로그인Bago tuluyan sumakay si Renzell sa kotse ay muli niyang nilingon ang bahay ng mga Alvarez na para bang nakikita niya si Cassandra. Sa kanyang mga nalaman ay hindi talaga siya makapaniwala na nagawa siyang lokohin ni Joyce. Hinding-hindi niya ito mapapatawad. “Mr.Lee, totoo po ba ‘yong si-sinabi ni Madam. Siya po ba talaga ‘yong batang—” Natigilan sa pagtatanong si Kirby nang isang matalim na tingin ang ipinukol sa kanya nito. Napayuko siya saka napakagat-labi dahil ramdam niya ang masamang timpla ng kanyang boss. At isa lang ang ibig sabihin noon. Walang ligtas si Miss Stewart sa galit nito at maging siya ay ayaw maisip 'yon.“Find out Jessica whereabout,” maawtoridad na utos ni Renzell saka niya tinalikuran ang assistant at dumiretso na sa kotseng nakaparada. Mabilis naman na sumunod din si Kirby habang kinukuha ang kanyang cellphone para hanapin ang kinaroroonan ni Miss Stewart. Nang makapasok na silang lahat sa kotse ay hindi muna iyon pinaandar ng driver dahil hindi niya alam k
“Yes. It was me. Ako ang batang babae na iyon.” Napahakbang paatras si Renzell nang marinig ang binitiwan na salita ni Cassandra. Alam niya na tama na ang kanyang hinala ngunit mayroon pa rin konting pagdududa sa kanyang isip. Mas gugustuhin niya talaga na hindi ito ang bata na iyon. Na sana ay mali lang ang kanyang hinala. Subalit ngayon ang lahat ng iyon ay gumuho dahil lang sa ilang salitang binitiwan nito. “Did you hear me? I am that little girl. Ako ‘yong bata na iniligtas mo noong binully ako. Ako ‘yong bata na tumulong sa ‘yo noong nilagnat ka. Ako ‘yong bata na nagsabi sa ‘yo na dapat alagaan mo ang sarili mo at higit sa lahat ay ako ‘yong bata na nagligtas sa ‘yo sa aksidente na iyon na halos ikamatay ko rin. Do you have any idea how long I stayed in the hospital? A month. Yes, you heard it, right. Isang buwan ako nakaratay sa hospital at inakala nila ay hindi na ako mabubuhay but God gave me another life. Now that you already know. What will you do?” Hindi na napigilan ni
‘Mahalaga sa akin ang panyo na ito lang ang tanging iniwan na alaala sa akin ng aking nanay o tatay. Kaya maraming salamat dahil ibinalik mo ito. Ngayon mas lalo ito nagkaroon ng dobleng halaga. Tungkol sa ‘yo at sa aking pamilya.’Napahilamos ng mukha si Renzell gamit ang kanyang mga palad sa alaala na iyon. At ngayon ay sigurado talaga siya sa kanyang hinala. Kailangan niya lang nang matibay na ebidensya para paniwalaan iyon.Narinig niya ang pagtunog ng kanyang cellphone kaya naman mabilis niya iyon kinuha at nang makita na si Radel iyon ay kaagad niya sinagot.“Did you find something?” Kaagad niyang tanong ni wala man lang pagbati. “Whoaaa! Kalma lang bro, wala man lang greetings?” tudyo ni Radel sa kaibigan. “Huwag mo ko sabayan ngayon, ‘Del. May nalaman ka ba?” mariin na wika ni Renzell saka siya muling umayos ng upo. “Of course and I did not expect what I found out,” pabitin na tugon ni Radel habang hawak sa kanyang kanang kamay ang isang impormasyon na tuluyan wawasak sa kai
Puno ng kaba ang dibdib ni Cassandra habang naglalakad palabas para sunduin si Kirby. Kabang pilit niya nilalabanan ngunit sadyang hindi niya mapigilan. Muntik na talaga. Madali lang naman ipamukha ka Renzell ang kamalian nito pero para saan pa? Gusto na rin niya kalimutan ang bagay na iyon. Ang tanging nais niya ngayon ay tutukan ang kanyang pagbabalik at mangyayari iyon bukas. Ang press conference na dapat ay para sa paglutas nila sa eskandalo kinasangkutan ni Wesley ay iyon na lang ang kanilang gagamitin para sa mga bagong gamot na kanilang ilalabas sa merkado. At baka iyon na rin ang araw na ilalabas niya ang tunay na pagkatao. Namilog ang mga mata ni Kirby nang makita kung sino ang papalapit sa kanila. Mabilis siyang lumabas ng kotse saka sinalubong ito. “Madam,” pagbati niya rito at bahagya pa siya yumuko. “Kirby, why did you let Mr.Lee be akyat-bahay?” bungad na tanong ni Cassandra saka niya pinagkrus ang mga braso sa tapat ng kanyang dibdib. Napakamot naman sa ulo si Kirb
“She told you?” nagdududang tanong ni Renzell. Dahil sa pagkakatanda niya ay pinakiusapan siya ni Joyce na huwag ipaalam sa iba ang ginawa nito para sa kanya. Noong una ay hindi niya maunawaan kung bakit nito gustong itago ang bagay na iyon hanggang sa sinabi nito na sapat na ligtas siya. Kaya naman mas lalo siyang napahanga nito. Subalit hindi niya alam kung bakit nawala ang lahat ng amor niya sa babae. Dahil ba kay Cassandra? “Who else could be?” sarkastikong tugon ni Cassandra saka binawi na ang kanyang tingin. Bahagya rin siyang humakbang paatras dahil masyado na magkadikit ang kanilang mga katawan. “Why do I feel that you are hiding something from me? You said that you are from Sacred Home… Why don't I remember you?” Renzell narrowed his eyes to Cassandra. Trying to read her mind. Gustong salubungin ni Cassandra ang tingin ni Renzell ngunit alam niya na konting giit na lang nito ay maaari na niyang isiwalat ang lahat. Kaya naman mas pinili na lang niya umiwas. “I don’t unde
“Shut up and let me inject this to you.” Napatanga na lang si Renzell dahil sa pagsigaw ni Cassandra sa kanya. Naging masunurin naman siya at itinikom niya muna ang bibig hanggang matapos ito. “Now, can I talk?” malumanay niyang tanong pagkaalis ng karayom sa balat niya. “No,” tipid na sagot ni Cassandra saka iniligpit na ang kanyang mga ginamit. Akmang tatalikod na siya nang mahawakan nito ang kanyang braso para pigilan. “Please, let’s talk.” Sa totoo lang ay hindi siya sanay na makiusap. Wala iyon sa kanyang bokabularyo ngunit kung iyon naman ang kakailangin para mapapayag niya ito ay willing siyang ibaba ang kanyang pride. Hindi pa rin makapaniwala si Cassandra na kaya na nito makiusap. Everyone knows him as one of the arrogant billionaires. Kung may makakarinig siguro dito ay baka himatayin pa. Huminga siya nang malalim saka muling humarap dito kasabay ng pagbawi niya sa kanyang braso na hawak-hawak nito. Humalukipkip siya. “Talk about exactly what Mr.Lee?” Hindi kaaga
“Welcome to the Play Zone Shooting Arena.” Umawang ang bibig ni Cassandra nang marinig ang sinabi ng security guard. Gusto niya pa sana linawin ang narinig ngunit nahila na siya ni Ava papasok sa loob. Halos malaglag na ang panga ni Cassandra nang tuluyan makapasok. Napakalawak sa loob. “Close y
“TANGINÁ! Pawala na ang taste.”Nagulat si Cassandra sa biglang pagmumûra ni Ava. She looks at her with questionable eyes. Pabagsak na inilapag ni Ava ang kanyang cellphone saka itinuloy ang pag-inom sa kanyang mango juice. Nang napatingin siya sa matalik na kaibigan ay napakagat labi na lang siya
“Renzell.” Namilog ang mga mata ni Cassandra nang makita kung sino ang humila sa kanya. Madilim ang mukha nito na hindi na niya ipagtataka. Kailan ba umaliwalas ang mukha nito sa tuwing nakikita siya.“Surprise to see me here?” Nakatiim-bagang wika ni Renzell. Pinasadahan niya ng tingin ang babae
“I understand your feelings, Mr.Marquez. However, until the day Great Gaia decided to show up. I will not say anything about her whereabouts. That's the rule.”Dastine gulped seeing how cold Mr.Larsen was looking at him. Nakakakilabot na tumayo yata mga balahibo niya. Gusto niya pa sana makiusap pe







