Kabanata 114

Nakahiga lang si Lovi sa kama hanggang sa makatulog siya nang halos dalawang oras, at nagising naman siya mga bandang alas-singko na ng hapon.

Si Easton ay nakasandal sa headboard ng kama, bahagyang nakakunot ang noo habang seryosong nakatitig sa gamot na nasa maliit na mesa. Ang isa niyang kamay ay abala, paminsan-minsang hinahaplos ang makinis na mukha ni Lovi.

Dahan-dahang bumangon si Lovi at sumandal sa dibdib niya, dama ang init ng katawan niya.

Hinila ni Easton pataas ang kumot at maingat siyang tinakpan nito. Sumiksik siya lalo sa kanya at napatingin sa mga dokumentong nasa mesa.

“Hanggang dito ba naman nagtatrabaho ka pa rin? Magpahinga ka naman,” mahinang sabi ni Lovi.

Isang malaking kamay ang humawak sa likod ng ulo niya, at bago pa man siya makapagsalita, isang hindi inaasahang halik ang dumapo sa nag-aapoy niyang mga labi.

“Easton, may sipon ako… nakakahawa ‘to,” babala niya rito pagkatapos pakawalan ang kanyang mga labi.

Hinawakan ni Easton ang bewang niya at lumapit pa l