LOGINMaingat na tinitigan ni Harmony ang babae. Habang mas tumatagal ang tingin niya, lalo siyang nakakasiguro na si Kiana nga iyon.Kahit wala na ang makapal nitong salamin, at mas mahaba na ang buhok na nakatali ngayon sa ponytail, malinaw pa rin ang mga facial features nito.Bahagyang hinila ni Harmony ang manggas ni Darien at itinuro ang direksyon ng babae.Sumunod ang tingin ni Darien.Saglit na kumislap ang mga mata niya.Nakilala rin niya agad si Kiana.Naka-apron ito ng milk tea shop, malinaw na isa siya sa mga empleyado doon. Nakaharang siya sa harap ng isang kapwa staff at tila pinoprotektahan ito habang matapang na kinakausap ang isang lalaking customer na nakaupo.“Ang ayos-ayos ng itsura mo, pero bakit ganyan ka umasta? Nakakahiya,” matapang na sabi ni Kiana.Hindi inaasahan ng lalaki na lalaki ang usapan at mapapahiya siya sa harap ng ibang tao. Medyo nagalit siya sa hiya.“Ito ba ang service attitude ng shop ninyo? Tawagin mo ang manager ninyo. Magko-complain ako,” g
Inabot ni Daria ang kamay niya para hawakan ang mga bulaklak, tapos tumingin kay Harmony.“Mama, puwede ba akong kumuha ng isang flower?”“Of course. Hindi lang isa, kahit sampu pa puwede,” nakangiting sagot ni Harmony.Masayang gumalaw-galaw si Daria sa backseat ng kotse, paikot-ikot sa tuwa. Doon biglang may naisip si Harmony.“May idea na ako kung paano gagamitin ang mga flowers na ‘to.”Narinig iyon ni Darien habang nagmamaneho at sumulyap siya sa kanya.Lumingon si Harmony kay Daria.“Daria, gusto mo bang maglaro tayo ng game ni Papa at Mama?”Agad na sumagot si Daria sa malambot na boses, “Yes~”Makulay ang mga ilaw ng neon sa lungsod habang gabi na. Sa ilalim ng mga ilaw, nagmamadali ang mga taong naglalakad, parang walang oras para huminto at pagmasdan ang paligid.Sa isang maliit na plaza, may isang babae at isang batang babae na may hawak na ilang bulaklak at ibinibigay iyon sa mga dumadaan.“Miss, para sa 'yo itong flower. Wish ko happy life for you,” sabi ni Harm
“Bakit parang nagmamadali si Professor Darien ngayon?” bulong ng isang estudyante.“Oo nga. Dati lagi siyang naghihintay na mauna tayong lumabas bago siya umalis.”“Parang may kausap siya sa phone.”Nagbubulungan ang mga estudyante sa likod habang mabilis na naglalakad si Darien pababa ng building. Pagdating niya sa ibaba, agad niyang tinawagan si Harmony.Mabilis namang nasagot ni Harmony ang tawag.“Ano ‘yun?” tanong niya.Diretsong sabi ni Darien, “Mas interesting pa rin ba panoorin ang ibang taong nagde-date?”May marahang tawa na narinig mula sa kabilang linya.Sunod na tanong ni Darien, “Ibig sabihin ba, boring na makipag-relasyon sa akin?”“Naku, parang old married couple na kasi tayo,” sagot ni Harmony.“Ah, so ibig sabihin nanlamig na ang feelings?”“Hindi naman ganon ang ibig kong sabihin,” malambing niyang sagot na parang naglalambing. “Na-excite lang ako kasi bagong relationship sina Doctor Xander at Doctor Zey. Sweet kasi nila, kaya shinare ko lang sa 'yo.”“Hi
Hindi alam ni Harmony kung ano ang tamang reaksyon. Sumulyap siya kay Zenaida at nakita niyang parang nahihiya ito at hindi malaman kung matatawa o maiinis.Bigla na lang tumalikod si Zenaida at naglakad palayo.Matalas ang mata ni Xander kaya agad niya itong nakita. Bitbit ang malaking bouquet ng rosas, mabilis siyang humabol.“Zey~”Ang bilis niyang nagpalit ng tawag.Habang dumadaan siya kay Harmony, magalang pa niyang binati ito.“Hello po, Sister-in-law.”Pagkatapos ay dumaan na siya at sinundan si Zenaida papasok sa lounge.Dahil likas na mahilig sa chismis si Harmony, nang makita niyang hindi nakasara ang pinto, dahan-dahan siyang lumapit at nakinig sa may pintuan.Sa loob ng lounge, tiningnan ni Zenaida si Xander na may hawak na malaking bouquet ng rosas at napahawak sa sentido.“Anong ginagawa mo dito?”“Of course, dinalhan kita ng flowers,” sagot ni Xander habang pilit inilalagay ang bouquet sa mga braso niya. May bahagya pa siyang hiya sa mukha. “At para sabihin n
Natapos si Harmony habang halo ang kaba at matinding excitement sa nararamdaman niya. Nakahiga siya sa kama, buong katawan ay mamula-mula pa. Nasa ibabaw pa rin niya si Darien, bahagyang hingal. Magkadikit ang kanilang balat at may manipis na pawis na nagdikit sa kanila.Sa kabilang linya ng telepono, wala nang naririnig na boses ni Xander. Mahinang hilik na lang ang maririnig.Nakakatawa isipin na habang may kausap sa phone, nakatulog pa siya.Umabot si Darien para patayin ang tawag.Kiniliti ni Harmony ang tagiliran niya at nagreklamo, “Hindi mo ba puwedeng hintayin na matapos muna siyang magsalita bago ka nagpatuloy?”Malambing ang tono ng boses niya, parang nagtatampo pero mas mukhang naglalambing.Pinatay ni Darien ang tawag at muli siyang niyakap.“Hindi na makapaghintay.”Dominante ang tono ng boses niya.“Tingnan mo nga kung anong oras na. Kapag hinintay ko pa siyang matapos magsalita, malamig na lahat.”Napatawa si Harmony sa sinabi niya. Pero nang maalala niyang gin
Dahan-dahang dumampi ang mainit na labi ni Darien sa talukap ng mata ni Harmony.Bahagyang nanginig ang mahahabang pilikmata niya, parang balahibong marahang dumampi sa labi ni Darien.Sa mga mata ni Darien ay malinaw ang naglalagablab na pagnanasa, at hindi huminto ang mga galaw niya.Namula nang husto ang mukha ni Harmony. Hindi niya napigilan ang mahihinang paghingang lumalabas sa labi niya. Ang maputi niyang leeg ay bahagyang nakaarko, parang isang magandang kurba.Muling tinakpan ni Darien ang mapula niyang labi. Nagtagpo ang kanilang mga dila, parang gusto nitong agawin ang bawat hininga niya.Sa sandaling iyon, biglang umalingawngaw ang pag-vibrate ng cellphone, sumira sa romantikong atmospera ng silid.“Yung… phone mo,” hingal na sabi ni Harmony habang nasa ilalim siya niya.“Hayaan mo na.”Halos mag-aalas dose na ng gabi. Sino bang tatawag sa ganitong oras na walang sense of timing?Namumula ang mukha ni Harmony habang halos matunaw ang katawan niya sa yakap nito. “Pa
Nakapark ang kotse ni Darien sa tapat ng isang lumang apartment complex. Tahimik siyang tumayo sa tabi ng sasakyan habang pinagmamasdan ang paligid.Luma na ang lugar, ang pagitan ng mga gusali ay masyadong dikit-dikit, iba-iba ang hugis at taas ng mga ito, at hindi pare-pareho ang pagkaka-orient.
Kinabukasan, pagkapasok ni Darien sa school, agad niyang namukhaan ang sinabing "same course but different class" na kaklase ni Harmony.Naglalakad ito kasama ang ilang lalaki sa unahan, at bahagya niyang narinig ang pinag-uusapan nila.“Ivan, bakit hindi sumama si Harmony sa dinner kagabi? Dati n
Yun nga ‘yung suot niyang damit kagabi!Dalawang piraso ng damit, nakasampay mag-isa sa terrace, tinatangay ng hangin. Alam niyang itinago niya ‘yon kagabi sa loob ng cabinet, balak niyang labhan pag-uwi na lang sa bahay. Hindi niya inasahan na malinis na at nakasampay na ngayon.Na-imagine niya b
Ang linyang iyon ay parang katulad ng "Swipe mo card ko."‘Ang gwapo talaga ni Professor Darien!’Iyan ang sigaw ni Harmony sa isip niya.Dahil weekend, maraming tao sa supermarket. Habang nakapila sila sa cashier, isang batang nasa lima o anim na taong gulang ang nagtulak ng cart at diretsong bu







