Gear of love วิศวะครองใจ

@ผับ J&Sภายในผับกึ่งบาร์ชื่อดังที่เป็นที่รู้จักของเหล่าวัยรุ่นและวัยทำงาน ใครที่อยากเต้นอยากขยับร่างกายก็มีโซนผับพร้อมดนตรี EDM ให้โยกย้าย ส่วนใครที่อยากมาดื่มชิว ๆ พูดคุยนินทาชาวบ้านก็มีโซนนั่งชิวโดยมีเสียงดนตรีสดบรรเลงคลอ ๆ ไปซึ่งในวันนี้ทั้งสี่หนุ่มเลือกที่จะนั่งโซนบาร์ชิว ๆ ผิดจากครั้งก่อนที่จะเลือกเข้าโซนผับหรือไม่ก็จ่ายเงินเปิดห้อง VVIP ไปเลย ใช้เงินแก้ปัญหาคือทางออกที่ดีที่สุด“มึงโทรตามไอ้ขุนดิ มันบอกว่าจะถึงตั้งแต่สี่ทุ่มละ ตอนนี้จะเที่ยงคืนละไอ้เหี้ย...ถ้าไม่มากูจะกลับไปนอน!”มังกร หนุ่มติดห้อง รักสันโดนเอ่ยบอก ภูผา หนุ่มติดเที่ยวติดเพื่อน พร้อมใช้ศอกสะกิดเพื่อนรักให้รีบเร่งโทรตามไอ้คนที่บอกว่าอยากเมาแต่ก็ไม่โผล่หัวมาสักที“ไอ้เทโทรตามแล้ว มึงก็ใจเย็นดิ ออกมาดื่มกับเพื่อนวันเดียวงอแงจะกลับห้อง ทำตัวเป็นเด็กเดี๋ยวกูจับตีก้นแม่ง”ภูผาว่าพร้อมกลอกตามองบนอย่างเอือมระอา ก็นาน ๆ ทีมังกรจะออกมาดื่มกับเพื่อน ไม่รู้ว่าที่อยู่แต่ในห้องนี่เพราะติดห้องหรือแอบซุกสาวไว้ในห้องแต่ไม่ยอมบอกเพื่อนก็ไม่รู้“มึงกลัวห้องหายรึไง?”เทวา หนุ่มนักรักเอ่ยถามเพื่อนสนิทพลางเลิกคิ้วสูงอย่างต้องการคำตอ

“คบกับพี่ แม่งโคตรเสียเวลาเลยว่ะ พี่ภูผา”สุดท้ายความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ได้ขาดลงราวกับฟางเส้นสุดท้ายที่เอาวาพยายามผูกปมมาหลายครั้ง แต่ทว่า...ฟางเส้นนั้นมันบางจนไม่สามารถยื้อไว้ได้อีกต่อไปแล้วคำพูดของเธอยังคงดังก้องอยู่ในหัวภูผาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้ง ๆ ที่พยายามข่มตาลงยกมือเกยหน้าผากนอนแต่ก็ไม่สามารถลบล้างความเจ็บปวดจนชาในหัวใจได้แววตาว่างเปล่ากลอกมองเพดานไปมาอย่างหมดหนทาง พลางถามตัวเองซ้ำ ๆ ว่า ต้องเลิกกันจริง ๆ หรอวะ? ...ง้อยังไงดีวะ?ร่างหนานอนถอนหายใจอยู่บนโซฟาออกครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างคนจนปัญญา สายตาคมหันไปมองประตูบานใหญ่ที่มีเอวานอนอยู่ในห้อง อยากจะพาตัวเองเดินเข้าไปแล้วกอดเธอไว้แน่น ๆ พร้อมพูดคำขอโทษสักร้อยครั้งพันครั้ง แต่ใจมันไม่กล้าพอ กลัวโดนไล่ออกมาเหมือนเมื่อกี้อีก“ขอโทษละกัน ขอโทษ ขอโทษครับ เอวาครับพี่ขอโทษ...แม่งเอ้ย!!”เสียงทุ้มต่ำพูดกับตัวเอง พยายามเค้นหาคำขอโทษที่จะทำให้เอวาใจอ่อนแต่สุดท้ายก็ไม่เป็นผล เจ้าตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมทึ่งศีรษะตัวเองอย่างหัวเสีย“กูก็ไม่ได้ผิดอะไรขนาดนั้นสักหน่อย ถึงขั้นบอกเลิกกันเลยหรอวะ...ร้อยวันพันปีไม่เคยจะหลุดออกจากปาก หรือว่าแม่งมีคนใหม่!!

@มหาลัย –ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์-ปึก!เอกสารปึกหนาวางลงบนโต๊ะขุนเขา ทำเอาเจ้าตัวต้องละสายตาจากโทรศัพท์เงยขึ้นมองเจ้าของเอกสารพลางขมวดคิ้วเป็นปม“แนวข้อสอบเทอร์โมพรุ่งนี้” มังกรบอกก่อนจะขยับไปนั่งที่เดิม“เหยดเข้ มีได้ไงวะ?”เทวาเอ่ยถามก่อนจะเอื้อมไปหยิบเอกสารมาเปิดดูอย่างไม่อยากจะเชื่อที่คนไม่ค่อยเข้าเรียนอย่างมังกรจะมีแนวข้อสอบในวิชาที่นักศึกษาวิศวะภาคเครื่องกลปี 4 ส่ายหัวขอบาย เพราะเป็นวิชาที่คำนวณเยอะ วิเคราะห์เยอะ ชวนให้ปวดหัว“มีอยู่ในหัวครับ”คนหัวไวที่สุดในกลุ่มยกยิ้มเย้ยหยันอย่างเหนือกว่าพร้อมกระตุกคิ้วให้เทวาอย่างเจ้าเล่ห์“ทำไมมึงไม่แชร์มาวะ ปริ้นกระดาษมาเป็นปึกแบบนี้คิดว่าพวกกูจะอ่านรึไง?”ขุนเขาว่าพร้อมกลอกตามองบน แทนที่มังกรจะแชร์ไฟล์ผ่านไอแพดหรือมือถือ แต่นี่กลับปริ้นเอกสารมาให้อ่าน เกะกะแถมยังสิ้นเปลืองอีก“ไม่อ่านก็เรื่องของมึง ติดเอฟขึ้นมาอย่าให้กูเห็นไอ้ลูกหมาตัวไหนมาขอให้กูช่วยติวให้นะ กูจะตบกบาลเรียงตัวเลยคอยดู!”มังกรชี้หน้าเพื่อนทีละคนพร้อมเปล่งน้ำเสียงทุ้มต่ำข่มเพื่อนรักทั้งสาม อันที่จริงที่เขาปริ้นเอกสารให้เพื่อนมีเหตุผลเพียงข้อเดียวคือ อยากจะแกล้ง...เพราะมังกรรู

 ภายในรถหรูตกแต่งเบาะด้วยสีเทาเข้มเงาวับ หญิงสาวนั่งกอดอกแนบชิดกับประตู พลางหันหน้าออกไปด้านนอกอย่างไม่สนใจคนที่นั่งข้าง ๆ ดวงตาคมเหลือบมองร่างบางเป็นระยะ อยากจะหาเรื่องชวนคุยแต่ก็กลัวว่าจะกลายเป็นชวนทะเลาะเสียมากกว่า“ปลดบล็อกพี่ด้วยนะ” นี่ไม่ใช่ประโยคขอร้อง แต่เป็นประโยคออกคำสั่ง เพราะไม่ว่าอย่างไร วันนี้ภูผาจะทำให้เธอปลดบล็อกเขาให้ได้“ไม่ปลด!”เป็นอย่างที่คิดไม่มีผิด ภูผาถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ราวกับคนจนปัญญา ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเอวาจะดื้อและง้อยากขนาดนี้ ปกติขอโทษแปบ ๆ ก็หายโกรธ ทว่าครั้งนี้กลับไม่เหมือนเดิม เธอใจแข็ง ใจกล้า ทิ้งคราบเด็กน้อยเอวาของเขาไปโดยสิ้นเชิงในขณะที่ติดไฟแดงมือหนาก็เลื่อนมาจับเส้นผมยาวสลวยของเอวาด้วยความแปลกใจ“ย้อมสีผมใหม่หรอ?”เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความสงสัย ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ไม่ได้สังเกตหรือยังไงแต่เขาจำได้ว่าเอวาสีผมเข้มกว่านี้“เหอะ!”ดวงตากลมสวยเหลือบมองชายหนุ่มด้วยหางตาอย่างไม่สบอารมณ์พร้อมปัดมือหนาออกก่อนจะขยับตัวไปแนบชิดประตูจนแทบจะสิงเ

  “เอาโทรศัพท์มา”ทันทีที่รถจอดภูผาก็แบมือขึ้นตรงหน้าหญิงสาวที่บึ้งตึงตลอดทาง เอวาเหลือบมองพลางชักสีหน้าใส่ภูผาอย่างไม่สบอารมณ์“ไม่”ว่าแล้วก็จับโทรศัพท์ตัวเองไว้แน่นอย่างหวงแหน ก่อนจะหยิบกระเป๋าทำท่าจะลงจากรถ พรึ่บ!เมื่อถูกปฏิเสธเสียงแข็งแทนที่ภูผาจะกลัวแต่เขากลับจับร่างเล็กล็อกแข้งล็อกขาแล้วแย่งโทรศัพท์เธอมาอย่างหน้าไม่อาย เอวาที่สู้ไม่ได้ทำได้แต่ขึงตาใส่ชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ“พี่ภูผา!”“ว่าไงครับน้องเอวาของพี่...หึ!”ภูผาหันไปตอบเอวาด้วยสีหน้ายั่วยวนกวนประสาทก่อนจะเค้นหัวเราะในลำคอราวกับคนที่ถือไพ่เหนือกว่า หากจะให้เอาจริงเอวาสู้ภูผาไม่ได้หรอก ที่ผ่านมาก็แค่ยอมตามใจเด็กเท่านั้น...เมื่อได้โทรศัพท์อย่างที่ใจต้องการ ภูผาก็รีบเลื่อนกดปลดบล็อกตัวเองทุกช่องทาง ก็ในเมื่อบอกดี ๆ แล้วไม่ยอม กูปลดบล็อกเองแม่ง!“ปลดบล็อกแล้ว ก็รับสายพี่ด้วย เข้าใจไหม?”ว่าเสียงเข้มพร้อมจ้องเขม็งเอวาอย่างจริงจังก่อนจะยื่นโท