Share

Romance Under Contract
Romance Under Contract
Author: Dolly

Chapter 1

Author: Dolly
last update Huling Na-update: 2025-08-23 20:02:35

Warning: R18+

Ysabelle’s POV

Kung mayroon man ikakasira ng buhay ko, iyon ay ang pagsagot ng phone call ni mommy. 

Kaka-graduate ko lang sa Oxford University in the degree of Business Administration, nakaimpake na ang aking tatlong maletang puro branded na mga damit at accessories ang laman at uuwing nakatakas na sa hawla— not until that phone call. That freaking phone call that made me think my youth is over. 

I was expecting that the call would be something like “we can’t wait to see you” or “tara, mag-celebrate tayo,” but this call is somewhat a TYPICAL phone call in my whole existence. 

“Ysa, paguwi mo dito, ikakasal ka na.”

At first, syempre, natawa ako. Sanay kasi ako na minsan dramatic itong nanay ko dahil nagiisang anak lang naman ako ng mga Guerrero kaya napapaisip yan minsan na hindi niya matanggap na nagdadalaga na ako— not until I was convinced when I heard a serious tone of my daddy saying, “this is a serious matter, Ysa. The company needs us and we need them.”

I felt my stomach twisting that time. I couldn’t imagine it like I was only enjoying my single life, travelling around the world, being a party goer and an adrenaline junkie. Plano ko pa ring maglibot sa buong mundo dahil marami pa akong hindi napupuntahang lugar, hindi mag-travel…down the aisle.

 A marriage contract. Like, seriously?

I wanted to scream. Gusto ko na lang maging patatas sa ngayon. Ito na ba ang purpose kung bakit kinuha ko ang kursong ito? Para maging freebie bilang isang misis sa isang mysterious heir? 

Touchdown, Cebu City…

Pagkalapag ko sa kalupaan ng Pilipinas, I dragged myself in the bar dahil gusto kong murahin ang mundo. Nakakasarkastiko ang takbo ng buhay ko. Hindi ko naman akalaing isa na pala akong ganap na misis sa susunod na yugto.

“Isang baso lang ah,” bulong ko sabay shot. Pero umabot ito ng dalawa hanggang limang baso. Hindi ko namalayang sumisigaw na ako sa kalagitnaan, 

“CHEERS FOR BEING A CORPORATE SLAVE!”

Out of the blue, I became hyper. Iba’t-ibang drinks ang humahalo ngayon sa aking pangangatawan ngunit inaasam ko na lagi ang mga lasa nito, pabalik-balik sa counter while vibing to the music. Not until I bumped with someone and immediately held my arm tightly. Buti na lang at nahawakan niya ako agad dahil kung hindi edi tuluyan akong na-fall.

“Careful,” a deep voice said. 

Tiningnan ko muna ang kamay na nakahawak sa braso ko at dahan-dahan kong inangat ang aking ulo para alamin kung sino iyon.

When my vision went slightly clear, doon ako natigilan kung sino ang taong nakabangga ko.

“A-Aldrich?”

He blinked, “Ysabelle.”

I scoffed while slurring, “wow, sa dinami-daming bar dito sa lungsod na ito dito ka pa napadpad? bakit, manggugulo ka na naman ba?”

He smirked. Infairness, still attractive. Kainis.

“Didn’t expect to see you either. Small world.”

“Tss, arte,” sabi ko at ikinatawa niya ito ngunit dinagdagan ko agad ito baka sabihin niyang nakikipagbiruan ako sa kanya.

“Still, you’re so annoying.”  

And that’s how it started, iyong asaran namin na para bang walang bukas.

Pero…blame it on the alcohol because our mood suddenly shifted. Iyong asaran namin ay nauwi sa simpleng tawanan at kwentuhan. There, I realized I’m not…mad at him anymore and he’s acting like nothing happened between us. We were in…sync. Parang hindi lang siya naglaho na parang bula.

Napansin kong magkalapit na kami. His hand brushed mine on the counter table. Nagkatinginan kami— too long, too dangerous.

“Evan, don’t…” I whispered.

“Don’t what?” he asked, leaning closer.

Hindi na ako umimik. Imbes na pigilan ko, hinayaan ko na lamang siya as I felt his warm breath on my face.

And he kissed me.

It was gentle, desperate, reckless— like all bottled emotions have exploded.

Should I pull away? No, absolutely.

I kissed him back. Hard.

One kiss turned into another. He cupped my cheek, his other hand on my waist, mine clutched at his shirt.

We minded our own worlds kissing until I felt I was pinned on the wall of the hallway.

“Evan…” I whispered between our kisses.

He pulled back, looked at me while smirking and grabbed my hand as we headed outside, barely making sense where we were going. Lasing man, alam ko na kung saan ito patungo.

He hailed a taxi. I don’t know who’s who but what I remember is, next thing, we arrived in the apartment. 

I was pinned once again when the door closed. He kissed me with urgency and hunger as if he’s been waiting years to do this. 

I laughed between kisses. “Evan, stop—”

“Do you want me to?” he whispered and put his forehead on mine. 

I felt nervous but in heat. My heart answered before my brain took action.

“No.”

And I let him do his thing. 

I felt that I laid already on the bed, him hovering on top of me. We were kissing as if the world’s coming to an end. We were both naked at this point. 

I softly moaned when he nibbled my nipple like a baby, grabbing my breasts tightly. It made me aroused as he was doing the kind of level that I wanted. Damn, this is sexy. 

I looked at him when he was kissing my stomach down to my pearl. This time, I rolled my eyes when he licked and sucked my clit na may halong gigil kaya napasabunot ako sa buhok niya. I felt his warm breath down there when he chuckled at my behavior this time. Hingal na hingal ako sa ginawa niya.

He crawled, facing me. I looked at his dark and lustful eyes. I cupped his cheeks as he leaned forward to kiss me until I felt his finger inserted inside me. He traced my folds so well which it drives me crazy. I was moaning so hard when he finally found my sensitive spot and he pushed it at a fast pace. 

“Hmm, not yet,” he whispered like he felt that I’m already near ngunit hindi niya alam na pinipigilan ko rin dahil I want this moment will be a literal good night.

Of course, hindi ako nagpakaalipin. I grabbed his length and pumped it back and forth. I looked at his reaction, wanting to make him feel good. I smirked proudly when I saw him biting his lip, escaping his moan. Ang unfair naman, umungol ako kanina tapos siya pinigilan lang?

Hinigpitan ko lalo ang paghawak nito kaya napaungol siya nang malakas and he hissed. I laughed afterwards. 

“Shit, you’re so naughty,” I chuckled at his statement. Malamang, anong silbi ng pagiging kalog kong tao kung hindi ako manunukso sa ganitong paraan, hindi ba?

I smirked at him as he leaned towards me, speaking seductively, “what now?”

He kissed me first before teasingly scratching his tip into my clit. I bit my lower lip when he was doing it and I felt my body heating once again. I closed my eyes when I felt he was kissing me from my cheek down to my neck. Suddenly, I felt something tearing up when he pushed inside me but it hurt so good. 

He thrusted slowly at first, considering na baka masaktan niya ako or what. Maginoo pero medyo bastos as they say. 

However, I looked at him, begging him to go deeper. He obediently got the assignment that made me so crazy. He guided my both hands at his nape with his hand para doon ako humawak. This time, I’m getting used to the feeling that he’s giving to me.

“Moan for me,” he whispered while thrusting at me at a moderate pace. I chuckled, planning to tease him. 

“Paano kung ayaw ko?” I said while catching my breath as he is still pounding inside me. 

I wasn’t expecting his next action— I moaned loudly when he forcibly pushed into me deeper and slowly let it out.  He laughed at it. 

“Naughty,” I murmured, only he can hear. He pushed his length inside me and started thrusting at a fast pace. 

The room was filled only with moans, laughter and dirty talks. Surprisingly, we are doing this as if he was apologizing to me for the past and I forgave him just like that. 

As I felt the tingling sensation inside me, I couldn't help myself but shamelessly moaned so loud.

“Ahh, Evan—”

“Yeah, I got you.” He thrusted in a fast manner while rubbing my clit, sometimes he is changing his moves like grinding as if he was a performer on stage. 

“Shit, lalabasan na ako.” It seems like we are in a collaboration when we moan together as we feel the orgasm. He immediately pulled his length and pumped it, letting out the juices in my stomach.

He laid down beside me, parehong hingal na hingal, parang nasa marathon na walang nanalo. Both of us were drenched in sweat, the air in the room thick with the smell of alcohol and intimacy. 

Just like that, our night ended, settling ourselves until we drifted off to sleep.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Romance Under Contract   Chapter 112

    Ysabelle’s POVHindi agad putukan ang sumunod.Una, boses.Malalakas. Malalapit. Organisado.Sa labas ng gusali, malinaw kong narinig ang sigawan—hindi hysterical, hindi magulo—kundi yung klaseng sigaw na sanay mag-utos.“Attention! This is the Philippine National Police!”Nanigas ang buong katawan ko.“The building is surrounded. Armed units are in position. This is your final warning—”May kaluskos ng boots. Mabibigat. Marami. May ilaw na dumaan sa basag na bintana—pula at asul, paulit-ulit na humahampas sa dingding na parang tibok ng puso ng lungsod.Totoo ‘to.Hindi ako nag-iisa.At sa unang pagkakataon mula nang posasan ako, may sumiklab na maliit na apoy ng pag-asa sa dibdib ko.Pero bago pa man ako tuluyang makahinga—Ring.Isang tunog ang umalingawngaw sa maliit na opisina.Cellphone.Napatingin ako sa direksyon ng pinto.Si Matteo.Nasa labas lang siya—naririnig ko ang yabag niya, papalayo sana, nang biglang huminto. Isang mahinang mura. Isang buntong-hininga na parang iritas

  • Romance Under Contract   Chapter 111

    Ysabelle’s POVHindi ko alam kung ilang minuto akong nakaupo roon, nakaposas, tahimik, habang si Matteo ay nakatayo sa harap ko na parang siya ang may hawak ng lahat ng sagot—at lahat ng kasinungalingan.Ang ilaw sa maliit na opisina ay kumikislap-kislap, parang hinihingal din. Sa labas ng pinto, wala akong marinig. Walang sigawan. Walang yabag. Wala ring putok. Ang katahimikan ay mas lalong nakakabingi ngayon, parang sinasadya para pilitin akong makinig sa kanya.“Hindi ko ‘to ginagawa para saktan ka,” sabi ni Matteo, marahan ang boses, halos parang nagmamakaawa. “Ginagawa ko ‘to dahil ayokong mawala ka.”Napatawa ako. Hindi yung masaya—kundi yung pagod na pagod na, yung klaseng tawa na ginagamit mo kapag wala ka nang ibang panlaban.“Talaga?” tanong ko, pilit na pinapakalma ang panginginig ng boses ko. “Ganito ka magmahal? Kinukulong?”Tumingin siya sa posas na nakapulupot sa pulso ko. May bahagyang pag-aalinlangan sa mga mata niya, pero hindi niya tinanggal.“Kailangan,” sagot niya

  • Romance Under Contract   Chapter 110

    Ysabelle’s POVHindi ako natulog.Kahit anong pilit kong ipikit ang mga mata ko habang nakaupo sa eroplano, kahit gaano ko kagustong i-shut down ang utak ko, ayaw niyang tumigil. Parang sirang makina na paulit-ulit inuulit ang parehong eksena—yung putok, yung sigaw, yung biglaang katahimikan sa linya.The cabin lights dimmed. May mga pasaherong humilik. May mga kumot na hinila hanggang baba. May batang umiyak sa bandang likod, tapos pinatahan. Normal. Ordinaryo.Pero ako, pakiramdam ko, hindi na ako bahagi ng mundong ‘to.I stared at the small screen in front of me, hindi ko alam kung ilang oras na akong nakatitig sa parehong frame ng flight map. UK to Manila. Mahabang linya. Mahabang paghihintay. Mahabang distansya na parang sinasadya ng tadhana para pahirapan ako.What if he’s hurt?The thought came uninvited, sharp as a blade.What if that bang…Hindi ko tinapos sa isip ko. Hindi ko kaya.I reached for my phone again, kahit alam kong wala akong signal. Kahit alam kong walang magbab

  • Romance Under Contract   Chapter 109

    Ysabelle’s POVTahimik ang buong bahay.Hindi yung tahimik na payapa—kundi yung klaseng katahimikan na mabigat, parang may nakabantay sa bawat sulok. Alas-tres ng madaling araw. Kahit ang radiator sa hallway parang huminto sa paghinga. Sa dilim ng kwarto, gising na gising ako, nakatitig sa kisame, pilit binibilang ang bawat segundo na lumilipas.Hindi na ako umiiyak.Mas nakakatakot pala ‘yon—kapag naubos na ang luha, pero buhay pa ang takot.Tatakas ba ako?Paulit-ulit kong tinatanong ang sarili ko. Alam kong mali. Alam kong delikado. Alam kong kapag nalaman ng mga magulang ko, baka tuluyan na akong hindi patawarin. Pero sa tuwing pipikit ako, iisa lang ang bumabalik sa isip ko—Yung putok.Yung katahimikan pagkatapos.At yung tawag na hindi na binalikan.What if that was the last time I heard his voice?Umupo ako nang biglaan. Hindi na ako nag-isip pa.Kasi minsan, kapag masyado kang nag-iisip, lalo kang hindi kikilos. At may mga desisyon na kailangan mong gawin bago ka pa maunahan

  • Romance Under Contract   Chapter 108

    Ysabelle’s POV“Wait,” I said into the phone, my voice barely holding together. “Sino ka?”Silence.“Hello?” I pressed the phone harder against my ear, as if that would pull the answer out of the void. “You said you’re from our company— anong pangalan mo? Anong department?”A breath. Slow. Measured. Too calm for someone delivering news that had just cracked my world open.“That information isn’t necessary, ma’am.”My chest tightened. “Necessary sa’kin,” I snapped. “You can’t just call me, sabihin na hostage ang kumpanya namin, tapos—”“You should have stayed,” he repeated, colder now.“Who are you?” My voice shook. “Who did this?”A faint sound on the other line—like fabric brushing against a mic, or maybe a finger sliding over glass.Then—Click.The call ended.I stared at my phone like it had just betrayed me.My mom grabbed my shoulders first. “Ysa, anak, kausap mo pa ba siya? Sino ‘yon?”I shook my head slowly. “Hindi ko alam,” I whispered. “Hindi niya sinabi.”My dad was already

  • Romance Under Contract   Chapter 107

    Ysabelle’s POVThey’re looking for you.Paulit-ulit siyang umuukit sa utak ko, parang sirang plaka na ayaw tumigil. Kahit tapos na ang tawag, kahit tahimik na ulit ang paligid, nandun pa rin ang bigat.My mom was the first one to speak.“Anak…” maingat niyang sambit, “kailangan nating sabihin ‘to kay Papa.”Tumango lang ako. Wala na akong lakas para magsalita.Bumaba kami ng hagdan na parang mga multo — mabagal, tahimik, puno ng kaba. My dad was in the study room, still in his work clothes, halatang hindi pa rin mapakali. Pagkakita niya sa mga mukha namin, alam na niya agad.“Ano?” tanong niya. “Tumawag na ba ulit si Evan?”“Opo,” sagot ko, halos pabulong. “At kailangan na po naming umalis.”Hindi na siya nagtanong pa. Hindi na siya humingi ng paliwanag. Isang malalim na buntong-hininga lang ang ginawa niya bago tumayo.“Sige,” sabi niya, firm pero halatang mabigat ang dibdib. “We’ll leave.”Ganon lang.Parang desisyon na matagal nang hinihintay ng tadhana.Mabilis kumilos ang lahat,

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status