รักคืนรัง ในวันที่ใจพังทลาย

เช้านี้ท้องฟ้าสดใส ก้อนเมฆไม่บดบังดวงอาทิตย์ที่กำลังจรัสแสง ราวกับรู้ดีว่าต้องเปิดทางให้ใครหลายคนได้เริ่มต้นสิ่งใหม่

“พ่อคะ แม่คะ ช่วยอวยพรให้การสัมภาษณ์งานของหนูในวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดี ขอให้ทุกอย่างราบรื่น และบริษัทตกลงรับหนูเข้าทำงานด้วยนะคะ”

‘เกล เกวลิน’ พนมมือไหว้ขอพรต่อหน้ารูปถ่ายพ่อและแม่ เพื่อให้คนบนฟ้าช่วยเป็นกำลังใจให้เธอก่อนออกจากบ้านเหมือนในทุก ๆ วัน…

หญิงสาวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา คลุมทับด้วยเสื้อเบลเซอร์สีเบจตัวเก่งเข้าคู่กับกระโปรงสีเดียวกัน และรองเท้าส้นสูง 2 นิ้ว ช่วยเสริมบุคลิกให้ดูสง่าและทันสมัยในเวลาเดียวกัน เธอหยุดยืนอยู่หน้าสำนักงานใหญ่ของบริษัทมหาชนแห่งหนึ่ง Office Building เกรด A ในสไตล์สุดล้ำ ที่เธอเฝ้าฝันจะได้มาเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่

“สวัสดีค่ะ คุณ ‘พิชชา’ ใช่ไหมคะ… ชั้น ‘เกล เกวลิน’ ที่วันนี้มีนัดสัมภาษณ์ตำแหน่ง Marketing Communication นะคะ” เกลเดินเข้าไปทักทาย HR พร้อมแนะนำตัวเองอีกครั้ง หลังจากที่ได้พูดคุยกันเบื้องต้นผ่านทางโทรศัพท์

“สวัสดีค่ะคุณเกล เดี๋ยวชาพาขึ้นไปที่แผนกนะคะ” HR สาวรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอกล่าวทักทายอย่างเป็นมิตร ก่อนจะนำทางไปยังชั้น 11 ซึ่งเป็นพื้นที่ของฝ่ายการตลาด

“คุณเกลนั่งรอในห้องประชุมนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวชาเชิญผู้อำนวยการฝ่ายกับหัวหน้า HR สักครู่ค่ะ”

เกลพยักหน้าและยิ้มรับด้วยใจที่เต้นรัว เธอมองนอกกระจกห้องประชุม ที่โอบรับวิวเมืองกรุงเทพฯ ซึ่งเต็มไปด้วยตึกระฟ้า และมีรถไฟฟ้าพาดผ่าน แม้จะดูวุ่นวายแต่ก็น่าตื่นตาตื่นใจในสายตาของคนที่กำลังเริ่มต้นใหม่

ก๊อก ก๊อก ก๊อก… เสียงเคาะประตูเรียกให้เกลหันไปมอง พิชชาเดินตามหญิงสาวอีก 2 คนเข้ามา คนแรกดูสวยและเท่ในเวลาเดียวกัน ท่วงท่าการเดินสะท้อนความเป็น Working Woman อย่างชัดเจน จนเกลนึกไปถึงภาพผู้จัดการเก่ง ๆ ที่เห็นในละคร

เธอกล่าวสวัสดีพร้อมยกมือไหว้ทั้งสองอย่างนอบน้อม

”สวัสดีค่ะ พี่ชื่อ ‘คริส’ นะ เป็นผู้อำนวยการฝ่าย Marketing“ คริสเอ่ยทักทายด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ทว่าสายตากลับดูนิ่งเรียบ

”ส่วนพี่ชื่อ ‘ฝ้าย’ ค่ะ เป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคล พอดีวันนี้หัวหน้าฝ่าย Mar Com ที่เป็นหัวหน้าของน้องโดยตรงติดภารกิจด่วน เลยไม่ได้มานั่งด้วยกัน… เชิญแนะนำตัวได้เลยค่ะ“

… เกลเริ่มบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองอย่างคล่องแคล่ว ตั้งแต่ประวัติการศึกษาไปจนถึงประสบการณ์ทำงานอย่างเป็นลำดับขั้นตอน จนกระทั่งถึงคำถามสำคัญ…

”ช่วยบอกข้อดีข้อเสียของตัวเองให้พี่ฟังหน่อยค่ะ“ คริสถามขึ้น หลังจากผ่านหัวข้อเนื้องานมาพอสมควรแล้ว

“ข้อดีของเกลคือ ยินดีรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นเสมอค่ะ เกลเชื่อว่าทุกคนมีเป้าหมายเดียวกันความสำเร็จของงาน เพราะฉะนั้นถ้าเรานำมุมมองที่หลากหลายของทุกคนมาปรับใช้ ผลลัพธ์ที่ได้จะยิ่งสมบูรณ์มากขึ้น นอกจากนี้เกลยังเป็นคนพร้อมเรียนรู้สิ่งใหม่และไม่หยุดพัฒนาตัวเองด้วยค่ะ… ส่วนข้อเสีย เกลคิดว่าตัวเองเป็นคนขี้เกรงใจจนเกินไปค่ะ…“

“หืม… ขี้เกรงใจ? มันคือข้อเสียยังไงคะ” คริสเลิกคิ้วถามอย่างสนใจ

“ความเกรงใจเป็นเรื่องที่ดีค่ะ แต่สำหรับเกล บางครั้งมันมากเกินไปจนไม่กล้าปฏิเสธตรง ๆ ทำให้บางครั้งต้องแบกรับภาระไว้ที่ตัวเองคนเดียวเพียงเพราะไม่อยากทำให้คนอื่นลำบากใจค่ะ”

“แล้วคิดว่าจะจัดการกับมันยังไงคะ ถ้าต้องทำงานที่นี่”

“เกลจะพยายามใช้วิธีการสื่อสารที่นุ่มนวลแต่ชัดเจนค่ะ เลือกใช้คำพูดอ้อม ๆ ที่ไม่หักหาญน้ำใจของอีกฝ่าย เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งในที่ทำงาน แต่จณะเดียวกันก็ต้องพยายามรักษาขอบเขตงานของตัวเองให้ได้ด้วยค่ะ”

… หลังจบการสัมภาษณ์อย่างราบรื่น พิชชาเดินมาส่งเกลที่ชั้นล่าง… “ยังไงถ้าผลออกมาว่าทางบริษัทรับคุณเกลเข้าทำงาน ชาจะติดต่อกลับไปภายใน 7 วันทำการนะคะ หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันนะคะคุณเกล”

“ขอบคุณมากนะคะคุณพิชชา”

เกลเดินออกมาด้วยความรู้สึกโล่งใจ ราวกับว่าภูเขาที่อยู่ในอกได้ถูกยกออกไปจนหมดสิ้นแล้ว แม้ว่าเธอไม่อาจคาดเดาผลลัพธ์ได้ แต่เธอก็มั่นใจว่าวันนี้เธอได้ทำทุกอย่างเต็มที่และดีที่สุดแล้ว…