทนไม่ไหว ยกมือขึ้นดันคนตรงหน้า แต่กลับถูกเขากุมข้อมือไว้ฝ่ามือของกงเฉินร้อนจนน่ากลัวพอหลินจืออี้เงยหน้าขึ้น ก็สบเข้ากับดวงตาที่ค่อยๆ ลึกซึ้งของเขากงเฉินไม่ให้โอกาสเธอต่อต้านแม้แต่น้อย เขาผลักเข่าของเธอออกและเข้าใกล้ร่างกายของเธอเธอตัวสั่นตามสัญชาตญาณและร่างกายของเธอปฏิเสธการจับของกงเฉินกงเฉินขมวดคิ้ว คว้าผ้าขนหนูที่วางซ้อนกันบนอ่างล้างมือมาเช็ดมือ พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ฉันไม่สนใจผู
Ler mais
บทที่ 0008
หลินจืออี้เพิ่งเดินถึงนอกหอพัก ข้างหลังมีคนตบไหล่เธอพอหันหลัง นักเรียนก็ชี้ไปทางอาคารเรียนอย่างกระหืดกระหอบ“หลินจืออี้ อาจารย์อู๋ให้คุณรีบไปที่ออฟฟิศของผู้อํานวยการหน่อย”“ได้”หลินจืออี้หันหลังเดินไปทางอาคารเรียนระหว่างทาง มีคนไม่น้อยที่จ้องมองเธอพลางชี้ไม้ชี้มือ แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายดูเหมือนจะเป็นงานเลี้ยงก่อนความตายอีกแล้ว……ออฟฟิศพอหลินจืออี้เข้าประตูมาก็พบว่าข้างในนอกจากอาจารย์อู๋แล้วยังมีคนอื่นอีกกงเฉินและซ่งหว่านชิวเมื่อสบตากับกงเฉิน สายตาที่เหมือนแมมบ้าสีดํานั้น ราวกับจะวางยาพิษหลินจืออี้ให้ตายในวินาทีถัดไปเธอหยุดหายใจไปชั่วขณะ กําหมัดแน่นถึงจะทําให้ฝีเท้ามั่นคงได้แต่สายตาของกงเฉินกลับไม่เคยละไปจากเธอในเวลานี้ ร่างผอมบางร่างหนึ่งกําลังเดินอย่างสง่างามเป็นเธอ.. เพื่อนผีชาติก่อน เสิ่นเยียนเสิ่นเยียนเคยช่วยหลินจืออี้ตอนที่ทํางานพาร์ทไทม์น้ำตาลในเลือดต่ำและเป็นลม ดังนั้นเธอจึงเชื่อใจเสิ่นเยียนมาตลอดแทบจะเชื่อฟังเธอทุกอย่างแต่ใครจะคิดว่า เสิ่นเยียนและคุณหนูผู้สูงศักดิ์ซ่งหว่านชิวจะแอบสมคบคิดกันมานานแล้วเสิ่นเยียนอยู่ข้างกายหลินจืออี้คอยแสแสร้
Ler mais
บทที่ 0009
หลินจืออี้ออกจากห้องทํางานโดยไม่หันกลับมามองหลังจากตระกูลกงก่อความวุ่นวาย เธอรู้ดีว่าซ่งหว่านชิวต้องป้องกันไว้ก่อนตอนที่เธอได้ยินซ่งหว่านชิวโทรศัพท์ไปร้องให้กงเฉินว่าถูกใส่ร้าย เธอก็รู้ว่าซ่งหว่านชิวกับเสิ่นเยียนกําลังทําอะไรกันอยู่เสิ่นเยียนรู้เรื่องราวของเธอมากเกินไป!รวมถึงไดอารี่ที่เธอเขียนเอาไว้หลังจากที่เธอกับกงเฉินได้ผ่านคืนนั้นมา บนอินเทอร์เน็ตก็มีไดอารี่แอบรักที่ฆ่าเธอด้วยการวางยาและปีนขึ้นเตียงทันที จะต้องเป็นลายมือของเสิ่นเยียนแน่นอน!ดังนั้นเธอจึงเปลี่ยนไดอารี่อย่างเงียบๆคิดไปคิดมา ด้านหลังก็มีเงาหนึ่งตามมา เสิ่นเยียนนั่นเองระหว่างทาง เธออยากจะพูดแต่ก็หยุดสังเกตหลินจืออี้หลินจืออี้กลับสงบนิ่งมาก ดูไม่เหมือนถูกแทงข้างหลังเมื่อสักครู่เลยจนกระทั่งใกล้จะถึงหอพัก เสิ่นเยียนก็ทนไม่ไหวแล้วเธอดึงหลินจืออี้ไว้ พูดอย่างขลาดกลัว “จืออี้ ฉันขอโทษ เธอก็รู้ว่าครอบครัวของฉันยากจนและขี้ขลาด ฉันขัดใจคนอย่างซ่งหว่านชิวไม่ได้จริงๆ พอฉันถูกพวกเขาขู่ ฉันก็พูดได้แค่นี้แล้ว”หลินจืออี้ไม่รีบร้อนที่จะทะเลาะกับเสิ่นเยียน ถึงยังไงเธอก็ยังไม่เห็นเสิ่นเยียนกับซ่งหว่านชิวสุนัขกัดกั
Ler mais
บทที่ 0010
ในขณะที่หลินจืออี้กําลังจะกระโดดออกมา กงเฉินก็เบือนหน้าหนี มองคู่รักที่อยู่หลังต้นไม้“มีอะไรเหรอ”ท่วงทํานองที่เย็นชาเต็มไปด้วยความอดทนอีกฝ่ายพอเห็นว่าเป็นกงเฉิน ก็รีบก้มหัวลงอย่างนอบน้อม “ขออภัย นายท่านสาม พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้”คู่รักหนุ่มสาวจากไปอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่ห่างออกไปไกล หลินจืออี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเธอพยายามผลักกงเฉินที่อยู่ข้างหน้าออก แต่กลับถูกกุมข้อมือไว้“ไปเก็บของ ฉันจะให้เฉินจิ่นรอคุณที่ลานจอดรถ เขาจะส่งคุณไปที่อพาร์ทเมนต์”ไม่มีการปรึกษาหารือ เสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยคําสั่งที่ไม่ยอมปริปากพูดหลินจืออี้ตัวแข็ง ขนตายาวสั่นระริก พยายามควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจของเขา เธอไม่ได้อยู่คนเดียวแต่เป็นตุ๊กตาที่เชื่อฟัง เล่นตามใจชอบ ทิ้งตามใจชอบเธอกัดฟันพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการของเขา“ไม่ต้อง ถ้าคุณไม่วางใจ รออีกหนึ่งเดือนข้างหน้า พวกเราสามารถไปตรวจที่โรงพยาบาลได้”กงเฉินหรี่ตามอง ในดวงตามีความเย็นชาพาดผ่าน เหมือนคิดไม่ถึงว่าหลินจืออี้จะต่อต้านเมื่อบรรยากาศเกือบจะกลายเป็นน้ำแข็ง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นเป็นซ่งหว่านชิวที่โทรมาหลิ
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status