1. คลาสนี้ไม่อยากเรียน 18+

หอพักนักศึกษา ย่านมหาวิทยาลัยชื่อดังในกรุงเทพ

“บิว เราซวยแล้ว..คลาสห้องสองสามสี่เต็มหมดแล้วอ่ะแก...ทำไงดีอ่ะ” เสียงลากยาวของหยกบอกเพื่อนขณะดูหน้าจอโน้ตบุ๊คที่เธอใช้ลงทะเบียนลงคลาสเรียนในเทอมใหม่

“ห้ะ..ทำไมเต็มเร็วจังอ่ะแก เมื่อกี้ฉันดูในโทรศัพท์ยังเห็นว่างอยู่เลยนะ...ไหนดูสิ...” บิวที่กำลังกินข้าวอยู่ก็รีบลุกมาดูทันที

“ว่างอะไรล่ะ ขึ้นว่าเต็มแล้วแบบนี้น่ะ...ตอนนี้เหลือแค่ห้องหนึ่งแล้วอ่ะแก ฉันว่าเทอมนี้เราซวยแล้วล่ะแก ห้องหนึ่งมีแต่หัวกะทิทั้งนั้น แล้วหัวเน่าๆแบบพวกเราจะรอดไหมเนี่ย” หยกพูดไปด้วยสีหน้าสิ้นหวัง

“เราเรียนรอดมาจนถึงปีสามกันแล้วนะ ยังไงก็ต้องรอดสิแก ฉันว่าคงไม่มีแค่พวกเราที่ดวงซวยหรอก มันต้องมีคนอื่นบ้างแหละ เดี๋ยวฉันลองโทรถามทรายกับโอมก่อนว่าพวกมันลงคลาสห้องไหน แกก็ลงคลาสห้องหนึ่งไปละกัน ดีกว่าเราไม่มีคลาสเรียนนะ” บิวพูดเมื่อเห็นว่าคลาสเรียนมันเต็มแล้วจริงๆ

“อืม..งั้นแกคุยกับสองคนนั้นละกัน เดี๋ยวฉันจะลงคลาสเอง เฮ้อ...รู้งี้ตั้งหน้าตั้งตาตื่นมาลงตั้งแต่เช้าก็ดีอ่ะ ซวยจริงๆ” หยกพยักหน้าตอบรับแล้วบ่นไป

จากนั้นบิวก็ลงทะเบียนเรียนไปจนครบทุกวิชาเธอก็ออกมาซื้อของใช้กลับเข้าห้อง แต่หยกต้องไปทำธุระให้ที่บ้านทำให้เธอต้องมาซื้อของเข้าห้องคนเดียว

ห้างสรรพสินค้าใกล้มหาวิทยาลัย

“ฮัลโหลบาส...แกจะเอาอะไรบ้าง ตอนนี้ฉันอยู่ที่ห้าง” บิวถามน้องชายของเธอที่กำลังจะเข้ามาเรียนปีหนึ่ง ซึ่งพักอยู่หอเดียวกับเธอและห้องพักก็ติดกัน

“ก็เอาพวกแชมพูสระผม โฟมล้างหน้า ครีมอาบน้ำอะไรพวกนั้นแหละเจ้ เจ้คิดว่าต้องใช้อะไรเจ้ก็ซื้อมาเผื่อผมเลย” บาสบอกพี่สาว

“อืม เดี๋ยวฉันซื้อให้ละกัน แล้วนี่แกจะเข้าหอวันไหน อย่าลืมเอาของที่บ้านมาให้ฉันด้วยนะ” บิวเอ่ยเตือนน้องชายเพราะเธอลืมของไว้จึงให้น้องชายเอามาให้

“ตอนนี้ผมเอาอะไหล่มาส่งให้ลูกค้า ผมว่าจะเลยมานอนที่หอเลย ผมลืมเอาของเจ้มาด้วยอ่ะ ไว้คราวหน้าผมเอามาให้ได้ไหมเจ้” บาสลืมที่พี่สาวสั่งเสียสนิทก็อธิบายไปทันที

“แกนี่มันจริงๆเลยนะใช้อะไรไม่ได้เลย แกกลับไปเอาของให้ฉันเลยนะไอ้บาส ฉันต้องรีบใช้ของพวกนั้น” บิวบอกน้องชายแบบจริงจัง

“เออๆ เดี๋ยวผมเสร็จธุระแล้วผมกลับไปเอาให้เจ้ก็ได้ อย่าบ่นเลยน่า...เจ้ซื้อของไปเถอะไป แค่นี้แหละ” บาสโดนบ่นก็ตอบรับไปแล้วเขาก็กดวางสายทันที เพราะต่อให้เขาปฏิเสธยังไงพี่สาวก็ใช้เขากลับไปเอาอยู่ดี

“ไอ้น้องบ้า วางสายไปซะงั้น เดี๋ยวเจอหน้าก่อนเถอะ แกโดนชุดใหญ่แน่” บิวมองโทรศัพท์แล้วบ่นใส่น้องชายแบบคาดโทษที่วางสายใส่เธอ

จากนั้นบิวก็เดินซื้อของใช้ของเธอจนครบ เธอก็ไปซื้อของใช้ให้กับน้องชายของเธอ ซึ่งเธอต้องไปโซนของผู้ชาย บิวก็เลือกดูพวกน้ำยาสระผมแล้วก็ครีมบำรุงที่น้องชายใช้ ก่อนจะหาโฟมล้างหน้าก็อยู่สูงจนเธอเอื้อมไม่ถึง

“เอาไว้ทำไมสูงขนาดนี้เนี่ย ไม่คิดจะขายแล้วมั้ง” บิวบ่นไปก็เขย่งเท้าหยิบโฟมล้างหน้าอย่างพยายาม

“ว้าย...พรึบ....” บิวเสียการทรงตัวจนเซล้มแต่อยู่ๆมือของใครคนหนึ่งก็เข้ามาโอบกอดเธอไว้

โชนที่มาส่งแคทเพื่อนคู่นอนของเขาซื้อของเข้าหอพักก็เดินดูนั่นดูนี่ จนเขาเห็นผู้หญิงตัวเล็กๆอวบๆคนหนึ่งกำลังพยายามจะหยิบของที่ชั้นวางที่อยู่สูง เขาก็ยืนมองดูว่าเธอจะหยิบถึงไหมเพราะตัวก็เตี้ยซะขนาดนั้น จนเขาเห็นเธอเซจะล้มก็รีบเข้าไปรับเธอไว้

“โชน...” บิวเอ่ยชื่อของโชนในใจ เพราะเขาคือหนุ่มหล่อสุดฮอตในรุ่นของเธอเลย ทำไมเธอจะไม่รู้จักเขาล่ะ พอดูเขาใกล้ๆแบบนี้แล้วเขาโคตรหล่อเลยอ่ะ แถมกล้ามแขนก็แน่นมากเลยด้วย บิวคิดในใจแล้วมองสบตากับเขา

โชนก็มองหญิงสาวในอ้อมแขนด้วยสายตาจดจ้องเพราะหน้าตาของเธอจัดว่าสวยเลย นี่ขนาดยังไม่แต่งหน้ายังสวยขนาดนี้ ถ้าแต่งจะขนาดไหนกัน แถมเนื้อตัวก็เต็มไม้เต็มมือมาก

“เป็นอะไรหรือเปล่า” โชนเอ่ยถามด้วยเสียงอ่อนละมุน

“อ่อ ฉันไม่เป็นไร ขอบคุณที่ช่วยฉันนะคะ...” บิวก็ขยับตัวออกจากอ้อมแขนของเขาด้วยใจเต้นรัว ก่อนจะเอ่ยขอบคุณเขาไป

“อืม...จะเอาอะไรล่ะ เดี๋ยวผมหยิบให้” โชนถามเธอเพราะเธอหยิบเองไม่ได้แน่

“เอาโฟมอันนี้ค่ะ...” บิวก็ชี้ไปที่โฟมล้างหน้าแบบอายๆ เพราะไม่คิดว่าเธอจะได้มาคุยหรือใกล้ชิดกับหนุ่มสุดฮอตของมหาวิทยาลัยแบบนี้เลย

“โฟมอันนี้เหรอ...นี่มันของผู้ชายนิ...แน่ใจนะว่าจะเอาอันนี้” โชนหยิบมาก็เห็นว่าเป็นของผู้ชายก็ถามเธอให้แน่ใจอีกครั้ง

“ค่ะ พอดีฉันซื้อให้น้องชายน่ะ...ขอบคุณนะคะ...” บิวตอบเขาแล้วก็รับโฟมล้างหน้าจากเขาแบบอายๆ

“โชน...คุยกับใครอยู่เหรอ แคทตามหาตั้งนาน..” แคทเห็นโชนยืนคุยกับผู้หญิงอยู่ก็รีบเดินเข้าไปหาโชนแล้วเอามือจับแขนของโชนอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ

“อ่าวบิวเองเหรอ...นึกว่าใครซะอีก...” แคทเดินเห็นหน้าก็พูดทักทายไป เพราะจำได้ว่าเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันกับเธอ แต่ยัยนี่มาคุยอะไรกับโชนกัน หรือว่าจะมาอ่อยโชนกันนะ

“รู้จักเขาด้วยเหรอ” โชนถามแคทอย่างสงสัย

“อืม รู้จักสิ บิวเขาก็เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับเรานี่แหละ นายไม่รู้จักเหรอ...” แคทตอบไปก็ถามกลับแล้วดูท่าทางของโชน

“อืม ทำไมฉันไม่เคยเห็นหน้าเธอเลย ...” สวยแบบนี้พลาดไปได้ยังไงวะ โชนพูดต่อในใจ

“อ่อ ฉันเรียนห้องอื่นน่ะ เราเลยไม่เคยเจอกัน เมื่อกี้ขอบคุณที่ช่วยฉันนะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะ” บิวตอบไปก็รีบหาเรื่องชิ่งหนีทันที

“เดี๋ยว...โชนเขาช่วยอะไรเธองั้นเหรอ” แคทเอ่ยค้านแล้วถามบิวอย่างอยากรู้ ก็มองบิวแบบจดจ้องเลย

“พอดีฉันหยิบของไม่ถึงน่ะ โชนเขาก็เลยมาช่วยหยิบให้...” บิวอธิบายเพื่อไม่ให้แคทเข้าใจผิด

“เธอจะถามทำไมเยอะแยะ ไปซื้อของต่อเถอะ จะได้รีบกลับห้อง...” โชนเห็นหน้าและท่าทางที่ดูกล้าๆกลัวๆของเธอก็พูดออกไป

“อืม งั้นพวกฉันไปก่อนนะบิว ไว้เจอกัน” แคทก็บอกบิวแล้วควงแขนของโชนเดินออกไป

โชนก็มองสบตากับบิวก่อนจะออกไปแล้วยิ้มมุมปากให้ จนบิวมองแล้วก็ถึงกับอึ้งจนต้องกลืนน้ำลายแห้งๆลงคอเลยทีเดียว

“สายตาแบบนั้นมันคืออะไรน่ะ นี่เขายิ้มอ่อยเราเหรอ” บิวมองตามแล้วพูดออกมาแบบอดคิดไม่ได้

“ดูท่าที่เพื่อนๆในคณะเม้าท์กันว่าโชนเจ้าชู้คงจะจริงแล้วล่ะ เพราะก่อนหน้านี้ยังมีข่าวแว่วๆว่าเขากิ๊กกับจอยเพื่อนในรุ่นอยู่เลย มาวันนี้เขากลับควงมากับแคทเพื่อนในรุ่นอีกคนซะงั้น เชื่อแล้วล่ะว่าคนหล่อมักจะเจ้าชู้ เฮ้อ...” บิวถอนหายใจออกมาแล้วส่ายหน้าไปมา จากนั้นบิวก็เดินซื้อของต่อ

สองชั่วโมงต่อมา หอพักบีเดย์ ห้องของแคท

ร่างบอบอันบอบบางของสาวน้อยวัยใสกำลังโยกย้ายเคลื่อนไหวอยู่บนท่อนเอ็นใหญ่อย่างเร่าร้อน เธอก็เร่งแรงขย่มแล้วใส่ลีลาไปแบบเมามันส์เลย เพื่อให้ชายหนุ่มที่อยู่ใต้ร่างของเธอพอใจ

“อ้ะ อ้ะ...โชน...แคทชอบขย่มดุ้นของโชนจังเลย...อือ...ทำไมมันใหญ่แบบนี้...” แคทพูดชมเขาไปแบบชอบใจ เพราะท่อนเอ็นของเขามันใหญ่ยาวเอามันส์มากเลย

“อ่า...ชอบก็ขย่มให้สะใจเธอเลยสิ..ฉันกำลังเสียวเลย...โอว์....ซี๊ด...” โชนมองร่างบางขย่มใส่ท่อนเอ็นของเขาอย่างเสียวกระสัน เพราะนมเธอมันไหวกระเพิ่มได้น่ามองมากเลยทีเดียว

“อื้อ....แคทขย่มจนหอยจะพังแล้วนะโชน...อ้ะ อ้ะ อ้ะ...ทั้งเสียวทั้งจุกเลย...อื้อ....มองนมแคทแบบนี้อยากจะจับมันใช่ไหมล่ะ...อ้ะ...อ้ะ...” แคทบอกไปก็ร่อนเอวใส่ยั่วยวนเขา

“อืม...นมใหญ่ขนาดนี้จะไม่ให้มองได้ยังไงล่ะ พรึบ...ขย้ำมันมือจริงๆ...แผล็บ...แผล็บ...อ่า...” โชนบอกเธอแล้วเอื้อมมือไปขย้ำหน้าอกใหญ่ๆของเธออย่างชอบใจ ก่อนจะดึงตัวเธอลงมาแล้วดูดเลียยอดถันของเธอไปด้วย