LOGINChapter 14
Tumingin si Don Roman kay Raegan habang dahan-dahang nagbabago ang masaya nitong mukha.
"Matagal pa 'yang sinasabi mong sa susunod," pangaral ng matanda sa kaniyang apo. "Parang noong tinanong kita kung kailan mo dadalhin ang girlfriend mo rito, sinabi mo rin sa susunod. Hanggang ngayon ay wala pa rin."
Napatigil si Raegan at pumasok ang bahagyang pagkapahiya sa kan
Chapter 20Pinilit ni Jestia na ngumiti, malambing at buong pag-intindi ang boses."Naiintindihan ko po ang sitwasyon ninyo, Tito Pablo. Kung dati lang po, hindi ko naman kayo ilalagay sa ganitong alanganin."Bahagya siyang huminga nang malalim bago nagpatuloy. "Kaso bagong leader na po ang humahawak sa R&R Co. Nabalitaan ko pong napakagaling niya at talagang nagpapatupad ng pagbabago mula nang maupo siya. Magkaibang-magkaiba po ang istilo niya sa mga dating namuno. May oportunidad po sa gitna ng pagbabagong 'to, kaya sinubukan ko pong lumapit sa inyo."Habang nagsasalita, kumuha si Jestia ng isang maliit na kahoy na kahon mula sa bag niya.Mukhang simple lang ang kahon at walang labis na nakaukit, pero sa isang tingin pa lang ng marunong, halatang gawa ito sa mamahaling kahoy at pulido ang pagkakagawa.
Chapter 19Ilang bilin pa ang sinabi ni Glydel bago mabilis na ibinaba ang telepono.Ipinasok ni Raegan ang phone sa bulsa at muling tumingin sa glass window.Umihip ang malamig na hangin mula sa ulan kanina, kaya may ilang kelulot at dahon ng magnolia na nahulog sa balikat niya at sa mesang bato sa harap niya.Pero wala sa mga 'yon ang nakakuha ng atensyon niya kumpara sa pira-pirasong bulaklak na hawak ng sarili niyang mga daliri.Dahil sa pilit na pag-aanyaya ni Don Roman, doon na nag-tanghalian si Wreyella sa lumang bahay ng mga Santander bago umuwi. Si Raegan uli ang naghatid sa kaniya.Puno ang sasakyan ng mga frozen dumplings at buns na ipinabalot ng kasambahay para sa kaniya.
Chapter 18Habang nakikipag-usap sa telepono, yumuko si Wreyella sa pinto para magpalit ng sapatos. Prangka at organisado ang bawat kilos niya."Hindi naman nagpupunta sa beauty salon ang mga lalaking empleyado, 'di ba?" tanong ni Wreyella.Natawa si Jestia sa kabilang linya. "Hindi naman ako ganun kagahaman! Sapat na sa akin kahit 'yung sa mga babaeng empleyado lang ng R&R Co. ang makuha ko!""Saka ngayon, marami na ring lalaki ang mas maingat sa katawan kaysa sa mga babae. Baka kailangan din nila? O kaya naman, pwede nilang iregalo sa mga asawa o girlfriend nila.""Alam mo namang nagdagdag na ako ng wellness programs sa salon ko. Gusto ko lang sanang ipaliwanag mo sa kanila 'yung magagandang epekto ng wellness sa katawan gamit ang pagiging doktora mo. Kapag ikaw ang nag-endorse, mas madali silang ma
Chapter 17Natahimik si Alistair nang ilang segundo bago dahan-dahang sumagot."Para sigurado, magpalipas ka muna ng ilang araw dito sa ospital para ma-observe ka. 'Wag ka munang magmadaling lumabas," mahinahong sabi ni Alistair.Biglang huminto si Ciara sa paglalakad kaya napahinto rin si Alistair. Lumingon ito sa kaniya na may pagtataka sa mga mata."Bakit?" tanong ni Alistair.Tumingin si Ciara sa kaniya. Puno ng tampo at sama ng loob ang mga mata nito.Gusto na sana niyang itanong kung ayaw ba talaga siyang ipakilala nito sa lolo nito, pero pinigil niya ang sarili. Kapag nagreklamo siya ngayon, mukha lang siyang bata at pilit."Wala naman," sagot ni Ciara habang ibinababa ang tingin at dahan-dahang hinahawakan ang ibabang bahagi ng kaniyang t
Chapter 16"Wala kayong pakialam," malamig na sabi ni Wreyella.Hindi naman siya mabilis magalit pero napuno na siya. Sobrang plastic kasi ng dalawang 'to. Nagmamagaling na nga, nagkakalat pa ng tsismis habang nagkukunwaring nag-aalala sa kaniya.Pagtago ng inis, humarap agad si Wreyella sa lalaking nag-abot ng pagkain. Bahagyang lumambot ang mukha niya at ngumiti nang konti."Salamat dito," malambing na sabi ni Wreyella.Kinuha niya ang mainit-init na insulated lunch box at tumalikod na papunta sa opisina niya.Blag.Isinara niya ang pinto para makulong ang ingay sa labas.Malamig ang hangin dahil sa patuloy na pag-ulan sa labas ngayong gabi. Tahimik lang ang buong Department of Philippine Medicine. Malayo ito sa maliwanag at abalang emergency room sa kabilang building.Habang nakatayo sa hallway, napakagat-labi si Ciara. Sayang talaga. Hindi man lang niya naipahiya si Wreyella sa maraming tao.Pero napangiti rin siya nang patago. Sigurado naman siyang mas maiinis si Alistair kay Wre
Chapter 15Bumuhos ang malakas na ulan sa labas ng ospital. Ang tunog ng mga patak nito sa bubong at bintana ay tila sumasabay sa mabigat na tensyon sa loob ng hallway.Akmang hahakbang si Ciara pabalik nang mabilis na hawakan ni Alistair ang braso nito. Ang mga mata ng lalaki ay punong-puno ng galit at pagmamataas habang nakatitig kay Wreyella."Huwag mo siyang pakiusapan, Ciara. Hindi lang siya ang tanging PhiMed doctor sa lungsod na 'to. At tsaka, hindi naman sigurado kung magaling talaga siya. Sa sama ng ugali niya, kahit magmakaawa ka pa sa akin, hindi ko gagamitin ang serbisyo niya," malamig at puno ng panghahamak na sabi ni Alistair.Ipinagmukha niyang walang kuwenta si Wreyella.Subalit napangiti nang bahagya si Wreyella sa kanyang isip. Sya pa rin ba ang lalaking dating naghabol sa kanya nang todo, nagreregalo araw-araw, at halos ilagay siya sa pedestal dahil sa sobrang paghanga?"Mabuti kung ganun," kaswal at walang interes na sagot ni Wreyella.Hindi man lang siya nag-abala







