Novels by Miss Maan

“Allergy? You are wrong, Mr.Lee. Your wife just had a miscarriage last month and what's worse is that … someone killed the baby.”“What did you say?” Napaatras si Rachel at halos manginig ang kanyang buong kalamnan sa talim ng pagkakatingin sa kanya ni Mr.Lee. Napapatanong tuloy siya kung tama ba ang kanyang ginawa?Mabilis na nahablot ni Renzell sa braso ang doktora na halos mawalan na mg kulay ang mukha. Wala siyang pakialam kahit mamamatay pa ito ngunit kailangan niya muna marinig muli ang sinabi nito. “I’m asking you. What did you say about my wife's condition? Don’t make me repeat it, Dra.Domingo,” Bakas ang pagbabanta sa tono ni Renzell. This time he won’t let it slide. Nanginginig ang mga labi ni Rachel na sumagot, “Mr.Lee, na-nakunan ang asawa niyo noong nakaraang buwan lang. Ka-kaya po ganoon na lang ang pag-aalala ko sa kanya da-dahil baka na-depress siya sa pagkawala ng ba-baby ninyo.” Gumalaw ang panga ni Renzell at pinakatitigan ang mukha ng doktora. Sa nakikita niyan

Napahinto si Rachel sa tapat ng elevator at hindi niya napigilan magpapadyak sa inis. Oo, naiinis siya sa masungit na lalaking nakaharap. Alam niya kung sino ito at hindi dapat binabangga pero hindi naman tama ang ginagawa nito kay Mrs.Lee. She doesn’t deserve that treatment. Napakabuti nito para lamang saktan. Kahit si Mr.Lee pa ang presidente ng buong bansa ay wala ito karapatan na manakit ng tao lalo na kung ang taong iyon ay may mabuting puso. Napalingon siya muli sa pinto pinanggalingan. Hindi maaari wala siyang gawin. Paano kung pabayaan lang nito ang asawa. Ngayon niya naunawaan kung bakit si Miss Alvarez ang kasama ni Miss Coleman na Mrs.Lee pala dapat. Dahil lihim pala ang kasal ng mga ito. How did Miss Coleman ended like that?‘Ayos lang ‘yan. Everyone has their failures in life. Nasa atin na lang iyon kung gagawin natin positibo o negatibo ang pagkakamali na ‘yon. Hindi porket nagkamali ka ay magkakamali ka ulit. We are not perfect but once we see how grateful we are, bein

Napigilan ni Renzell ang paghinga nang magtama ang mga mata nila ng asawa. Lihim niya ikinuyom ang kanyang mga kamao nang mapatunayan na namamaga ang mga mata nito. Nasa isip niya ang nangyari sa mansion. Base sa mga narinig nila ay may ginawa si Ate Susan para hindi mabuntis si Cassandra. At ang kaalaman na ‘yon ay kanina pa nagpapanginig sa kanyang buong kalamnan.Kaya nga siya nagtungo sa condo nito ay para makausap at malaman niya ang totoong ginawa ni Ate Susan dito. Sa anong paraan nito sinigurado na hindi mabubuntis ang asawa. Dahil imposibleng sa vitamins na iniinom nito dahil galing iyon sa kanyang ina. Maliban na lamang kung pinapalitan ‘yon. At kapag napatunayan niya na talagang may kasalanan ito ay siya mismo ang magpaparusa dito.“Renzell.”Bumalik ang atensiyon ni Renzell nang muling banggitin ni Cassandra ang kanyang pangalan. Honestly he misses her calling him that way. Hindi siya sanay na tinatawag nitong Mr.Lee. Hindi siya sanay na pormal ito sa kanya.“Hmmm. May m

“Renzell.”Tumiim ang bagang ni Renzell at agad na binuhat si Cassandra. Ni hindi niya rin pinansin ang malakas na ulan. Ang tanging nasa isip niya ay ang maialis ito roon. Mabilis ang mga hakbang ng kanyang mga paa na tinungo ang silid nito at inilapag sa kama ang asawa. Napatitig siya sa mukha nito at kahit nakapikit ang mga mata nito ay hindi nito maitatago ang pamamaga noon. Napabuntung-hininga si Renzell saka hinawi ang ilang hibla ng buhok nito na tumabing sa mukha.“Mr.Lee, narito na po ang order niyo—”Naudlot sa pagsasalita si Kirby nang bigla siyang hilahin palabas ni Mr.Lee. Nang makalabas sila ng silid ay binitawan naman kaagad ni Renzell ang braso nito.“Umuwi ka na. I will stay here with her,” wika ni Renzell kay Kirby. Nagsaya ang kalooban ni Kirby nang marinig ang sinabi ng boss niya. Para sa kanya ay pagkakataon na ‘yon para maayos pa ng mag-asawa ang kanilang relasyon. Isa talaga siya sa masasaktan kapag tuluyan naghiwalay ang mga ito. “Masusunod po. May kailangan

Hindi akalain ni Cassandra na magagawa ni Mrs.Stewart ang bagay na ‘yon. Kahit paano ay may maganda silang pinagsamahan. Kung hindi siguro nalaman ng mga ito na si Joyce ang nawawala nitong anak ay baka siya ang inampon ng mga ito. Hindi naman siya nanghihinayang sa bagay na ‘yon. Masaya siya para kay Joyce at masaya rin siya na ang pamilya ni Ava ang umampon sa kanya. Pero may mga bagay talaga na tila nakatadhana. Iyon ay ang magtagpo ang kanilang mga landas. Nirespeto niya ang mga ito bilang pasasalamat sa kabutihan ipinakita sa kanya. Ngunit, ang idamay ang isang inosenteng sanggol ay hindi niya mapapalagpas. Dahan-dahan na inangat ni Cassandra ang kanyang ulo at pinahid ang kanyang mga luha. Hindi ito ang oras para umiyak siya at magmukmok. She will make them pay. At kapag nalaman niya na may kinalaman din si Joyce sa ginawa ng ina nito ay hindi rin ito makakaligtas. Tumayo si Cassandra at kahit walang lakas ang kanyang mga paa ay dahan-dahan niya iyon inihakbang papasok. Nan

“Are you sure you want her to stay there?” tanong ni Ava kay Cassy nang magyaya na itong umalis matapos nila dalhin sa presinto si Ate Susan. Para sa kanya ay hindi sapat na makulong lang ito sa laki ng kasalanan na ginawa nito sa kaibigan. Kasalukuyan na sila nagbibiyahe patungo sa condominium ni Cassandra at kasama nila si Wesley na siyang nagmamaneho at katabi nito si Cassandra habang si Ava ay nakaupo sa likod. Nakikinig lamang si Wesley pero sa kanya opinyon ay hindi rin tama na basta lang nila ito iniwan sa presinto. Ngunit sinigurado niya na nag-iwan siya ng mga tauhan para makasigurado na hindi ito makakatakas. Maganda na ‘yong sigurado. “Why are you worried? I know that Wesley asked some of his security to stay to secure the area,” wala ganang sagot ni Cassandra. Para bang kay bigat ng kanyang pakiramdam. May gusto siyang gawin ngunit hindi sa harap ng mga taong walang ginawa kundi ang protektahan siya. At this moment all Cassandra wants is to be alone in her room. “It’s

“Show me your tongue.”Nanlaki ang mga mata ni Eli sa narinig. Ano raw? Ilabas niya raw ang kanyang dila? No way!“I said show me your tongue,” pag-uulit ni Leon nang hindi kumilos si Eli. Nag-aalinlangan man ay walang nagawa si Eli kung hindi ilabas ang dila lalo na at masakit ang pagkakapaso niya. Saka, nakakatakot ang boses nito.Mabilis naman sinuri ‘yon ni Leon at nang makita na medyo namumula ‘yon ay kaagad niya kinuha ang cellphone saka tinawagan si Victor.“Yes, Master,” kaagad na sagot ni Victor. Hindi pa man siya nakakalayo ay may tawag na agad. Hindi yata mabubuhay ang kanyang master nang wala siya. Pero siyempre sa kanya lamang ‘yon. Baka bigla na lang siya nito sisantehin.“Buy yogurt and bring it here quickly,” maawtoridad na utos ni Leon saka pinatay ang tawag.Hindi pa man tapos ang sinasabi ng kanyang master ay mabilis na naglalakad si Victor. Ang kanyang destinasyon ay ang pinakamalapit na tindahan. Masyado mainipin ang master niya.“Next time be careful. Bakit mo n

“I'm… I'm… pregnant?! N-No way!” usal ni Eli, pagdakay bumagsak dahil sa balitang nagpagulantang sa kaniya.Mabilis naman nasalo ni Leon si Eli at maingat na muling inihiga sa kama. “Ninang, is she okay?” May bakas na pag-aalala sa boses ni Leon. Hindi napigilan mapangiti ni Dra. Farah sa nakitang pag-aalala sa mukha ng inaanak. Masaya siyang malaman na magkakaroon na ito ng anak. It’s time for him to build his own family. “She will be fine. Mukhang nagulat lang talaga siya sa balita.” Naglakad si Dra. Farah patungo sa tabi ni Leon saka ito tinapik sa balikat. “Congratulations. Kaya mo ‘yan, medyo matigas ang ulo niya pero alam ko na magkakasundo kayo especially for the baby. O, siya, I will leave you for a while.”“Thank you, Ninang.”Nang makalabas si Dr. Farah ay mabilis na kinuha ni Leon ang cellphone at tinawagan ang assistant. Agad naman sinagot ‘yon ni Victor.“Yes, Master Leon?” sagot nito sa kabilang linya.“Where are you?”“Nasa baba po ako, Master. May ipag-uutos po ba k

“Kalokohan? Really? Is that what you think?” nakangising sambit ni Leon kay Marvin bago mas humigpit ang pagkakahawak nito sa kamay niya. “At sino ka? Why are you holding my girlfriend’s hand? Hindi mo ba ako kilala? I am Marvin, Eli's boyfriend. Ikaw, si—”“I’m Leon, the owner of this fashion house—and of course, Eli’s boyfriend. And where the hell did you get the guts to barge in here, huh?” igiting pangang lintaya ni Leon kay Marvin.“What the hell, Eli? Ipinagpalit mo na agad ako sa hînayupak na ‘to? Eh, walang-wala pa nga siya sa kalingkingan ko. You, Leon, I'm still Eli's boyfriend, so you have no right to claim her from me.” At lumapit si Marvin sa kanila, at nang akmang hihilahin na siya nito, mabilis na umaksyon si Leon, itinulak nito palayo si Marvin bago siya bahagyang itinago sa likod, sapat na upang makita niya ang matinding gulat sa mukha ng kaniyang ex-boyfriend.“Fück it, Eli. What are you do—”“Kung ano man ang sinabi ni Leon, totoo ‘yon. I'm his girlfriend, Marvin.

Marriage first, then séx.Matagal nang pinanghahawakan ni Eli ang paniniwalang iyan. She wanted to get married first, before she gave herself. Doon, makakasiguro siyang maibibigay niya ang sarili sa tama, matino, at higit sa lahat, mahal niyang lalaki. But her belief completely vanished into thin air when her boss, Leon, took her precious vîrginity.“I don't know what to say, Dra. Farah,” tanging naiusal ni Eli bago hinilamos sa kaniyang mukha ang mga palad, mas lalo lang siyang natakot dahil sa sinabi nito sa kaniya.“Alam kong gulong-gulo ka pa, Eli. But later on, you'll realize how wonderful it is to have a child,” nakangiti nitong saad bago tumayo. “I have to go.” At kinuha nito ang bag sa kama.“Take care, Dra. Farah,” saad ni Eli habang malayo ang tingin.Walang imik na lumisan ang doktora kaya mag-isa na lang siyang naiwan sa kuwarto. Sunod-sunod siyang nagpakawala ng hangin sa bibig saka lumabas upang silipin si Victor, at gusto niya sanang panatilihing walang emosyon ang mukh

Ramdam ni Eli ang panginginig ng kaniyang kalamnan nang magtama ang mga mata nila ng boss niya nang sandaling iyon. Sa hiya, dali-dali siyang bumangon, at pumosisyon sa likod nito, saka nagpatay-malisya. “Kung hindi kita hinila, baka durog ka na,” malamig na sambit ni Leon na ikinalunok ni Eli nang mariin.Nakayuko lang siya, walang imik dahil sa matinding kahihiyaan. Hindi siya handa na magtatagpo silang dalawa ngayon sa loob pa mismo ng elevator, kung saan hindi siya maaaring tumakas. “Hindi ka ba iimik, ha, Miss Eli?” sambit ni Leon na hindi tumitingin sa kaniya. May bahid pa rin ng lamig ang tinig nito, gayunpaman, kinalma niya ang sarili bago nag-angat ng mukha, saka bumaling kay Victor na nasa likod lang din ng amo nito. Ngising-ngisi ang loko sa kaniya, kaya isang irap ang natamo nito mula sa kaniya.“S-Salamat po, Sir. Leo—”“How's your vágina? Does it hurt?” seryosong tanong ni Leon, hindi pa rin ito tumitingin sa kaniya.“Sureble ‘yan, Master Leon. Nasagasaan ba naman ng

“Let me guess, mahaba bûrat ni Sir. Leon, ‘no?” nakangising tanong ni Patricia, ang best friend ni Eli, nang ipaalam niya rito ang nangyari sa kanila ni Leon.At kung kailan nakauwi na siya sa apartment nila, saka lamang niya naramdaman ang hapdi ng kàselan niya. “Ang baboy mo naman, Patricia!” ungot ni Eli sa kaibigan bago isinalang ang kaniyang mga labahan sa washing machine.She should be in bed resting, but she chose to wash her clothes because she's the type of person who can't stand seeing a pile of dirty laundry. Kahit isang pares pa iyan, naiirita na agad siya. “Baboy agad? Hindi ba… curious lang? Ano nga, Eli. Oo at hin—”“Hindi… hindi ko alam,” tugon ni Eli sa kaibigan bago pinihit ang button ng washing machine para umikot na iyon. “I had no idea, okay?” At lumabas siya sa banyo.“Paanong walang ideya? Imposible naman yata ‘yan, bakla. Ganoon ka ba talaga kamanhid para hindi mo malaman kung daks or juts ba ‘yong amo natin?” habol ng kaibigan sa kaniya habang naglalakad siy