7. ไปส่งเอง

“เดี๋ยวนี้แกออกความคิดเห็นเรื่องความรักกับเขาแล้วเหรอวะไอ้โชน ปกติแกไม่เห็นจะยุ่งเรื่องพวกนี้เลย” สิงหาได้ยินก็แปลกใจ หันไปพูดกับเพื่อนทันที

“ก็น้องมายด์ก็เป็นคนน่ารักนิสัยก็ดี ไอ้ซันมันเจอคนดีๆแล้วฉันก็อยากให้เพื่อนคบนานๆสิวะ หรือแกอยากจะให้เพื่อนตัวเองอกหักวะ” โชนพูดไป

“ใครจะอยากให้เพื่อนอกหักวะ ฉันขี้เกียจมานั่งดื่มเหล้าปลอมใจโว้ย แกรีบทำตามที่ไอ้โชนบอกเถอะ ไปคุยกับน้องเขาให้เคลียร์ อย่ามีปัญหากันเลยว่ะ” สิงหาตอบไปก็ยกเหล้ามาดื่ม

“แต่ถ้าแกอกหักล่ะก็ เดี๋ยวฉันมีสาวคนหนึ่งมาแนะนำ คนนี้แอบชอบแกมานานแล้วนะโว้ย” ทอยบอกเพื่อนด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

“อะฮึ่ม...พูดมากไปแล้วนะไอ้ทอย...ลืมที่รับปากน้องมันไว้แล้วเหรอวะ ดื่มไปเลยไป...” โชนกระแอมออกมาแล้วพูดใส่เพื่อนด้วยสีหน้าดุๆ เพราะเขาพูดขนาดนี้มันยังจะเสนอหน้าพูดอีก

พอเจอสายตาของเพื่อนมองมาแบบนั้นทอยก็คิดว่าเพื่อนเขากำลังเตือนที่เขารับปากกับบาสไว้ว่าจะไม่พูด เขาก็รู้ตัวทันทีว่าเขาพูดไม่คิดไปหน่อย

“เออๆ ฉันเผลอนิดเดียวเอง” ทอยก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆออกไป 

“ใครวะ พวกแกมีลับลมคมนัยอะไรกันวะ บอกฉันมานะโว้ย” ซันทำหน้าแปลกใจเมื่อเห็นเพื่อนทั้งสองมองหน้ากันแบบนั้น เขาก็รีบถามอย่างอยากรู้

“ไม่มีอะไรหรอก ไอ้ทอยมันชอบพูดไปเรื่อยแกก็รู้ อย่าไปสนใจเลย มาๆ ชนแก้วกันดีกว่า วันนี้ไม่เมาไม่กลับโว้ย..มา...ชน...” โชนพูดไปก็เปลี่ยนเรื่องทันที เพราะไม่ต้องการให้ซันรู้เรื่องพวกนี้

ทอยก็ชนแก้วแล้วมองเพื่อนของเขาแบบแปลกใจ เพราะวันนี้โชนมันทำตัวแปลกๆ มันจะมากันท่าเขาทำไมกัน ปกติเรื่องพวกนี้มันจะไม่ยุ่งเลยนะ แต่วันนี้มันยุ่งจริงๆเลย ทอยคิดในใจ

“ขอนั่งด้วยคนได้ไหมคะ...” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้น ทำให้สี่หนุ่มเงยหน้ามองทันที

“ขอนั่งกับคนไหนล่ะครับ...” ทอยเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม เมื่อเธอมายืนข้างๆเขา เขาก็ลุ้นให้เธอมาขอนั่งกับเขาอย่างอดไม่ได้

“นั่งกับสุดหล่อคนนี้ได้ไหมคะ...” หญิงสาวพูดไปก็ชี้ไปที่โชนทันที ก่อนจะส่งสายตาไปให้เขาอย่างสนใจ

“ที่เต็มแล้วครับ..” โชนตอบไปแบบชัดเจน ถึงแม้ว่าที่ข้างๆเขาจะว่างก็ตาม แต่วันนี้เขาไม่ได้อยากจะนั่งกับสาวคนไหน

“อ่อค่ะ..” หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็รู้ว่าถูกชายหนุ่มปฏิเสธ เธอก็ยิ้มแห้งแล้วเดินออกไปทันที

ทำให้จอยและแคทที่มองอยู่นั้นมองแบบจดจ้องเลยที่มีผู้หญิงเข้ามาหาโชน แต่พอเห็นผู้หญิงคนนั้นเดินออกไปก็ยิ้มกันเลยทีเดียว เพราะโชนไม่ได้สนใจ

“อะไรวะไอ้โชน สวยเอ็กซ์นาดนั้นทำไมไม่ให้นั่งด้วยวะ ที่นั่งข้างแกกับฉันก็ว่างอยู่เนี่ย มันเต็มตรงไหนวะ” ทอยพูดไปแบบอดไม่ได้

“วันนี้ฉันแค่อยากมาดื่มกับพวกแก ไม่ได้อยากจะมาหาสาวไปนอนด้วย ทำไมต้องให้นั่งด้วยวะ...แกอยากให้เขานั่งด้วยก็ไปเรียกเขากลับมานั่งกับแกสิวะ” โชนพูดไป

“ก็เขาอยากนั่งกับแก ฉันจะไปตามเขากลับมาทำไมวะ เดี๋ยวฉันล่าเหยื่อของฉันเองก็ได้โว้ย..สิงหา...เราไปเต้นกันดีกว่าว่ะ อยู่ตรงนี้แล้วอารมณ์เสีย..” ทอยบอกไปก็ลุกขึ้นทันที

“เออๆ ไปก็ไป” สิงหาก็ลุกตามเพื่อนไปทันที เพราะเขาก็สายสนุกอยู่แล้ว

จากนั้นโชนก็นั่งดื่มกับซันไปแล้วมองเพื่อนๆของเขาออกไปเต้น ส่วนจอยและแคทก็นั่งดูอยู่ห่างๆกับกลุ่มสาวๆ เพราะที่พวกเธอมาเที่ยวคืนนี้ก็เพื่อจะมาเฝ้าดูโชนเท่านั้น ว่าจะมีสาวคนไหนมายุ่งกับเขาหรือเปล่า

23.00 น.

บิวและหยกก็นอนดูซีรี่ย์รอให้บาสกลับจากไปเที่ยว จนตอนนี้ห้าทุ่มแล้วหยกก็เริ่มจะฝืนสายตาดูต่อไม่ไหวแล้ว ทำให้เธอนั่นลุกมาด้วยหัวฟู

“แก ฉันง่วงแล้วอ่ะ น้องแกมันยังไม่มาอีกเหรอ แกลองโทรตามมันสิ” หยกบอกไปแบบง่วงๆ

“อือ...ตอนสามทุ่มมันส่งข้อความมาบอกฉันว่าซันก็อยู่ด้วย ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว แกกลับไปนอนที่ห้องแกเถอะ” บิวบอกเพื่อนไป เพราะหยกอุตส่าห์มานอนดูซีรีย์เป็นเพื่อนเธอรอน้องชายเธอกลับมา

“ถ้าซันอยู่ด้วยก็ดีหน่อย งั้นฉันไปนอนก่อนนะ ถ้ามีอะไรก็ไปเคาะห้องฉันละกัน” หยกพูดไปก็ค่อยๆลุกขึ้น เพราะห้องของเธออยู่ถนัดไปประมาณสามสี่ห้องเอง ไม่ได้ไกลกันเท่าไหร่

“โอเคแก...พักผ่อนเถอะ ขอบคุณมากเลยนะที่มาอยู่เป็นเพื่อนฉันรอน้องน่ะ..ไว้พรุ่งนี้เจอกันบ่ายๆ..เพราะดูท่าฉันคงจะนอนตื่นสายน่าดู” บิวบอกไปแบบรู้เลยว่าเธอตื่นสายแน่ๆ ถ้ายังรอน้องชายแบบนี้

“โอเค...ถ้าแกตื่นแล้วก็ทักมาละกัน...ฝันดีเพื่อนรัก...” หยกบอกไปก็ยิ้มให้เพื่อน แล้วเธอก็เดินไปที่ประตูก่อนจะเปิดประตูออกไป

“ฝันดีแก...เดี๋ยวฉันไปส่ง...” บิวบอกไปก็ลุกลงจากเตียงแล้วเดินไปส่งเพื่อน

หยกเดินออกไปเธอก็โผล่หน้าไปดูจนเพื่อนของเธอเดินไปถึงห้องแล้วเข้าไป บิวก็ปิดประตูแล้วกลับมานอนที่เตียงต่อ แล้วเธอก็ดูเวลาที่นาฬิกาเพราะถ้าเธอให้เวลาน้องชายถึงเที่ยงคืนดังนั้นเธอก็จะไม่ตามจนกว่าจะถึงเวลาที่เธอกำหนดไว้ เธอจึงนอนดูซีรีย์ต่อ

ณ คลับหรู

หลังจากที่ทุกคนดื่มกันอย่างเมามาย ทอยและสิงหาก็ประคองบาสมานั่งกับพวกเขา เพราะตอนนี้บาสแทบจะเมาจนหลับไม่รู้เรื่องไปแล้ว

“ไอ้โชน ไอ้บาสมันมาหลับไปแล้วว่ะ เอาไงกับมันดีวะ..ฉันยังไม่อยากกลับเลยให้มันนอนตรงนี้รอก่อนะโว้ย” ทอยบอกไป เพราะพวกเขารับปากจะไปส่งก็ต้องไปส่ง

“แกดื่มต่อเถอะ เดี๋ยวฉันไปส่งมันเอง ฉันอยากจะกลับแล้วเหมือนกัน” โชนบอกไปแล้วก็แกล้งทำท่าอ้าปากหาวแบบง่วงๆ

“อะไรวะ ปกติมาดื่มแกถึงไหนถึงกัน วันนี้ฉันไม่เห็นแกจะดื่มเลยนะ นี่ง่วงนอนแล้วเหรอวะ” สิงหาพูดไปแบบเมาๆ

“วันนี้ฉันไม่อยากดื่ม พรุ่งนี้ฉันมีธุระกับที่บ้านต้องตื่นเช้า นี่ก็ห้าทุ่มครึ่งแล้วเดี๋ยวฉันพาน้องมันกลับเองละกัน พวกแกก็สนุกกันต่อเถอะ” โชนบอกไปแบบจะพาบาสไปส่งท่าเดียว

“แล้วฉันจะกลับกับใครวะ” ทอยถามไปด้วยเสียงเมา

“ก็กลับกับไอ้สิงหามันสิวะ หรือถ้าแกจะกลับกับฉันตอนนี้ก็ได้นะ” โชนท้าเพื่อนไป เพราะรู้ว่ายังไงมันก็ไม่กลับตอนนี้หรอก ไอ้นี่มันกำลังติดสนุกเลย

“ไม่ๆ แกพาไอ้บาสมันกลับไปก่อนเลย คืนนี้ไม่เมาฉันไม่กลับโว้ย...แกรับปากจะส่งมันแกก็ไปส่งมันละกัน..หึๆ...ไปกันเถอะสิงหา กลับไปหาสาวๆของเราดีกว่าว่ะ..ป่ะ...” ทอยปฏิเสธทันที ก่อนจะยัดเหยียดบาสให้โชนไป แล้วเขาก็กอดคอกับสิงหาเดินกลับไปที่โต๊ะของสาวๆที่เขาไปจีบในคืนนี้

“เฮ้อ...ไอ้นี่เหล้าเข้าปากแล้วรั่วจริงๆ...” โชนส่ายหน้าไปมา

“ถ้าแกจะกลับแล้วงั้นฉันก็จะกลับเหมือนกัน เดี๋ยวฉันไปส่งบาสเป็นเพื่อนแกเอง” ซันบอกไปเพราะเขาก็อยากจะกลับนานแล้วเพราะแฟนเขารออยู่ แต่เพราะห่วงบาสเขาจึงอยู่รอจนกว่าบาสจะกลับ

“ไม่เป็นไร ฉันไปส่งน้องมันเองก็ได้ แกกลับไปหาน้องมายด์เถอะ ป่านนี้คงรอแกแล้วมั้ง ฉันเห็นเขาโทรหาแกตั้งหลายสายแล้วนิ” โชนพูดไปแบบปฏิเสธ แล้วอ้างแฟนของซันขึ้นมา

“อืม แต่ฉันมากับไอ้สิงหามัน ฉันกลับกับแกละกัน จะได้ช่วยแกหามน้องมันขึ้นรถด้วย แกก็แวะส่งฉันที่คอนโดหน่อยละกัน” ซันบอกเพื่อน

“อ่อ...โอเค งั้นเดี๋ยวฉันแวะส่งแกก่อนละกัน งั้นก็ช่วยฉันหามบาสออกไปหน่อย มา...” โชนก็จำเป็นต้องตอบรับ แล้วก็ชวนเพื่อนมาช่วยกันหามตัวบาสออกไป

“แกประคองข้างนั้น ฉันจะประคองข้างนี้” ซันบอกไปก็เข้าไปจับแขนของบาสแล้วค่อยๆประคองขึ้น โดยมีโชนช่วยประคองอีกข้าง

“มันคออ่อนแล้วยังจะดื่มเยอะอีก ไอ้เด็กนี่มันจริงๆเลย..ถ้าบิวรู้มันโดนบ่นเละแน่ๆ เฮ้อ...” ซันบ่นไปก็ประคองเดินออกไป

ส่วนสองสาวที่มาเฝ้าโชนก็เมากันมาก และตอนนี้พวกเธอก็ไปเต้นกับดีเจที่หน้าเวที ทำให้ไม่รูว่าตอนนี้โชนนั้นกลับไปแล้ว

จากนั้นโชนและซันก็พากันประคองบาสออกมาจากคลับ แล้วพาไปนอนที่หลังรถ แล้วโชนก็ขับรถไปส่งซันที่คอนโดที่มันอยู่

“ขอบใจที่มาส่งนะ เดี๋ยวฉันจะโทรบอกบิวว่าแกกำลังจะไปส่งบาสนะ บิวจะได้มารอรับน้อง” ซันบอกเพื่อน

“ไม่ต้องก็ได้ ฉันมีเบอร์บิวอยู่ เดี๋ยวฉันโทรบอกเขาเองก็ได้ ไม่เป็นไร” โชนก็ปฏิเสธทันที

“แกรู้จักกับบิวด้วยเหรอวะ” ซันก็ทำหน้าแปลกใจเพราะเขาไม่คิดว่าโชนและบิวจะมีเบอร์ติดต่อกันแบบนี้

“ไอ้บาสมันให้ไว้น่ะ มันบอกว่าถ้าเมาให้โทรหาพี่สาวมันให้หน่อย เดี๋ยวฉันจัดการเอง แกไปจัดการตัวเองเถอะ ไปคุยกับน้องมายด์เขาดีๆ” โชนบอกเพื่อน

“เออๆ งั้นฝากแกดูแลบาสมันหน่อยนะ แล้วเจอกันเพื่อน” ซันก็พยักหน้าเข้าใจก็ฝากเพื่อนหนุ่มดูแลต่อ แล้วเขาก็ถอยตัวออกห่างจากรถ โชนก็กดเลื่อนกระจกขึ้นแล้วก็ขับรถออกไปทันที

ส่วนซันก็เดินเข้าไปในคอนโดของเขา ซึ่งตอนนี้มีมายด์ที่เป็นแฟนของเขาอยู่ด้วยกัน

00.10 น.

 โชนมาถึงที่หอของบาสแล้วเขาก็จอดรถแบบเงียบๆแล้วมองขึ้นไปที่ตึกสูงเพราะไม่รู้ว่าบาสพักห้องไหน

“กริ้งๆ ...กริ้งๆ......” เสียงโทรศัพท์ของบาสดังก็ทำให้โชนนั้นลงจากรถแล้วไปค้นหาโทรศัพท์มาจากกระเป๋ากางเกงของบาส

“หึ...โทรมาได้จังหวะพอดีเลยนะ ห่วงน้องชายเอาเรื่องเลยนิ..” โชนหยิบมาดูแล้วเห็นภาพหน้าจอเป็นรูปของบิวแล้วมีข้อความขึ้นว่าเจ้บิว เขาก็ยิ้มมุมปากออกมาแบบเจ้าเล่ห์ ก่อนจะรับสายของเธอ

“ฮัลโหลบาส นี่มันเที่ยงคืนกว่าแล้วนะ ฉันบอกว่าให้แกกลับก่อนเที่ยงคืนไม่ใช่เหรอ ตอนนี้แกอยู่ไหนห้ะ รีบกลับมาเลยนะ” พอน้องชายรับสายบิวก็พ่นด่าไฟแล่บเลย