تسجيل الدخولNasusuka ako matapos ko lang masulyapan ang litrato kaya agad ko itong itinapon palayo. Si Vicento naman, hindi man lang nagbago ang ekspresyon habang isa-isang tinitingnan ang lahat ng larawan.Ang huling litrato ay hindi kay Sofia—kundi sa puntod ni Raul. May blur o censor ang larawan. Sa harap ng puntod ni Raul ay may nakahandusay na ulo ng tao, dumadaloy ang dugo mula sa pitong butas ng mukha nito, at may matingkad na pulang nunal sa pagitan ng mga kilay.Ako ang nasa larawang iyon.Humigpit ang hawak ni Vicento at umumbok ang mga ugat sa likod ng kamay niya.“Pinapahiwatig niyang gagamitin niya ang ulo mo bilang handog kay Raul.”Itinaas ni Ryan ang salamin niya. “Ma'am, sisiguraduhin kong susuriing mabuti ang lahat ng deliveries mula ngayon. Hindi na ito mauulit.”“Taga-team ba lahat ng nasa secretary department ni papa? May outsider ba?” tanong ni Vicento.“Wala po, Mr. Victorillo makakaasa po kayo. Lahat sila ay mahigit sampung taon nang kasama ni Mr. Canlas. Mapagkakatiwalaan
Bukod sa kakulangan ng matibay na ebidensya, halos sigurado na konektado si Nica sa mga nangyari sa mga pamilyang De Leon at Victorillo.“Mrs. Victorillo, kung tama ang hinala mo, papatayin niya ang lahat ng may koneksyon sa pagkamatay ni Raul.”Isa-isa iyong binilang ni Officer Ramirez.“Si Marvin at ikaw rin.”Sa tingin ko, ako talaga ang taong pinaka gustong patayin ni Nica. Mula nang pumasok siya sa pamilya Victorillo, ako na ang pinakamalaking hadlang sa mga plank niya.Pero may pribadong sasakyan ako at mga bodyguard, kaya hindi niya ako malapitan.Sa halip, si Sofia—na wala nang pera at proteksyon—ang naging perpektong target niya. Noong una, balak naming gamitin si lola para ilabas si Nica, pero mukhang hindi na iyon kailangan ngayon.Sa lohika, wasak na ang organisasyon nila, at iniimbestigahan na rin ng mga nakatataas ang kaso. Umaasa silang may mas marami pang lalabas na impormasyon para tuluyang mabunyag ang katotohanan.Kung tama ang hinala ko tungkol sa magkapatid na Aur
Madalas akong mag-video call kay Aling Sita.Nakakaupo na ngayon si lola sa wheelchair, at hindi na ganoon kakulimlim ang mga ekspresyon niya sa mukha. Medyo malabo pa rin ang pananalita niya, pero mas maganda na ang lagay ng loob niya.Galit na galit si Nica kay lola, ang pinakamalaki niyang kinatatakutan ay ang magising ito.Sa pag-iisip na babalik na si lola ngayon, napakaganda ng mood ko at espesyal pa akong nag-ayos. Mahal na mahal ako noon ni lola; siguradong matutuwa siyang makita akong maayos ang buhay.“Vicento, tingnan mo nga kung masyadong maputla ang makeup ko. Uuwi na si lola, kailangan pinakamaganda ako kapag nakita niya.”Dahan-dahang sinuot ni Vicento ang relo niya, elegante at marangal ang bawat galaw. Marami nang tsismis sa university tungkol sa kasal namin; may gumawa pa nga ng kuwento tungkol sa isang disabled na tycoon at sa dominante niyang asawa.Paano nila malalaman na napaka-charming ng lalaking ito sa lahat ng aspeto?Niyakap ni Vicento ang bewang ko at pinag
Nanatili pa si Edmund dito sa syudad nang kalahating buwan.Wala na ang isip niya sa kumpanya. Ipinasa niya sa akin ang lahat at naghanda nang umalis.Ngayong gabi, nagsalo kami sa isang farewell dinner.“Nasa mga kamay mo na ang kumpanya mula ngayon.”Alam kong gusto niyang bumalik agad sa tabi ni mama, at naiintindihan ko iyon.“Papa, hindi kita bibiguin.”“Vicento, alagaan mo siyang mabuti mula ngayon. Kapag sinaktan mo siya, hindi kita palalampasin.”“Huwag kayong mag-alala, papa. Kahit buhay ko pa ang kapalit, hindi ko pababayaan si Ria.”Mabilis kong hinila ang manggas niya. “Huwag kang magsalita nang ganyan.”Ngumiti lang siya. Itinaas niya ang baso niya at sumang-ayon sa kahilingan ni Edmund. Paglabas namin ng restaurant, nakita namin si Sofia na tumatakbo papunta sa amin—gusot ang buhok at duguan ang katawan.Sa loob lamang ng kalahating buwan, narinig kong napakahirap na ng buhay niya. Ginawa ni Marvin ang lahat para mailipat sa pangalan niya ang bahay at kotse, pero tumangg
Pagkarinig nito, natigilan ang lahat ng naroroon.Si Marvin, na nakaupo sa audience, ay tuluyang natulala, puno ng tanong ang isip niya. Matagal nang magkakilala ang dalawang pamilya; kung hindi anak ni Edmund si Sofia, sino nga ba siya?Lahat ng kaklase ay sabay-sabay na napatingin sa akin, at saka lamang nila naunawaan ang lahat.“So si Ria Canlas pala ang tunay na international heiress.”“Paano nakakaya ni Sofia maging ganyan kakapal ang mukha? Pinalayas na siya sa bahay pero asta-rich girl pa rin araw-araw.”“No wonder, pati milk tea nakikilibre pa sa akin. Alam ko nang walang ganoong kahirap na heiress.”“Nanghiram siya sa akin ng 20,000 ilang araw na ang nakalipas.”“Ako naman pinahiram ko siya ng 50,000. Nag-loan pa ako online para sa kanya. Sabi niya maxed out daw ang credit card niya at babayaran ako next month.”“Pati ako pinahiram ko ng pera. Sinungaling pala siya!”Sunod-sunod ang mga bulung-bulungan, parang niyebeng bumagsak kay Sofia ang lahat ng tsismis at pangungutya.
Sa araw ng charity concert.Sa mga nakaraang araw, naging abala ako sa pag-aasikaso ng mga bagay sa branch office ng Canlas Group, kaya maaga akong dumating ngayon para sa rehearsal.Dala ko ang gown ko papunta sa fitting room para magpalit nang makita ko sina Sofia at Marvin na nagtatalo sa sulok ng corridor.“Nabalitaan kong bumalik na si Tito Edmund. Matagal na rin, galit pa rin ba siya sa’yo?”Halatang ayaw ipaalam ni Sofia ang totoo kay Marvin. Nang mabanggit si Edmund, agad sumama ang mukha niya, marahil naalala niya ang muntik na niyang pagkakasakal noong araw na iyon.“Mm,” sagot niya nang walang gana.“Mag-ama pa rin naman kayo. Walang galit na tumatagal nang magdamag. Narinig kong magsisimula na ang project niya kasama ang Victorillo Corporation. Bakit hindi ka humingi ng tawad sa kanya? Alam mo namang hindi rin ako makapagtagal sa Ocampo family nitong mga araw. Umaasa lang ako kay Tito Edmund para bigyan ako ng paraan.”“Ano’ng dapat kong ipag-sorry? Wala naman akong ginawa
Sa loob ng isang kahon na gawa sa kahoy ay nakita niya ang isang rosaryo at isang greeting card na isinulat ko para kay Lola. Oo nga pala, naalala ko na ang package na iyan.Napaluha si Lola habang tinititigan ang hawak niyang rosaryo.Isa iyong espesyal na rosaryo na nakuha ko pa sa pinakakilalang
Kinuha ni Monica ang isang antigong aklat na nabili nila sa auction mula sa kanyang bag. Ang pabalat ng aklat ay tila gawa sa kakaibang materyal, makinis at parang balat ng tao."Kuya DJ, pakibigay na lang ito kay lola. Alam kong galit siya sa akin, pero gusto ko pa rin siyang bigyan ng regalo. Hin
Habang lahat ay abala sa pagkagulat na hindi pa ako bumabalik sa mga De Leon o dito sa bahay ni Lola ay bigla na lang humagulgol si Monica."Lola, simula nang bumalik ako ay hindi mo na ako nagustuhan. Iniisip mong inaagaw ko ang atensyon na dapat ay kay Ate Ria. Kahit anong gawin ko, sa paningin m
Nakatayo ako sa may terrace at pinagmamasdan pa rin ang ulan. Iniunat ko ang kamay ko at hinayaang dumaan sa palad ko ang maliliit na tubig. Napangisi ako, puno iyon ng panunuya.Huli na ang lahat para magsisi ka at iwasto ang lahat ng pagkakamali mo. Paano mo hihingin ang kapatawaran sa isang taon







