CHAPTER 5

Elara pov

Pagkabalik namin sa Maynila, tinapos ko ang misyon ko. Gamit ang na-copy kong confidential files, mabilis ko 'yong inilipat sa kalabang kumpanya ang Vane Corp.

Dahil habang natutulog si Adrian ay maaga akong nagising at lahat ng file sa laptop niya ay na copy kona at gumawa ako ng new email at senend sa kalabang kumpanya nila.

Kinabukasan, lumabas ang balita sa lahat ng TV network: Montrell Enterprises Stocks Plummet By 40% Due To Leaked Corruption Documents.

Nakatayo ako sa maliit kong apartment habang pinapanood ang balita. Dapat masaya ako. Nabigyan ko na ng katarungan si Mama. Pero bakit parang may malaking bara sa dibdib ko? Bakit ang mukha ni Adrian na puno ng galit ang pumapasok sa utak ko?

Bago ko pa maiproseso ang lahat, biglang nawalan ng kuryente.

Nasira ang p***o ng apartment ko. Pumasok ang limang lalaking nakaitim na suit, may hawak na mga baril. Bago ako makasigaw, may nagtakip ng basang basahan sa ilong ko. The pungent smell of chloroform invaded my lungs, and my world faded to pitch black.

...

"Gisingin niyo ang babaeng 'yan!"

Napabalikwas ako nang may sumaboy na malamig na tubig sa mukha ko. Napadaing ako sa sakit. Magkapatong na nakatali ang mga kamay ko sa likod ng isang bakal na upuan. Nasa loob ako ng isang madilim, amoy lupang basement.

Sa harap ko, nakatayo ang dalawang matandang lalaki na may mamahaling suit si Victor Montrell, ang ama ni Adrian, at ang tiyuhin nitong si Hector.

"So this is the little bitch who leaked our files," malamig na pahayag ni Victor, dropping a cigarette on the floor and crushing it with his leather shoes. "Pinagkatiwalaan ka ng anak ko, tapos ito ang gagawin mo? Sinira mo ang stock value ng pamilya namin!"

"Dapat lang sa inyo 'yan!" sigaw ko habang umiiyak sa galit at takot. "Inagaw niyo ang lahat sa pamilya ko! Pinatay niyo ang nanay ko!"

Lumingon ang ulo ko sa lakas ng sampal ni Hector. Lumasap ang dugo sa labi ko. "Shut up, you filthy rat! Do you think your petty revenge matters? Because of what you did, lost mother! But don't worry... we found a way for you to pay it back."

Ngumiti nang masama si Victor. "May kilala kaming foreign human traffickers sa subic port. They love pretty, rebellious girls like you. Isasakay ka sa barko ngayong gabi. You will spend the rest of your miserable life serving rich men in illegal brothels abroad."

Nanlamig ang buo kong katawan. "N-No... please! Wag!" nagpumiglas ako sa tali, pero masyadong mahigpit.

"Take her!" utos ng ama ni Adrian sa mga armado niyang guards.

"Huwag niyo akong hawakan! Bitawan niyo 'ko!" sigaw ko habang kinakaladkad ako ng dalawang matitigas na bouncer. Tears poured down my face. Natatakot ako. Mamatay na lang ako kaysa ibenta sa mga sindikato!

Putangina masgugustuhin ko pang maging tagapagraos ni Adrian kaysa ibenta ako sa mga gagong amerikanong yon.

Isang napakalakas na pagsabog ang yumanig sa buong basement door. Sumunod ang sunod-sunod na putok ng baril!

"What the fvck?!" sigaw ni Victor.

Bumagsak ang makapal na bakal na p***o. Umusok ang buong silid, at mula sa usok ay lumabas ang isang lalaking para bang galit na leon na galing sa impyerno.

Suot ang kanyang black suit, may hawak na dalawang baril, at ang mga matang kulay dark hazel ay nag-aalab sa matinding panggigigil at galit.

"Adrian?!" gulat na sigaw ng ama niya. "Anong ginagawa mo rito?! Kampihan mo ang pamilya mo! Ang babaeng 'yan ang nagsira sa kumpanya natin!"

Nagsimulang magbarilan ang mga tauhan ni Adrian at ang mga guards ng ama niya. Mabilis ang galaw ni Adrian. Binaril niya ang dalawang guards na humahawak sa 'kin bago tumakbo papunta sa pwesto ko.

"Elara!" marahas niyang pinutol ang tali sa kamay ko gamit ang kanyang tactical knife. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatingin sa sugat sa labi ko. His jaw clenched so hard I thought it would break. "Who hit you? Who fucking touched you?!"

"A-Adrian..." umiiyak kong bulong, hugging his neck tightly despite everything. "I'm sorry... I'm so sorry..."

Pinalibutan kami ng ama niya at ng sampung armadong guards. "Ibaon mo ang galit mo, Adrian!" sigaw ng tatay niya habang nakatutok ang baril sa amin. "Ibibenta natin ang babaeng 'yan para mabawi ang pera! Ibalot niyo na 'yan!"

Tumayo si Adrian. Iniharang niya ang kanyang malapad at matangkad na katawan sa harap ko, completely shielding my bloody, trembling frame from their weapons.

Ikinasa niya ang baril niya at tinitigan ang sarili niyang pamilya nang may pumatay na tingin.

"Huwag ninyong hahawakan ang asawa ko!" umalingawngaw ang baritone niyang boses sa buong kwarto, punong-puno ng matinding awtoridad. "Wala siyang kasalanan. At sinumang magtangkang humawak sa kanya, ako ang makakalaban ninyo!"

Napatigil ang lahat. Nahulog ang katahimikan sa maruming basement.

I froze. My jaw dropped, my tear-stained eyes wide in absolute shock.

A-Asawa?!

Gulong-gulo ang utak ko habang nakatitig sa matigas niyang likod. Paanong naging "asawa" ako ng walanghiyang CEO na 'to?! Kelan kami nakasal?! At bakit protektado niya ang babaeng pumatay sa kumpanya niya?!

“Talagang kakalabanin mo kami Adrian dahil sa babaeng yan?” Sambit ng kanyang ama.

“Hayaan mo siya Victor!, tignan natin ang bangis ng batang yan” Singhal naman ni Hector.

Napakapit ako ng mahigpit lang kay Adrian at siya naman ay mahigpit nahinahawakan ang aking beywang, at biglang itinutok ang baril niya sa kanyang Ama ng may biglang bodyguard ang papalapit sa kanya.

“Subukan mong lumapit at papatayin ko ang demonyong boss niyo” nagagalit na wika niya.

“Lumayo kayo sa kanya hayaan niyo siya” utos ng kanyang ama dahilan para bigyan kami ng madadaanan.

“Subukan niyong sumunod at sisiguraduhin kong mapapatay ko ang boss niyo” nanggigigil na sabi niya habang dahan-dahan kaming papalabas ng basement.

Nang makalabas na kami at naka layo ay agad niyang pinunasan ang labi kong may dugo, “Adrian so-sorry” mahinang sabi ko habang pinupunasan niya ang labi ko. “Ano kaba ayos lang yon, matagal kona ring gustong makalaya sa kamay ni daddy dahil hindi kona kaya lahat ng pinapagawa niya” mahabang sagot niya.

Napalunok ako ng laway at tinitigan siya sa mata bago magsalita, “Adrian mahal kita”