LOGIN“Kuya Gil, may sasabihin ako sa’yo. Oo, matagal ko nang gusto si Mariposa. Ako ang unang nakakilala sa kanya, kaya bakit ikaw agad ang napili niya pagpasok pa lang natin sa eskwela?” patuloy ni Harley.“Pagkatapos, kayo na ang nag-uusap, at naghihintay na lang ako. Tuwing tinatanong kita kung gusto mo si Mariposa at laging itinatanggi mo...” aniya.Biglang tila may naunawaan si Gilbert at mabilis na tumingala kay Harley.Sa kabila ng bigat ng dibdib, naisambulat din ni Harley ang huling bahagi ng kanyang sinabi: “Sinabi ko na lahat kay Mariposa.”“Kasing dami ng beses mong sinabing hindi mo siya gusto, ganoon din karaming beses ko siyang sinabihan ng nararamdaman ko.” Alam ni Harley.Kadiri siya, parang isang daga na nagtatago sa dilim, nagmamanman sa kaligayahan ng iba, at gustong wasakin ito.“Noon, talagang inakala kong hindi mo siya gusto, at gusto ko lang na makita niya nang malinaw...” muling bulaslas ni Harley.Unti-unting humina ang kanyang boses.Pinipigil ni Gilbert ang gal
Makalipas ang ilang sandali, bumukas ang pinto ng silid ni Gilbert.Pumasok si Harley na may dalang mga prutas at hinampas ang sariling noo."Nakalimutan kong may ulser pala sa tiyan si Kuya Gil, at hindi pwedeng kumain ng prutas, mali ang nabili ko." aniya.“Uy! Kuya Gil, ayos ka na ba?”Tiningnan ni Gilbert ang basketong prutas na dala ni Harley.Itinaas niya ang kanyang mga mata at tinitigan ito nang malamig at matalas. “Saan ka galing?”Natigilan si Harley.Pagkatapos ay ngumisi siya at sinabi, “Naalala ko lang na nasa ospital din pala si Mariposa, kaya umakyat ako para bisitahin ang ina niya. Sabay na rin kaming bumili ng prutas.”Kahit sino ay nakikita ang totoo.Pumunta si Harley para bisitahin ang ina ni Mariposa, at nagkataong dinalaw na rin niya si Gilbert.Nagtagpo ang kanilang mga mata.Naramdaman ni Harley ang bahagyang kaba, ngunit nanatili siyang kalmado at nagbigay ng magalang na ngiti kay Gilbert.Ngunit wala siyang balak umatras.Malinaw na hindi maganda ang ekspresy
Tumayo si Mariposa at umalis nang hindi lumilingon.Higit sa lahat, naghihintay pa ang kanyang ina sa itaas.Wala na siyang ibang gagawin ngayong gabi, at hindi siya mananatili sa kwarto ng lalaki.Para sa kanya, si Gilbert ay isa lamang estrangherong boss ngayon, wala nang iba pa.Sa ikatlong palapag, malapit sa labasan, pinanood ni Mikel at Lorence na naninigarilyo ang paglisan ni Mariposa. Pagkatapos ay bumalik sila sa silid.Inabot ni Gilbert ang mga gamot at ininom ang mga ito."Ganon ka bilis? Umalis na si Miss Madrigal? Nakita ko siyang umakyat sa itaas. May may sakit ba sa pamilya niya?" gulat na tanong ni Mikel.Natigilan si Gilbert.Sulyap niyang tinignan si Lorence mula sa gilid ng kanyang mata.Maya-maya lang, bumalik na si Lorence."Nasa itaas ang ina ni Mariposa. Bukas ang operasyon niya, bypass sa puso. Nabayaran ko na ang gastos gamit ang pondo ng kumpanya at sariling pera ni Boss Gil." agad na paliwanag nito.Bahagyang tumango si Lorence.“Ibabawas ko na lang sa saril
Gising na pala si Gilbert, nakaupo roon at nakapikit habang pinakikinggan ang walang tigil na pagsasalita ni Mikel."Inumin mo muna itong gamot; ikaw ang magdurusa sa katawan mo." matigas na sambit nito."Hindi ako iinom." mabilis na pagtanggi ni Gilbert.Nang bumukas ang pinto, inayos ni Mikel ang kanyang salamin at tumingala.Ang babaeng nakatayo sa pintuan ay nakasuot ng asul na walang-manggas na blusa at puting malalapad na pantalon, may halong istilong pang Hong Kong. Ang ganitong pananamit ay nangangailangan ng magandang hubog at tindig, ngunit kahit walang kolorete, agaw-pansin pa rin siya.Tunay na maganda siya.At napakabigat ng kanyang dating.Mukha siyang mahiyain at may halong pagmamalaki, iyan ang pinaka-akit sa kanya.Hindi nakapagtataka na ganito na lamang ang pagkapit ni Gilbert sa kanya sa loob ng maraming taon, kahit noong akala niya ay may asawa pa ito."Miss Madrigal? Ako si Mikel, kababata ni Gilbert. Ito ang aking kard," magalang na sabi ni Mikel.Inabot niya ang
Pasalit-salit ang kanyang mga bulong.Ngunit bawat salita ay tumatagos sa tenga at kaluluwa.Lalo na sa gabing tahimik sa loob ng ospital, napakalinaw ng bawat isa.Akma nang may sasabihin sana si Mariposa.Ngunit may sakit siya, hindi ba’t mas mainam na doktor ang nasa tabi niya? Bakit siya pa ang hinahanap nito?Hindi siya maaaring umalis.Gayunpaman si Mikel ang unang nagsalita. "Miss Madrigal, ayaw kasing uminom ng gamot ni Gilbert. Maaari ka bang pumunta dito? Parang awa mo na lang. Magkano ang gusto mo, sabihin mo lang." bulalas nito.Sa katotohanan, tulog na nang mahimbing si Gilbert.Napailing na lamang si Lorence habang pinakikinggan ang walang kabuluhang sinasabi ni Mikel.Napaisip siya, "May natutunan na naman ako ngayon."Bumuntong-hininga si Mikel."Maaari mo ba akong tulungan, Miss Madrigal?" patuloy na pangungulit nito."Nasa Departamento ng Gastroenterology si Gilbert, sa ikatlong palapag ng gusali ng mga pasyente, silid 3202." sumunod pa niya.Pagkatapos sabihin iyon,
"Dating asawa? Hiwalay na sila?"Halata ang gulat sa kanyang boses, pati si Mikel ay napansin iyon.Hindi ito tila simpleng pagbati lamang para sa kaibigan.May mas malalim na kahulugan nito.Tumingin si Gilbert kay Harley.Sa ilalim ng kanyang maitim at matalas na tingin, naramdaman ni Harley na para siyang biktima sa gabi, sinusundan ng isang mabangis na hayop, at wala siyang matatakbuhan.Nanginginig siya.Ang matagal nang nakatagong pagnanasa, nagsimulang umusbong at umakyat mula sa bawat bitak ng kanyang puso.Maingat na nagtanong si Harley, "Kuya Gil, akala ko ba ayaw mo kay Mariposa?" tanong niya.Nang marinig nilang nagkukuwento si Harley tungkol kay Gilb, sabay-sabay na nagsilawit ang tenga ng lahat.Hindi naman kasi iba ang kanilang kaharap, si Gilbert ito.Kahit sa loob ng kanilang sariling bilog, bihirang maalala ang presensya ni Gilbert. Isa ito sa mga bihirang pagkakataon na nakakasama nila ito sa pag-inom.Karamihan sa mga nakaraang pagtitipon ay tinatanggihan niya. Buk







