LOGINNaya DiazHindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko nang makita ko si Lola Verena sa harap ko. She's smiling at me, but I was just right there, standing in front of her.Namamalikmata lang ba ako?Umiling ako at hindi kalaunan ay hinaplos ang kanyang magkabilang pisngi. Sa puntong iyon ay hindi maalis-alis ang mga mata kong nakatuon sa kanyang nakangiting mukha."Tama ba 'ko ng nakikita?" mahina kong tanong. "Buhay ka? Paanong nangyaring…Hindi ba't namatay ka sa aksidente? Inilibing ka namin. You were lying on the—""It's good to see you, my dear granddaughter," putol niya at mahigpit akong niyakap.Hindi ako nakaimik sa sinabi niyang iyon, bagkus ay napayakap na rin ako sa kanya. Hanggang sa hindi kalaunan ay naramdaman ko na lamang ang mga luha ko na tumutulo sa mga sandaling iyon."You're alive!" maluha-luha kong anas. "Nandito ka talaga sa harap ko. Paano nangyari 'yon?"Umiling siya at maya-maya ay ipinatong ang kanyang dalawang kamay sa magkabilang balikat ko."It's a long stor
Xavier IglesiasIsang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko nang matanaw ko si Naya na nakaharap sa salamin habang hawak ang kanyang tiyan. Imbes na lapitan siya ay sumandal ako sa door frame ng banyo at mataman lamang siyang pinagmasdan.Bahagya akong napailing sa mga sandaling iyon.Parang noong mga nakaraang buwan lang ay wala kaming ibang inatupag kundi ang magtago at itago ang relasyon namin. Noong mga nakaraang buwan lang ay nag-aaway pa kami tungkol sa kagustuhan kong bumuo na ng pamilya pero ngayon ay nasa harapan na namin iyon.I could feel that she's worrying about it, and somehow, a bit afraid.Hindi ko rin siya masisisi dahil sa mga sunod-sunod na pangyayari na nagaganap sa paligid namin ngayon. She has the right to feel anxious and pressured.Sa kalagitnaan ng pananahimik ko ay agad din namang naudlot iyon nang mapukol ang tingin niya sa akin."What are you doing there? Kanina ka pa ba
Third Person's POVTiim-bagang na ikinuyom ni Damiano ang kanyang mga kamao paglabas niya ng study room ng kanyang anak na si Dario. Hindi kalaunan ay naglakad siya patungo sa kanyang kwarto at nang makapasok doon ay mabilis pa sa alas kuwatro niyang isinara iyon.Kung hindi lang niya napigilan ang kanyang sarili kanina, baka natuluyan na niya si Corazon. Noon pa man ay gusto na niyang bigyan ng leksiyon ang babaeng iyon ganoon din ang kapatid nitong si Eleanor.Nabalitaan kasi niya ang ginawa ng mga ito kay Nerissa, ang asawa ng anak ni Verena.Nagawa ng magkapatid na pahirapan at pagkatapos ay basta na lang itinapon ng mga ito ang babaeng iyon na parang basura. Hanggang ngayon ay bumabaliktad pa rin ang sikmura niya habang inaalala niya ang pangyayaring iyon na ginawa nila kay Nerissa.Oo at kilala ang mga Navarro, ang pamilya nila, bilang walang mga puso at walang mga sikmura. At ang mga salitang iyon ay nanggaling mismo
Third Person's POVGigil na inubos ni Dario ang laman ng bala ng baril na hawak niya. Hindi kalaunan ay ibinalibag niya iyon kung saan ay agad iyong tumama sa vase na malapit sa kanyang desk.Kasabay ng pagkabasag ng vase na iyon ay sinipa niya ang upuan na nasa kanyang tagiliran at itinaob ang maliit na lamesang nasa sulok ng kanyang silid.Napasigaw siya at matapos niyon ay sinuntok ang pader.Sa kalagitnaan ng pagwawalang iyon ng binata ay nananahimik lamang si Corazon na nakatayo malapit sa pinto. Panay ang lunok niya sa mga sandaling iyon at hindi alam ang gagawin. Gustuhin man niyang kausapin si Dario ngunit ayaw niyang sa kanya nito itapon ang inis at galit na nararamdaman nito."Tarantadong Xavier 'yan!" anito at muli ay sumigaw. "Hindi ba siya titigil na bigyan ako ng problema? Hindi ba siya titigil sa pagsasabotahe ng mga plano ko? What the fuck is wrong with him?"Nagsalita si Damiano, ang ama ni Dario.&nbs
Naya Diaz"His grandfather trained him brutally," sambit ni Mom habang naglalakad kami pabalik sa living room. "At the age of fourteen, he started his first mission. Mag-isa niyang nilusob ang lugar kung saan nagtatago ang mga kalaban ng lolo niya."Namilog ang mga mata ko sa narinig kong iyon."What happened? Anong nangyari sa kanya?"Natawa siya sabay tapik sa balikat ko. "We had the same reaction, Naya. Pero wag kang mag-alala dahil nahuli niya ang mga kriminal na nandoon at napatay niya ang lahat ng mga kalaban."Tumango ako at muli ay nagpatuloy sa paglalakad."Kung tutuusin, wala siyang tiwala sa kanyang sarili nang mga panahong 'yon," sinsero niyang pahayag. "But his grandfather was confident enough that he would get to the bottom of that group. Magmula nang araw na 'yon ay kinatakutan na siya ng ilan pang mga grupo. Kumalat ang balitang 'yon at mismong ang mga Navarro ang nagpamalita sa lahat ng nangyaring 'y
Xavier Iglesias"Verena?" halos pigil-hiningang anas ni Eleanor. "Anong ginagawa mo rito?"Pagak na natawa si Verena at umupo sa pinanggalingan kong upuan. "Ang kapal ng mukha mong tanungin ako kung anong ginagawa ko rito!" She said mockingly to her. "Bakit? Bawal bang bisitahin ang mga taong malapit sa 'kin? Bawal bang bisitahin ko ang asawa ng apo ko?"Ako ang nagsalita. "Or maybe, natatakot lang siya sa maaaring gawin niyo sa kanya, Ms. Verena. She's been through enough this morning. Siguro gusto lang muna niyang magpahinga at nang magkaroon pa siya ng lakas para harapin kayo mamaya."Humagalpak ng tawa si Ms. Verena na ikinatawa rin namin. "You are all monsters!" bulyaw ni Eleanor na ikinatigil naming lahat sa kanya. "Mga hayop kayo! May mga kapangyarihan kayo pero kanino niyo ginagamit? Sa mga tulad namin na walang ginagawang masama sa inyo! We are innocent—""At kailan ka pa naging inosente, E
Naya DiazIlang taon na ang nakalipas ngunit hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa alaala ko ang nangyari nang gabing iyon. I was still a college student back then. Tahimik lamang ako sa apat na sulok ng opisina ng CEO habang inaasikaso ang mga papeles na kailangan niyang pirmahan bukas.Tuwang-tuwa
Naya DiazDali-dali kaming natigil ni Kirsten sa pag-uusap nang makita namin ang pagbukas ng pinto ng opisina ni Xavier. Agad kaming nagbaling ng tingin sa kanya kung saan ay kita namin ang hindi maipaliwanag na reaksiyon sa kanyang mukha.Nagkatinginan kami sa mga sandaling iyon.
Xavier IglesiasAlas-diyes pasado na nang gabi pero hanggang sa mga sandaling iyon ay hindi pa rin tumitila ang ulan. Sa puntong iyon ay hindi lamang ang ulan kundi maging ang hangin ay mas lalong lumakas sa mga sandaling iyon.A few hours ago, I was supposed to meet some of our company's investors
Third Person's POVAkmang paaandarin na ni Sebastian ang kanyang sasakyan ay natigil siya nang tumunog ang kanyang cellphone. Kunot-noo niyang tinapunan ang kanyang bag kasabay ng pagbitaw niya sa hawak niyang susi.Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan niya kasunod niyon ay ang pagkuyom n







