Chapter 3: HER WILD BEAUTY

Continuation...

Binabantayan namin dito sa room ng ospital kung saan ko dinala si Martina dahil wala pa rin siyang malay.

“Uncle. Bakit hindi pa po siya nagigising?”nakatingala na sambit sa akin ni Anaiah.

“Don't worry, she woke up later.”sagot ko sa kanya.

“ ‘Di ba po hindi pa po siya mamatay?”

Kumunot ang noo ko. “Saan ba nangagaling ‘yang pinagsasabi mo?”napasinghal kong sambit sa makulit kong pamangkin.

“Nag-aalala lang po ako na baka hindi kana po makapag-asawa kapag namatay siya,”nakanguso na sambit ng bibo kong pamangkin at tumingin sa walang malay na si Martina.

“ ‘Wag kang mag-alala... Hindi ako papayag na mamatay agad siya, hindi ko pa nga siya na aaya mag pakasal tapos mamatay agad siya,”buga ko nang malalim.

Maya-maya ay nakita namin na gumagalaw na ang ulo ni Martina, kaya ka agad akong tumayo at nilapitan siya sa kama niya at sumunod naman sa akin si Anaiah.

“Uncle, pakarga! Hindi ko po makita si angel.”sabi sa akin ni Anaiah habang hinahatak ang dulo ng coat ko.

Para hindi niya na ako kulitin ay kinarga ko na siya

Pagmulat ni Martina ay tumingin siya sa kisame hanggang napadapo ang paningin niya sa amin ni Anaiah.

“Mr. Volcov?...”sambit ni Martina at marahan na bumangon. “Anong ginagawa ko dito sa ospital at kasama ko po kayo?”naguguluhan na tanong niya sa akin.

Nagpababa naman si Anaiah sa kama ni Martina at pumwesto sa paanan niya.

“Wala kang maalala?”kunot noo kong tanong.

Sa bagay, malakas ang naging impact ng pagkakabangga sa ulo niya kaya normal lang na hindi niya maalala yung nangyari.

“Bigla po kasi kayo bumagsak sa kotse ni Uncle kanina tapos hinimatay,”malumanay na sagot ni Anaiah kay Martina dahilan para lingunin siya.

“Ang cute mo naman,”natuwang sambit ni Martina kay Anaiah.

“Bakit po kayo bumagsak sa kotse ni Uncle kanina? Anghel po ba kayo? Pero wala naman po kayong pakpak e,”sunod-sunod na tanong ni Anaiah kay Martina at tinitignan yung likuran nito kung may pakpak ba ito.

Bahagyang natawa naman si Martina dahil sa makwelang tanong ng pamangkin ko. Napahilot na lang ako ng tungke ng ilong ko nang sabihin ‘yun ni Anaiah.

“Pasensya kana sa batang ‘yan... Hindi ko rin alam kung saan nanggaling yung mga pinagsasabi n'yan,”pagpapasensya ko kay Martina habang nagkakamot ng ulo.

“Ba't po kayo nagkakamot ng ulo? May kuto po ba kayo?”tanong sa akin ni Anaiah.

Sinamaan ko naman siya nang tingin dahilan para mapatakip siya ng bibig niya.

“Nakakatuwa naman po itong anak niyo!”Tuwang-tuwa na sambit ni Martina sa akin.

“She's not my daughter, pamangkin ko siya.”paglilinaw ko.

“Sorry,”kamot batok ni Martina.

Bahagya siyang nagulat at tila may na alala. “Halah! Lagot! Hindi ko nahuli yung magnanakaw, kawawa naman yung lola na ninakawan ng wallet!”napahawak noo na sambit ni Martina at halatang nag-aalala.

“Magkano ba yung nanakawan sa matanda? Ako na lang magbibigay.”boluntaryo ko.

“Kaso lang, hindi ko kilala yung matanda at kung saan siya nakatira,”kamot batok niya sa akin.

Nagulat si Martina nang umupo si Anaiah sa hita niya at hinaplos ang magkabilaang pisngi niya.

“Napaka ganda niyo naman po, at ang kinis ng mukha niyo....”sabi ni Anaiah kay Martina habang patuloy na hinahaplos ang pisngi ng magandang waitress.

“Thank you,”namumula na sambit ni Martina.

“Ipinaganak po ba kayong may perpektong physical appearance?”humahanga na sambit ni Anaiah kay Martina.

“Hindi naman, may mga kapintasan pa rin naman ako sa katawan.”sagot ni Martina sa pamangkin kong makulit.

“Pwede po ba na pumayag kayo na pakasalan ang Uncle ko!”pakiusap ni Anaiah kay Martina na ikinagulat ko.

“Ikaw bata ka!”napasigaw kong sambit.

Ka agad kong tinakpan yung bibig ni Anaiah at kinarga ito palayo kay Martina.

“ ‘Wag mo akong pangunahan bata ka,”bulong ko sa pamangkin kong makulit.

Binaba ko agad si Anaiah at pinaupo sa couch malapit sa pintuan.

“Pasensya kana sa pamangkin ko, makwela talaga ‘yun,”nahihiyang kamot batok ko.

“Naiintindihan ko, ganun naman talaga yung mga bata,”nakangiti na sagot ni Martina na parang wala lang sa kanya.

Maya-maya dumating na yung doctor na nag check-up kay Martina kanina at binigyan siya ng reseta at pinayuhan siya. Naki-usap ako sa Doctor na sabihin na libre yung bill at mga gamot niya dahil ako na nag bayad lahat.

Kapag kasi malaman niya ‘yun ay alam kong babayaran niya ako. Kilala ko na si Martina, marunong siya tumanaw nang utang na loob.

Nagpaalam na rin siya sa akin na mauuna na siya dahil bigla raw tumawag yung doctor ng lola niya dahil o-operahan na raw ito.

Kaya tahimik akong nagmamaneho ng kotse ko samantalang si Anaiah ay nakatulog sa passenger seat. Mabuti na lang at tulog na ang makulit na bata.

***

Martina’s POV

“Mr.Volcov, ito na po yung order niyong ice coffee machiato at two slice of black Forest cake.” sabi ko kay Mr. Volcov habang isa-isa na ibinababa sa table yung order niya.

“Thank you, Ms. Martina,”malumanay na tugon niya habang nakangiti.

“Your welcome po,”magalang kong sambit.

“ ‘Wag mo na akong tawaging Mr. Volcov, Itzael na lang... Tsaka ‘wag ka na rin mag ‘PO’ sa'kin, nakakamatanda kasing pakinggan,”kamot batok ng binatang CEO sa akin.

Bahagya naman akong napakamot ng batok ko dahil sa sinabi niya. Nakakagulat kasi na sunod-sunod na araw siyang pumupunta dito sa shop namin at ang bait pa nang pakikitungo sa akin.

“Nga pala, salamat sa pagdala mo sa akin sa ospital noong hinahabol ko yung magnanakaw!”pasasalamat ko.

“Wala ‘yun, basta ikaw.”sagot ng binatang CEO.

“Balang araw ay makakabawi rin po ako sa 'yo,”pangangako ko.

“No need na, kung may magiging kapalit man ay ayoko ng pera dahil marami ako non.”may pagka mahangin na gwapong CEO sa akin.

“Huh?... Ano pong ibig niyong sabihin?”kunot noo kong sambit.

“By the way, kamusta yung operation ng lola mo?”pag-iiba niya ng usapan.

“Maaayos at naging sucess po, salamat po sa concern.”sagot ko.

“Miss Martina, pwede ba kitang imbitahan sa event party ng isa sa mga business partner ko, need kasi ng partner sa party.”hiling ni Mr. Volcov sa akin.

Bahagya akong nagulat sa biglaan niyang imbitasyon. “Bakit po ako? Alam ko pong marami kayong magaganda at mayayaman na babaeng kilala, bakit hindi na lang po sila?”kunot noo kong tanong.

“They are all flirtatious woman... And I'm interested in you because you are unique compared to them.”seryoso na sambit ng gwapong CEO sa akin.

“Kailan po ba?”curious kong tanong.

“Saturday night,”ani nito.

Bigla kong naalala na may special mission pala ako sa araw na ‘yun.

“Pasensya na po at hindi ako pwede ng gabeng ‘yun dahil kasama ko si maneger sa pag deliver ng mga coffee and ingredients sa airport.”pagsisinungaling ko.

He sighs deeply. ”Ganun ba, sayang naman... Because I want something important to tell you that night,”and gently shake his head.

“Tatawagan na lang po kita kapag may free time ako,”sagot ko.

Maya-maya ay napatingin ako sa may counter dahil nakita ko yung mga co-waitress ko na pinag chi-chismisan ako dahil nakikipag usap ako kay Mr. Volcov.

“Don't mind them,”malamig na ani ni Mr. Volcov at humigop ng kape sa straw.

“Miss! May natapong na kape dito!”Sigaw sa akin ng babaeng costumer.

“Excuse me, Mr. Volcov... Lalampasuhin ko lang yung na tapong kape doon,”paalam ko kay Mr. Volcov at naglakad papunta sa babaeng customer may dalang map.

Pansamantala ko nang nilalagay yung gamit ko sa locker ko kasama yung mga co-waitress ko. Hindi ko maiwasang mailang sa tinginan at bulungan sa akin ng mga co-waitress ko.

“Pwede magtanong sa ’yo Martina?” lbiglang lapit sa akin ni Flora.

“Ano ‘yun?”kunot noo kong tanong.

“Anong panggagayuma ginamit mo kay Mr. Volcov?”sarkastiko na tanong niya sa akin.

“Bakit kaya sobrang gusto ka ni Mr. Volcov?”curious na tanong naman ni Kim.

“May lahi ka bang mangkukulam?... Ha?”pang-asar nama ni Carla.

“Mahinhin kang babae pero may tinatago ka palang kalandian,”nakangisi na sambit naman ni Flora.

Napabuntong hininga naman ako nang malalim dahil sa mga pinagsasabi nila.

“Una sa lahat ay hindi ko nilandi at ginayuma si Mr. Volcov, at lalong hindi ako mangkukulam.”paglilinaw ko sa kanila.

“Talaga ba? Pwes... Ipaliwanag mo sa amin kung bakit gustong-gusto ka ni Mr. Volcov kesa sa amin samantalang kami yung madalas mag serve sa kanya ng order niya simula dati pa.”bakas sa tono nang pananalita ni Flora ang inis.

“Aba'y ewan ko,”napabugha ko sagot.

“Umamin ka na lang na ginayuma mo siya.”pagpapaamin sa akin ni Freetzy.

“Sinabing hindi ako mangkukulam,”nagpipigil kong sambit.

“Tsaka ikaw na nga ang nag sabi na kayo ang madalas na mag serve ng order niya simula nang maging loyal customer natin siya, ‘di ba?”paglilinaw ko. “Kaya wala akong alam kung bakit siya interisado sa akin.”karagdagan ko.

“ ‘Wag kana mag maang-maangan!”napalakas tono na pananalita ni Flora.

Maya-maya bumukas yung pintuan ng kwarto namin at nakita namin na pumasok si Sir Arnold.

“Kung nagagalit kayo dahil nagugustuhan ni Mr. Volcov si Martina ay ‘wag na kayo magtaka dahil kagusto-gusto naman talaga siya kesa sa inyo.”sarkastiko na sagot ni Sir Arnold.

“Bakit niyo naman ipinagtatanggol si Martina, ha, Maneger?”kunot noo na tanong ni Freetzy kay Sir Arnold.

“Si Mr. Volcov ay isa sa pinaka matalinong busines man dito sa Pilipinas at napaka observant niyang tao.... He knows who the decent women among you are, and he knows that Martina is the only decent one left among you.”may pagka sarkastiko na sagot ni Sir Arnold kay Freetzy.

Tila na busalan naman ang bibig ni Freetzy at umiwas nang tingin pati yung iba.

“Hindi ba sinabi ko na sa inyo dati na sinabi ni Mr. Volcov na ayaw niya sa malalandi... Mr. Volcov also asked me to observe Martina among you because he knows you might target her. He said that if any of you harm her, I should immediately terminate that person, and that’s also his request to our owner.” mahabang daing sa amin ni Sir Arnold.

Hindi naman ako makapaniwala na sinabi ni Sir Arnold.

“Talaga po? Sinabi ‘yun ni Mr. Volcov!”hindi makapaniwala kong sambit.

“Oo,”matipid na sagot ni Sir Arnold at lumabas na sa coffee shop.

***

Hindi ko maiwasang mapahuni nang maramdaman ko ang paghalik ni Mr. Canlaz sa leeg ko at dama ko ang mainit niyang paghinga sa bawat paghalik nito sa leeg ko.

Pinipigilan ko naman ang sarili ko na ‘wag maglabas ng expresyon habang hinihimas niya ang magandang hubog ng aking bewang.

Nandito ako sa VIP room ng 5 star hotel kung saan ako dinala ng gurang na ‘to. Pinagsuot niya ako ng pulang night gown.

Siya nga pala ang mafia leader na kailangan kong patayin ngayon. Base sa nakita ko sa mga records niya ay marami na siyang kinasangkutan na ilegal na mga gawain, katulad nang pagbebenta ng mga mariwana at droga pati na rin mga iba't-ibang uri ng baril.

Para maisakatuparan ko ang plano kong pagpatay sa demonyong ‘to ay nag panggap ako biglang bayarang babae na magpapaligaya sa kanya ngayong gabi.

Marahas akong inihiga ni Mr. Canlaz sa malaking king size bed at hinimas ang hita ko.

“Grabe. Iba ka sa mga babaeng na ikama ko ngayon, mukhang naka-jackpot ako!”nakangisi na sambit ng matandang mafia.

Bakas sa mukha niya na hayok na hayok ito na matikman ang katawan ko.

Isa sa ginagawa kong pang pain sa mga kalaban ko yung maganda kong mukha at katawan para madagit ko ang mga target ko.

Sa oras na nakikita kong baliw na baliw na sila sa katawan ko ay doon ko na sila papatayin. Ni minsan ay hindi ako nagpagalaw dahil may dangal ako sa sarili ko kaya hanggang ngayon ay birhen pa rin ako.

Maya-maya hinubad na ni Mr. Canlaz ang polo niya. Dahil sa sobrang pagnanasa niya sa katawan ko ay marahas hinalikan ang leeg ko.

Hindi ko maiwasang madiri sa panaggagawa niya sa akin.

“You're so delicious,”rinig kong bulong ng matanda at pinagpatuloy na ang paghalik sa leeg ko.

“Enjoy your meal,”umuungol kong sambit para palabasin na nag-e-enjoy ako sa pinaggagawa niya.

Napasigaw ako nang mariin niyang nilamas ang bewang ko. Kinuha ko naman yung hair stick ko na madalas kong ginagamit pang patay ng mga kliente ko.

Walang pagdadalawang isip kong ko binaon yung hair stick kong mahaba sa leeg niya dahilan para tumalsik sa mukha ko ang dugo ng gurang na mafia. Tumingin ito sa akin at tsaka simulang naglabasan ang dugo sa bibig at nawalan ng buhay sa ibabaw ko.

Tinulak ko naman ang katawan niya palayo sa akin at dahil sa tinding poot na nararamdaman ko ay pinagsasaksak ko ito sa katawan. Magmula sa ulo, dibdib at t'yan.

Patuloy ang pagtulo ng mga luha ko sa mata habang patuloy pinagsasaksak yung katawan ng matanda, dahil na alala ko yung mga minorni-edad sa naging biktima nang panggagahasa ng demonyong ‘to.

Nakita ko kasi sa information records niya na may 50 na mga minorni-edad ang ginahasa niya.

“ ‘Wag kayo mag-alala mga bata, na ipaghiganti ko na kayo,”malamig kong sambit habang pinupunasan ng kumot ang duguan kong mukha.

Maya-maya ay pumasok na si Sir Arnald dahil kasama ko siya sa misyon na ‘to.

“Naligpit niyo na po ba yung mga tauhan niya?”tanong ko.

“Katatapos lang, mukhang nagkasabay lang tayo.”sagot ni Sir Arnold sa akin.

Lumapit ito sa akin para ibigay yung itim na fitted kong elegan dress na madalas kong suotin sa misyon.

“Maligo ka na, may pupuntahan pa tayong party...”utos sa akin ni Maneger kaya tumayo na ako at pumunta ng CR.

Tulad ng inaasahan ko ay medyo nahirapan ako sa pagtanggal ang bakas ng dugo sa leeg at katawan ko kaya tumagal nang kalahating oras ang pagligo ko. Sinabay ko na rin sa pagligo ko ang paglinis ng hair stick ko na may bakas ng dugo.

Nang matapos akong maligo at mag-ayos ng sarili ko ay lumabas na kami ng VIP room ni Maneger na parang walang nangyari na pagpatay. Mission success.

Isang matipid na ngiti na lang ang ibinadya ko nang makasakay kami ng elevator.