Novels by Miss Maan

Hindi alam ni Cassandra kung paano siya nakatulog. Basta ang naalala niya lang kagabi ay noong naligo siya at wala siyang dalang damit na mukhang alam na ni Renzell dahil kinatok siya nito para bigyan siya ng maisusuot. At mabuti naman at ternong pajama iyon. Matapos siyang magbihis at nang makalabas siya ay hindi niya ito naabutan sa kwarto ngunit may iniwan itong isang note gamit ang sticky note. Naalala niya pa ang nakasulat doon.‘Go to sleep, I’m going to read some important e-mails. Don’t try to go to your room because I will carry you back.’Napaismid siya nang maalala ‘yon saka hindi niya naiwasan na pagmasdan ang natutulog pa na si Renzell sa kanyang tabi. Oo, nasa tabi niya at nakayakap pa. Gusto niyang ngumiti ngunit pinigilan niya ang sarili. This is just a good memory that she needs to keep in the rest of her life. Atleast kahit paano ay hindi puro sama ng loob ang maiiwan sa kanyang memorya. Pinakatitigan niya ang buong mukha ng lalaki at hindi niya naiwasan na tumaas

“Eat up.” Nabalik naman sa sarili si Cassandra. “That's mine.”“Hindi ko naman inaangkin. Nakikihati lang naman ako,” sagot ni Renzell saka naglagay pa siya ng kanin at ulam sa plato. Napakurap-kurap na lang si Cassandra dahil sa inasal ng lalaki. Kailan pa ito naging ganoon? Sa pagkakatanda niya ay masyado ito seryoso sa buhay.Nang mapansin ni Renzell na hindi na umimik si Cassandra ay tiningnan niya ito at nagsalubong ang kanilang mga mata. “What is it?” Tanong ni Renzell.“Hu-huh? No-nothing. Sa akin ‘yan, e. Get your own plate,” pagtataray ni Cassandra para takpan ang pagkakahuli sa kanya na nakatitig dito.“It's okay, I'm done.” Kinuha ni Renzell ang isang bottle water, binuksan saka ininom. Halos maubos niya ang laman niyon bago niya iyon inilapag sa lamesa saka niya isinandal ang likod sa sandalan ng sofa. “Are you sure you are done?” tanong ni Cassandra dahil tila nakaramdam siya ng guilt na baka gutom pa ito kaso ay pilit niyang inagaw ang plato. Ginalaw ni Renzell ang

Napatingin si Renzell sa kanyang cellphone nang makita na tumatawag na naman si Joyce. Alam na niya kung bakit at wala pa siyang panahon para kausapin ito. Hindi pa nga niya pinapalagpas ang ginawang pagdroga sa kanya nito at ngayon naman ay mayroon pa mas malala. Huwag lang sana ito kasali sa kalokohan ng ina dahil baka tuluyan na niya kalimutan ang utang na loob niya rito. Anak niya ang pinag-uusapan dito. Buhay ng anak nila ni Cassandra.Dahil naka-on sa live footage ng kanyang opisina ang kanyang cellphone ay nakita niya ang pagsara ni Cassandra sa laptop at pag-strengthening nito kaya naman mabilis na rin siya tumayo at tinawagan si Kirby.“Prepare the food,” utos niya saka pinatay ang tawag at dumiretso sa kanyang opisina.Saktong bubuksan niya ang pinto nang bumukas iyo. Kapwa pa sila nagkagulatan ni Cassandra.“Dumating ka na pala? Hindi ko napansin na gabi na,” nakangiwi na wika ni Cassandra. Totoo nga na hindi niya napansin na oras na. Ilang oras ba siya nagkulong sa loob pe

FLASHBACK “Radel, where is she?” Iyon kaagad ang tanong ni Renzell nang makapasok siya sa isa sa mga hide out ni Radel. “Bro, you are finally here,” masayang salubong naman ni Radel saka tumayo. “Where is she?” ulit na tanong ni Renzell na para bang hindi siya makapaghintay na makaharap ang babae dahilan kung bakit nawala sa kanila ni Cassandra ang kanilang unang anak. “Relax. Masyado ka naman yata mainitin,” natatawang sabi ni Radel at bakas ang pang-aasar sa boses nito. “I don’t have time to play with your trip. Just tell me where she is?” Mas naging seryoso ang boses ni Renzell kaya naman nagtaas na ng dalawang kamay si Radel tanda ng pagsuko. “She is inside that room,” Radel pin points to the room on the right side. Tumango si Renzell saka nagsimulang ihakbang ang mga paa palapit sa itinuro ng kaibigan. Mabilis naman na hinawakan ni Kirby ang door knob saka iyon binuksan. Bumungad kaagad sa kanila ang isang may edad na babae habang nakatali ang mga kamay at paa nito sa u

…And lastly, you are still sore from having rough sexual intercourse.] Namilog ang mga mata ni Cassandra at nag-init ang kanyang mukha dahil sa huling sinabi nito. Kung pwede lang siya kainin ng lupa ngayon ay hindi siya magdadalawang-isip na magpakain. Natameme naman si Kirby at biglang naging busy-busyhan nang tingnan siya ng masama ni Mr.Lee na hindi rin inaasahan na lalabas pati ‘yon. “Kirby, get out and bring that device with you,” maawtoridad na utos ni Renzell. Mabilis naman na kinuha ni Kirby ang briefcase saka ang device at nagkukumahog na kumaripas ng takbo palabas. Sa totoo lang ay talagang namangha si Cassandra sa impormasyong ibinigay ng device. Pinilit niya pakalmahin ang sarili at isipin na walang nangyari. “This device indeed a big help to many families,” wika niya makalipas ang ilang sandali para basagin ang katahimikan. “Lalo na sa mga malalayong probinsiya na hindi ganoon naaabutan ng makabagong mga teknolohiya sa medisina.” she paused and finally got the str

“It's my wedding gift to you.”Paulit-ulit na nag-re-replay sa utak ni Cassandra ang sinabi ni Renzell kanina noong tanungin niya kung bakit nito binili ang malaking ektaryang lupa na ‘yon. A wedding gift or compensation? Mas tutugma pa yata ‘yong huli kaysa sa regalo. Napatingin siya sa laptop na nakabukas, kasalukuyan siya nasa loob ng opisina ni Renzell para tapusin ang report niya kay Wesley. Matapos ang kanilang breakfast ay nagpaalam siya rito na may kailangan tapusin.Ilang araw na lang ay tuluyan na siyang babalik sa mundo minsan niyang binitawan. At wala siyang makapang kahit na ano man pagsisisi. Tama lang ‘yon. Doon naman talaga siya nararapat. Sa mundo ng medisina.Napabuntung-hininga siya saka ipinagpatuloy ang ginagawa nang may pumasok na isang e-mail. Mabilis niya iyon binuksan. It was from Wesley. ‘Cassandra, where are you? Just tell me and I will get you there, please, I'm worried sick.’ “Wesley,” mahina niyang bulong. Paano kaya kung hindi niya pinili magpakasal

“Show me your tongue.”Nanlaki ang mga mata ni Eli sa narinig. Ano raw? Ilabas niya raw ang kanyang dila? No way!“I said show me your tongue,” pag-uulit ni Leon nang hindi kumilos si Eli. Nag-aalinlangan man ay walang nagawa si Eli kung hindi ilabas ang dila lalo na at masakit ang pagkakapaso niya. Saka, nakakatakot ang boses nito.Mabilis naman sinuri ‘yon ni Leon at nang makita na medyo namumula ‘yon ay kaagad niya kinuha ang cellphone saka tinawagan si Victor.“Yes, Master,” kaagad na sagot ni Victor. Hindi pa man siya nakakalayo ay may tawag na agad. Hindi yata mabubuhay ang kanyang master nang wala siya. Pero siyempre sa kanya lamang ‘yon. Baka bigla na lang siya nito sisantehin.“Buy yogurt and bring it here quickly,” maawtoridad na utos ni Leon saka pinatay ang tawag.Hindi pa man tapos ang sinasabi ng kanyang master ay mabilis na naglalakad si Victor. Ang kanyang destinasyon ay ang pinakamalapit na tindahan. Masyado mainipin ang master niya.“Next time be careful. Bakit mo n

“I'm… I'm… pregnant?! N-No way!” usal ni Eli, pagdakay bumagsak dahil sa balitang nagpagulantang sa kaniya.Mabilis naman nasalo ni Leon si Eli at maingat na muling inihiga sa kama. “Ninang, is she okay?” May bakas na pag-aalala sa boses ni Leon. Hindi napigilan mapangiti ni Dra. Farah sa nakitang pag-aalala sa mukha ng inaanak. Masaya siyang malaman na magkakaroon na ito ng anak. It’s time for him to build his own family. “She will be fine. Mukhang nagulat lang talaga siya sa balita.” Naglakad si Dra. Farah patungo sa tabi ni Leon saka ito tinapik sa balikat. “Congratulations. Kaya mo ‘yan, medyo matigas ang ulo niya pero alam ko na magkakasundo kayo especially for the baby. O, siya, I will leave you for a while.”“Thank you, Ninang.”Nang makalabas si Dr. Farah ay mabilis na kinuha ni Leon ang cellphone at tinawagan ang assistant. Agad naman sinagot ‘yon ni Victor.“Yes, Master Leon?” sagot nito sa kabilang linya.“Where are you?”“Nasa baba po ako, Master. May ipag-uutos po ba k

“Kalokohan? Really? Is that what you think?” nakangising sambit ni Leon kay Marvin bago mas humigpit ang pagkakahawak nito sa kamay niya. “At sino ka? Why are you holding my girlfriend’s hand? Hindi mo ba ako kilala? I am Marvin, Eli's boyfriend. Ikaw, si—”“I’m Leon, the owner of this fashion house—and of course, Eli’s boyfriend. And where the hell did you get the guts to barge in here, huh?” igiting pangang lintaya ni Leon kay Marvin.“What the hell, Eli? Ipinagpalit mo na agad ako sa hînayupak na ‘to? Eh, walang-wala pa nga siya sa kalingkingan ko. You, Leon, I'm still Eli's boyfriend, so you have no right to claim her from me.” At lumapit si Marvin sa kanila, at nang akmang hihilahin na siya nito, mabilis na umaksyon si Leon, itinulak nito palayo si Marvin bago siya bahagyang itinago sa likod, sapat na upang makita niya ang matinding gulat sa mukha ng kaniyang ex-boyfriend.“Fück it, Eli. What are you do—”“Kung ano man ang sinabi ni Leon, totoo ‘yon. I'm his girlfriend, Marvin.

Marriage first, then séx.Matagal nang pinanghahawakan ni Eli ang paniniwalang iyan. She wanted to get married first, before she gave herself. Doon, makakasiguro siyang maibibigay niya ang sarili sa tama, matino, at higit sa lahat, mahal niyang lalaki. But her belief completely vanished into thin air when her boss, Leon, took her precious vîrginity.“I don't know what to say, Dra. Farah,” tanging naiusal ni Eli bago hinilamos sa kaniyang mukha ang mga palad, mas lalo lang siyang natakot dahil sa sinabi nito sa kaniya.“Alam kong gulong-gulo ka pa, Eli. But later on, you'll realize how wonderful it is to have a child,” nakangiti nitong saad bago tumayo. “I have to go.” At kinuha nito ang bag sa kama.“Take care, Dra. Farah,” saad ni Eli habang malayo ang tingin.Walang imik na lumisan ang doktora kaya mag-isa na lang siyang naiwan sa kuwarto. Sunod-sunod siyang nagpakawala ng hangin sa bibig saka lumabas upang silipin si Victor, at gusto niya sanang panatilihing walang emosyon ang mukh

Ramdam ni Eli ang panginginig ng kaniyang kalamnan nang magtama ang mga mata nila ng boss niya nang sandaling iyon. Sa hiya, dali-dali siyang bumangon, at pumosisyon sa likod nito, saka nagpatay-malisya. “Kung hindi kita hinila, baka durog ka na,” malamig na sambit ni Leon na ikinalunok ni Eli nang mariin.Nakayuko lang siya, walang imik dahil sa matinding kahihiyaan. Hindi siya handa na magtatagpo silang dalawa ngayon sa loob pa mismo ng elevator, kung saan hindi siya maaaring tumakas. “Hindi ka ba iimik, ha, Miss Eli?” sambit ni Leon na hindi tumitingin sa kaniya. May bahid pa rin ng lamig ang tinig nito, gayunpaman, kinalma niya ang sarili bago nag-angat ng mukha, saka bumaling kay Victor na nasa likod lang din ng amo nito. Ngising-ngisi ang loko sa kaniya, kaya isang irap ang natamo nito mula sa kaniya.“S-Salamat po, Sir. Leo—”“How's your vágina? Does it hurt?” seryosong tanong ni Leon, hindi pa rin ito tumitingin sa kaniya.“Sureble ‘yan, Master Leon. Nasagasaan ba naman ng

“Let me guess, mahaba bûrat ni Sir. Leon, ‘no?” nakangising tanong ni Patricia, ang best friend ni Eli, nang ipaalam niya rito ang nangyari sa kanila ni Leon.At kung kailan nakauwi na siya sa apartment nila, saka lamang niya naramdaman ang hapdi ng kàselan niya. “Ang baboy mo naman, Patricia!” ungot ni Eli sa kaibigan bago isinalang ang kaniyang mga labahan sa washing machine.She should be in bed resting, but she chose to wash her clothes because she's the type of person who can't stand seeing a pile of dirty laundry. Kahit isang pares pa iyan, naiirita na agad siya. “Baboy agad? Hindi ba… curious lang? Ano nga, Eli. Oo at hin—”“Hindi… hindi ko alam,” tugon ni Eli sa kaibigan bago pinihit ang button ng washing machine para umikot na iyon. “I had no idea, okay?” At lumabas siya sa banyo.“Paanong walang ideya? Imposible naman yata ‘yan, bakla. Ganoon ka ba talaga kamanhid para hindi mo malaman kung daks or juts ba ‘yong amo natin?” habol ng kaibigan sa kaniya habang naglalakad siy