MasukShare
37
Tanggal publikasi:
2026-11-01 01:48:18
Bab terbaru
SUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง 61
น้ำเสียงของกันต์ราบเรียบซัมเมอร์กำลังจะล็อกหน้าจอ แจ้งเตือนอีกอันก็ปรากฏขึ้นพอดีChen Yi : ถ้าได้วันว่างแล้วบอกผมเธอกดเข้าไปตอบSummer : ได้ค่ะพอล็อกหน้าจอแล้ววางโทรศัพท์ลงบนตัก ภายในรถก็เงียบอยู่ครู่หนึ่งกันต์เป็นฝ่ายพูดขึ้น“ช่วงนี้รู้จักคนเพิ่มเยอะเหมือนกันนะ”ซัมเมอร์หันไป“ก็เพิ่งเปิดเทอมนี่คะ”“เฉินอี้ก็อยู่มหาลัย?”“พี่เห็นอีกแล้ว?”“ชื่อขึ้นตรงหน้า”ซัมเมอร์หัวเราะ“ไม่ใช่คนมหาลัยค่ะ เขามีงานกับมหาลัยเฉย ๆ”“แล้วเรารู้จักได้ยังไง”“เคยเจอกันตอนอยู่เกาหลี”กันต์หันมามองแวบหนึ่ง“รู้จักกันตั้งแต่ตอนนั้น?”“ถ้าเรียกว่ารู้จักก็คงไม่เชิงค่ะ ตอนนั้นยังไม่รู้ชื่อกันด้วยซ้ำ” “แล้วเพิ่งกลับมาเจอกัน?”“อือ”“ยังไง”ซัมเมอร์มองหน้าเขาอย่างขำ ๆ“วันนี้พี่ถามเยอะนะ”“ก็ไม่เคยได้ยินชื่อ”“เขาเป็นคนที่หนูเคยช่วยไว้ตอนอยู่โซลค่ะ”กันต์ขมวดคิ้ว“ช่วย?”“ค่ะ”“เกิดอะไรขึ้น”“เรื่องมันยาว”เขาเหลือบมองรถที่ติดยาวอยู่ด้านหน้า ก่อนตอบหน้าตาย“ก็ยังอีกนานกว่าจะถึงบ้าน”ซัมเมอร์หลุดหัวเราะ“นี่พี่อยากรู้จริง ๆ ใช่ไหม”กันต์เงียบไปนิดหนึ่ง“อยากรู้แหละ”คราวนี้ตอบตรงกว่าที่เธอคิด“แต่ถ้าไม่อยาก
SUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง 60
ชอบที่ต้องจำเองว่าของในตู้เย็นเหลืออะไร ชอบที่ไม่มีใครเดินตามเก็บของให้ทุกครั้ง และชอบแม้กระทั่งตอนที่ทั้งสามต้องมานั่งเถียงกันว่าใครเป็นคนลืมซื้อถุงขยะเรื่องเล็กพวกนี้ไม่เคยอยู่ในหัวตอนเธออยู่บ้านแต่พอได้จัดการเอง กลับทำให้รู้สึกว่าชีวิตของตัวเองกำลังค่อย ๆ เป็นของตัวเองมากขึ้นจริง ๆเกือบบ่ายสอง โทรศัพท์ข้างตัวก็สั่นพี่ออกัส : วันนี้พี่น่าจะกลับบ้านช้าหน่อยซัมเมอร์หยิบขึ้นมาตอบSummer : แล้วหนูกลับยังไงไม่กี่วินาทีต่อมา ข้อความใหม่ก็เข้ามาพี่ออกัส : กันต์ไปรับปลายนิ้วเธอหยุดอยู่เหนือหน้าจอครู่หนึ่งเมื่อก่อน เพียงเห็นชื่อของคนที่จะมารับ เธอคงเผลอยิ้มออกมาแล้ววันนี้กลับตอบไปตามความคิดปกติSummer : หนูไปเองได้นะพี่ออกัส : รู้จากนั้นมีอีกข้อความตามมาพี่ออกัส : แต่มันต้องผ่านแถวนั้นพอดีซัมเมอร์อ่านแล้วหัวเราะเบา ๆSummer : ช่วงนี้ทุกคนมีทางผ่านแถวคอนโดหนูหมดเลยนะพี่ออกัสอ่านแต่ไม่ตอบเห็นชัดว่าไม่ได้คิดจะอธิบายอะไรต่อ“อะไร”มีนาเงยหน้าจากโทรศัพท์“พี่ออกัสให้พี่กันต์มารับ”เพียงได้ยินชื่อ สีหน้าของเพื่อนก็เปลี่ยนทันทีซัมเมอร์ยกนิ้วชี้ดัก“ไม่ต้องเริ่ม”“ฉันยังไม่ได้พูดอะ
SUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง 59
“รู้”“งั้นปล่อยให้ฉันนอน”“แต่วันนี้แกจะกลับบ้านไม่ใช่เหรอ”“กลับตอนเย็น…”คราวนี้คนปลุกเงียบไปซัมเมอร์ยังคงนอนนิ่ง จนได้ยินเสียงมีนาถามขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เริ่มไม่มั่นใจ“อ้าว ไม่ได้กลับไปกินข้าวกลางวันเหรอ”เปลือกตาของเธอค่อย ๆ เปิดขึ้น“ใครบอกแกว่ากลางวัน”“ไม่มีใครบอก”มีนาหยุดไปนิดหนึ่ง“ฉันจำเอง”ซัมเมอร์นิ่งมองเพื่อนอยู่สองวินาทีเต็ม“แล้วแกจำผิด แต่คนที่โดนปลุกคือฉัน?”มีนาทำหน้าเหมือนเพิ่งคิดตาม ก่อนตอบอย่างไม่รู้สึกรู้สา“งั้นก็นอนต่อสิ”พูดจบก็หมุนตัวเตรียมเดินออกจากห้องซัมเมอร์ลุกพรวดขึ้นนั่งทันที“แต่แกปลุกฉันตื่นแล้ว!”เสียงหัวเราะของมีนาดังขึ้นเอมิที่เดินผ่านหน้าห้องพอดีหยุดมองภาพตรงหน้า มือหนึ่งถือแก้วกาแฟ อีกมือกอดแท็บเล็ตไว้แนบตัว“ฉันบอกแล้วว่าอย่าเข้าไปปลุกมัน”“ฉันนึกว่าต้องรีบกลับ”“นึกเองอีกแล้ว”“ก็ใครจะไปจำได้ว่ามีนัดตอนเย็น”ซัมเมอร์คว้าหมอนข้างตัวขึ้นมามีนาเห็นท่าทางก็รีบถอยออกจากประตู“เดี๋ยว ๆ คุยกันดี ๆ —”หมอนลอยผ่านหน้าไปก่อนจะพูดจบมีนาหลบทัน ส่วนเอมิขยับตัวออกจากทางอย่างใจเย็น ราวกับรู้ล่วงหน้าว่าหมอนใบนั้นจะพุ่งมาทางไหนมันตกแหมะอยู่กลางท
SUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง 58
ข้อความบนหน้าจอไม่มีอะไรซับซ้อนSummer : หมอบอกว่าไงบ้างคะ แขนโอเคไหมรอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าเขาSep : ยังไม่หักเพิ่มครับอีกฝ่ายตอบกลับมาเร็วพอสมควรSummer : ตอบดี ๆ ค่ะเซปหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนพิมพ์ใหม่Sep : หมอบอกดีขึ้นครับ อีกพักหนึ่งถอดสายคล้องได้Summer : งั้นก็ดีค่ะ อย่าเพิ่งไปซ้อมอะไรกับใครล่ะเขากำลังจะตอบต่อ แต่คนของตัวเองเลื่อนเอกสารฉบับใหม่มาตรงหน้าเสียก่อนเซปจึงวางโทรศัพท์ลงข้างมือ แล้วกลับเข้าเรื่องงานเฉินอี้ไม่ได้พูดอะไรไม่ได้ถามว่าใครไม่ได้แสดงให้เห็นด้วยซ้ำว่าเห็นชื่อบนหน้าจอบทสนทนาดำเนินต่อไปอีกเกือบครึ่งชั่วโมง จนเข้าสู่ช่วงที่ทั้งสองฝ่ายเริ่มไล่ตัวเลขชุดสุดท้ายเซปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งระหว่างรอคนของเขาตรวจเอกสารหน้าจอยังเปิดค้างอยู่ที่แชตเดิมรอยยิ้มเล็ก ๆ กลับมาอีกครั้งเมื่ออ่านข้อความล่าสุดเฉินอี้เพียงมองผ่านแต่ครั้งนี้ เขาไม่จำเป็นต้องถามอะไรแล้วชื่อที่เห็นก็เพียงพอและท่าทีของเซปยิ่งบอกมากกว่าคำตอบเสียอีกหลังจากนั้นไม่กี่นาที เซปเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน ขณะปิดเอกสารตรงหน้า“พี่รู้จักซัมเมอร์เหรอครับ”คำถามทำให้บรรยากาศบนโต๊ะเปลี่ยนไปนิดหนึ่งเฉ
SUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง 57
อยู่เกาหลีมาได้ระยะหนึ่ง และคิดว่าตัวเองรู้จักเมืองดีพอจนเลือกเดินลัดกลับที่พักคนเดียวในคืนฝนตกเธอเข้าไปช่วยเพราะเห็นคนบาดเจ็บก่อนจะรู้ว่าเขากำลังถูกตามถ้ารู้ตั้งแต่ต้นว่ามีเรื่องอันตรายอยู่เบื้องหลัง เธออาจไม่กล้าเข้าไปยุ่งก็ได้ซัมเมอร์ส่ายหน้าให้ตัวเอง“เมื่อก่อนนี่ไม่กลัวอะไรเลยจริง ๆ”โทรศัพท์สั่นขึ้นMina : เลิกแล้ว กำลังลงไปตามด้วยข้อความจากเอมิEmi : อีกห้านาทีถึงร้านซัมเมอร์พิมพ์ตอบSummer : มีเรื่องจะเล่ามีนาตอบแทบจะทันทีMina : ผู้ชายเมื่อวาน?ซัมเมอร์มองหน้าจออย่างไม่อยากเชื่อSummer : แกรู้ได้ไงMina : เซนส์ข้อความของเอมิตามมาEmi : มันเดาซัมเมอร์หัวเราะออกมาไม่ถึงสิบนาที สามสาวก็มานั่งล้อมโต๊ะเดียวกัน พอได้ยินว่าเฉินอี้คือผู้ชายที่ซัมเมอร์เคยช่วยไว้ตอนอยู่เกาหลี มีนาก็วางแก้วลงทันที“เดี๋ยวนะ แกเคยช่วยผู้ชายที่มีคนไล่ตาม แล้วไม่เคยเล่าให้พวกฉันฟัง?”ซัมเมอร์ขมวดคิ้ว“ฉันนึกว่าเคยเล่า”“ไม่เคย”เอมิพยักหน้า“ถ้าเคย ฉันน่าจะจำได้”“งั้นก็คงไม่ได้เล่าจริง ๆ”มีนามองอย่างเหลือเชื่อ“เรื่องขนาดนี้แกลืมเล่าได้ยังไง”“ตอนนั้นมันผ่านไปเร็วมาก แล้วสุดท้ายฉันก็ไม่ได้เป็น
SUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง 56
มือของซัมเมอร์หยุดอยู่บนแป้นพิมพ์ผู้ชายตรงประตูมองมาที่เธอเช่นกันคราวนี้ไม่มีความลังเลเหมือนเมื่อวานเขาเดินเข้ามาไม่ได้รีบร้อน แต่ชัดเจนพอว่าเป้าหมายคือโต๊ะของเธอซัมเมอร์ลดหน้าจอโน้ตบุ๊กลงเล็กน้อยอีกฝ่ายหยุดอยู่ข้างโต๊ะ“เราเคยเจอกันใช่ไหมคะ”เธอเป็นฝ่ายถามก่อนชายหนุ่มมองเธอนิ่ง ๆ“จำได้แล้ว?”ภาษาไทยชัดเจนจนซัมเมอร์แปลกใจนิดหนึ่ง“น่าจะค่ะ”เธอมองใบหน้าตรงหน้าอีกครั้ง“ที่โซล…ใช่ไหมคะ”เขาพยักหน้า“ใช่”คำตอบเดียวก็ทำให้เธอแน่ใจ“จริงด้วย”ซัมเมอร์เผลอมองรอยแผลตรงข้างคิ้ว“ตอนนั้นพี่ดูแย่กว่านี้เยอะเลยนะคะ”ชายหนุ่มมองเธออยู่ครู่หนึ่ง“ตอนนี้ดีขึ้น?”“อย่างน้อยก็ไม่มีเลือดเต็มหน้าแล้วค่ะ”รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าที่นิ่งมาตลอดซัมเมอร์เพิ่งสังเกตว่า ถ้าไม่นับดวงตา เขาแทบไม่เหมือนผู้ชายในความทรงจำของเธอเลยคืนวันนั้นมีทั้งฝน ความมืด และเลือดบดบังรายละเอียดเกือบทั้งหมดจำไม่ได้ในทันทีจึงไม่ใช่เรื่องแปลกเธอกำลังจะถามชื่อ แต่อีกฝ่ายพูดขึ้นก่อน“เฉินอี้”ซัมเมอร์มอง“ชื่อผม”“อ๋อ”เธอพยักหน้า“ซัมเมอร์ค่ะ”เฉินอี้ตอบเรียบ ๆ“รู้แล้ว”คิ้วของเธอขยับขึ้น“รู้แล้ว?”“เมื่อวานยังไม่แ
Anda juga akan menyukai
บังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.8K Dibacaถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.7K DibacaHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.8K Dibacaนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.1K Dibacaมหาเศรษฐีทวงรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko103 Dibacaกัปตันของพี่คะน้า
Chorchorwa73 Dibacaดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย | คอปเปอร์xมิเกล
พิชา - Phicha394 Dibacaเสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล
Molin-T168 Dibaca
