Se connecterKabanata 125GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEWMANILA, PHILIPPINESFour-thirty in the afternoon when we arrive here at Ninoy Aquino International Aiport Terminal 1. Maulan, at the same time hindi maganda ang panahon; as I heard, may bagyo na naman na papasok sa area ng Pilipinas."Boss Gab," salubong sa akin ni Helen. "Kumusta pobang byahe?" She ask with her casual smile."Exhausted. Please, let's go home." Matapos kong usakay ang mga maleta sa vompartment ng sasakyan, dumiretso na ako sa back seat sabay pikit ng aking mga mata."Boss Gab?" Tawag sa akin ni Helen."Anyway, nag hire ka na ba nang bagong driver? I beg you pardon Miss Helen kung pati sa pagmamaneho sa akin, ikaw pa ang gumagawa nito.""Dagdag naman sa sahod ko ito... kaya ayos lang," tinignan ko siya sa rear miror. Nakabungisngis. "Ah, about sa new driver, nakaaghire na ako; by next week magsisimula na siya na maging tagamaneho mo." She explain.I nod. "Thank you."Hour later. Nagising ako sa mahinang pagising sa akin ni H
Kabanata 124 GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEW TWO MONTHS LATER Packing my things for business travel abroad. Isang buwan akong mahihiwalay sa aking pamilya, dahil sa isang major project ko sa Dubai, United Arab Emirate. Kung noon, gustong-gusto kong mag travel anywhere; no responsibilities. No obligations sa pamilya. Ngayon, ibang-iba na talaga; halos lahat nang project ko abroad ay tinatanggihan ko't inaayawan. May pamilya na ako dito sa Pilipinas. May pinipili ko na lang ang maliliit na project nang sa gayun ay makakasama ko madalas ang aking pamilya. "Are you sure na ayos lang kayo rito? Pwede naman kayong sumama sa akin sa Dubai. At least araw-araw makakasama ko pa din kayo roon." I suggest to my wife—Maze. She shooked her head. "We're okay and dine here naman, Gabriel. Araw-araw pa din naman tayo mag-uusap thru video calls, e. Saka, hindi ako sanay sa klima na paiba-iba. Okay na kami rito. Basta palagi mong tatandaan, mag-iingat ka doon." Napayakap na lang ako't malalim na p
Kabanata 123 GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEW Ang bigat nang bawat paghinga ko, katumbas ang matayog na pag-iisip. Napayukom na lang ako sa aking mga kamao at inangat ang mukha sabay titig ulit sa malaking canvas na nasa harapan ko; kalahati pa lang nang painting ang natatapos. Napalingon na lang ako nang marinig ko ang isang pamilyar na boses; malakas ang tawa. Totoong tawa. Tumayo ako para silipin iyon sa labas ng red room. Nasa kusina ang boses na iyon. Maingat kong isinara ang pintuan at dahan-dahan na naglakad papanaug ng hagdan. "Oo, manang. Alam mo ba patay na patay sa akin si Gabriel nang mga panahon na iyon? Hindi ko naman alam na may gusto pala siya sa akin. Tapos todo snob ako sa kanya dahil baka kamu may girlfriend o may asawa na siya. Makulit siya. Walang araw na hindi niya nasisira ang araw ko." "Pero para sa kanya, iyon ang pinakamagandang araw sa kanya—ang madalas kang asarin at tuksuin. Tama?" "Tama po kayo! As in po, bwisit na bwisit ako sa kanya. Kulang na la
Kabanata 122 NANENG POINT OF VIEW "Mammon?" "Yes, Ma'am. Kapatid niyo raw po, at saka dito na rin sila noong mga nakaraang linggo—mga kapatid niyo raw po sila." "Ganoon ba? Ah, sige, papasukin mo na lang. Maraming salamat." Pinindot ko ang end call ng mula sa entercom. Ang guard ng bahay namin ay tumawag dahil nasa main gate ang mga kapatid ko; pangalawang balik na nila kung sakali. Walang may sinabi sa akin si Gabriel na bumisita pala sila rito. "Kailan kaya 'yon?" Saka ko lang napagtanto. Oo nga pala. Naalala ko na, pero hindi pinaalam sa akin ni Gabriel na pumarito pala talaga ang mga iyon dito. "Manang? Pwede pi ba kayo maghanda nang merienda? Nandito kasi mga kapatid ko. Dito na lang sa sala. Maraming salamat." "Sige po, Ma'am Maze." Bumalik ako sa sala pagkatapos. Naalala ko din pala na uuwi si Gabriel galing gallery. Ang totoo. Hindi ko alam kung anong nangyayari. Base sa boses ni Gabriel, mukhang may pinagdadaanan siya sa kanyang kompanya, at iyon pa ang aalamin ko.
Kabanata 121GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEW"Miss Helen, this meeting are cancel." Saad ko sa kabilang linya ng telepono nang tawagan ko si miss Helen. Hindi ko na siya pinagsalita pa bahkus, kaagad kong pinutol ang linya at dalu-daling lumabas ng opisina patungong elevator.Wala ang mga empliyado; lahat ay nasa conference room na't naghihintay sa akin. But instead, uuwi ako ng bahay para yakapin ang aking asawa na siyang nagpakalma ng galit ko.On the way pauwi nang maisipan kong dumaan sa isang flower shop. I think, I need a little charm and effort to my wife. Lately ang dami niya din pinagdaan na pagod; isa na doon ang mga kapatid nito."Hi? A need a flowers—bundle of tulip, please?""Hello, sir. We have many colors of tulips here. Would you like to see it? Marami ka pong choices when it comes sa mga bulaklak."Iginala ko ang aking paningin. Totoo ngang maraming choices, but I like tulip for her."Thanks, but tulips is enough. Could you please wrap me? For my wife.""Sure! Sanda
Kabanata 120GABRIEL ALCANTARA POINT OF VIEWDays had passed, nakalabas at nakauwi na rin kami sa bahay. Mazekeen asking me to discharge from admition kahit nasa tatlong araw pa lang siya sa hospital. What makes me proud of her was, she's brave and strong. Not enough, but I knew she was. Literal na matapang ang babaeng iyon simula pa nakilala ko siya."The doctor said; bed rest muna tayo at huwag matigas ang ulo. For your own sake—baby as well. Nagkaintindihan ba tayo misis Alcantara?"She yawn. Inaatok na naman siya. Later on, she nod and hug me."Opo, boss Gabriel," pilosopo niyang sagot sabay halik sa aking tiyan. "Ang sarap sa ilong ang amoy mo. Hindi ka pa nililigo, ano?" She added. I heard her small laughed."Wife, I am serious. Lahat kami nag-aalala sa iyo.""Oo na ngani!"I click my tounge. She rise her head and smiled at me with her charismatic aura."Good." Maiksi kong tugon.Nang kumalas siya nang yakap, naupo ako sa tabi niya. Hawak ang kamay sabay halik sa likod g palad
Kabanata 103 NANENG POINT OF VIEW Tahimik kaming bumalik sa aming kinauupuan. Na para bang walang may nangyari sa labas; tuloy ang hapunan—tahimik. "Is everything okay, Gabriel?" Kaswal na tanong ni tita Ana sa anak. "Yeah!" Tipid na sagot naman ng anak. "Sino raw? Bakit ka hinahanap?" "About
Kabanata 100 NANENG POINT OF VIEW She hold my hand kahit na wala pa rin siyang lakas. I cna't help myself, but to cry. "Sheena? What you are saying is, not funny." Literal na napangiti na lang siya't ipinikit ang malamlam na mga mata. Hindi niya pinamsin ang aking mga sinabi. Mayamaya, binaling
Kabanata 59NANENG POINT OF VIEW"Pasensya ka na Miss Helen kung hindi ako nakapunta sa party mo; nagkaroon lang kasi ng emergwncy sa bahay, kaya kinakailangan kong umuwi kaagad.""Ano ka ba—ayos lang. Saka, hindi naman talaga kasi natuloy ang party; uman ng malakas, hindi ba? Saka hindi din availa
Kabanata 53KID GABRIEL ALCANTARA"Are you sure na dito ka lang?""Oo nga! Tanga 'to! Saka sisibat din namn na ako mamaya, e. May lakad kami ni Arcus—Tagaytay. Sama ka?"Napairap ako. "Thanks. Mas gugustuhin ko na lang muna mag-isa ngayon. I'll go ahead. Hindi talaga kaya na tumagal diyan sa loob







