MasukEP 69 หลายเดือนต่อมา... ที่ตึกสูงตระหง่านตาก่อตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวง ชั้นล่างของตึกถูกจัดเป็นงานสไตล์ยุโรปหรูหรา ภายในงานมีรถนำเข้าจากต่างประเทศมากมายตั้งเรียงรายโชว์สู่สายตาแขกที่ได้รับเชิญมา หน้างานคือคิรันและธีระที่มายืนต้อนรับแขก ก่อนที่กล้องจากนักข่าวสำนักพิมพ์ต่างๆ จะแพลนไปที่เจ้าของบริษัทธ
EP 68 หลังจากที่อยู่อังกฤษมาเกือบหนึ่งอาทิตย์พิมเสนก็ขอกลับมาไทยก่อนเพราะเป็นห่วงเรื่องเรียนแต่คนติดแฟนอย่างพระรามก็ขอกลับตามมาด้วยทั้งๆ ที่เคยบ่นว่าอยากเที่ยวต่อ "เค้าบอกให้อยู่ต่อก็ไม่อยู่" "ไม่เอา" พูดจบพระรามก็ดับเครื่องยนต์ไว้ที่คอนโดเดิม ก่อนจะมีคนมาช่วยขนของขึ้นไปข้างบนให้ แล้วทั้งสองจึงเด
EP 67 ก๊อก ก๊อก ก๊อก! เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นเป็นจังหวะหนักๆ ส่งผลให้คนในห้องละความสนใจหันไปมองยังบานประตู เรียวคิ้วขมวดยุ้งด้วยความสงสัย "แค่นี้ก่อนนะพิม สงสัยพวกเหี้ยนั้นมาหาดูแลตัวเองดีๆด้วยล่ะ หายดีก่อนค่อยกลับไทย" ยูริที่กำลังโทรคุยกับพิมเสนเอ่ยบอกเพื่อนสาวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเธอมีความสุข
EP 66 "อ๊ะ.." เธอหลุดครางออกมาเบาๆ เมื่อร่างกายปวดเมื่อยไปทั้งร่าง ศีรษะหนักอึ้ง อากาศหนาวกว่าปกติมาก พิมเสนที่รับรู้ถึงความผิดปกติของร่างกายหยิบผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาห่มร่างกายเปลือยเปล่าเพื่อให้ความอบอุ่นตัวเอง "ตื่นแล้วหรอ" พระรามเดินออกมาจากห้องครัว มือทั้งสองข้างถือถาดข้าวต้มพร้อมกับนมสด ที่ชายหน
EP 65 สิ้นเสียงหวาน พระรามก็เริ่มตอกอัดแก่นกายใหญ่เข้าร่างเธอเป็นจังหวะเนิบนาบ ใบหน้าหล่อเหลาหายใจหนักๆ ออกมาด้วยอารมณ์เสียวซ่าน เมื่อถูกความใหญ่โตลุกลานร่างกาย มือบางไม่อยู่นิ่งยกขึ้นมากัดนิ้วเบาๆ "อ๊า! " เสียงแหบพร่าคำรามออกมาพร้อมกับเชิดหน้าขึ้น มือหนาจับเอวขอดเอาไว้แน่นจนเส้นเลือดปูดโปนตามท่อน
EP 64 พระรามนั่งอึ้งกับการกระทำของคนตัวเล็ก บวกกับอาการงุนงงภายในหัวว่าพิมเสนมาโผล่ที่นี้ได้ยัง ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมดแอบกลัวกับเหตุการณ์เมื่อกี้ ร่างหนาค่อยๆ ลุกขึ้นจากปลายเตียงเหมือนจะเดินมุ่งหน้าไปยังประตู หมับ! พิมเสนกอดเข้าที่เอวสอบแน่น ทำให้ร่างหนาหยุดชะงัก เขาไม่เข้าใจกับการกระทำของพิมเสน เ
EP 63 "อาการหนักขนาดนี้ ลาซักอาทิตย์ดีไหม เดี๋ยวกูลาให้" ยูริเหลือบมองเพื่อนสาวที่นอนซมอยู่บนเตียงด้วยท่าทีเอือมระอา ตั้งแต่เมื่อคืนเธอก็ร้องไห้ไม่หยุดจนหลับคาอกยูริ ตื่นเช้ามาก็ตาบวมแทบจะมองไม่ได้ จนเธอเลิกเรียนพิมเสนก็ยังคงนอนซมอยู่ที่เดิม "...." เธอพยักหน้าตอบเบาๆ แล้วฟุบหน้าลงหมอนใบโต หน้าจอโท
EP 62 เช้าของวันที่คฤหาสน์หลังใหญ่คิรันขับรถเลี้ยวเข้ามาจอดยังหน้าบ้าน ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์ไว้ สายตาเหลือบมองซองสีนํ้าตาลข้างๆ กาย ตอนนี้มันควรถึงเวลาที่เขาจะต้องบอกอีกเรื่องกับธีระและไปตามทางของตัวเอง "คุณพ่อเป็นยังไงบ้างครับ" คิรันเดินเข้ามาในตัวบ้านก็พบเข้ากับธีระที่นั้งนิ่งอยู่บนโซฟา ตั้งแต่
EP 61 "เป็นไงบ้าง" คิรันที่นั่งรอบนเก้าอี้หน้าห้องลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชายหนุ่มจ้องมองร่างเล็กที่มีท่าทางเหน็ดเหนื่อยไม่ค่อยสู้ดีนัก "พิมพ์แค่ถามเรื่องอาการป่วยนิดหน่อยเองค่ะ" "ถ้ายังไม่พร้อมเล่าให้พี่ฟังก็ไม่เป็นไรนะ.." "พิมพ์พร้อมเล่าค่ะ พี่คินนั่งลงก่อนสิ" พิมเสนเดินไปหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้
ร่างหนาเดินเข้ามานั้งที่โซฟาแล้วพาดขาขึ้นไขว้ห้าง "พอดีไอ้ยูมันอยากทำงาน กูเลยพามาทำกับมึงพอมีงานไรให้มันทำป่ะ" พระรามมองยูริด้วยแววตาสงสัย "ที่อู่ งานซ่อมพอทำได้ไหม เดี๋ยวเงินเดือนกูจ่ายพิเศษ" "อืม ขอบใจ" ยูริขานรับแล้วเดินกะเผลกๆไปหย่อนก้นนั้งลงข้างๆพระราม "มึงไปโดนไรมา เดินแปลกๆ?" "กูลื่นห้







