LOGINShare
6 | รุกหนัก
publish date:
2026-09-13 16:35:22วันต่อมา
Ginny Vill Mansion “โม เฮ้! โมนา!” เสียงเรียกนั้นทำฉันที่เดินออกมาจากหอและกำลังจะเดินไปมหาลัยจำต้องชะงักแล้วหันไปมองตามเสียง ถึงได้เห็นว่าเป็นซีดี ใช่ ซีดี แน่นอนว่าฉันแปลกใจมากที่เป็นเขา เขายืนอยู่ข้างๆรถมอเตอร์ไซค์คันเบ้อเริ่มคันเดิมของเขาน่ะ แต่ตอนนี้เขากำลังเดินเข้ามาหาฉันพร้อมรอยยิ้มบางๆ “จะไปมอแล้วใช่ป่ะ” “เอ่อ อืม นายมีอะไรรึเปล่า มาหาเราแต่เช้าเลย” ฉันเอียงหน้าขมวดคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ “เปล่าหรอก แค่อยากมารับเธอไปมอด้วยกันอ่ะ” “มารับเราเหรอ” “อือฮึ เมื่อคืนพอฉันมาคิดๆดูอีกที หอเธอกับมอมันก็ไม่ได้ใกล้กันเท่าไหร่เลยนะ ถ้าเดินคงเหนื่อยแย่ ฉันไม่อยากให้เธอเหนื่อย เลยมารอรับเธอไปด้วยกัน” ว่าไงนะ นะ..นี่เขา เขาไม่ใช่แค่มารับ ทั้งๆที่แค่เขาบอกว่าเขามารับ หัวใจฉันก็สั่นๆจะแย่อยู่แล้ว แต่นี่มารอรับเลยเหรอ?! คือพอได้ยินแบบนั้น มันก็ทำให้หัวใจสั่นๆของฉันพองโตขึ้นมาแบบไม่รู้ตัวเลย ก็มันไม่คิดนี่นา ว่าเขาจะใส่ใจฉันแบบนี้ เอ๊ะ หรือความจริงคือเขาจะแกล้งฉัน แกล้งให้ฉันหวั่นไหวกับเขามากกว่าเดิม ฮืออ ฉันสับสนอ่ะ ตกลงมันยังไงกันแน่นะ ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว ทำตัวก็ไม่ถูกเลย แต่ที่รู้คือ ฉันคงต้องแกล้งนิ่งไปก่อน อย่างอื่นค่อยว่ากัน “เอ่อ ขอบใจนายมากนะ แต่ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้เราเดินไหว สบายมาก” ฉันตอบพร้อมยิ้ม ในขณะที่ซีดียิ้มตอบฉันมาแบบแปลกๆนะฉันว่า “งั้นเหรอ แต่จะสบายกว่า ถ้าไม่ต้องเดินไปว่ามั้ย” ถึงว่า ทำไมเขายิ้มตอบแบบแปลกๆ นั่นเพราะสิ่งที่เขากำลังจะสวนฉันกลับมามันทำให้ฉันปฏิเสธยากนี่เอง “อีกอย่างนึงนะ ฉันลงทุนมายืนรอรับเธอหน้าหอตั้งนาน เธอจะตอบแทนฉันด้วยการปฏิเสธน้ำใจฉันเหรอ แบบนั้นมันใจร้ายกับฉันเกินไปนะ ผู้หญิงน่ารักๆแบบเธอ ทำเรื่องใจร้ายแบบนั้นได้ลงคอเหรอ” ยิ่งเหตุผลนี้ยิ่งแล้วใหญ่ ยิ่งเขาพ่วงรอยยิ้มกับสายตาออดอ้อนแบบนั้นมาด้วยแล้ว ฉันยิ่งปฏิเสธไม่ออก แถมเริ่มจะบังคับตัวเองให้นิ่งไว้ไม่ไหว ทั้งคำพูดทั้งรอยยิ้มและทั้งสายตาท่าทางของเขามันทำให้ฉันหวั่นไหวจะแย่ เขามันร้ายกาจมากเหมือนกันนะ ฉันเองเพิ่งจะรู้ “ว่าไง ตกลงไปกับฉันนะ อย่าให้ฉันมารอเก้อเลย” “…” ที่นิ่งนี่เพราะฉันยิ่งสตั๊นท์กับลูกอ้อนของเขา มันตั้งรับไม่ทัน เมื่อวานเขาไม่ได้รุกฉันขนาดนี้ แต่วันนี้นี่คือ เอ่อ.. “โมนา อย่าเงียบดิ ไปนะ” “…” “โม ไปนะครับ นะครับโม นะคระ..” “อือ อืม เราไปกับนายก็ได้” ในที่สุดฉันก็ตั้งสติได้ เลยตอบตกลงออกไป ก็เขาพูดมาขนาดนี้ ใครจะปฏิเสธออกกันล่ะ ดูจากรูปการณ์แล้ว ขืนปฏิเสธออกไป เขาก็คงอ้อนจนต้องยอมอยู่ดี “จริงเหรอ น่ารักจัง” คราวนี้เขาเปลี่ยนมายิ้มหวานให้ฉันพร้อมคำชม เขาขยันอ่อยจนฉันจะต้านทานไม่ไหวอยู่แล้วนะ ผู้ชายร้ายกาจ ร้ายกาจที่สุดเลย “งั้นไปกันเลยนะ” “อืม” “เค” เขายิ้มบอกอีกที ก่อนจะเดินนำไปที่รถแล้วขึ้นไปคร่อมมอเตอร์ไซค์ ส่วนฉันก็ถือวิสาสะจับไหล่เขาแล้วขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายเขาตามสเต็ป “โอเคยัง” พอฉันขึ้นไปซ้อนท้ายเรียบร้อยแล้ว ซีดีก็เอี้ยวหน้ามาถาม คงอยากเช็คให้แน่ใจน่ะ “อืม โอเคแล้ว” “เค อ้อ! ฉันเอามื้อเช้ามาฝากเธอด้วย นี่ยังเช้าอยู่ คิดว่าเธอคงยังไม่ได้กินอะไร เลยทำแซนวิชมาเผื่อ” ว่าแล้วเขาก็ปลดกระเป๋าเป้ที่เขาสะพายหลังอยู่ ก่อนจะรูดซิปแล้วล้วงแซนวิชออกมาจากกระเป๋า จากนั้นก็ยื่นให้ฉัน “อะ” “เอ่อ คือ ขะ..ขอบใจนะ” ฉันพยายามไม่สตั๊นท์แล้วรับแซนวิชมา ที่รับโดยไม่คิดจะปฏิเสธ เพราะฉันกลัวเขาเสียน้ำใจน่ะ แต่ถึงจะพยายามไม่สตั๊นท์ แต่ลึกๆมันก็ยังรู้สึกตั้งรับไม่ทันอยู่ดี หัวใจมันเต้นแรงตั้งแต่ตอนได้ยินว่าเขาทำแซนวิชมาเผื่อฉันเพราะคิดว่าฉันคงยังไม่ได้กินอะไร มันเหมือนเขาเป็นห่วงฉัน ใส่ใจฉัน แถมแซนวิชนี่ เขาก็ทำเองอีก มันยิ่งทำให้ฉันซาบซึ้งในน้ำใจของเขาเข้าไปใหญ่ และมันยิ่งทำให้ฉันไม่กล้าปฏิเสธที่จะรับแซนวิชมา “ไม่เป็นไร เรื่องเล็กน้อย เธอกินได้เลยนะ เดี๋ยวฉันจะพยายามขับช้าๆ เธอจะได้กินง่ายๆ ที่สำคัญ เธอจะได้ไม่ตกใจเหมือนเมื่อคืนด้วย” เขายังขยันทำให้หัวใจฉันยิ่งเต้นแรงไม่เลิก ถึงได้พูดแสดงถึงความใส่ใจฉันออกมาแบบนี้ พูดแล้วก็ยิ้มละมุนให้อีก ก่อนจัดการสะพายกระเป๋ากลับอย่างเดิมแล้วหันกลับไป ตามด้วยสตาร์ทรถ ทีนี้ก็เหลือแต่ฉันที่มองหลังเขาผ่านกระเป๋าสะพายของเขาอยู่ด้วยหัวใจที่ยังคงเต้นแรงไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัว “แกะได้ป่ะ ถนัดรึเปล่า ให้ฉันช่วยแกะให้มั้ย” จู่ๆซีดีก็เอี้ยวหน้ามาหาฉันอีกที ฉันเลยสะดุ้งไปนิดนึง เพราะฉันมองหลังเขาอยู่ “ห้ะ เอ่อ มะ..ไม่เป็นไร เราแกะได้” ฉันรีบบอก ก่อนจะก้มแกะกระดาษห่อแซนวิช จากนั้นก็กัดไปคำนึง “อร่อยป่ะ” “อืม อร่อยมากเลย ขอบคุณนะ” อันนี้ฉันไม่ได้ตอบเอาใจเขานะ แต่ตอบแบบนี้เพราะมันอร่อยจริงๆ แล้วพอฉันยิ้มบอกไปแบบนี้ ซีดีก็ยิ้มกว้างออกมา “ดีใจจังที่เธอชอบ” เขายังคงยิ้มมองฉัน สายตาเขาเป็นประกาย เหมือนกับดีใจมาก แถมเขายิ้มมองฉันนิ่งอยู่อย่างนั้น จนฉันเขินจะแย่อยู่แล้วอ่ะ ฉันเลยยิ้มตอบเขาไปอีกนิด พยายามจะกลบเกลื่อนอาการเขินที่ดูเหมือนจะเก็บไม่มิดหรอก “ยิ้มแบบนี้เธอยิ่งดูน่ารักจัง ยิ้มบ่อยๆนะ” ใครจะคิดว่าเขาจะพูดประโยคนี้ออกมา ประโยคที่ทำให้ฉันยิ่งเก็บอาการเขินเอาไว้ไม่อยู่ แต่โชคดีหน่อยที่เขายิ้มบอกเสร็จแล้ว เขาก็มองฉันอยู่อีกแค่วิสองวิ จากนั้นเขาก็หันกลับไปแล้วจัดการออกรถ ฉันเลยไม่ต้องยิ้มเขินจนตัวแตกไปกว่านี้ “อุ๊ย!” หมับ! แต่ว่านะ ถึงไม่ต้องยิ้มเขินจนตัวแตก แต่ก็จำต้องทำเรื่องน่าอายอยู่ดี เพราะพอซีดีออกรถ ถึงจะออกเบาๆ แต่ตามสัญชาตญาณของความขี้ขลาดตาขาว มือฉันข้างนึงมันเลยพุ่งไปกอดเอวเขาไว้โดยอัตโนมัติอยู่ดี “ฉันออกตัวแรงไปเหรอ” เขาเอี้ยวหน้ามาถามระหว่างที่กำลังขับตรงไปข้างหน้าช้าๆ “เปล่า แต่เราตกใจไปเองน่ะ” “อ๋อ แต่กอดเอวฉันไว้ก็ดีนะ จะได้เซฟเอาไว้อีกทาง เธอกอดมือนึง กินมือนึงได้ป่ะ ถนัดมั้ย” “อือ อืม ได้ แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ เดี๋ยวเราไปกินที่มอก็ได้” “ไปกินที่มอจะทันเหรอ เดี๋ยวก็จะถึงคาบแล้ว วิชานี้อาจารย์เข้าเร็วด้วยนะ” “หืม? จริงเหรอ”
Latest chapter
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 13 | ใครกันแน่ที่ติดกับ! (จบ^^)
“เกี่ยวดิ แบบว่าผัวรู้ใจเมียไง พอลูกออกมา ลูกเลยรู้ใจแม่ เห็นมั้ย ลูกได้เชื้อรู้ใจจากพ่อมาเต็มๆ” ไง ทีนี้ชัดมั้ยล่ะครับ เมียเองก็คงได้ยินชัดแล้วล่ะ เธอถึงเปลี่ยนจากยิ้มแปลกเป็นยิ้มพร้อมมองผมอย่างหมั่นไส้แทน“หืออ หลงตัวเอง” หลงตัวเองเหรอ? เอ.. หรือจะจริง เค งั้นเลิกก็ได้“โอเค งั้นไม่หลงตัวเองแล้วก็ได้ แต่ให้เมียหลงได้ป้ะ” ผมหยอดไปเต็มๆ แล้วก็ไม่ใช่แค่พูดนะ แต่ผมเลื่อนหน้าไปหาเมียสุดที่รักพร้อมกับส่งสายตาปิ๊งๆ ให้เธอด้วย ทำเอาเธอยิ้มกว้าง หน้าแดงทันควันด้วยความเขิน“บ้า พอเลย อย่ามาอ่อยแถวนี้นะ อายเขา..อุ๊ย! ไอศกรีมนี่ ไปกินกันมั้ย รำลึกความหลังตอนเราไปฮันนีมูนกันไง จำได้มั้ย ว่าตอนนั้นเราไปนั่งกินไอศกรีมที่ม้านั่งแล้วรับลมตอนเย็นๆ กัน จะว่าไป ตอนนี้มันก็ใกล้เย็นแล้วเหมือนกับวันนั้นเลย”โมนายิ้มเขินแล้วจู่ๆ สายตาก็คงบังเอิญเหลือบไปเห็นร้านไอศกรีมที่เปิดขายอยู่ในสวน ผมเลยหันมองตาม ถึงได้เห็นว่ามันเป็นร้านไอศกรีมเล็กๆ ดูน่ารักอยู่เหมือนกัน และโมนาคงชอบ ผมเลยละจากร้านไอศกรีมแล้วหันกลับไปยิ้มให้เธอ“จำได้ดิ งั้นไปซื้อกันเลยมั้ย เสร็จแล้วค่อยไปนั่งกินตรงนั้นกัน ตรงนั้นมีที่นั่งพอดี”ผมหมาย
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 12 | ก็เชื้อพ่อมันแรง
“นี่ค่ะ ถึงจะเป็นของธรรมดา แต่พวกเราก็ตั้งใจให้แม่กับป๊านะคะ” มีอาตอบรับ ก่อนก้มหยิบซองอะไรสักอย่างจากกระเป๋าสะพายใบเล็กของตัวเองขึ้นมาแล้วส่งให้ผมกับโมนา “อะไรเหรอลูก” โมนาถามเสียงเรียบ แต่ผมก็พอดูออก ว่าเธอกำลังตื่นเต้นไม่น้อย ไม่ต่างจากผม เพราะผมก็กำลังตื่นเต้น ไม่รู้ว่าในซองสีชมพูอ่อนนั่นมีอะไร “ลองเปิดดูสิคะ เป็นของขวัญจากเราสี่คนค่ะ” ยังคงเป็นมีอาที่ตอบคำถาม ส่วนหนุ่มๆอีกสามคนกำลังยิ้มมองแบบลุ้นๆ “โอเค งั้นแม่เปิดละนะ โมเปิดละนะ” โมนายิ้มบอกลูกๆ ก่อนหันมายิ้มกับผม “อือฮึ อยากรู้แล้วเหมือนกัน ว่าลูกให้อะไรเรา” “โอเค ฮืออ ตื่นเต้น” ครั้งนี้โมนายอมพูดและแสดงอาการออกมาพร้อมรอยยิ้มมีความสุข ก่อนจะรับซองสีชมพูนั่นมาจากมือของมีอาแล้วจัดการเปิดมันออกท่ามกลางความตื่นเต้นและโคตรลุ้นระทึกของผม ลูกๆเองก็เหมือนจะกำลังลุ้นอยู่ไม่น้อย ว่าพอผมกับโมนาเห็นของในซองแล้วจะเป็นยังไง กึก! แล้วก็เป็นแบบนี้ไง คือผมกับโมนาชะงักด้วยความคาดไม่ถึง “นะ..นี่มัน..” “ตั๋วออกเดทค่ะ” มีอาแทรกโมนาขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและหวังดี ไม่ต่างกับสามหนุ่มที่ก็กำลังมองเราสองคนด้วยสายตาแบบนั้นเช่นกั
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 11 | ไม่เสร็จไม่หยุด NC
“อะ..อ๊าา~” ทุกจังหวะที่ผมกำลังกระหน่ำปรนเปรอให้เธอมันคงถึงใจเธอโคตรๆ เธอถึงยังครางสะท้านจนแทบลืมหายใจไม่หยุดหย่อน มือบางขยุ้มผมของผมแรงขึ้น ส่วนมืออีกข้าง เธอเอาไปจับมือผมข้างที่กำลังแหวกกลีบดอกไม้สีสวยของเธอเอาไว้อีกทีแบบค่อนข้างแรง ราวกับว่าจะให้มันช่วยระบายความเสียว ความร้อน และความอึดอัด ทั้งๆที่เธอก็คงจะรู้ดีนั่นแหละครับ ว่าทำยังไงก็ไม่ช่วยหรอก อะไรๆก็ช่วยเธอไม่ได้มากเท่ากับผม ผมเท่านั้นที่ช่วยเธอได้ดีที่สุด และผมยินดีช่วย โคตรยินดีแล้วก็โคตรเต็มใจ แถมเต็มใจช่วยทั้งคืนเลย ไม่เสร็จไม่หยุด ไม่อิ่มไม่เลิก เอาให้สำลักความสุขกันไปข้าง ก็ต่างคนต่างโคตรหื่นนี่ครับ แล้วมันจะไปจบที่ไหนได้ ถ้าไม่ใช่เอากันจนอิ่ม เอากันจนหมดแรง เอากันจนสำลักน้ำ เอ้ย! เอากันจนสำลักความสุขให้ยันเช้าไปเลย แล้วถ้าพรุ่งนี้เมียตื่นมาเลี้ยงเจ้าตัวแสบไม่ไหวก็ไม่เป็นไร ผมจะดูแลให้เอง ผมก็เคยช่วยเธอเลี้ยงนี่ครับ ผมจัดการได้อยู่แล้ว มั้งนะ ไม่รู้สิ รู้แต่ว่าผมทำแล้วก็ต้องรับผิดชอบ อีกอย่าง ผมอยากให้โมนาพักบ้าง ชวนเธอทำ(ลูก) แล้วจะไม่ให้เธอพักได้ไง แถมไม่ใช่ชวนทำแป๊บๆ แต่ก็อย่างที่บอก ว่าคงชวนทำทั้งคืน ไม่อิ่มไม่เ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 10 | แทงแรงๆเลยก็ได้ NC
“ได้สิครับ” ผมตอบรับทันทีอย่างไม่ต้องคิด ก่อนยกเธอขึ้นมานั่งคร่อมขาผม โดยที่ผมเหยียดขายาวออกไป สองมือกอดแผ่นหลังและลำตัวที่เริ่มชื้นเหงื่อไม่ต่างจากผมของเธอ ในขณะที่เธอกอดคอผมไว้แล้วขย่มผมแรงๆทันทีอย่างรู้งาน คราวนี้เสียงสั่นของเตียงยิ่งชัดเจนเข้าไปอีก ก่อนแสงสวรรค์จะมาเยือนเราสองคนพร้อมกัน ทีนี้ก็ถึงเวลายิงกระสุนแล้วล่ะครับ รับรองว่าไม้ได้น้องแน่นอน ฟุ่บ! “อืมม” โมนาฟุบหน้าลงกับบ่าผมพร้อมกับกอดคอผมแน่นขึ้นทันทีด้วยลมหายใจเหนื่อยหอบ หลังจากกรำศึกที่ร้อนระอุมาพักหนึ่ง ตอนนี้เธอกระตุกเกร็งถี่ๆ ในขณะที่ผมเพิ่งจะยิงกระสุนผลิตลูกอุณหภูมิอุ่นๆใส่ช่องรองรับในตัวเธอจนหมดทุกหยด สองมือโอบกอดเธอแน่นพร้อมกับหายใจหอบเหนื่อยพอๆกับเธอ ไม่สิ น่าจะน้อยกว่าเธอ เพราะพอผ่านไปไม่นาน ลมหายใจร้อนผ่าวของผมก็ไม่ได้อยู่ในจังหวะหอบเหนื่อยแล้ว หมายถึงตอนนี้ผมเริ่มหายเหนื่อยแล้ว แม้บนตัวจะยังมีเม็ดเหงื่อผุดพรายก็ตาม แต่ผมก็เริ่มหายเหนื่อยแล้ว ในขณะที่เธอยังคงหายใจเหนื่อยๆอยู่ แม้จะไม่มากเท่าตอนเพิ่งเสร็จ(กิจ)ใหม่ๆก็ตาม “เมียจ๋า” ผมเรียกเธอเบาๆ เธอที่ยังคงสวมกอดผมพร้อมกับซุกใบหน้าไปกับบ่าแกร่งชื้นเหงื่อ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 9 | ทำให้หายแข็งสิ NC
“หืม? อะไรกัน อิจฉา อื้อ อิจฉาแม้กระทั่งลูกอ่ะเหรอ” เธอถามยิ้มๆปนเสียงคราง แววตาที่เงยมองผมยังคงร้อนผ่าวและสอดแทรกด้วยความต้องการ “อิจฉาสิ เพราะงั้นคืนนี้ผัวขอกินบ้างนะ ได้มั้ย” “ได้มั้ยเหรอ มาทำคนอื่นเขาหื่นขนาดนี้ ยังจะมีหน้ามาถามอีกนะ” เธอพูดมาแบบนี้ ผมก็มั่นใจในคำตอบแล้วล่ะ “ก็ถามเพื่อความแน่ใจไง” ฟึ่บ! “อุ๊ย!” จู่ๆผมก็อุ้มเธอขึ้นมาอย่างไม่บอกไม่กล่าว เธอก็เลยตกใจมั้งครับ “จะอุ้มทำไมไม่บอก” “อยากให้ตื่นเต้น ไม่ตื่นเต้นมาพักใหญ่แล้ว” ผมยิ้มบอกเสียงพร่า นัยน์ตามีเพียงไฟร้อนจากความต้องการ ก่อนผมจะพาเธอตรงไปที่เตียง ปึก! ผมวางเธอลงเบาๆ ก่อนจะขึ้นไปคร่อมแล้วก้มลงไปจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มกับเธอทันที แต่เป้าหมายหลักของผมมันไม่ได้มีแค่นี้ ก็บอกไปแล้ว มือผมมันถึงลูบไล้เรือนร่างบอบบางของเธอแค่พอหอมปากหอมคอ ก่อนจัดการปลดกระดุมเสื้อเธอแล้วบีบคลึงอกอวบเบาๆ ในขณะที่ปากเรามันจูบกันจนพอใจ ถึงได้ถอนจูบออกเพื่อพักหายใจบ้าง แต่ผมพักเดี๋ยวเดียวพอ เพราะความหื่นกระหายและความร้อนรุ่มจนแทบขาดใจมันสั่งให้ไม่จำเป็นต้องพัก ผมถึงก้มลงไปจูบดูดดึงเธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นซอกคอและใบหูของเธอ ผมจูบ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 8 | อยากกินนม(เมีย) NC
ส่วนโมนา ตั้งแต่เราแต่งงานกันและรู้ว่าเธอท้องเจ้าตัวแสบ ผมก็ไม่ให้เธอทำงานอีกเลย คนท้องคนไส้ จะให้ทำงานได้ไงกัน แต่ความจริงผมก็กะจะไม่ให้เธอทำงานตั้งแต่เราแต่งงานกันใหม่ๆแล้วล่ะครับ เพราะผมไม่อยากให้เธอเหนื่อย ผมอยากทำงานหาเลี้ยงเธอเอง แต่เธอไม่ยอม บอกว่าอยากทำงานน่ะครับ อยากช่วยกันสร้างครอบครัว ผมออดอ้อน(ออเซาะ)เธอแค่ไหน เธอก็ไม่ยอม จนสุดท้ายผมก็จนปัญญา ต้องยอมให้เธอทำงาน แต่พอรู้ว่าเธอท้อง ผมก็รีบอ้างเรื่องลูกทันที อ้างโน้นอ้างนี่ว่าคนท้องไม่ควรทำงานอะไรที่มันเหนื่อย เดี๋ยวมันจะไอ้นั่น เดี๋ยวมันจะไอ้นี่ เดี๋ยวแม่จะไม่แข็งแรง เดี๋ยวลูกของเราก็จะไม่แข็งแรงตามไปด้วย ผมเป็นห่วงทั้งแม่ทั้งลูก ผมโน่นผมนี่ บลาๆๆ สารพัดเหตุผลที่ผมใช้เอาไปอ้าง และสารพัดเหตุผลที่ผมร่ายไป สรุปว่ามันใช้ได้ผลเว้ย เพราะโมนายอมลาออกจากงานแล้วมาอยู่บ้าน จริงสิครับ ลืมบอก คือพอเราแต่งงาน ผมก็ใช้เงินเก็บของผมซื้อบ้าน เพราะคิดว่าเวลาเรามีลูกกันสักครึ่งทีมฟุตบอล ลูกๆจะได้มีสนามหญ้ากว้างๆเอาไว้วิ่งเล่น และนอกจากซื้อบ้าน ผมก็ออกมาเปิดธุรกิจของตัวเอง จะได้สร้างความมั่นคงให้ครอบครัว ได้สร้างอะไรเอาไว้ให้ลูกๆแบบเป็นช
You May Also Like
อาเธอร์ พี่ชายขี้หวง | Brother Love
Chugar_Chup12.5K viewsเมียใจแตก (NC20+)
สนามอารมณ์20.3K viewsMEAKHA | คลั่งรักร้ายนายเย็นชา
Ballamira12.6K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว อีโรติก NC25+++
เลดี้ ปลาวาฬ✿17.7K viewsPOTTER ซีรีย์ 1 | รักสุดท้ายของนายสารเลว
RiTAA314 viewsOAB Engineer คนโหดมีเกียร์
Baby_Snow919 viewsเพื่อนสนิทติดเตียง
Re-match I รีแมทช์1.3K viewsเกียร์ร้ายคล้องใจพะพาย
เพียงเจ้าขา306 views
