Se connecterPartager
Chapter 07 ไม่ต้องขอบคุณ
Date de publication:
2026-11-06 10:40:53
Dernier chapitre
Secret คุณอาที่แปลว่าร้าย Chapter 55 เรื่องที่ได้รู้(2)
“...ขอโทษนะ ซนซนคงผิดหวังในตัวไป่มาก”“ขอโทษทำไมล่ะ ถึงจะเป็นคนสนิทแต่ก็ใช่ว่าจะรู้ทุกเรื่องของกันนี่นา” ฉันไม่ควรพูดคำนี้ออกไป มันเหมือนฉันน้อยใจ ฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะน้อยใจ ไม่สิ ฉันน้อยใจได้ ที่ผ่านมาไป่หลินหลอกฉันนะ แต่ฉันน้อยใจได้จริงเหรอ ฉันเป็นคนทำให้พายัพตายเรื่องนี้มันเป็นความผิดของฉัน สรุปแล้วฉันต้องรู้สึกยังไง“ที่จริงไป่กับยัพเคยคุยกันแล้วว่าถ้าเมื่อไหร่ที่ซนซนรู้ความจริงแล้วโกรธพวกเรา เราก็จะยอมรับความจริง จะไม่งอแง”“พายัพก็รู้เรื่องเหรอ”“...”“ไม่สิ ไป่ยังพูดไม่หมดใช่ไหม” สีหน้าของไป่หลินทำให้ฉันเข้าใจอย่างนั้น การที่เขาเงียบไม่ตอบแปลว่ายังมีเรื่องสำคัญที่ฉันต้องรู้“เราไปนั่งในรถกันเถอะ ตรงนี้มันร้อนเดี๋ยวซนซนไม่สบาย”ฉันหันมองหน้าเพื่อน ฉันน่ะร้อนก็จริงแต่ไม่ได้ตากแดดเพราะว่าไป่หลินยืนกางร่มให้ ส่วนเขาน่ะยืนตากแดด ตอนนี้ไป่หลินแก้มแดงเพราะแดดที่ร้อนมากจริง ๆ “อื้ม ไปสิ”“ยัพไม่ต้องห่วงอะไรแล้วนะ วันนี้ไป่จะเล่าเรื่องราวของเราให้ซนซนฟังทุกอย่าง สิ่งที่ยัพอยากบอกแล้วไม่ได้บอก ไป่จะพูดแทนให้ หลับให้สบาย ไม่ต้องห่วงซนซนแล้ว ไป่จะดูแลเอง” ไป่หลินยื่นมือไปจับที่รูปของพายัพแล
Secret คุณอาที่แปลว่าร้าย Chapter 55 เรื่องที่ได้รู้
ตลอดการเดินทางฉันเงียบเพราะไม่รู้ว่าควรพูดอะไร ถามอะไรดี ฉันคิดว่าคนที่ควรจะพูดก่อนคือไป่หลิน ฉันมีหลายเรื่องที่อยากรู้ แต่ก็นั่นแหละ ไม่กล้าซักไซ้ ก็เลยเงียบมาจนถึงวัดที่พายัพอยู่ เป็นการเงียบที่ยาวนานมากใช่ไหมล่ะ อึดอัดมากด้วยล่ะ“คิดถึงไหม” คือประโยคที่ไป่หลินพูดกับพายัพ ไป่หลินมองรูปของพายัพแล้วก็ยิ้ม ไม่นานก็พูดขึ้นมาอีก “วันนี้ไป่มาพร้อมซนซนนะยัพ ดูเหมือนว่าความลับที่เราปิดไว้จะต้องบอกซนซนวันนี้แล้วนะยัพ ไป่รู้ว่ายัพเองก็อยากให้ซนซนรู้มาก ๆ วันนี้ไป่จะบอกซนซนสำหรับเรื่องของเรานะ ยัพจะได้หมดห่วง”“…” สรุปแล้วสองคนนี้มีความลับกับฉันจริง ๆ แต่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร ช่างเถอะ ไม่ต้องสงสัยแล้ว ยังไงวันนี้ก็จะได้รู้“วันนี้ซนซนเงียบมาตลอดทางเลยยัพ ไป่ไม่รู้ว่าถ้าพูดเรื่องทั้งหมดออกไปแล้วซนซนจะยังเห็นเราเป็นเพื่อนอยู่ไหม ไม่ว่าผลจะเป็นยังไงไป่จะยอมรับผลที่ตามมา” ไป่หลินพูดเสียงแผ่วลง“ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร ซนก็จะเป็นเพื่อนกับพายัพไป่หลินตลอดไป” ฉันพูดเสียงหนักแน่น เราผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งมากมาย ไม่ว่าเรื่องอะไรที่พวกเขาปิดฉันไว้ ก็จะไม่มีทางทำลายมิตรภาพที่ฉันมีให้พวกเขาได้จากนั้นบรรยากาศ
Secret คุณอาที่แปลว่าร้าย Chapter 54 ข้อสงสัย(2)
“ไม่เป็นอะไรเลยค่ะ ป้ายินดี” ป้าเพ็ญยิ้ม ฉันจึงส่งยิ้มให้ป้าเพ็ญรีบเดินไปที่ห้องเก็บผ้า ฉันเปิดประตูเข้ามาภายในห้อง ห้องนี้เป็นหนึ่งในห้องที่เอาไว้ให้แขกพักเวลาแขกมาบ้าน ห้องนี้อยู่ในมุมที่ดี ตอนเช้าเปิดหน้าต่างจะเห็นสวนที่อยู่ด้านหลัง วันนี้ฉันเข้าบ้านดึกจึงไม่รู้เหมือนกันว่ายังมีต้นไม้ที่ฉันเคยให้คนมาปลูกไว้หรือเปล่า เผื่อใจว่าไม่มีนะ เพราะไม่มีคนดูแลคงจะตายหมดแล้ว เสียดายจัง ถ้าดูแลดี ๆ จนถึงตอนนี้คงจะสวยงามมากป้าเพ็ญเอาผ้าห่ม ผ้าปูที่นอน ปอกหมอนมาจัดการให้ระหว่างที่ฉันอาบน้ำ ออกมาจากห้องน้ำป้าเพ็ญจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ไม่ได้อยู่ในห้องนอนแล้ว แต่ที่โต๊ะมีนมอุ่นวางไว้หนึ่งแก้ว ฉันยิ้มก่อนจะหยิบแก้วนมขึ้นมาดื่มจนหมดแล้วจึงเอนตัวลงนอนบนเตียงก่อนจะนอนหยิบโทรศัพท์มากดเช็กข้อความเห็นข้อความที่ไป่หลินตอบกลับมาหลังจากที่ก่อนหน้านี้ฉันเลื่อนนัดเพราะว่ามีเคสผ่าตัดด่วนเข้ามา(ไป่หลิน: ไป่อยากคุยกับซนซนนะ พรุ่งนี้ไป่ลาหยุด เอาไว้ซนซนว่างโทรหาไป่ได้ตลอดนะ อยากคุยจริง ๆ)(ซนซน: พรุ่งนี้ซนก็หยุดเหมือนกัน เป็นวันหยุดของซน เราเจอกันได้ไหม)ส่งแล้วจึงวางโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะข้างเตียงนอน กดปิดไฟแล้
Secret คุณอาที่แปลว่าร้าย Chapter 54 ข้อสงสัย
ฉันถึงบ้านตอนสี่ทุ่มเนื่องจากมีเคสผ่าตัดด่วนเพิ่มเข้ามาอีกเคส ทำให้ต้องทำการผ่าตัดต่อ นัดที่ตกลงกับไป่หลินจึงต้องเลื่อนออกไปเดินเข้ามากลางโถงบ้านเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ย่างเท้าเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้อีกครั้ง คล้ายว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม รูปใบใหญ่ที่เคยติดอยู่กลางบ้านยังคงอยู่ที่เก่าเป็นสัญลักษณ์ว่าฉันเคยรักเขามากแค่ไหนพรุ่งนี้ฉันจะเอามันลงเพราะเราไม่ได้รักกันแล้ว มันไม่ควรอยู่ตรงนั้น!“สวัสดีค่ะคุณ คุณทานข้าวมาหรือยังคะ” แม่บ้านสูงอายุเดินออกมาต้อนรับ นี่สี่ทุ่มแล้วยังอยู่ในชุดทำงาน“เรียบร้อยค่ะ” ที่จริงฉันยังไม่ได้กินอะไร แล้วก็กินไม่ลงด้วย ฉันยังคิดเรื่องที่เจอไป่หลินวันนี้ไม่ตกเลย สรุปเหตุผลมันคืออะไรกันแน่ ทำไมเขาทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกันกับฉัน ทำตั้งแต่เมื่อไหร่ วันที่เจอกันทำไมไม่บอกฉันล่ะ อยากถามให้รู้เรื่องจะได้ไม่ค้างคาใจ ทว่ากว่าฉันจะผ่าตัดเสร็จก็ดึกมากแล้ว ถึงอยากรู้มากแค่ไหนก็ต้องมีมารยาท รู้จักเกรงใจเพื่อน “ป้ากลับยังไงคะ พักอยู่ที่ไหน ให้ซนไปส่งไหม”“คือว่าป้าค้างที่นี่ค่ะ ป้ามีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยในบ้านให้คุณ”“อ่อ ค่ะ” แม่บ้านคนนี้มาจากอาซาน ฉันไม่อยากได้คว
Secret คุณอาที่แปลว่าร้าย Chapter 53 สถานะเก่า(2)
บ้านยายจิว“ก็ดี ยายเห็นแสนซนกลับมาถึงบ้านอ่อนล้าทุกวัน นอนดึกตื่นเช้า ยายเป็นห่วงมากนะ” ยายจิวพูดพลางช่วยฉันเก็บเสื้อผ้าของใช้ใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่“ซนไม่ชินกับรถติดจริง ๆ ค่ะยาย อยู่ในห้องผ่าตัดนาน ๆ ยังดีกว่าติดอยู่บนรถ”“ยายเข้าใจ”“…” บางครั้งการนั่งอยู่ในรถนานเกินไปก็ทำให้ฉันหายใจไม่ออก ต้องหาทางเบี่ยงเบนความสนใจด้วยการเปิดเพลงมันส์ ๆ อาการแบบนี้ของฉันเป็นผลพวงมาจากอุบัติเหตุครั้งนั้น โรคพวกนี้มันยังไม่หายไปจากตัวฉัน รักษาก็แล้วเข้าพบแพทย์ก็บ่อย จิตแพทย์บอกว่ามันเป็นโรคทางจิตใจ ฉันต้องเป็นคนปล่อยวางด้วยตัวเอง“อยากให้ยายไปอยู่เป็นเพื่อนไหม”“ถ้ายายไปด้วยตาก็คงจะตามไปด้วยค่ะ ตาห่างยายนาน ๆ ไม่ได้นี่คะ บ้านนู้นห่างจากบริษัทของตาหลายกิโลเลย จะทำให้ตาลำบากน่ะสิคะ”“แสนซนอยู่คนเดียวได้เหรอ”“ได้สิคะ หกปีที่ผ่านมาซนอยู่คนเดียวที่อเมริกามาตลอดนะคะ ที่นี่เมืองไทยเราไม่ได้ไกลกันขนาดนั้น ว่างเมื่อไหร่ซนแวะมาหายายได้ตลอดเลยค่ะ”“ใช่แวะมาหาได้ตลอด แต่ยายกลัวคนจะไม่ว่างน่ะสิ อย่าโหมงานหนักนักนะ”“ไม่หนักค่ะ ซนทำเท่าที่ซนไหว”“ดูแลตัวเองดี ๆ แล้วก็ดื้อให้น้อย ๆ ด้วยนะลูก”“ซนดื้อที่ไหนคะ”“
Secret คุณอาที่แปลว่าร้าย Chapter 53 สถานะเก่า
หนึ่งเดือนต่อมาวันนี้ฉันได้เข้าร่วมผ่าตัดเนื้องอกบริเวณไขกระดูกสันหลังที่ขึ้นทับเส้นประสาท เป็นเคสที่ได้เข้าร่วมกับอาจารย์หมอฝีมือดี ใช้เวลาผ่าตัดเกือบสิบชั่วโมง เมื่อทุกอย่างลุล่วงไปด้วยดี คนไข้อยู่ในภาวะคงที่ฉันจึงเดินกลับมาที่ห้องพัก“รองผู้บริหารรออยู่ในห้องพักของหมอค่ะ” พยาบาลเคาน์เตอร์เอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“ค่ะ” ฉันยิ้มให้พยาบาลแล้วเดินเข้ามาในห้องพักด้วยความรู้สึกที่เหนื่อย เบื่อ ล้ากว่าการต้องอยู่ในห้องผ่าตัดนาน ๆ ซะอีก “มาทำอะไรคะ”“ย่าได้ยินว่าหลานซนมีผ่าตัด ย่าก็เลยฝากให้อาซานเอาอาหารมาให้ครับ” เขายังคงชอบเรียกฉันว่าหลานซน“อ่อ ขอบคุณค่ะ ที่จริงอาซานไม่ต้องเอามาให้เองก็ได้” ฉันพูดพลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเช็ก คุณทวดไลลาไลน์มาบอกว่าฝากอาหารมาให้ ฉันจึงส่งกลับไปว่าได้รับเรียบร้อย จะทานให้หมดเลยค่ะ“อยากมา” เสียงทุ้มดังระหว่างอ่านข้อความของคุณทวดไลลา ที่จริงหนึ่งเดือนนี้เราไม่ได้สนิทกันเพิ่มขึ้นนะ เป็นเขาที่ชอบมาหาบ่อย ๆ เอาอาหารจากคุณทวดมาให้ ชอบทำให้ฉันดูแย่ในสายตาเพื่อนร่วมงาน“ส่งข้าวเสร็จก็กลับไปได้แล้วค่ะ”“หิวข้าว”“แล้วยังไงคะ”“ยังไม่ได้กินข้าวเลย ย่าทำมาเผื่ออ
Vous vous intéresseriez aussi à
Craving Love เสือหิวไม่เลือกน้อง
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว11.1K Vuesวิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย
โซลสตาร์ seoulstar11.4K VuesOnly Day อย่าเล่นกับระบบ
Barbadbie14.8K Vuesรุ่นพี่ร้าย…ในคืนไนท์สแตนด์
คุณลูกเกด17.9K Vuesยัยพริกขี้หนูของพี่ว๊าก
มนต์ศิขริน3.0K Vuesพันธะวิศวะร้ายพ่ายรัก
Kim Nayeol2.1K Vuesพันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ
Duck.bell4.7K Vuesเมียดื้อของเฮียโซล
เอวาริณ ชาริณ45.8K Vues
