روايات بقلم Miss Maan

“Show me your tongue.”Nanlaki ang mga mata ni Eli sa narinig. Ano raw? Ilabas niya raw ang kanyang dila? No way!“I said show me your tongue,” pag-uulit ni Leon nang hindi kumilos si Eli. Nag-aalinlangan man ay walang nagawa si Eli kung hindi ilabas ang dila lalo na at masakit ang pagkakapaso niya. Saka, nakakatakot ang boses nito.Mabilis naman sinuri ‘yon ni Leon at nang makita na medyo namumula ‘yon ay kaagad niya kinuha ang cellphone saka tinawagan si Victor.“Yes, Master,” kaagad na sagot ni Victor. Hindi pa man siya nakakalayo ay may tawag na agad. Hindi yata mabubuhay ang kanyang master nang wala siya. Pero siyempre sa kanya lamang ‘yon. Baka bigla na lang siya nito sisantehin.“Buy yogurt and bring it here quickly,” maawtoridad na utos ni Leon saka pinatay ang tawag.Hindi pa man tapos ang sinasabi ng kanyang master ay mabilis na naglalakad si Victor. Ang kanyang destinasyon ay ang pinakamalapit na tindahan. Masyado mainipin ang master niya.“Next time be careful. Bakit mo n

“I'm… I'm… pregnant?! N-No way!” usal ni Eli, pagdakay bumagsak dahil sa balitang nagpagulantang sa kaniya.Mabilis naman nasalo ni Leon si Eli at maingat na muling inihiga sa kama. “Ninang, is she okay?” May bakas na pag-aalala sa boses ni Leon. Hindi napigilan mapangiti ni Dra. Farah sa nakitang pag-aalala sa mukha ng inaanak. Masaya siyang malaman na magkakaroon na ito ng anak. It’s time for him to build his own family. “She will be fine. Mukhang nagulat lang talaga siya sa balita.” Naglakad si Dra. Farah patungo sa tabi ni Leon saka ito tinapik sa balikat. “Congratulations. Kaya mo ‘yan, medyo matigas ang ulo niya pero alam ko na magkakasundo kayo especially for the baby. O, siya, I will leave you for a while.”“Thank you, Ninang.”Nang makalabas si Dr. Farah ay mabilis na kinuha ni Leon ang cellphone at tinawagan ang assistant. Agad naman sinagot ‘yon ni Victor.“Yes, Master Leon?” sagot nito sa kabilang linya.“Where are you?”“Nasa baba po ako, Master. May ipag-uutos po ba k

“Kalokohan? Really? Is that what you think?” nakangising sambit ni Leon kay Marvin bago mas humigpit ang pagkakahawak nito sa kamay niya. “At sino ka? Why are you holding my girlfriend’s hand? Hindi mo ba ako kilala? I am Marvin, Eli's boyfriend. Ikaw, si—”“I’m Leon, the owner of this fashion house—and of course, Eli’s boyfriend. And where the hell did you get the guts to barge in here, huh?” igiting pangang lintaya ni Leon kay Marvin.“What the hell, Eli? Ipinagpalit mo na agad ako sa hînayupak na ‘to? Eh, walang-wala pa nga siya sa kalingkingan ko. You, Leon, I'm still Eli's boyfriend, so you have no right to claim her from me.” At lumapit si Marvin sa kanila, at nang akmang hihilahin na siya nito, mabilis na umaksyon si Leon, itinulak nito palayo si Marvin bago siya bahagyang itinago sa likod, sapat na upang makita niya ang matinding gulat sa mukha ng kaniyang ex-boyfriend.“Fück it, Eli. What are you do—”“Kung ano man ang sinabi ni Leon, totoo ‘yon. I'm his girlfriend, Marvin.

Marriage first, then séx.Matagal nang pinanghahawakan ni Eli ang paniniwalang iyan. She wanted to get married first, before she gave herself. Doon, makakasiguro siyang maibibigay niya ang sarili sa tama, matino, at higit sa lahat, mahal niyang lalaki. But her belief completely vanished into thin air when her boss, Leon, took her precious vîrginity.“I don't know what to say, Dra. Farah,” tanging naiusal ni Eli bago hinilamos sa kaniyang mukha ang mga palad, mas lalo lang siyang natakot dahil sa sinabi nito sa kaniya.“Alam kong gulong-gulo ka pa, Eli. But later on, you'll realize how wonderful it is to have a child,” nakangiti nitong saad bago tumayo. “I have to go.” At kinuha nito ang bag sa kama.“Take care, Dra. Farah,” saad ni Eli habang malayo ang tingin.Walang imik na lumisan ang doktora kaya mag-isa na lang siyang naiwan sa kuwarto. Sunod-sunod siyang nagpakawala ng hangin sa bibig saka lumabas upang silipin si Victor, at gusto niya sanang panatilihing walang emosyon ang mukh

Ramdam ni Eli ang panginginig ng kaniyang kalamnan nang magtama ang mga mata nila ng boss niya nang sandaling iyon. Sa hiya, dali-dali siyang bumangon, at pumosisyon sa likod nito, saka nagpatay-malisya. “Kung hindi kita hinila, baka durog ka na,” malamig na sambit ni Leon na ikinalunok ni Eli nang mariin.Nakayuko lang siya, walang imik dahil sa matinding kahihiyaan. Hindi siya handa na magtatagpo silang dalawa ngayon sa loob pa mismo ng elevator, kung saan hindi siya maaaring tumakas. “Hindi ka ba iimik, ha, Miss Eli?” sambit ni Leon na hindi tumitingin sa kaniya. May bahid pa rin ng lamig ang tinig nito, gayunpaman, kinalma niya ang sarili bago nag-angat ng mukha, saka bumaling kay Victor na nasa likod lang din ng amo nito. Ngising-ngisi ang loko sa kaniya, kaya isang irap ang natamo nito mula sa kaniya.“S-Salamat po, Sir. Leo—”“How's your vágina? Does it hurt?” seryosong tanong ni Leon, hindi pa rin ito tumitingin sa kaniya.“Sureble ‘yan, Master Leon. Nasagasaan ba naman ng

“Let me guess, mahaba bûrat ni Sir. Leon, ‘no?” nakangising tanong ni Patricia, ang best friend ni Eli, nang ipaalam niya rito ang nangyari sa kanila ni Leon.At kung kailan nakauwi na siya sa apartment nila, saka lamang niya naramdaman ang hapdi ng kàselan niya. “Ang baboy mo naman, Patricia!” ungot ni Eli sa kaibigan bago isinalang ang kaniyang mga labahan sa washing machine.She should be in bed resting, but she chose to wash her clothes because she's the type of person who can't stand seeing a pile of dirty laundry. Kahit isang pares pa iyan, naiirita na agad siya. “Baboy agad? Hindi ba… curious lang? Ano nga, Eli. Oo at hin—”“Hindi… hindi ko alam,” tugon ni Eli sa kaibigan bago pinihit ang button ng washing machine para umikot na iyon. “I had no idea, okay?” At lumabas siya sa banyo.“Paanong walang ideya? Imposible naman yata ‘yan, bakla. Ganoon ka ba talaga kamanhid para hindi mo malaman kung daks or juts ba ‘yong amo natin?” habol ng kaibigan sa kaniya habang naglalakad siy

“Mr.Lee, sandali lang po,” mabilis na hinabol ni Kirby si Mr.Lee na kasing bilis yata ng kuneho kung maglakad. Madapa-dapa na siya ay hindi niya man talaga maabutan ito. Malakas na mura ang pinakawalan ni Renzell nang huminto siya sa tapat ng bahay ng mga Alvarez. Alam niya na narito ngayon si Cassandra dahil inutusan niya si Kirby na alamin ang kinaroroonan nito. Huminga siya nang malalim ng ilang ulit bago tumingala at dumiretso sa isang balkonahe malapit sa kanyang kinaroroonan. Alam niya na ito ang silid ni Cassandra. “Cassandra, talk to me! I know you are there! I’m telling you, I will not stop until you come here and talk to me,” malakas ang boses ni Renzell na sigurado na maririnig kahit tulog na ang mga tao sa bahay na iyon. Ilang minuto ang lumipas ngunit walang Cassandra lumabas. At hindi dahilan iyon para huminto si Renzell. Ang kanyang sunod na ginawa ay halos ika-heart attack ni Kirby. “Mr.Lee, baka mahulog po kayo diyan,” mabilis na lumapit si Kirby kay Mr.Lee na

“Madam, may naghahanap po sa inyo,” wika ng isang katulong kay Mrs.Lee. “Who?” tipid na sagot ni Anabelle. Wala siyang oras para makipag-usap kung kanino. Ang nakita at inasal ng anak sa kanya kagabi ay hindi niya matanggap. Sa isipin na dahil iyon kay Cassandra ay mas lalo siyang nakaramdam ng pagkadisgusto. Nanginig ang buong kalamnan ng katulong nang marinig ang matalim na tinig ng amo. Lalo pa at hindi niya nakuha ang pangalan ng bisita nito. Bago lang siya pero nakita na niya kung gaano kasungit ang kanilang amo. “Pasensiya na po at hindi ko po naitanong—” “Stupid! Simple na lang ang trabaho hindi mo pa magawa. I don’t want to see your face—” “Is that how you treat your housemaid? Oh, c’mon, it’s an innocent mistake. Actually, it is not her fault that I let myself in.” Anabelle squitted her eyes and hurriedly faced the person who spoke. Mas lalo yata iyon naningkit nang makita ang isang may katangkaran na babae na hindi nalalayo sa kanyang edad. Glamorous and she admits t

“Naaksidente po si Mr.Lee at kasalukuyan nasa emergency room.” Natigilan si Cassandra sa narinig at napatulala na agad napansin ng mga naroon kaya naman sabay-sabay silang napatayo at nilapitan ito. “What is wrong, Cassy?” nag-aalalang tanong ni Eduardo sa anak. “What did the hospital say?” sunod naman na tanong ni Sidro. Dahan-dahan na nag-angat ng tingin si Cassandra at ang kanyang mga mata ay masisilayan ang nabuong butil ng luha sa gilid no’n ngunit halatang pinipigilan. Kaya naman mas lalong nag-alala ang mga ito. Mabilis na kinuha ni Ava ang cellphone ni Cassandra para siya ang kumausap kung sino man ang nasa kabilang linya ngunit huli na siya dahil putol na ang tawag. Balak niya sana tawagan muli ito nang magsalita si Cassandra. “Renzell got into an accident. He is now in the emergency room,” mahina ngunit mariin na sambit ni Cassandra. Walang emosyon niyang binitiwan ang mga salita na iyon. Ngunit sa kanyang kaloob-looban ay gustong-gusto na niya tumakbo patungo sa ho

“We are planning their upcoming wedding.” Namanhid ang buong katawan ni Renzell. Para bang may itinakip sa kanyang mga mata at nagdilim ‘yon. ‘Kasal? Si Cassandra kay Mr.Larsen. No. Hindi siya makakapayag.’ Iyon ang nasa isip ni niya. Ilang ulit siyang humugot ng malalim na hininga upang pakalmahin ang sarili ngunit bigo siya. HIndi nga siya kakalma matapos marinig ang mga sinabi ng amain nito. “No, Cassandra is my wife,” sambit niya matapos ang ilang minuto lumipas. “Trying to convince me or yourself?” Alam ni Eduardo na mali ang kanyang ginawa. He lied. However, there is no regret on his part. Dahil alam niya na tama lang ang ginawa niya. “Dad, let me talk to Cassandra to settle this misunderstanding between us,” muling sambit ni Renzell at hindi pinansin ang gustong iparatingnito. “It’s better if you leave and don’t force yourself,” seryong wika ni Eduardo at nawalan ng emosyon ang kanyang mukha. “No, Dad—” “I said leave. Don’t argue with me if you don’t want me to do

Sa hapag-kainan ay masayang kumakain ang lahat. Ito ang isa sa mga na-miss ni Cassandra. Ito ang isa sa mga binitiwan niya para sa pagmamahal niya kay Renzell.“Iha, are you alright?” tanong ni Belen nang mapansin na bigla itong tumahimik. Nag-angat naman ng tingin si Cassandra saka tiningnan ito at ngumiti, “I’m okay, mom. Kasama ko po kayo. I’m so happy.” Umirap si Ava saka nagsalita, “Hindi lang siya makapaniwala na ito ang ipinagpalit niya para sa walang kwentang lalaki na iyon,” nakangising singit niya.“Ava, don’t say that to your sister. It’s already in the past and the most important thing is she's already back to us,” pagbabawal ni Eduardo sa anak. Hanggang maaari ay ayaw niyang maramdaman ni Cassandra na mali ang naging desisyon nito sa pagpili sa tinitibok ng puso nito. Nagmahal lang naman ito at nauunawaan niya iyon. Mas lumapad ang pagkakangiti ni Cassandra sa narinig mula sa taong itinuring niya tunay na ama.“By the way, Wesley, we heard about this news, honestly, I

Hanggang sa makarating sina Cassandra sa bahay nina Ava ay walang lumabas na sagot sa kanyang bibig sa tanong ng Kuya Sidro niya sa kanya. Madali lang naman sagutin ang tanong na iyon ngunit tila may bumara sa kanyang lalamunan at hindi niya iyon mabigkas. Isipin na ng mga ito ang gustong isipin pero para sa kanya ay tapos na sila. The moment their divorce is out, she already closed that page in her life. Masayang sinalubong ni Ava si Cassandra. Ang matinis nitong boses ay halos sakupin ang buong bahay.“We are glad that you visit us, iha. I miss you so much,” salubong din ni Belen at niyakap ang kanyang isang anak. “It’s been a long time, hija. Don’t you miss your Daddy?” Paglalambing naman ni Eduardo–daddy ni Ava. Natawa na lang si Cassandra saka umalis sa pagkakayakap sa Mommy niya at sinalubong ang yakap ng daddy niya.“I miss you so much, Daddy,” malambing naman na tugon ni Cassandra kaya naman hindi napigilan ni Eduardo na mapangiti dahil sa lambing nito. “Oh my gee!” Tatl