LOGINSa loob ng umaandar na sasakyan patungo sa Mactan-Cebu International Airport.Nakatingin si Beatrice sa screen ng kanyang telepono. Binasa niya ang huling mensahe ni Julian. Isang mabilis na kislap ng gulat ang dumaan sa kanyang malamig na mga mata. Hindi niya inaasahan na ganoon kabilis aaksyon ang binata.Mula sa passenger seat sa harapan, lumingon ang kanyang assistant na si Anya. "Miss Beatrice, si Sir Julian po ba 'yon?""Mm." In-lock ni Beatrice ang screen ng telepono at kalmadong sumandal. "Tinanggal na niya ang sekretarya."Patag ang kanyang boses, walang kahit anong bakas ng emosyon. Para sa kanya, isa itong maliit na isyu na nasolusyunan na.Ngunit para kay Anya, iba ang dating nito. Tahimik na kinilatis ni Anya ang sitwasyon bago naglakas-loob na magsalita. "Miss Beatrice... hindi niyo po ba napapansin? Masyadong nakikinig sa inyo si Sir Julian."Wala pang kalahating oras simula nang umalis sila sa headquarters ng Rivera Corporation, at agad na pinatalsik ang isang empleyad
Sa loob ng umaandar na sasakyan patungo sa Mactan-Cebu International Airport.Nakatingin si Beatrice sa screen ng kanyang telepono. Binasa niya ang huling mensahe ni Julian. Isang mabilis na kislap ng gulat ang dumaan sa kanyang malamig na mga mata. Hindi niya inaasahan na ganoon kabilis aaksyon ang binata.Mula sa passenger seat sa harapan, lumingon ang kanyang assistant na si Anya. "Miss Beatrice, si Sir Julian po ba 'yon?""Mm." In-lock ni Beatrice ang screen ng telepono at kalmadong sumandal. "Tinanggal na niya ang sekretarya."Patag ang kanyang boses, walang kahit anong bakas ng emosyon. Para sa kanya, isa itong maliit na isyu na nasolusyunan na.Ngunit para kay Anya, iba ang dating nito. Tahimik na kinilatis ni Anya ang sitwasyon bago naglakas-loob na magsalita. "Miss Beatrice... hindi niyo po ba napapansin? Masyadong nakikinig sa inyo si Sir Julian."Wala pang kalahating oras simula nang umalis sila sa headquarters ng Rivera Corporation, at agad na pinatalsik ang isang empleyad
Mahigpit na napakapit si Chloe sa hawak niyang mamahaling thermos. Sa sobrang higpit, halos pumuti na ang kanyang mga knuckles. Naramdaman niya ang malamig na pawis na namumuo sa kanyang batok.Hindi na siya tinapunan pa ng tingin ni Julian. Sa halip, kalmadong inabot ng binata ang landline sa ibabaw ng kanyang executive desk at mabilis na dinial ang internal number ng Human Resources department.Ang boses nito ay mababa, kalmado, ngunit may taglay na kapangyarihang hindi pwedeng suwayin."Iproseso niyo ang termination papers ni Carla ngayong araw din," malamig na utos ni Julian. "Escort her out of the building. Tanggal na siya."Halatang nagulat ang kausap sa kabilang linya, ngunit dahil alam nilang hindi nagbibiro ang batang CEO, mabilis itong sumang-ayon.Ibinaba ni Julian ang telepono. Saka pa lamang niya ibinaling muli ang kanyang nakakamatay na paningin kay Chloe.Tulalang-tulala si Chloe. Hindi niya inaasahan na sa loob lamang ng dalawang pangungusap, walang pag-aalinlangang si
Nang maitago na ni Beatrice ang kontrata sa kanyang folder, muling nagsalita si Julian. Ang kanyang malamig at negosyanteng tono ay napalitan ng isang pamilyar at malambot na boses."Ate, anong gusto mong inumin?""Kape," maikling sagot ni Beatrice."Sige."Tumayo si Julian, naglakad patungo sa pinto ng kanyang opisina, at binuksan ito nang bahagya. Tumingin siya sa sekretaryang nakaupo sa workstation sa labas. "Carla, ipagtimpla mo ng kape si Ate. Gusto ko ng latte. Less sugar, more milk, at siguraduhin mong tama lang ang temperatura—hindi masyadong mainit."Napaangat ng tingin si Carla. Rumehistro ang matinding gulat sa mga mata nito habang nakatingin sa kanyang boss, bago mabilis na yumuko upang itago ang kanyang reaksyon."O-Opo, Sir Julian. Masusunod po."Hindi masisisi ni Beatrice kung ganoon na lamang ang naging reaksyon ng sekretarya. Kahit siya mismo ay bahagyang natigilan sa narinig.Paano nalaman ni Julian ang eksaktong timpla ng kape niya? Hindi siya madalas mag-kape sa ha
Nang maitago na ni Beatrice ang kontrata sa kanyang folder, muling nagsalita si Julian. Ang kanyang malamig at negosyanteng tono ay napalitan ng isang pamilyar at malambot na boses."Ate, anong gusto mong inumin?""Kape," maikling sagot ni Beatrice."Sige."Tumayo si Julian, naglakad patungo sa pinto ng kanyang opisina, at binuksan ito nang bahagya. Tumingin siya sa sekretaryang nakaupo sa workstation sa labas. "Carla, ipagtimpla mo ng kape si Ate. Gusto ko ng latte. Less sugar, more milk, at siguraduhin mong tama lang ang temperatura—hindi masyadong mainit."Napaangat ng tingin si Carla. Rumehistro ang matinding gulat sa mga mata nito habang nakatingin sa kanyang boss, bago mabilis na yumuko upang itago ang kanyang reaksyon."O-Opo, Ms. Julian. Masusunod po."Hindi masisisi ni Beatrice kung ganoon na lamang ang naging reaksyon ng sekretarya. Kahit siya mismo ay bahagyang natigilan sa narinig.Paano nalaman ni Julian ang eksaktong timpla ng kape niya? Hindi siya madalas mag-kape sa ha
Isang malamig at maulan na umaga ang sumalubong sa siyudad ng Cebu.Nakatayo si Beatrice sa harap ng malaking floor-to-ceiling glass window ng kanyang luxury hotel suite. Hawak niya ang isang tasa ng mainit na kape, tahimik na pinagmamasdan ang malakas na pagbuhos ng ulan sa labas. Sa ibaba, makikita ang mga street sweepers na pilit winawalis ang mga naipong tubig at nagkalat na dahon sa gilid ng kalsada, inilalantad ang madilim at basang aspalto.Ang panahon ay tila sumasalamin sa nararamdaman niya—malamig, madilim, ngunit pilit nililinis ang mga kalat ng nakaraan.Umugong ang kanyang telepono na nakapatong sa bedside table. Lumingon siya at kinuha ito. Isang mensahe mula kay Winston.[Ate, napirmahan mo na ba ang kontrata?]Mabilis siyang nag-type ng sagot gamit ang isang kamay: [Hindi pa. Pupunta ako sa opisina nila ngayong umaga para tapusin 'to.]Wala pang isang segundo, nag-reply na si Winston: [Salamat sa pag-asikaso, Ate. Mag-ingat ka diyan.]Ibinulsa ni Beatrice ang kanyang t







