LOGINผัวเด็กขี้อ่อย!! กับวลีเด็ด 'ได้แค่เลีย แต่เสือกเรียกเมียเต็มปาก'
View More“ช่วยรับได้ไหมคะ” มือเล็กยื่นกระดาษเอห้าด้วยความสั่นเทา ภาพสเก็ตใบหน้าหล่อลงวันที่เมื่อสามปีก่อน มันเป็นภาพแรกที่เธอวาดภาพเขา และตั้งใจว่าสักวันจะมอบมันให้กับเจ้าของ
อดีตเดือนมหาลัยมองภาพวาดในมือของหญิงสาวด้วยความนิ่งเฉย เหลือบมองภาพใบนั้นแค่เสี้ยวเดียว ราวกับเป็นเพียงขยะไม่ได้มีค่าอะไร
“ขอโทษ...ที่บ้านฉันมีภาพวาดสวยกว่านี้” เขาตอบสั้นๆไม่ได้สนใจว่าคนตั้งใจทำให้จะรู้สึกอย่างไร กำลังจะหมุนตัวหนี
“หนูชอบพี่ค่ะ” สุดท้ายแล้วก็พูดออกไปจนได้
ใบหน้าของเด็กสาวแดงก่ำด้วยความเขินอาย สุดท้ายรวบรวมความกล้าบอกความรู้สึกไป ไม่ว่าผลจะเป็นเช่นไร เธอเตรียมใจรับความผิดหวังมาแล้วครึ่งหนึ่ง
เจ้าของร่างสูงต้องหันมามองด้วยสายตาเฉยชา พิจารณากรอบหน้านั้นอีกครั้งพลางยกยิ้ม เมื่อเห็นว่ากลุ่มนักศึกษากลุ่มหนึ่งกำลังจะเดินผ่านมา
“ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน” ถ้อยคำรุนแรงพูดบอกเสียงดัง พอที่อีกกลุ่มจะยกมือถือขึ้นมาตั้งถ่ายภาพเหตุการณ์นี้ไว้
ใครจะไม่ให้ความสนใจ อดีตเดือนสุดฮอตและตอนนี้เขากำลังจะก้าวไปเป็นศิลปินในวงการบรรเทิงอย่างเต็มตัว ถูกเด็กเนิร์ดอย่างพระพายสารภาพรัก เป็นอะไรที่น่าใส่ใจสำหรับสังคมบูลี่ในปัจจุบัน
“คะ”
“ช่วยพิจารณาตัวเองหน่อย ว่าเธอคู่ควรกับฉันหรือเปล่า” เจเดนเอ่ยถาม ขณะที่คนตัวเล็กกว่าน้ำตาคลอไม่คิดว่ารุ่นพี่ที่ตัวเองหลงรักจะพูดจาหักหามน้ำใจถึงเพียงนี้
“...”
“แล้วก็กระดาษแผ่นนั้น ฉันฝากเอาไปทิ้งขยะให้ด้วยแล้วกัน อย่าทำมหาลัยสกปรกไปกว่านี้ล่ะ” อีกฝ่ายตั้งใจพูดกระแทก แล้วเดินหนีไปโดยที่ไม่รู้ว่าตัวเองนั้น ทิ้งบาดแผลไว้ให้กับเด็กสาวไม่รู้ตัว
เหมือนโลกถล่มลงมาทับ รู้หรอกว่าไม่รัก แต่ควรจะหักหาญน้ำใจเธอขนาดนี้เชียวหรือ
ไม่ได้อยากให้มารับรัก ไม่ได้อยากให้มาเป็นแฟน แต่แค่อยากให้รับรู้ความรู้สึกที่มีต่อเขาก็เท่านั้น
คลิปของพระพาย นักศึกษาคณะศิลปกรรมชั้นปีที่สาม กับดาวเด่นอย่างเจเดนปีสี่กำลังเป็นไวรัล
หลายคอมเมนต์แตกออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งสาดคำพูดต่อว่าพระพายต่างๆนาๆ กับคำนิยามว่า ไม่เจียมบอดี้ มั่นหน้าดีที่ไปสารภาพรักกับเจเดน
อีกฝั่งเห็นใจในความเป็นลูกผู้หญิง วิจารญ์ว่าเจเดนนั้นพูดแรงเกินไป ควรใช้ถ้อยคำที่ดีกว่านี้ ทว่ากลับมีแฟนคลับของเขามาโต้กลับ ใส่ร้ายว่าพระพายอาจเป็นซาแซง ที่คอยดักรอเจเดนตามสถานที่ต่างๆเหมือนในข่าวก็เป็นได้
อีกฝั่งของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ชายร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อช็อปวิศวะ กำลังดูคลิปพี่ชายหักหน้าหญิงสาวผมสั้นในคลิป
ทว่าแทนที่เขาจะหัวเราะชอบใจตามเพื่อนๆที่กำลังดูคลิป เขากลับสนใจสาวแว่นหนาผมสั้นคนนั้น เพราะคิดว่าเธอหน้าเหมือนเดซี่หมาพันธุ์ชิสุห์ที่ตัวเองเลี้ยงไว้อย่างไรอย่างนั้น
“ทะเลาะกันแบบนี้ อีกหน่อยคงลูกดก” มีนาพึมพำ แต่ชมพูกลับสะบัดหน้ามามองเธอตาเขียว ใครกันจะเอาผู้ชายปากจัดแบบนั้นมาทำพันธุ์กัน ก่อนจะทวนคำพูดของเพื่อนสาว“เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะมีนา”มีนาหัวเราะในลำคอ เธอไม่ตอบก่อนจะเห็นว่ามีแท็กซี่ขับผ่านทางมาพอดี จึงชิงตัดบทโบกมือเพื่อเรียกรถขับไปยังร้านที่เธอจองไว้สถานบันเทิงเนืองแน่นไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา ส่วนใหญ่แล้วเป็นนักศึกษาต่างพากันมาผ่อนคลายหลังเลิกเรียน อีกทั้งวันนี้เป็นวันศุกร์แถมยังเป็นศุกร์สิ้นเดือน แขกที่มาเที่ยวจึงมากเป็นพิเศษร้านที่มีนาคัดสรรมาในวันนี้ เป็นร้านกึ่งผับกึ่งบาร์ สามารถสั่งอาหารดูนักร้องอย่างเพลินๆ เหมาะสมกับมือใหม่อย่างพระพายที่เพิ่งหัดดื่มเหล้าเป็นครั้งแรก“คนล้นออกมาหน้าร้านเลย เปลี่ยนร้านดีไหม?” พระพายเสนอ ปกติแล้วเธอไม่ชอบคนเยอะสักเท่าไร แต่นี่คนล้นออกมาจากหน้าร้านกันเลย“ได้ไง ฉันจองร้านนี้แล้ว ไหนๆก็มาแล้วรีบเข้าไปกันเถอะ” มีนาดันหลังเพื่อนสาวให้เข้าไป สุดท้ายแล้วคนไม่ชอบความวุ่นวายก็ต้องเดินเข้าไปอย่างช่วยไม่ได้ทันทีที่เดินเข้ามา ทำเอาพระพายถึงกับตะลึงงันกับการประดับไฟในร้านละลานตา ก่อนจะกวาดสายตาแทบจะไม่เห็นโต๊ะ
บทที่ 3 ก้าวแรก“ถ้าเราจะเที่ยวม๊าไม่ว่าหรอกนะ แต่ต้องระวังตัวเองด้วย เข้าใจหรือเปล่า?” หลินสั่งลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอด้วยสีหน้าจริงจัง“รับทราบค่ะ” พูดจบก็เดินไปหอมแก้มย้วยๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยวเพี๊ยะ“โอ๊ยม๊า...พายเจ็บนะ” พระพายเอามือถูต้นแขนที่ถูกแม่ตีเมื่อกี้“ก็ตีให้เจ็บไงไอ้ลูกคนนี้ ม๊าจริงจังนะจะบอกให้” น้ำเสียงดูขึงขังจนพระพายเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย“พายรู้ค่ะ พายไม่เถลไถลหรอกนะ ม๊าไม่ต้องเป็นห่วง” เธอเข้าไปสวมกอดมารดาอย่างออดอ้อน ทำเอาหลินหัวเราะออกมาได้วันนี้เป็นครั้งแรกที่พระพายจะออกไปเปิดโลกกว้าง เธอนัดกับเพื่อนทั้งสามคนไปเที่ยวผับ ซึ่งอยู่ห่างจากมหาลัยเพียงสองกิโลเท่านั้นทั้งหมดตกลงกันว่าจะมาเจอกันที่ร้านชานมไข่มุกที่หน้ามอตอนหกโมงเย็น ก่อนทั้งหมดจะแยกย้ายกันกลับบ้าน เพื่อเตรียมตัวสำหรับปาร์ตี้ในค่ำคืนนี้“ลูกม๊าโตขนาดนี้แล้วสินะ”หลินพูดพลางลูบหัวลูกสาวสุดที่รัก เมื่อไรกันที่พระพายโตพอจะดูแลตัวเองได้แล้ว อย่างที่ใครเขาบอกว่า ไม่ว่าลูกจะโตแค่ไหน แต่ในสายตาของพ่อแม่ พวกเขายังเป็นเด็กอยู่เสมอ“โธ่...ไม่เอาน่าม๊า พายไม่ใช่เด็กแล้วนะ”“มะเหงกสิ ใครกันที่ยังนอนตักม๊าดูทีวีท
“เล่ามาว่ามันเกิดอะไรกันแน่ ทำไมถึงมีคนถ่ายแกไปลงได้ไอ้พาย” มีนาเร่งเร้า ไม่คิดว่าเพื่อนจะกล้าทำเรื่องแบบนั้นได้ทั้งสามรอให้ทุกคนออกไปจากห้องหลังจากเลิกเรียนแล้ว ก่อนพระพายจะเริ่มเล่าเรื่องที่ไปสารภาพรักกับเจเดน รวมไปถึงถูกแฟนคลับของเขาต่อว่าจนเกือบมีเรื่องกัน ทันทีที่เล่าจบทั้งสามคนถึงกับคิ้วขมวดแน่น“คิดได้ไงวะว่ามึงเป็นซาแซง ถ้าคิดจะสืบทำไมไม่รู้ว่าที่บ้านของยัยพายเปิดร้านก๋วยเตี๋ยว จะมีปัญญาอะไรไปตามพ่อเทพบุตรของมันวะ” ชมพูสาวแก้มป่องเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางไม่พอใจเท่าไร“จริง” มีนาหันมาเสริม “เป็นรุ่นพี่เสียเปล่า แต่สมองไม่โตตามอายุเลย เห็นผู้ชายบังตา” คำต่อว่าเล่นเอาพระพายถึงกับสะดุ้งเฮือก“เขาก็รักของเขาไหมแก” พระพายช่วยพูดแก้ต่าง“แหม่!!!...ช่วยพูดแก้ต่าง แกไม่โกรธบ้างหรือไงที่โดนแบบนั้น” มีนาตั้งคำถาม ทำเอาอีกสองคนหันไปสบตาเพื่อนร่างบางที่กำลังทำสีหน้าลำบากใจที่จริงหากแยกเรื่องกันแล้ว เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเจเดนด้วยซ้ำ การที่แฟนคลับฝั่งนั้นมาหาเรื่องเธอเป็นเพราะคิดว่าเธอเป็นซาแซง และอีกไม่นานพวกนั้นจะรู้ความจริงว่าไม่ใช่เธอ“โกรธสิ แต่แกก็รู้ว่าฉันไม่อยากมีปัญหากับคนพวกนั้น” เ
“เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเลยนะเดซี่”ดวงตาคู่สวยค่อยๆเลื่อนสายตาจากปลายเท้าขึ้นสู่ด้านบน กระทั่งสะดุดกับสายตาดุของชายหนุ่ม ในชุดเสื้อช้อปสีแดงบ่งบอกว่าเจ้าตัวเรียนอยู่คณะวิศวกรรม ซึ่งเป็นคณะเดียวกับเจเดนใบหน้าหล่อ ตาคม จมูกโด่งเป็นสัน ผมสั้นสีควันบุหรี่ ผิวขาว ริมฝีปากหนา แวบแรกพระพายมองว่า เสี้ยวหน้าหนึ่งใบหน้าของเขาคลับคล้ายคลับคลากับเจเดนอยู่เหมือนกัน“ขอโทษค่ะ พอดีฉันรีบเลยไม่ได้มองทาง” ถึงอีกฝ่ายจะใช้น้ำเสียงที่ไม่ดีใส่เธอ แต่พระพายก็ยอมขอโทษเพราะเธอเป็นฝ่ายชนเขาก่อน“ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย รู้ไหมว่าหน้าเธอเหมือนเดซี่มากเลย” ทันทีที่อีกฝ่ายพูดจบ ใบหน้าของเธอดูเหลอหลาในทันที“เดซี่...น้องสาวนายเหรอ?” พระพายถามด้วยความแคลงใจ“เปล่า หมาที่บ้านฉันเอง” อีกฝ่ายตอบ พลางยกยิ้มเมื่อเห็นเจ้าเดซี่เป็นภาพทับซ้อนกับหญิงสาวตรงหน้า“นี่นายว่าฉันเป็นหมาเหรอ” พอตั้งสติได้ ใช้ฝ่ามือดันตัวเองให้ลุกขึ้นยืนมาเผชิญหน้า พอยืนเทียบแบบนี้แล้วระดับความสูงของเธอก็แค่ตรงอกของร่างสูงเท่านั้น“มีสมองก็คิดเอา”“แล้วนายเรียนปีอะไร ทำไมกล้าว่าคนที่ไม่รู้จักกันเป็นหมาแบบนี้ล่ะ” คนตรงหน้าทำเอาพระพายโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ม











