Chapter 2: ANSWERED PRAYER

Martina’s  POV

NAGTITIKLOP ako ngayon ng mga damit ni Lola na kinuha ko sa bahay kanina bago ako pumunta dito sa hospital. Habang nagtitiklop ako ng damit ko ay hindi ko maiwasang matuwa kay Lola na ang gana kumain ng dinala kong sopas sa kanya.

“Apo. Ang sarap mo naman magluto!”papuri sa akin ni Lola nang maubos niya yung sopas na niluto ko para sa kanya.

“Masaya ako at nagustuhan niyo,”nakangiti kong sambit.

Pinigaan ko yung towel na nakababad sa plangganang may maligamgam na tubig.

“Oras na po para maglinis ng katawan,”sabi ko kay Lola at unang pinunasan ang mukha niya nang marahan gamit ang towel.

Napahintio nalang ako nang pigilan ni Lola yung kamay ko sa pagpunas ko sa mukha niya.

“Bakit po?”kunot noong tanong ko.

“Bakit amoy dugo yung kamay mo?”takang tanong ni lola na nagpa baba ng lalagukan ko.

Lagot. Nagpabaya ako, mukhang hindi ko nahugasan yung kamay ko nang maigi.

Kahit kailan talaga ang lakas ng pang-amoy ni Lola.

May hindi kasi ako inaasahang kliyente na pinaligpit sa akin ni Master kagabe, kaya nga wala akong tulog dahil ala sais na ako natapos.

Nagpabaya na naman ako, mukhang hindi na effective yung safe guard na sabon. Sa susunod perla soap naman para mas mabango.

“Kasi po kanina lola ay kanina bago ako pumunta dito ay yung kapit bahay natin ay nagpatulong gumawa ng dinuguan, alam niyo naman na dugo ng baboy ang ingredients non kaya ‘wag na po kayo magtaka kung bakit ganito amoy ng kamay ko.”pagdadahilan ko.

“Ganun ba...”napatango na sambit ni Lola.  “Nakakamiss tuloy na lutuan ko kayo ng kapatid mo ng dinuguan sa birthday niyo, kasi paborito niyo ‘yun,”nakangiti na sambit niya sa akin.

“Kaya po magpagaling pa kayo dahil malapit na po kayo operahan at may nahanap na po akong donor ng kidney niyo!”masayang pagbabalita ko kay Lola.

“Napaka sipag mo naman, apo! Mukhang marami kang diskarte na ginawa para makaipon sa operasyon ko!”masayang sambit ni lola at hinaplos nang bagya ang pisngi ko.

“Hindi ba sabi mo ay gusto mo pa kami malutuan ni Wildren ng dinuguan sa birthday namin, kaya ginagawa ko ang lahat para humaba pa po ang buhay niyo at marami pa po tayong taon na mapagsamahan!”masayang sambit ko kay Lola.

“Pangako ko na lalaban ako para sa inyo ni Wildren.”desisdido na sambit ni Lola.

“Ayan po ang gusto kong marinig sa inyo, Lola!”may galak kong sambit kay Lola sabay yakap sa kanya at hinalikan siya sa noo.

“Teka, apo...”

Pumiglas ako sa pagkakayakap ko kay Lola at nilingon siya.

“Hmmm? Bakit po?”kunot noo na tanong ko.

“May ipapakilala ka na ba sa akin na kasintahan mo?”biglang tanong ni Lola.

Ang random naman ni Lola. Naisingit niya pa yung tanong na ‘yan.

Bigla  naman nag-init ang pisngi ko dahil sa biglaan niyang tanong.

“Lola naman. Ehem!”biglang na samid kong sambit.

“Dalawampu't anim na taong gulang kana, apo.”pagpapaalala ni Lola sa edad ko.  “ ‘Wag mo hintayin na lumagpas pa sa kalendaryo ang edad mo.”mapang-asar pa na ani ng lola  ko sa akin.

“Hindi lahat nang magaganda ay required mag boyfriend, kaya ko naman sarili ko.”nakakibit balikat kong sambit kay Lola.

“Noong nakaraan ay tumawag dito ang bunso mong kapatid na si Wildren. Kinamusta niya ako at nag kwentuhan kaming dalawa at na tanong niya nga kung may kasintahan ka na raw ba at dahil hindi ako marunong magsinguling...”pangbibitin ni Lola pero alam ko na kung anong sinagot niya.

“Sinabi mo na hanggang ngayon ay wala pa rin akong boyfriend,”bahagyang natawa kong sambit at iniling ang aking ulo.

“Aba'y malamang,”ani ng aking Lola. “Kaya maghanap kana ng boyfriend mo dahil hindi lang ako naghihintay pati na ang kapatid mo.”karagdagan niyang payo sa akin.

“Makapag request naman kayo ni Wildren ay parang ang daling maghanap ng boyfriend sa panahon ngayon,”umiiling kong daing.

***

Itzael’s  POV

NANDITO ako sa Law Firm kung saan nagta-trabaho ang bestfriend kong si Zebedee dahil sikat na siyang maimpluwensiyang abogado ngayon.

Kaya kapag ako ang may kailangan sa kanya ay ako mismo ang pupunta, pero minsan naman kapag hindi siya busy ay siya mismo pumupunta sa office ko.

“Ano nangyari sa pinapaimbistigahan ko sa’ yo? May nahanap ka na bang impormasyon ng mga nakaaway ni ate Fioryl dati?”curious kong tanong habang naka krus ang braso at nakadekwatro.

I've been looking for evidence about the true cause of Anaiah's mom's death for the whole three years.

My dad and I suspect that her death was intentional and not just a simple car accident.

Kita ko nilapag sa lamesa ni Zebedee yung mga ebidensya na nakalap niya at isa-isa ko naman itong tinignan.

“Based on the evidence I gathered, it appears that your sister-in-law didn’t really have any conflicts with anyone. Didn’t you say that she is friendly and has many friends because she is godly and a regular churchgoer?”paglalahad ng kaibigan ko.   “Baka wala talaga siyang kaaway?”hinuha pa niya.

“Imposible ‘yun!”pagtutol ko sa sinabi niya. “The police examined Ate Fioryl’s car and found out that the brakes had been sabotaged because they were damaged,”I said as I presented the evidence.

I promised to Anaiah that I would do everything to catch the real killer of her mother. Even as I grow older, I won’t stop until justice is served for the death of her mother.

“So, here’s what we’ll do instead…”

“What?”I asked.

“What if tanungin mo si Anaiah kung may naalala ba siyang pangyayari bago ang pagkamatay ni Mom niya? Baka dahil doon ay  marami tayong makalap na mga bagong imbestigasyon.”may puntong sambit ni Zebedee.

“May punto ka, tamang-tama dahil susunduin ko si Anaiah sa school niya.” sagot ko.

“Bakit ikaw ang tumatayong ama ni Anaiah imbes na ang kuya Collis mo? Shouldn’t she be with her dad in Italy?”my friend asked curiously.

“Before Anaiah’s mom died, she asked me to take care of her,”I answered.

“But why you? Didn’t she trust your brother?”Zebedee asked directly.

“That’s exactly the big question I’ve been wanting to answer for a long time... Bakit sa akin ni ate Fioryl ipinagkatiwala ang pangangalaga kay Anaiah imbes na kay kuya?”seryoso kong hinuha.

“Mahalaga na matanong mo kahit papano si Anaiah. Para may mabuo tayong imbestigasyon.”sagot ko.

Maya-maya nag paalam na ako na umalis kay Zebedee dahil baka matagal na ako hinihintay ni Anaiah sa guard house ng school nila. Doon kasi niya ako madalas hintayin kapag susunduin ko siya.

Makalipas nang ilang minuto ay kasama ko na si  Anaiah at nagmamaneho na ako habang kumakain siya sa passenger seat ng binili kong fries na sinawsaw niya sa ice cream.

“Uncle... Saan po kayo pumunta at bakit po ang tagal niyo?”takang tanong sa akin ni Anaiah sabay subo ng fries.

“Kay Ninong Zebedee mo,”sagot ko habang patuloy nakatuon ang atensyon sa kalsada.

***

Halos kalahating oras na kaming dalawa ni Anaiah na nakatengga dito sa kotse dahil sa nakakabwiset na traffic. Galing kasi kaming puntod ni ate Fioryl means ng Mommy niya.

Ngayon kasi ang death anniversary ng Mom ni Anaiah kasama namin na dumalaw doon yung malalapit na kaibigan sa simbahan ng Mama niya, kita ko na malapit din si Anaiah sa kanila. Pagkatapos namin dumalaw doon ay pumunta kami favorite niyang puntahan na fastfood restaurant.

S'yempre, ano panga ba? Edi Jolibee!

Sa Jolibee, kung saan bida-bida ang mga papansing waitress sa akin.

Buti na lang at kasama kong kumain kanina si Anaiah kung hindi, baka na bulyawan ko na sila dahil panay ang lapit nila sa akin para magbigay ng tissue, ketchap, kutsara kahit meron naman kami sa table.

“Uncle Itzael!”tawag sa akin ni Anaiah dahilan para lingunin ko siya.

“Hmm?”huni kong tugon

“Why are you annoyed?”inosente na tanong ni Anaiah habang nginunguya yung gum na pinabili niya sa market kanina.

“Mag-iisang oras na tayong nakatengga dito dahil sa traffic na ‘yan!”singhal ko sabay buga ng hangin sa bibig ko.

“Kaya hanggang ngayon ay hindi ka pa nagkaka asawa dahil mainipin at mainitin ulo mo e.”parang matanda na panenermon ng pamangkin ko sa akin.  “Bakit hindi mo po subukang kumalma.”payo pa ng makulit na bata.

Napangiwi naman ako ng labi ko.  “Abay!...”singhal ko.

“Oh, kita mo, naiinis kana naman,”panggigiit niya sa akin habang nakaturo pa ang daliri sa akin.

“Paano ba naman ako hindi maiinis, bigla mong sinisingit ang topic na ‘yan.”pilit kong humihinahon na sambit.

“Speaking of mapapangasawa... Sabi po sa akin ni Lola ay may ipapakilala ka na raw po sa amin na mapapangasawa mo? Bakit hanggang ngayon ay wala ka pa rin ipinapakilala sa amin?”isyoso ng pamangkin ko.

Jusme! Para akong nakikipag-usap sa kasing edaran ko. Totoo pala may mga batang matured, bata ang katawan pero yung kaluluwa niya parang matanda na kung mag-isip.

Totoo nga yung sinabi ni Dad na mabilis talaga mag matured at lumaki ng mga bata.

"Really? Dad said that?"I exclaimed dramatically.

“Yes,”she answered politely and gently nodding her head.

I could only bow my head and pinch the bridge of my nose because of my overly energetic niece.

When I turned to look at her, I furrowed my brows at her because she had her eyes closed, her hands clasped together, and was murmuring something.

What happened? Why is she suddenly praying?

“Hey! You’re not in church to be praying. You’re giving me goosebumps,”I said with a slight laugh.

“Pinagpe-pray ko po kay God na i-deliver na yung mapapangasawa mo para po matanggal na ‘yang kasungitan mo,”sabi ng pamangkin ko habang nakapikit at patuloy na nagdadasal.

"Ikaw—"

Kukurutin ko na sana siya sa tagiliran nang may biglang tumama sa kotse ko mula sa harapan dahilan para magulat kami.

Pagtingin ko at nakita ko ang lalaking nagmamadaling tumakbo. Dahil sa inis ko ay binuksan ko yung bintana ng kotse ko at sinigawan ito.

“Hoii! G@go ka ba! Mag-ingat ka nga! Hindi mo ba alam na mas mahal pa sa buhay mo yung kotse ko!”Sigaw ko rito.

Paglingon ko kay Anaiah ay kita kong nakakunot ang noo nito at naka krus ang braso niya.

“Lagot ka kay Lord, nagsalita ka ng bad word.”panggigiit ng pamangkin ko sa akin.

“Edi sor—

I was cut off mid-sentence when a woman suddenly slammed into my car. I immediately got out of my car and went to the front to check.

“Hey!”I yelled at her.

She turned to look at me, and I was shocked to see that it was Ms. Martina.

I noticed she had a wound on her forehead, with blood trickling down her cheek.

“Mr. Volcov/ Miss Martina!”sabay naming sambit nang makilala ang isa't isa.

“Sorry po, Mr. Volcov kung nabangga ko po yung kotse niyo,”panghihingi niya nang pasensya at yumuko sa akin.

Ka agad ko naman siyang hinarap sa akin at tinignan ito nang may pag-aalala.

“What are you doing here? What happened to your forehead?”sunod-sunod kong tanong.

“May hinahabol po kasi akong mangnanakaw kasi may ninakaw yung wallet ng matandang babae,”paliwanag ng dalagang waitress.

“Sinaktan ka ba niya?”pag-aalala kong tanong.

“Hindi po, tumama lang yung ulo ko sa poste kanina habang hinahabol siya,"sagot niya.

“May nakita po ba kayong lalaking tumatakbo kanina?”tanong niya.

“Oo, may g@gong lalaking bumangga kanina sa kotse ko.”sagot ko nang maalala yung lalakeng bumangga sa kotse ko.

Kaya pala nagmamadaling tumakbo ang kupal na ‘yun kanina dahil may na snatch pala na wallet.

“Kailangan ko siya habulin para maibigay ko sa matandang babae yung wallet niya na ninakaw.”mahinang sambit ni Martina sa akin at bahagyang napahilot ng ulo niya.

“You don’t look okay. You need to go to the hospital first,”I said with concern as I helped her. “Your forehead might get infected.” I added.

“Per—”

She couldn’t finish what she was about to say before fainting in front of me. I quickly caught her and carried her in my arms into a bridal-style.

“Tsk.”

I walked to the back seat while carrying her, opened the door, gently placed her on the car's couch, and carefully closed the car door.

Bumalik na ako sa driver seat at sinara yung kotse. Kumuha ako ng first aid ko sa cabinet ng kotse at tamang-tama na may nakuha akong bulak at betadine.

“Anaiah, ‘di ba dati nang masugatan ako ay ginamot mo yung sugat ko... Can you treat the beautiful woman in the back seat? Look, her forehead is bleeding,”I asked to Anaiah.

“Yes, uncle!”masayang pagpayag niya sa hiling ko.

Humakbang na siya mula sa likuran para gamutin ang nagdudugo na ulo ni Martina.

Nag-umpisa na akong mag drive pero marahan lang para ligtas sa likuran sila Martina at Anaiah.

“Uncle!”tawag sa akin ni Anaiah.

“Yes?”sagot ko.  “Tapos mo na ba siya gamutin?”tanong ko naman sa pamangkin ko.

“Opo,”rinig kong magalang na sagot niya.   “Uncle, anghel po ba siya?”clueless na tanong ni Anaiah.

“Mukhang anghel, Oo... Pero hindi literal na anghel, mukha ba siyang may pakpak?”Pamemeloso ko.

Nagulat na lang ako nang napapalakpak si Anaiah mula sa likod.  “Thank you, Lord! Tinupad niyo po yung wish ko agad para kay Uncle!”masayang sambit niya habang nakatingala habang nagdadasal.

“Ano bang pinagsasabi ng batang ‘to?”nawiwirduhan kong sambit habang patuloy na nagmamaneho.

“Payag po ako kung siya magiging asawa niyo!”masayang sambit ng pamangkin ko habang nasa likuran at hinahaplos ang buhok ni Martina.

“Siya naman talaga yung babaeng ipapakilala ko sa inyo ng lolo mo, natagalan lang talaga kasi busy ako sa work pati na rin siya.”pag-amin ko.

“Talaga po!!”Tuwang-tuwa na sambit ni Anaiah mula sa likod. “Thank you sa answered prayer, Lord!”Masayang masaya na sambit niya habang hinahaplos ang maamong pisngi ni Martina na nakikita ko sa review mirror.

“Calm down,”pagpapahinahon ko rito.