เข้าสู่ระบบThird Person's POV
Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ni Mattias nang tuluyan na niyang narating ang mansion ng mga Iglesias. Halos apat na taon din simula nang huli niyang makita ang lugar na iyon. Halos apat na taon din simula nang huli niyang makasalamuha at makita ang kanyang mga pinsan.
Sa katunayan ay wala na siyang balak na bumalik pa at magpakita pa sa kanyang sariling mga kamag-anak.
Ayaw na niyang makita pa si Xavier—an
Third Person's POVIsang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ni Mattias nang tuluyan na niyang narating ang mansion ng mga Iglesias. Halos apat na taon din simula nang huli niyang makita ang lugar na iyon. Halos apat na taon din simula nang huli niyang makasalamuha at makita ang kanyang mga pinsan.Sa katunayan ay wala na siyang balak na bumalik pa at magpakita pa sa kanyang sariling mga kamag-anak.Ayaw na niyang makita pa si Xavier—ang kanyang pinsan na lubos niyang kinaiinisan dahil sa pagiging pakialamero nito sa kanyang buhay.Pero hindi rin naman niya mapigilan ang kanyang sarili dahil kahit paano ay may dugo siyang Iglesias. At tanging si Xavier lamang ang kakampi niya sa lahat ng bagay simula nang mamatay ang kanyang mga magulang.Bukod pa roon, hindi siya mapakali sa kabilaang balita na naririnig niya nitong nakaraang buwan. Gusto niyang marinig mismo kay Xavier ang katotohanan at gusto niyang harapin an
Xavier Iglesias"I want to learn everything about your world. Gusto kong matutunan ang lahat-lahat, kabilang na ang pakikipaglaban. I want you to teach me, if not now, maybe in the future."Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko habang inuulit-ulit ko ang mga salitang iyon mula kay Naya. Tinapunan ko siya ng tingin habang suot ko ang matamis na ngiti sa mga labi ko.Mataman ko lamang siyang pinagmamasdan habang mahimbing siyang natutulog. Not long after that, banayad ko siyang hinalikan sa kanyang pisngi kasunod niyon ay lumabas na rin ako ng kwarto.Habang naglalakad ako pababa ng hagdan, patungo sa living room, agad kong hinugot ang cellphone ko mula sa bulsa ko.I called Ms. Verena."It's midnight. What are you calling for?" bungad niya na bahagya kong ikinangiti. "If it's not something important…""Believe me, you'll want to hear about this," tugon ko. Sa pagsan
Third Person's POVHindi malaman ni Yven kung ano ang pumasok sa utak niya at nagawa niyang magkaroon ng pakialam at puso pagdating sa taong sumira sa kanyang pamilya.Sinabi niya sa kanyang sarili noon na kapag nagkita silang muli ay gagawin niya ang lahat ng makakaya niya. Kung nararapat na ibalik niya ang ginawa nito sa kanyang mga magulang, gagawin niya.Kung nararapat na gamitin niya ang pamilya nito laban dito, hindi siya magdadalawang-isip.Pero ngayon, tila ba nabasag ang pangako niyang iyon sa kanyang sarili. Sa ngayon ay nilunok niya ang lahat ng sinabi niya at paniguradong alam na niya ang mangyayari sa oras na nalaman ni Xavier ang ginawa niya."Anong sinabi mo?" kunot-noong tanong ni Ares. "You paid for his son's hospital bill?"He shook his head. "Hindi ko lang binayaran. Naoperahan na rin ang anak mo at nasa maayos na siyang kondisyon."Tinalikuran niya sila kasabay ng paghila niya ng silya na na
Third Person's POVMahigit apat na oras na ang dumaan simula nang makatulog si Matteo dahil sa suntok na natanggap nito mula kay Xavier, ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin ito nagigising.Sa kabilang banda naman ay nakaupo sa sulok ng kwartong iyon si Ares at matamang nagbabantay sa huli. Bagama't nabanggit nito kay Xavier na dati itong tauhan ng mga Iglesias, tila ba hindi pa rin siya makapaniwala.Pakiramdam niya ay nagsisinungaling ito.Pakiramdam niya ay gumagawa lang ito ng dahilan para makaligtas siya sa magiging hatol ni Xavier sa kanya.Ngunit kahit ganoon pa man, sigurado si Ares na hindi makakatakas si Matteo sa oras na malaman ni Xavier ang katotohanan. Alam niya ang kakayahan ni Xavier at hindi ito magdadalawang-isip na tuldukan ang buhay ng lalaking ito sa oras na niloko siya nito.Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan niya nang muli niyang sariwain ang narinig niyang pahayag mula sa kanyang
Naya DiazUmiling ako kasunod niyon ay umayos ako ng upo. Hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya habang hindi maalis-alis ang pagkakatitig ko sa kanyang mga mata."But they already did," tugon ko. "Hindi ba't alam na ng lahat na asawa mo 'ko? You and Lola Erlita announced it to the whole company. Sigurado ako na kumalat na ang tungkol sa atin simula nang araw na 'yon.""Alam ko," mabilis niyang sambit. "Probably, by now, alam na rin ng mga kalaban namin na may asawa na 'ko. They might be plotting something against me that involves you."Tumango ako.Right before I could even speak, he brushed his thumb over my lips."But I don't care whether those people knew about us," sambit niya na ikinatigil ko. "What do I care about? The thing that I had for you. Gusto kitang pakasalan hindi para sa kanila kundi gusto kitang pakasalan dahil mahal kita. I want you to marry me, kahit paulit-ulit pa, hindi ako magsasawang pakasal
Xavier Iglesias"How was the food? Is it to your liking?" tanong ko kay Naya na sa mga sandaling iyon ay nag-angat ng tingin sa akin. "Sakto lang ba ang timpla?"She shook her head. "Sakto lang. It's tasty and creamy, sweet and sour.""That's good, then." Ngiti ko at nagsubo rin ng makakain ko. "Sinigurado ko talagang ayusin ang pagluluto niyan para sa 'yo. Alam ko rin naman kasi na masyadong sensitive ang panlasa ng mga nagbubuntis. Other than that, you don't want food that is too spicy."Matapos niyang uminom ng juice ay tinapunan niya ako ng tingin."You prepared all this?" wika niya na agad kong ikinatango. "Pero hindi ba…busy ka na ini-interrogate 'yong lalaking nahuli ninyo kanina? Nagawa mo pang magluto after that?"Ipinatong ko ang kamay ko sa kamay niya na nasa ibabaw ng lamesa. Pinisil ko iyon at matamis na napangiti sa kanya."For you," agad kong sagot. "Wala akong hindi gagawin para sa 'yo.
Xavier IglesiasNanatili akong walang imik sa narinig kong iyon mula kay Naya.Hindi nagtagal ay tumayo ako mula sa kinauupuan ko at napahilamos sa mukha ko. Napakamot ako sa batok ko kasunod niyon ay muli ko siyang binalingan ng tingin. Gustuhin ko mang magsalita sa mga sandaling iyon ay hindi ko
Naya DiazIlang taon na ang nakalipas ngunit hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa alaala ko ang nangyari nang gabing iyon. I was still a college student back then. Tahimik lamang ako sa apat na sulok ng opisina ng CEO habang inaasikaso ang mga papeles na kailangan niyang pirmahan bukas.Tuwang-tuwa
Naya DiazDali-dali kaming natigil ni Kirsten sa pag-uusap nang makita namin ang pagbukas ng pinto ng opisina ni Xavier. Agad kaming nagbaling ng tingin sa kanya kung saan ay kita namin ang hindi maipaliwanag na reaksiyon sa kanyang mukha.Nagkatinginan kami sa mga sandaling iyon.
Xavier IglesiasAlas-diyes pasado na nang gabi pero hanggang sa mga sandaling iyon ay hindi pa rin tumitila ang ulan. Sa puntong iyon ay hindi lamang ang ulan kundi maging ang hangin ay mas lalong lumakas sa mga sandaling iyon.A few hours ago, I was supposed to meet some of our company's investors







