SEAL OF LOVE CHAPTER 4

"Ikaw, Veronica Smith, tinatanggap mo ba si Jarred Heart bilang iyong asawa, sa saya at sa hirap?" tanong ng mayor, ang mga salitang iyon ay bumangon sa hangin, nagdadala ng bigat na hindi maipaliwanag.

Si Veronica ay nanatiling tahimik, ang kanyang mga kamay ay bahagyang nanginginig sa tabi ng kanyang katawan. Nakatingin siya sa ilalim ng altar, ang mga mata ay malalim, puno ng kalituhan. Walang tanong na lumalapit sa kanyang isipan. Ang lahat ng ito,ang kasal, ang mabilis na pagbabago ng kanyang buhay, ay tila isang panaginip. Hindi niya alam kung paano sumagot, ngunit ang mga mata ni Venus, nakatingin sa kanya ng may pananabik, ay nagbigay ng lakas sa kanya.

Habang humihinga siya ng malalim, nagbigay siya ng isang malumanay na ngiti at tumingin kay Jarred. Sa kabila ng lahat ng nararamdaman niyang pagdududa at takot, may isang maliit na bahagi ng kanyang puso na nagsasabing tama ang ginagawa niya.

"Oo, tinatanggap ko siya bilang aking asawa, sa saya at sa hirap," sagot ni Veronica, ang mga salitang iyon ay tila nakalabas sa kanyang bibig na parang isang awit na unti-unting umaabot sa hangin. Hindi niya alam kung anong magaganap sa hinaharap, ngunit sa oras na iyon, iyon ang desisyon na itinadhana para sa kanya.

Ang kanyang mga mata ay naglakbay kay Jarred, at doon nakita niya ang isang piraso ng pag-unawa at kalinawan. Hindi niya alam kung anong klase ng buhay ang kanilang tatahakin, ngunit sa mga sandaling iyon, ang magkasama silang nakatayo sa harap ng altar ay nagsimbolo ng isang bagong simula para sa kanilang dalawa.

Si Jarred, na hindi rin makapaniwala sa mga nangyayari, ay nagpakita ng isang ngiti na may kasamang pagkabigla. Tumango siya at tumingin kay Veronica, isang simpleng pagsang-ayon na magkasama nilang tatahakin ang landas na ibinigay sa kanila.

Ngunit sa mga mata ni Venus, si Veronica ay hindi lamang isang dalaga na pinili ng kanyang apo, siya ay isang pag-asa, isang hakbang patungo sa mas mataas na kalagayan, at sa kanya, ang kasal na ito ay mas malaki pa sa simple o tradisyonal na unyon ng dalawang tao.

"At ikaw, Jarred Heart, tinatanggap mo ba si Veronica Smith bilang iyong asawa, sa saya at sa hirap?" tanong ng mayor kay Jarred, na ang tono ay puno ng paghihintay, ngunit may kasamang kaba.

Si Jarred ay huminga ng malalim, at bago magsalita, inisip niya ang lahat ng naganap,ang mga lihim na hindi nila alam, ang mga pagkatalo at tagumpay na naghihintay. Ngunit, sa kabila ng lahat ng iyon, naramdaman niyang isang bagay ang tadhana na nag-ugnay sa kanilang dalawa.

"Oo," sagot ni Jarred, ang tinig niya ay puno ng lakas, bagamat may bahid ng hindi maipaliwanag na emosyon. "Tinatanggap ko siya bilang aking asawa."

Ang mga salita ay bumangon sa hangin at pumuno sa buong silid. Habang ang mayor ay ngumiti at nagbigay ng isang seryosong pamumudmod ng mga papeles, nagsimula na ang mga saksi, mga tauhan ni mayor, at mga malalapit na tao na magpalakpakan at magbigay ng kanilang mga pagpuri. Si Venus, na may ngiti na parang isang matandang diwata, ay naglapit ng mga kamay kay Veronica at Jarred. "Magtagumpay nawa kayo sa lahat ng inyong landas," aniya, ang kanyang boses ay may kahulugan ng isang biyaya, isang pagninilay na umaabot sa higit pa sa kasal na nangyari sa harap ng altar. " Hindi ko akalain, napakaswerte ng araw na ito; kinasal na ang apo ko at may bagong miyembro na ng pamilya,"

Nang tapusin ang seremonya, kinuha ng mayor ang kanilang mga kamay at iniabot sa kanila ang kasunduan. Ang opisyal na kontrata ng kanilang kasal, isang dokumento na magtatali sa kanila hindi lamang sa salapi at lupa kundi pati na rin sa mga pangako ng buhay magkasama. Ang bawat pirma na inilagda nila ay isang pormal na pagtanggap sa isa't isa, at ang mga salitang isinambit ng mayor ay nagpatibay sa lahat ng ito. "Ngayon, bilang opisyal na mag-asawa, kayo ay malaya nang magsimula ng inyong buhay na magkasama," wika ng mayor. "Pwede mo nang halikan ang iyong bride , Mr. Jarred Heart," nagningning ang mga mata ni Venus. " Kiss her now, apo, sa lips, ha?" masayang saad ni Venus sa apo.

 " La, stop it!" namumula ang pisngi ni Jarred at Veronica . 

Habang umabot ang mga mata ng lahat sa kanila, si Jarred ay hindi na makapaghintay na matapos ang moment na ito. Ang mga mata ni Venus, puno ng pananabik at saya, ay nakatutok sa kanila, habang ang mga saksi, na mga malalapit na tao at tauhan ni mayor, ay hindi na kayang itago ang kanilang ngiti at pagtangkilik sa bagong mag-asawa.

Si Jarred, na may bahid ng kaba sa kanyang mata, ay lumapit kay Veronica, ang kanyang mga palad ay bahagyang nanginginig, ngunit hindi siya nagpapakita ng takot. Sa halip, may isang malamlam na ngiti na nagbigay ng katahimikan sa mga sandaling iyon.

"Magkunwari tayo, naghalikan tayo, at tatakpan natin gamit ang fan," sabi ni Jarred sa malalim na tinig, na may kasamang lihim na alok. Gusto niyang mapadali ang sandali, ngunit sa kabila ng lahat ng ito, may malalim na kahulugan din ang bawat kilos nila sa harap ng mga saksi.

Si Veronica, na hindi na kayang magtago ng kanyang pamumula, ay umiling ng kaunti, ngunit hindi na tumutol. "Oo, deal," sagot niya, ang kanyang boses ay may kaunting kaba ngunit may halong lihim na pagsang-ayon. Muling nagtagpo ang kanilang mga mata at ilang segundo ng katahimikan bago nagpatuloy ang kanilang mga galak na katawan.

Sumunod si Veronica at itinaas ang isang fan na ipinahiram sa kanya ni Venus, ang kamay nito ay bahagyang nanginginig. Habang ipinapakita nila ang kanilang mga 'halik', hindi tumigil ang mga mata ng mga saksi, at ang tawa at sigaw ng kaligayahan ay humalimuyak sa hangin.

"Ngayon, Mr. Heart, maaari mong halikan ang iyong bride," ani ulit ng mayor, na may kasamang ngiti.

Ang mga mata ni Venus ay kumikislap ng kasiyahan, ang kanyang mga labi ay dumapo sa mga katagang puno ng pagpapala. "Kiss her now, apo, sa lips ha!" ang masaya at maligaya paulit-ulit niyang wika, ang kanyang boses ay puno ng kagalakan.

Si Jarred ay nahihiya at namumula, ngunit hindi na nakayanan ang mga mata ni Venus, kaya't ang kanyang mga labi ay dahan-dahang lumapit kay Veronica. "La, stop it!" ang sigaw ni Jarred, ang mga pisngi ay pumula sa matinding kahihiyan sa pangalawang pagkakataon.

Si Veronica, na nakaramdam ng kabiguan ngunit hindi na kayang magpumiglas, ay natigilan ng bahagya. Ang kalikutan ng sandali ay nagbigay sa kanila ng pansamantalang kalayaan mula sa mga takot at kabiguan ng kanilang mga puso. Sa kabila ng mga mata ng lahat, hindi nila alam kung anong mangyayari sa kanilang kasal, ngunit ang mga simpleng hakbang ng kanilang katawan, isang bagong anyo sa kanilang relasyon.

Habang yakap-yakap ni Venus si Veronica, ramdam na ramdam ng dalaga ang init at pagmamahal na ibinubukas ng matandang babae. "Welcome to the family, iha, at congratulations sa inyong dalawa," masayang saad ni Venus habang hinalikan ang pisngi ni Veronica. Matapos nito, mahigpit na niyakap si Veronica, ang matandang babae ay tila napakagaan ng pakiramdam, at ang mga mata ni Venus ay kumikislap ng saya. Sa mga mata ni Venus, ito na ang simula ng isang bagong kabanata—ang pagsasama ng kanilang pamilya, na higit pa sa kung anong klaseng kasal ang nangyari.