LOGINXavier Iglesias"Damn! You look groggy!" anas ni Jasmine pagbaba ko pa lang ng hagdan. "I heard from Yven na alas kuwatro na raw kayo umuwi ni Naya. Saan kayo nagpunta?"Bago pa man ako makasagot ay sumabat na si Mom."Saan pa nga ba? Naghanap lang naman sila ng pagkaing gustong kainin ni Naya," nakangiti niyang sambit. "And my dear son, you have to deal with that for nine months.""Not only that," sabat din ni Dad na nag-angat ng tingin mula sa laptop niya. "Kailangan mo ring pakisamahan ang pag-uugali niya. Ang tantrums niya, ang mga ayaw at mga gusto niya, lalong-lalo na ang mga sexual desires niya. Naku, kung alam mo lang—""Dad. You don't have to tell me the details," putol ko sa sasabihin niya.Kunot-noo akong tinapunan ng tingin ni Dad. Samantala ay natawa na lamang sina Jasmine at Mom sa tinuran naming iyon.Hindi kalaunan ay tuluyan na rin akong naglakad patungo sa couch at pabagsak na inihiga ang sari
Naya DiazIt's almost three-thirty in the morning. Pero hanggang sa mga sandaling iyon ay gising na gising pa rin ako. Pakiramdam ko ay uminom ako ng dalawang mug ng kape kung kaya't hindi ako makaramdam ng antok.Right at this moment, nasa labas pa rin kami ni Xavier habang bumibili ng gusto kong pagkain. Halos trenta minutos ang inabot namin sa pamimili ng ice cream dahil hindi ko alam kung ano ang gusto kong flavor.Ngunit sa huli ay ang mura na ube flavor lang pala ang bibilhin ko. Sumunod naman ay bumili kami ng pizza kung saan ay naghanap pa kami dahil walang bukas at malapit sa lugar namin na nagbebenta niyon.Ilang beses kaming naglibot-libot ngunit hindi rin nagtagal ay nakakita rin kami ng maliit na tindahan na nagtitinda ng pizza.I've ordered three boxes of pizza.Sa tanang buhay ko ay hindi ako kumain ng ganoon karaming pizza. Kung tutuusin nga, minsan lang ako kumain niyon."Bukod sa kia
Xavier IglesiasTulog na ang lahat ngunit nananatili pa rin akong gising sa mga sandaling iyon. Hanggang sa mga sandaling iyon kasi ay hindi pa rin maalis sa isip ko ang mga ibinulgar sa amin ng dalawang lalaking bihag namin.Mga tauhan sila ni Verena Diaz, ang lola ni Naya at ang siyang lider ng Callisto group.Five years ago, bago pa man ako umupo bilang CEO ng kumpanya namin, ay kumalat ang balita na patay na siya. Nasangkot siya sa isang car accident kung saan ay nahulog ang sinasakyan niyang kotse sa bangin. Months had passed, pero nabigo ang mga pulis at hindi nila nakita ang katawan niya.Kaya naman agad nilang idineklarang patay si Verena.But we, Iglesias, knew that she was not dead. Bago pa man mangyari ang aksidente ay ipinaalam na niya sa amin ang lahat ng plano niya. She even asked us to orchestrate her death.Matapos ang insidenteng iyon ay hindi na namin alam kung saan siya nagpunta. Basta bago siya um
Naya DiazIsang oras at mahigit na ang lumipas magmula nang tawagin ni Yven si Xavier upang harapin ang dalawang lalaking bihag nila. Right now, I was supposed to be sleeping. Pero imbes na matulog ay hindi ako mapakali at hindi ko maalis sa isip ko ang narinig kong usapan ng magpinsan."Nagsalita na sila.""Anong sinabi nila?""Hindi lang daw sa kanila may atraso si Corazon kundi pati na rin sa mga Callisto. At isa pang nalaman namin ay pinsan ni Corazon si Eleanor. Baka may posibilidad na nakapag-usap silang dalawa at ginamit niyang daan ang pinsan niya para makapaghiganti sa atin."Bumangon ako mula sa pagkakahiga at kunot-noong sumandal sa headboard. Hindi ko alam kung ano ang utang o atraso ni Corazon sa mga grupong naghahabol sa kanya, pero kapag hindi nagawan ng paraan iyon ay tiyak na madadamay ang buong pamilya ko.Do I care about her?A part of me is telling me, I
Xavier Iglesias"Sige na. Dalhin niyo na ang mga 'yan sa underground," utos ni Sebastian sa mga tauhan namin. "Siguraduhin niyo na hindi makakatakas ang mga 'yan dahil kayo ang malalagot kay CEO."Hindi sila nagsalita bagkus ay tumango lamang ang mga ito bilang tugon sa iniutos sa kanila ni Sebastian. Sa kabilang banda naman ay nanatili lamang ako sa kinatatayuan ko habang sinusundan ko ng tingin ang dalawang lalaking bihag namin.Ngunit sa kalagitnaan ng mga sandaling iyon ay natigilan ako nang muling sumagi sa isip ko ang nangyari kanina. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa inasta ni Naya. Hanggang ngayon ay gulat pa rin ako sa kung paano niya sila pinakiharapan.I was hoping and waiting for her to be courageous enough to face her stepmother.Pero hindi sa ganoong paraan.Pakiramdam ko ay bagong Naya na ang nasaksihan ko kanina. When did she start becoming someone I don't expect?May
Naya DiazHalos ayaw kong gumalaw sa mga sandaling iyon habang rinig ko ang sunod-sunod na putok ng baril sa labas ng apartment. Kung tutuusin, hindi ito ang unang pagkakataon na may nasaksihan ako at napunta ako sa sitwasyon kung saan ay mayroong barilang nagaganap.This is the second time.Pero hanggang ngayon ay hindi pa rin ako sanay.Natatakot pa rin ako. Kinakabahan pa rin ako. Most of all, I feel weak every time something like this happens.Sa mga sandaling iyon ay gusto kong lumabas na ng banyo. Agad kasi akong pinapasok dito ni Jasmine nang marinig namin ang sunod-sunod na putukan sa labas kanina.Hindi kalaunan ay agad akong nag-angat ng tingin nang marinig kong may pumasok sa kwarto.It was Xavier.Kaya naman sa puntong iyon ay dali-dali akong tumayo mula sa kinauupuan kong sahig at binuksan ang pinto ng banyo. Sa pagbukas ko ay agad na bumungad sa akin si Xavier kung saan ay kita ko
Happy 7k views and 960 followers! Malapit nang matapos ang Volume 1. Ano nga ba talaga ang tunay na pagkatao ni Xavier? Isa lang ba talaga siyang ordinaryong CEO o higit pa roon? One more chapter to go bago ang Volume 2. Anyway, salamat ulit sa mga readers na patuloy na sumusuporta sa story na i
Xavier Iglesias "Nandyan ba si Mr. Ares?" tanong ko sa receptionist pagpasok ko sa lobby ng NGCCE. "Yes, sir," sagot nito na hindi tumitingin sa kausap. "Ano hong kailangan nila? Meron ba kayong appointment? Is the CEO expecting you?" "No," mabilis kong sagot. "And I don't think I need an appo
Naya Diaz"Maybe...if we stay still and not say anything, they will go away," anas ni Xavier na bahagya kong ikinatawa at naging dahilan ng pagpalo ko sa balikat niya. "What? I'm just saying."Tumayo ako mula sa kandungan niya sabay hila sa kanya na ikinatayo rin niya. "Doon ka muna sa kwarto. Hah
Xavier IglesiasNatigil ako sa pag-aayos ng necktie ko nang makita ko si Naya sa kusina. Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko habang mataman ko siyang pinagmamasdan kung saan ay abala siyang nagluluto ng agahan. Ngunit bukod doon ay mas ikinatuwa ko ang pagsayaw at pagkanta niya sa mg







