LOGINNaya Diaz
Isang oras at mahigit na ang lumipas magmula nang tawagin ni Yven si Xavier upang harapin ang dalawang lalaking bihag nila. Right now, I was supposed to be sleeping. Pero imbes na matulog ay hindi ako mapakali at hindi ko maalis sa isip ko ang narinig kong usapan ng magpinsan.
"Nagsalita na sila."
"Anong sinabi nila?"
"Hindi lang daw sa kanila may atraso si Corazon kundi pati na rin sa mga Callisto. At isa pa
Third Person's POVNang tuluyan nang makarating sa kanilang bahay ay agad na lumabas si Dario mula sa kanyang kotse. Iritable niyang isinara ang pinto niyon at paulit-ulit na sinipa ang gulong niyon. Kulang na lang ay pulutin niya ang bato na nasa kanyang harapan at itapon iyon sa kanyang kotse. He wants to break something. Bagay na hindi niya nagawa habang kaharap niya si Mattias."The fuck with that guy!" nangangalit niyang anas at muli ay sinipa ang gulong ng kotse. "Matagal na siyang nawala, bakit hindi na lang niya itinuloy-tuloy? Bakit pa niya kailangang bumalik? Everything was so damn good!"Sa kabilang banda naman ay ramdam ni Eric ang inis ni Dario sa mga sandaling iyon. Noon pa man ay tanging si Mattias lamang ang siyang nakapagbibigay ng sakit ng ulo sa kanyang boss. That guy was not someone Dario should mess with.Kapag ang lalaking iyon ang kumilos at nagsalita, walang magawa ang kanyang boss. Katulad kasi ni Xavier, marami
Mattias Avila(Four hours ago)Kunot-noo kong tinapunan ng tingin ang braso ko na nadaplisan ng bala. Matapos niyon ay nag-angat ako ng tingin sa tauhan ni Dario na nakangisi habang hawak ang baril. Sa puntong iyon ay naghagalpakang muli ang kanyang mga tauhan—kabilang na roon si Dario.Sa kabilang banda naman, bagama't ramdam ko ang pagtulo ng dugo mula sa nadaplisan kong braso ay prente pa rin akong nakatayo mula sa kinatatayuan ko.Ilang saglit pa ay tinanggal ko ang bag ko at inilapag ko iyon sa semento. Inilislis ko ang long-sleeved shirt ko at hindi kalaunan ay naglakad patungo sa kinalulugaran ng lalaking bumaril sa akin.Binalingan ko ng tingin si Dario na sa mga sandaling iyon ay naningkit ang mga matang nakatuon ang atensyon sa akin. Hindi nagtagal ay umangat ang dulo ng labi ko lalo na nang muli kong harapin ang kanyang tauhan.Agad kong sinipa ang hawak niyang baril, kung kaya't nabitawan niya iyon.
Mattias Avila(Four hours ago)Matapos kong bumaba ng bus ay agad akong naglakad patungo sa front door ng gusali ng kumpanya. Ngunit sa kasagsagan ng mga sandaling iyon ay natigil ako nang isang kotse ang agad na humarang sa daraanan ko.Nanatili lamang ako sa kinatatayuan ko habang inaabangang lumabas kung sinuman ang nasa loob ng sasakyan na iyon.Ilang saglit pa ay isang lalaki ang lumabas doon. Mas matangkad siya sa akin. Nakasuot siya ng maong pants at corduroy shirt. Sa leeg niya ay nakasuot din ang silver na kwintas na may pendant na leon. Bukod pa roon ay mayroon ding nakasubong sigarilyo na kulang na lang ay malapit nang maubos.Isang nakakalokong ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi nang tuluyan kaming nagharap. Ngunit makalipas ang ilang segundo ay pareho kaming natigil at napukol ang tingin sa ilan pang mga sasakyan na huminto sa likuran ko.Mula roon ay lumabas ang ilan sa kanyang mga tauhan. Armado ang
Naya Diaz"Kumain ka muna, Ate Naya. Binilhan kita ng makakain," rinig kong sambit ni Yven mula sa likuran ko. Umiling ako. "Mamaya na lang. Wala pa 'kong gana.""Hindi pwedeng hindi ka kumain," aniya na may tono ng pag-aalala. "Lumipas na ang tanghalian. It's already two o'clock. Anong balak mong gawin sa inyong dalawa ng anak mo? Kapag gising si Kuya Xavier, hindi siya papayag na gawin mo 'yan."Natigilan ako sa sinabi niyang iyon. Maya-maya ay tinapunan ko ng tingin ang orasan kung saan ay alas-dos na nga ng tanghali. Napahilamos ako sa mukha. Dahil sa pag-aalala ko sa kalagayan ni Xavier ay hindi ko namamalayan na halos apat na oras na pala ang dumaan. I've been staring at him from outside the ICU, hoping that he would wake up as soon as possible. I turned to him. "Gusto ko lang na…nandito ako kapag gumising siya.""Naiintindihan ko." Tango niya sabay haplos sa likod ko. "Pero hindi rin naman pwedeng gutumin mo ang sarili mo kababantay sa kanya. Maski nga siya ay kumakain gamit
Third Person's POVMatapos marinig ni Dario ang balita tungkol sa pagsabog sa gusali ng kumpanya ng mga Iglesias, agad na rin niyang in-off ang TV. Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi niya, kasunod niyon ay ang pagtungga niya ng kaunting alak na nasa baso niya.Ilang saglit pa ay napukol ang tingin niya nang bumukas ang pinto.Iniluwa niyon si Eric, ang kanyang kanang kamay."Tinawagan ako ng isa sa mga tauhan natin. Meron na siyang balita tungkol kay Xavier."Marahan siyang tumango. "That's good. Anong balita? Naghihingalo na ba siya? Meron na ba tayong pupuntahang lamay? Or is he dead already?""He's…still alive," sambit nito na ikinatigil ni Dario. "Although, stable na ang kalagayan niya, nagkaroon daw siya ng traumatic brain injury. Baka raw matagal-tagal pa siyang gumising."Humagalpak ng tawa si Dario at tumayo mula sa kanyang kinauupuan."Mas maganda kung hindi na siya gigising,
Mattias Avila"Magiging maayos kaya ang kalagayan ni Xavier?" nag-aalalang tanong ni Naya. "I can't lose him, Yven. Kung kailang nagagawa ko pa lamang siyang kilalanin ng husto ay saka naman humantong sa ganito."Hinaplos ni Yven ang likod nito. "Wag kang mag-alala, Ate Naya. Magiging maayos ang lahat. Sigurado rin ako na hindi ka basta-basta iiwan ni Kuya Xavier. Siya pa ba? Pagdating sa 'yo…lahat ay gagawin niya. Just relax. Everything's going to be okay."Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko sa usapan nilang iyon.Nanatili akong walang imik sa mga sandaling iyon habang nakaupo sa waiting chair na hindi kalayuan sa kanila. Kasabay ng pagsandal ko ng ulo ko sa pader ay pumikit ako.Inaasahan ko na sa pag-uwi ko ay makakausap ko ng maayos si Xavier, pero ang masaklap ay napadpad sa ganito ang sitwasyon. Bakit ba sa tuwing uuwi ako ay bigla na lang may nangyayaring gulo? Minsan iniisip ko na lang na m
Xavier Iglesias"How's everything?" tanong ko kay Yven na sa mga sandaling iyon ay abalang nagpupunas ng dugo sa kanyang kamay. "Did you get rid of Dario? Kamusta ang mga tauhan niya? May mga nakaligtas ba?"Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan niya. "Iilan lang ang natira sa mga tauhan n
Xavier IglesiasMatapos magpaputok ni Vince sa loob ng casino na iyon ay agad na nagsigawan ang mga tao. Hindi kalaunan halos lahat sa kanila ay nagsitayuan sa kanilang mga pwesto at tumakbo palabas. Walang natirang kliyente sa loob ng lugar na iyon kundi ang mga tauhan lamang ni Dario.Agad nila k
Naya DiazMatapos ang ilang sandaling paglalakad patungo sa kwartong pagdadalhan ng mga dumakip sa akin ay tuluyan na rin kaming nakarating doon.It was as big as Xavier's bedroom in his parents' house.Hindi kalaunan ay agad akong pinaupo ng lalaking may hawak sa akin sa isang bakanteng upuan. Mab
Third Person's POVWalang nagawa si Yven kundi ang sundan lamang ng tingin si Naya na tinangay nina Ellisa at Dario. Gigil niyang ikinuyom ang kanyang mga kamao at agad na ibinagsak iyon sa damuhang kinabagsakan niya. Dario is the oldest son of the leader of the Crimson Crown, Matteo Salazar.Ito






![SOLD and OWNED by the BILLIONAIRE [R18]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
