LOGINพั่บ!“โอ้ว~ โคตรมันเลยหวาน”“อื้อ~ หวานก็ อ๊ะ! คุณพอร์ชทำหวานแรง ๆ ค่ะ” ฉันร้องขอมากขึ้น ดูเหมือนคุณพอร์ชจะใส่มาสุดแรงทุกครั้งที่ขอแต่เชื่อไหมค่ะว่าเขาสามารถเพิ่มแรงกระแทกให้แรงขึ้นได้ทุกครั้งที่ร้องขอมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งหวานเองก็ไม่รู้ว่าสามีของหวานไปเอาเรี่ยวแรงมาจากที่ไหนพั่บ!“อ๊ะ!”พั่บ!“อ๊ะ
“แล้วแต่เลยค่ะ แล้วแต่ที่คุณพอร์ชอยากทำเลย อ๊ะ!” จบคำพูดยั่วยวนของฉันคุณพอร์ชก็กระแทกท่อนเอ็นเข้ามาเต็มแรงทันทีพั่บ!“อ่าส์! แน่นมากเมียจ๋า~” คุณพอร์ชจับเข่าฉันดันแยกออกจากกันแล้วกระแทกท่อนเอ็นเข้ามารัวเร็วจนเสียงทำรักของเราสองคนดังไปทั้งห้องพั่บ!พั่บ พั่บ พั่บ!“อ๊ะ! คุณพอร์ช~ อ๊ะ! อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!”
“ซี๊ด~ คุณพอร์ช~” ฉันนอนชันเข่าเอามือบีบหน้าอกตัวเองจนแทบจะแหลกคามืออยู่แล้วคนที่ใช้ปากลิ้นทำรักให้ที่กลางร่างกายก็ไม่คิดจะหยุดแล้วขึ้นมาหาเมียอย่างหวานบ้างเลยแผล็บ~เสียงลิ้นตวัดเลียจากร่องรักขึ้นมาหาติ่งสวาททำฉันสะท้าน เสียวมากเลยหวานจะตายเพราะลิ้นคุณพอร์ชแล้วคุณพอร์ชจะรู้บ้างไหมนะ“ซี๊ด~ คุณพอร์
“นี่ไม่ได้แกล้งแช่งตัวเองเพราะอยากไปมีเมียใหม่ใช่ไหมคะ” ฉันแกล้งถามและตีสีหน้าระแวงเหมือนเดิม แต่ในใจรู้สึกดีมากแล้วล่ะ“พี่ดูไม่รักหวานเลยเหรอครับ” พอฉันถามพร้อมจ้องด้วยความระแวงเขาก็ถามกลับเสียงขรึม ใบหน้าหล่อก็ตึงขึ้นมาเชียว“ก็...จะไปรู้เหรอคะ”“หึ! เมียอะไรวะใจร้าย คิดลงได้ยังไงว่าผัวไม่รักผัวอ
“เฮ้อ! พี่แกล้งเยอะไปใช่ไหมเนี่ยเจ้หวานของพี่ถึงได้เศร้าแล้ว โอ๋ ๆ มาให้พี่พอร์ชโอ๋นะคะ”“อย่ามาใกล้หวานเชียวนะคุณพอร์ช!” ฉันถอยหลังหนีเขาทันทีที่เขาเก้าเท้าเข้ามาหา“โอเค ๆ ไม่เล่นแล้วครับ คุยกันนะน้ำหวานพี่ไม่แกล้งหนูแล้ว” เขายิ้มเอ็นดูฉัน ยิ้มเอ็นดูฉันทำไมมีเรื่องอะไรต้องเอ็นดู ลองมายิ้มเอ็นดูแบบ
“มันจะมากเกินไปแล้วนะคุณพอร์ช! หยามหวานมากเกินไปแล้วนะ!” ฉันทนไม่ไหวสุดท้ายก็เลยพุ่งใส่เขา โมโหจนเลือดขึ้นหน้าแล้วค่ะ โมโหจนอยากเอาเลือดหัวเขาออกหมับ!“หยามที่ไหน ที่ทำทุกวันทุกคืนก็ไม่ต่างจากการผลิตลูกนี่ครับ” เขาจับมือฉันที่กำลังจะข่วนหน้าเขาเอาไว้ทั้งสองมือพร้อมกับยิ้มอารมณ์ดีทำให้ฉันแทบกรี๊ด“ไ
“พามานอนสิครับ นอนคอนโดพี่นี่แหละจะเป็นอะไร” ผมบอกติดตลกเพราะน้ำหวานหน้ามุ่ยทำท่าไม่พอใจใส่ผม“ไม่เอา ไม่อยากนอนทับรอยใคร” น้ำหวานบอกเสียงก็เต็มไปด้วยความงอน สงสัยเมามากถึงได้แสดงท่าทางแบบนี้ออกมา ยัยเมียผมต้องกำลังคิดถึงเรื่องชั่ว ๆ ในอดีตของผมแน่นอน“ไม่มีใครมานอนหรอกครับ มีหวานคนแรกพี่สาบานได้ แล
“วันนี้พี่ขอกลับคำพูดได้ไหมหวานไม่ต้องรักพี่ก็ได้แต่พี่จะรักแล้วก็จะไม่มีวันไม่รักหวาน พี่รักหวานนะครับที่รัก”“...เสี่ยว” ฉันน้ำตาคลอแล้วก็พูดออกมาแก้เขินได้แค่นั้นจนคุณพอร์ชหลุดยิ้มออกมา“ไม่ได้แค่เสี่ยวนะที่รัก ทำให้เสียวด้วยก็ได้” โอ้ย! ผู้ชายคนนี้ อีหวานพาออกมาจากความกร้าวใจเมื่อกี้แล้ว ยังดึงเ
ก๊อก ๆๆ“น้ำหวานลูก!”“ใคร!” ผมเงยหน้าถามน้ำหวานทันทีด้วยความตกใจส่วนน้ำหวานเองก็หน้าตื่นไม่แพ้กัน“แม่เหรอ?” ผมถามอีกครั้งแล้วเอาผ้าห่มมาคลุมตัวน้ำหวานเอาไว้ เสียงเคาะประตูก็ยังไม่หยุดลง ส่วนน้ำหวานก็เหมือนจะตั้งสติให้ดีแล้วก็หยุดฟัง“ไม่ค่ะ ไม่ใช่เสียงแม่” น้ำหวานส่ายหน้าทำเอาผมโล่งไปเลยครับ ไม่ใ
“นะครับ” ผมกระซิบเสียงแผ่วจนเธอต้องขยับตัวหนีนิดหน่อย สงสัยคงสยิวว่ะ พอเห็นเธอยิ่งหนีผมเลยยิ่งตามแล้วท่อนล่างก็ยิ่งคลึงใส่ร่องรักเปียกชื้นมากขึ้น น้ำหวานดูจะเสียวมากเพราะตอนนี้เธอเอาขามาเกี่ยวเอวผมไว้แน่น ทำให้ท่อนเอ็นผมพาดอยู่ตรงกลางร่องเธอพอดี“อื้อ~”“นะครับ ทำให้พี่หน่อย” ผมบอกเสร็จก็จับเธอพลิกต
![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






