บทที่ 8

“หึ! มึงจะไม่เลือกหน่อยหรอวะ...จะจริงจังต้องเช็คตำหนิหน่อยนะ” อยู่ ๆ ออสตินที่ยืนนิ่งอยู่นานก็แค่นเสียงหัวเราะแล้วก็พูดประโยคนี้ออกมา อะไรนะ? เช็คตำหนิงั้นเหรอ เช็คตำหนิบ้าบออะไร!

“มึงพูดเหี้ยไรวะไอ้ติน” เควินหันไปถามด้วยความไม่พอใจกับคำพูดที่ออสตินพูด

“เมามั้งวินอย่าสนใจเลย ว่าแต่เมื่อกี้วินพูดจริงรึเปล่า ถ้าจริงจะได้ไปเช็คตำหนิกันก่อน” ฉันกอดแขนเควินแล้วหันไปพูดพร้อมกับยิ้มหวานให้เควิน รอยยิ้มที่ฉันมั่นใจว่ามันต้องเป็นรอยยิ้มที่ละลายใจแน่นอน เพราะใครต่อใครก็ชมว่าฉันยิ้มหวานยิ้มทีผู้ชายแทบละลาย แถมยังยื่นหน้าไปใกล้เควินจนฉันรู้สึกได้ว่าเควินถึงกับกลั้นหายใจเลยทีเดียว

“เหอะ!” ออสตินปลายตามาฉันเหมือนอยากจะฆ่าให้ตาย คงโกรธที่ฉันต่อปากต่อคำสินะ แล้วนายนั่นก็ทำสิ่งที่ทุกคนไม่คาดฝันด้วยการกระชากยัยน้องปอบปากอาบเลือดนั่นเข้าไปจูบด้วยความเร็วมาก จนพวกเราตาโตก็เล่นกระชากไปจูบแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

ทีแรกยัยน้องปอบปากอาบเลือดก็ตกใจหรอก แต่แค่ 2 วินาที ยัยนั่นก็ตั้งสติแล้วก็แลกลิ้นกับออสติน แถมยังเอามือปะป่ายไปทั่วตัวอีตานั่นอีก ไม่แก้ผ้าเอากันตรงนี้เลยล่ะ!

“ว๊ายตายแล้ว~ ตาเถร คนจะเอากัน โอ้ยอีติน!” อีแมนนี่ที่เห็นเหตุการณ์ก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ แล้วรีบหันมามองฉัน เหมือนกับมิลานที่มันรีบเดินมาจับมือฉันไว้ ตอนนี้ฉันใจสั่น เจ็บมากที่ยืนดูเขาจูบกับคนอื่น

พอหันไปรอบ ๆ ก็เห็นแขกในงานยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปกันเป็นแถว คนพวกนี้มันมีมือเป็นโทรศัพท์รึไงนะ พอเกิดเหตุการณ์สำคัญ ๆ มันถึงได้ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปอัดคลิปกันได้ทันใจเหลือเกิน

“มึงโอเคไหม” มิลานกระซิบถามฉัน ทีแรกก็พอจะไหวแหละ แต่พอมีเพื่อนมาถามด้วยน้ำเสียงที่โคตรเป็นห่วงฉันเลยโคตรจะไม่ไหวขึ้นมาทันทีเลย เคยเป็นกันไหมคะยิ่งปลอบยิ่งห่วงก็ยิ่งเจ็บ ฉันทำได้แค่กลืนก้อนสะอื้นลงไปแล้วพยักหน้าให้เพื่อนเบา ๆ ก่อนจะแกล้งทำเป็นสนใจกับเหล้าในมือ

“โหไอ้เหี้ย แย่งซีนกู” เควินด่าออสตินหลังจากที่หมอนั่นถอนจูบจากยัยน้องปอบปากอาบเลือด อย่าเพิ่งรำคาญชื่อที่ฉันเรียกนางนะคะ ฉันไม่รู้จักชื่อนางขอเรียกแบบนี้ก่อนละกัน เหมาะกับยัยนี่ดี

“โทษที เมื่อกี้ยังทำไม่อิ่ม” ออสตินบอกเสียงนิ่ง ยักไหล่เหมือนเป็นเรื่องปกติ แล้วก็เอามือลูบไล้ไปที่เอวยัยนั่นช้า ๆ ยัยน้องปอบก็ทำหน้าเคลิ้มเชียว

“อื้อ~ ตินน่ะ อย่าเพิ่งซนสิคะ” ยัยนั่นทำกระมิดกระเมี้ยนจริตเหมือนสาวน้อยไร้เดียงสา โถ~ตอนจูบเมื่อกี้ถ่างตรงนี้ได้มึงถ่างไปแล้วกูรู้

“โอ้ย! ลำไย จะเอากันเชิญชั้น 3 จ้า ไป ๆ มึง ไปหาที่นั่งกันดีกว่ากูยืนจนขาจะเป็นตะคริวแล้ว” แมนนี่เอ่ยตัดบทด้วยเสียงดังและเหวี่ยงแล้วก็ลากฉันกับมิลานมานั่งโซฟาที่ว่าง ต้องขอบคุณมันมากเลยล่ะที่ช่วยพาฉันออกมาจากตรงนั้นได้

“มึง มึงไหวไหม” แมนนี่ถามฉันขึ้นมาหลังจากที่นั่งเสร็จ

“ไหวมั้ง...ไม่ว่ะ กูจะไม่ไหวแล้ว มันจะจูบโชว์กูทำไมวะ” ฉันพูดออกมาแล้วน้ำตาคลอ ยิ่งเหล้าเข้าปากยิ่งอยากระบาย

“มึงใจเย็นอย่าร้อง ไม่ไหวก็กลับกันก่อนเนอะ ป่ะ ๆ” มิลานลูบหลังฉัน รักพวกมันสองคนจัง

“ไม่! กูไม่กลับ ยิ่งมันทำแบบนี้กูจะยิ่งทำให้มันมาสยบแทบเท้ากู เหี้ย ๆ แบบมันต้องเจอกู!” ฉันโพล่งออกมาด้วยความโมโห ทั้งที่เมื่อกี้เพิ่งบอกแมนนี่กับมิลานว่าไม่ไหวแล้วยังทำเสียงเข้มแข็งอีกด้วย นี่ฉันก็สับสนชีวิตเหมือนกันนะ เดี๋ยวอ่อนแอ เดี๋ยวสู้ แม่งเอ้ย! ฮ่าๆๆๆ

หัวเราะฮ่า ๆๆ ทั้งที่มีน้ำตาซ่อนอยู่ ตลกเป็นบ้า

“อะไรของมึง กูตามไม่ทันแล้วอีมินตรา” แมนนี่ตามขึ้นมาแล้วเหวี่ยงฉันเบา ๆ

“กูตัดสินแล้ว กูจะไฟท์กับมัน ไอ้เหี้ยออสติน ไอ้ผู้ชายใจหมา แม่งทำประชดกูเพื่อไรวะ กูโมโหแล้ว พวกมึงคอยดูนะกูจะทำให้มันมาสยบแทบเท้ากูให้ได้เลย”

หลังจากนั้นฉันก็ไม่สนใจออสตินอีกเลย สั่งห้ามไม่ให้แมนนี่กับมิลานพูดถึงชื่อนี้ในคืนนี้โดยเด็ดขาด แล้วก็นั่งดื่มนั่งกินแถมยังออเซาะฉอเลาะแรดใส่เควินกับหนุ่ม ๆ หน้าตาดีหลายคนที่เข้ามาทักทายจนทุกคนที่รู้จักฉันงงไปตาม ๆ กัน ว่าเด็กดีแบบฉันทำไมถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้ เออปล่อยให้งงแม่งเหอะ ตอนนี้ขอฉันปลดปล่อยอารมณ์ก่อน ปลดปล่อยอารณ์เสร็จเมื่อไหร่อีมินตราจะเป็นคนใหม่ จะสวย เริศ เชิด หยิ่ง เปรี้ยว ซ่าส์ บ้า แรด เป็นมันทุกอย่างเลย เอาให้ไอ้เจ้าของผับเฮงซวยที่ตอนนี้โอบอีน้องปอบไปแดกตับไก่กันที่ชั้น 3 มันเสียดาย!

-มหาลัย S-

“มึง! มึงเห็นยัง อีเพจที่มันชอบเสนอข่าวเน็ตไอดอลอ่ะมันลงรูปอีมิกกิกับอีตินจูบกันว่อนไปทั่วเน็ตเลย” อีแมนนี่ก้มดูโทรศัพท์แล้วทำเสียงตกอกตกใจ ฉันกับมิลานก็เลยชะโงกหน้าเข้าไปดู

รูปที่ลงในเพจ ไม่ใช่รูปสิเพราะมีคลิปด้วย คลิปที่ออสตินจูบกับยัยน้องปอบปากอาบเลือดเมื่อคืนไง นายนี่เป็นคนดังนี่เนอะ ถึงจะไม่ใช่ดารานายแบบแต่เพราะหล่อแถมบ้านรวยโคตร ๆ เลยติดทำเนียบทายาทไฮโซชื่อดังในเวลานี้ จูบสาวหรือควงใครก็ต้องเป็นข่าวอยู่แล้วล่ะ

“หือ~ ในคลิปอีผู้หญิงนัวออสตินชัดเจนมากค่ะ” มิลานพูดแล้วทำตาโต

“เออ กูเพิ่งรู้นะว่าอีปอบนี่ชื่อมิกกิ แล้วก็เป็นเน็ตไอดอลด้วยนะคะ แถมมันอยู่มอเรานี่แหละ ปี 2 นิเทศ ไหนลองส่องเฟสนางซิเมื่อกี้คุณแม่เห็นวาร์ปในคอมเม้นท์อยู่” อีแมนนี่พูดแล้วก็รีบเสิร์จชื่อเฟสน้องปอบ แต่ละรูปก็ตามสไตล์เน็ตไอดอลไอเด้าสมัยนี้นี่แหละ รูปไม่สัมพันธ์กับแคปชั่นเท่าไหร่

“อีดอกมึงดูโพสนี้” อีแมนนี่ตาโตแล้วรีบยกโทรศัพท์ขึ้นให้พวกฉันดูรูปที่น้องปอบมิกกิ​ลง

“เหงาจัง ไปว่ายน้ำคลายเหงากัน โถ~ อีน้องดอก รูปที่ลงนี่เหงาหรือคันกันแน่คะ อุบาทว์มากค่าไปว่ายน้ำหรือกินน้ำคะกูอยากรู้” แมนนี่เบ้ปากทำท่ายี้ใส่ เออจริง ฮ่า ๆๆ รูปใส่บิกินี่สีดำนั่งโน้มตัวแบะขาทำท่าเหมือนเป็ดเอามือค้ำมาข้างหน้าหนีบนมเอาไว้ให้มันชิดกันมาก ๆ หน้าก็เหมือนนางเอกเอวีกำลังโดนจ้ำเลยล่ะค่ะ

“มึง มึงว่ากูจะสู้กับอีน้องปอบนี่ได้ไหมวะ” ฉันถามพวกมันหลังจากที่นั่งมองรูปอีน้องปอบนี่สักพัก เอ็กซ์ขนาดนี้ฉันจะเอาอะไรไปสู้กับมันล่ะ

“ชะนีน้อย เดี๋ยวกูซูมรูปให้ดู อ่ะดู” แมนนี่ซูมรูปให้ฉันกับมิลานดู

“มึงเห็นรอยกรีดไหมคะ อีน้องปอบนี่นมปลอม มึงไม่ต้องกลัวของมึงของจริง ดูสิขนาดมันทำมายังไม่ใหญ่เท่ามึงเลย”

“มันก็แค่ของจริงหรือของปลอม สุดท้ายมันก็ใหญ่เหมือนกันไหมวะ” ฉันแย้งมันเพราะผู้ชายมันก็ไม่ได้เลือกนี่ว่าของจริงของปลอม แค่มันบีบมันดูดได้ก็พอแล้วมั้ง

“มึงอย่าทำหน้านอยด์ มึงเครื่องฟิต อีนี่เครื่องมือสิบมือร้อย อีตินไม่เอามันนานหรอกเชื่อกู” มิลานพูดออกมา โหมันคิดได้ไงนะฉันได้ยินแล้วหน้าแดงเลย

“จริงเหรอมึง” ฉันมองหน้าพวกมันสองคนเพื่อถามย้ำความมั่นใจ

“จริง ไม่เชื่อมาพิสูจน์กันค่ะ” แมนนี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ทำเอาฉันเสียวไส้ขึ้นมาทีเดียว

“พิสูจน์ยังไงวะอีแมนนี่” มิลานถามขึ้น แต่อีแมนนี่ก็ยังไม่ตอบเอาแต่นั่งยิ้มทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ ทำหน้าตาน่าตบเป็นบ้าเลย