Librairie
Rechercher
Secrets of the Outlaw: A Stockholm Syndrome Romance

Secrets of the Outlaw: A Stockholm Syndrome Romance

Mafia
last updateDernière mise à jour : 2025-08-03
Par:  A. HayatEn cours
Langue: English
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
79Chapitres
1.8KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

Synopsis

Drama

Dark Romance

Fast-Paced Plot

Face-Slapping

Twisted

Revenge

Slave

Possessive

Victim

Anya feels trapped in a world she doesn’t understand. Kidnapped by a mysterious man known only as The Watcher, she is pulled into a dark reality where her mind is twisted, and her identity begins to unravel. As he manipulates her thoughts, blurring the lines between fear and desire, Anya finds herself caught in a dangerous game of submission. The Watcher believes he is saving her, but his love is a sick obsession, filled with psychological torment. As Anya fights against his control, she realizes that the true horror lies not just in her captivity but in the way he haunts her mind, pushing her deeper into madness. Can she escape his grasp before she loses herself completely, or will she surrender to the darkness that calls to her? In this chilling tale of manipulation and madness, nothing is what it seems, and the line between love and control is terrifyingly thin.

Voir plus

Chapitre 1

1

ครืด! ครืด! เสียงโทรศัพท์ในมือของอัยลดาสั่นเตือนขณะที่เธอกำลังถ่ายรูปอยู่กับเพื่อนในวันรับปริญญา เมื่อรู้ว่าเป็นเบอร์พ่อเธอจึงรีบขอตัว “เราขอตัวไปรับโทรศัพท์แป๊บนึงนะทุกคน” เพื่อน ๆ พยักหน้าให้ อัยลดาจึงรีบวิ่งออกไป

            อัยลดากดรับสาย “ค่ะพ่อ”

            ‘อัยเสร็จยังลูก รีบกลับบ้านตอนนี้เลยได้ไหม’ เสียงปลายสายเอ่ยออกด้วยความร้อนใจ

            “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ” ฟังจากน้ำเสียงของพ่ออัยลดาก็ตกใจเช่นกัน

            “กลับมาก่อนเถอะเดี๋ยวพ่อเล่าให้ฟัง”

            “ค่ะ ๆ” อัยลดากดวางสายแล้วจึงเดินเข้าไปหาเพื่อนสนิทอีกสองคน แล้วเอ่ย “พลอย แก้ม เราขอตัวกลับบ้านก่อนนะ”

            “อ้าว ทำไมล่ะอัย” พลอยถามด้วยความสงสัย

            “สงสัยที่บ้านมีเรื่องด่วนน่ะ พ่อโทร. มาบอกให้รีบกลับบ้าน” อัยลดารู้สึกเป็นกังวลเพราะเสียงของพ่อฟังดูสั่น ๆ ชอบกล

            “เออ ๆ ถ้าอย่างนั้นก็กลับไปก่อนเถอะ อย่าลืมเรื่องนัดสัมภาษณ์งานนะ” กัลยากรย้ำกับเพื่อนอีกครั้ง เพราะพวกเธอเรียนจบปริญญาตรีมาสี่ห้าเดือนแล้ว แต่เธอกับอัยลดายังหางานไม่ได้เลย ส่วนพลอยไพลินนั้นเข้าทำงานในบริษัทของครอบครัวไปแล้ว

            “อืม ไม่ลืมหรอก”

            อัยลดาเก็บข้าวของ ตุ๊กตา และช่อดอกไม้ที่ทุกคนนำมามามอบให้เมื่อเช้านี้แล้วรีบขึ้นแท็กซี่กลับบ้านทันที อัยลดานั่งรถประมาณสามสิบนาทีจึงมาถึงบ้าน เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่หน้าบ้านมีชายฉกรรจ์ใบหน้าดุดันยืนอยู่ด้วยสามคน

            ร่างบอบบางในชุดครุยก้าวขาออกมาจากรถแท็กซี่ มือข้างหนึ่งถือตุ๊กตาตัวใหญ่ มืออีกข้างหอบดอกไม้หลายช่อลงมาด้วย

            “นั่นไงคนที่ต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดกลับมาแล้ว” กุสุมาหรือแม่เลี้ยงของเธอเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจเมื่อเห็นอัยลดาเดินเข้ามา

อัยลดามีสีหน้างุนงงเดินเข้าไปหาพ่อ “มีอะไรกันเหรอคะพ่อ” ชายแปลกหน้ารูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งมองมาที่เธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า แววตาบ่งบอกว่ามีความพึงพอใจแฝงอยู่

            “เอาของเข้าไปเก็บก่อนเถอะ” จารึกบอกลูกสาว

            ให้หลังอัยลดา คนที่เป็นหัวหน้าจึงพูดออก “นั่นคือลูกสาวของคุณที่ระบุไว้ในสัญญาใช่ไหมครับ”

            “ครับ” จารึกตอบอย่างนอบน้อม

            “เธอรู้เรื่องนี้ไหม”

            “วันนี้ผมจะคุยกับลูกเองครับ”

            “ถ้าอย่างนั้นผมจะลองกลับไปเจรจากับเสี่ยอีกครั้ง หากเสี่ยยอมตกลงไม่เกินสิบวันคงให้คนมารับ” เพราะลูกหนี้เจ้านี้ยืดเยื้อมานานมากแล้ว

            “ขอบคุณมากครับ”

            “แต่คุณก็ต้องเผื่อใจไว้บ้าง เพราะเสี่ยไม่เคยเอาลูกหนี้มาทำเมีย” ส่วนมากถ้าเอาบ้านเป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันก็จะยึดบ้านทันที แต่สำหรับเคสนี้ในสัญญาระบุไว้สองอย่างคือบุตรสาวคนโตและบ้านหลังนี้ ซึ่งต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น

            กุสุมาทำหน้าเศร้าและพูดอ้อนวอน “คุณยศก็ช่วยพูดกับเสี่ยให้หน่อยสิคะ พวกเราลำบากแค่ไหนคุณก็เห็นแล้ว หากเสี่ยยึดบ้านเราไป พวกเราจะไปอยู่ที่ไหนคะ ลูกฉันอีกสองคนก็กำลังเรียนอยู่แท้ ๆ”

            “นั่นก็เป็นเรื่องของพวกคุณครับ ไม่ได้เกี่ยวกับผม ผมแค่ทำตามคำสั่งนายเท่านั้น หมดหน้าที่ผมแล้วผมต้องขอตัวกลับก่อนครับ”

            คนทวงหนี้กลับไปแล้ว อัยลดาก็เปลี่ยนชุดเสร็จพอดี มีเพียงผมที่มวยไว้เท่านั้นที่เธอยังไม่จัดการ เพราะหากเธออาบน้ำก็ต้องใช้เวลานานพอสมควร 

            แม่เลี้ยงกับพ่อเดินเข้ามา อัยลดานั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกแล้ว จารึกจึงเริ่มพูดเรื่องสำคัญทันที “อัย”

            “คะ”

            จารึกถอนหายใจยาวเหยียดคล้ายหนักใจหนักหนา “บ้านของเรากำลังจะถูกยึด”

            อัยลดาตกใจจนหน้าเผือดสี “พ่อเอาบ้านไปเข้าธนาคารตั้งแต่เมื่อไรคะ”

            “ไม่ใช่กับธนาคารหรอก พ่อเอาไปกู้เงินกับเสี่ยศิลามาน่ะ” เป็นเสี่ยที่เพื่อนขับรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างด้วยกันแนะนำมาเมื่อหลายปีก่อน

            “เท่าไรคะ อีกไม่กี่วันอัยก็จะไปสัมภาษณ์งานแล้ว พ่อบอกให้เขารออีกสักเดือนสองเดือนได้ไหมคะ อัยจะรีบหาเงินไปผ่อนเขาให้ได้ค่ะ”

            “ไม่ทันแล้วอัย พ่อเลื่อนนัดเขามาปีกว่าแล้ว”

            “แสดงว่าเสี่ยใจดีมากนะคะ” เขาให้เลื่อนมาได้อย่างไรตั้งปีกว่า หากเป็นคนอื่นคงโดนยิงทิ้งไปแล้วกระมัง

            “ใช่ สมควรแล้วที่เสี่ยให้คนมายึดบ้านเรา”

            “พ่อเป็นหนี้เขาเท่าไรคะ”

            “ล้านห้า” เริ่มแรกเขาเป็นหนี้แค่สองแสน ผ่านไปห้าปีเขามีหนี้เป็นล้านเพราะไปกู้เพิ่มเรื่อย ๆ จนหาเงินส่งหนี้ไม่ไหว กระทั่งตอนนี้ทั้งต้นทั้งดอกรวมแล้วก็หนึ่งล้านห้าแสนบาทพอดี

            “ล้านห้า” อัยลดาร้องออกมาเสียงสูง “แล้วพ่อจะให้อัยช่วยยังไงคะ”

            “อัย… พ่อ…” จารึกมีท่าทางลำบากใจ

           

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres

Vous vous intéresseriez aussi à

Romans liés

Nouveaux romans

Aux lecteurs

Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.

Pas de commentaire
79
1
PROLOGUEANYAThe room was suffocating, thick with an air that clung to my skin, taunting me with a heat that felt both foreign and familiar.Shadows danced across the walls, flickering in the low, muted glow of a single bulb that buzzed somewhere above.I couldn’t remember how long it had been.Days?Weeks?Time slipped away in here, swallowed whole by the walls that seemed to press in on me with every breath.The chains were loose enough now—he no longer needed them.I didn’t try to run.I hadn’t tried in a long time.He was there, always, his presence filling the space with a quiet dominance.I could feel his eyes on me, studying the curve of my back as I knelt on the cold, stained floor, my hands resting limply on my thighs, head bowed.My hair fell like a curtain around my face, hiding the tears that had long since dried, the whimpers I’d learned to suppress.“You’ve come a long way, haven’t you?”His voice slithered across the room, thick and dripping with false tenderness.The
Read More
2
I tried to fight, tried to dig my heels into the ground, but the street was slick beneath my feet.I slipped, my heart pounding so hard I thought it might burst.I felt the van’s cold metal walls against my back before I was shoved inside.My head hit something hard, and the world spun. I tasted blood.The doors slammed shut, the sound echoing in the confined space.Darkness swallowed me, thick and complete.My body trembled, my breath coming in sharp, shallow gasps.I was lying on my side, the rough floor beneath me biting into my skin.My mind raced, every thought tangled in terror.I couldn’t make sense of it.Why was this happening?Who was doing this?My hands were still free, shaking uncontrollably as I fumbled for something—anything—around me.There was nothing.The engine roared to life, and the van jerked forward.I was thrown against the side, my shoulder slamming into the wall.Pain shot through me, but it felt distant, like I wasn’t really there.My mind floated in a fog o
Read More
3
The door creaked as I pushed it open, stepping into the dark room.The air inside was thick, stale, but familiar.It clung to her skin, the same way it clung to mine.I could feel her pulse through her wrist as I carried her down the narrow corridor, her body slack, unconscious.Good.This part was easier when they were out.The room at the end of the hall was small, windowless.There was no light but the faint glow of a single bulb hanging from the ceiling.The bed was clean, the walls bare.No distractions.I set her down on the mattress, careful not to wake her just yet.She needed to be alone with her thoughts when she woke up.Alone in the silence.I stepped back, watching her for a moment.Her face was peaceful now, but it wouldn’t stay that way for long.I had seen it all before.The fear, the confusion, the helplessness.It would all come rushing back when she opened her eyes.I turned and left the room, locking the door behind me.It wouldn’t be long now.She would wake, and
Read More
4
I walked to the bed and sat down, my body sinking into the mattress.It was too soft, like it was swallowing me whole.I buried my face in my hands, trying to keep the panic at bay.I couldn’t stay here.I had to find a way out.But how?There was nothing.No way to escape.The fear gnawed at me, eating away at my thoughts.I thought about my life before all this—how normal everything had been.How easy.I had a good job, friends, a future.I had worked so hard to get where I was.I wasn’t from the city originally.I came here for the opportunities, for the chance to make something of myself.I had left behind a small town, an overbearing family, and a past I didn’t want to think about.I was independent, driven, ambitious.Now, none of that mattered.Now, I was just a captive in a room I didn’t understand, at the mercy of someone I couldn’t see.5THE WATCHERI watched her on the monitor, her small form hunched over on the edge of the bed, hands pressed to her face.She was trying no
Read More
5
The silence was too thick, too suffocating.It pressed down on me, making it hard to breathe.I had never felt so alone in my life.I sat on the floor, my back against the wall, staring at the door.I was exhausted.My body ached from the constant tension, my mind frayed from the fear that gnawed at the edges of my thoughts.I tried to think of my life before this, of the things I cared about, but it all felt so distant now.Like it had happened to someone else.I hadn’t always been this way.I used to be tougher, stronger.When I was younger, I had to be.My family wasn’t exactly easy.My parents were strict, demanding, always pushing me to be better, to achieve more.I was the first in my family to go to college, to leave our small town behind.I had to prove something—to them, to myself.That I could make it on my own.And I had.Or at least, I thought I had.Until now.Now, I was nothing.7THE WATCHERShe was starting to crack.I could see it in the way she moved—slow, hesitant,
Read More
6
The pressure built in my chest, tightening until I thought I might scream again.But I couldn’t.Screaming was useless here.I started to wonder if this was what he wanted.Whoever had taken me, they were playing with me, waiting for me to break.The silence wasn’t an accident.It was deliberate.He was watching, waiting for me to snap.I could feel it, like an invisible hand tightening around my throat.9THE WATCHERShe was unraveling beautifully.It was always the same—the silence, the isolation, it did the work for me.They could fight it for a while, hold onto some illusion of control.But it never lasted.Humans weren’t built for this kind of solitude.Anya was no different.Stronger, perhaps, more determined than some.But eventually, they all fell.I had watched her for hours, pacing the room like a caged animal.I could see the way her movements became more erratic, more desperate.The way her fingers trembled when she touched her face, wiping away the sweat and tears.Her mi
Read More
7
She didn’t realize it yet, but her resistance was futile.I had already won.The silence had broken her more than she knew.The cracks were there, widening with every word I spoke.Soon, there would be nothing left but submission.I had been watching her long before the abduction.Studying her, learning everything I could about her life.Her career, her friends, her habits.I knew where she went, who she spoke to, what she dreamed about.She was ambitious, yes, but there was a vulnerability in her that drew me in.She hid it well, behind a facade of strength and independence.But I saw through it.I saw the pain underneath.That was why I chose her.This wasn’t just about control.It wasn’t about violence or cruelty.It was about something deeper, something more primal.I wanted to own her.Body, mind, soul.I wanted to be the only thing she could think about, the only thing that mattered.And I would be.I watched her on the screen as she pressed her back against the wall, her eyes w
Read More
8
The silence was a tool, one I wielded with precision.It was more effective than pain, more suffocating than any physical torture.The lack of stimulation, the void in which she floated—it chipped away at her, bit by bit.She was still fighting, in small ways.Not eating, not sleeping when I told her to.But that would end soon enough.I knew her type—strong, independent, used to control.But they broke the hardest, and when they did, they shattered into something I could mold.I watched her, always.Not physically, of course.That wasn’t necessary yet.The camera gave me everything I needed to see—the way her body trembled when I spoke, the subtle twitch of her hands as she resisted my commands.She was cracking, and I relished every moment of it.Her background intrigued me.Anya had always been a perfectionist, driven by the need to succeed, to be the best at everything she did.It was why I chose her.That drive was what would destroy her in the end, because no matter how hard she
Read More
9
16ANYAI couldn’t tell if I was awake or dreaming anymore.The lines between the two had dissolved completely, leaving me adrift in some horrible middle ground.I would wake up, or think I was waking up, and hear him talking to me—telling me things I didn’t want to hear, making promises I didn’t want to understand.Sometimes the lights would flicker, or maybe that was just in my head.I wasn’t sure of anything anymore.The rules were all that made sense.The voice, his voice, was all that tied me to reality, even though I hated it, even though it terrified me.“If you follow the rules, you won’t have to suffer.”He repeated that often, like a mantra.And I listened.I obeyed.Because the alternative was worse—much worse.The punishments were never physical.They didn’t have to be.When I disobeyed, the silence would stretch on for what felt like forever.Or the room would go black, leaving me alone with the things I imagined in the darkness—things crawling, breathing, waiting for me
Read More
10
I watched her through the screen, her body curled up in the corner of the room, arms wrapped around her knees like she could shield herself from me.She was still resisting, in her own way, but I knew the fight was almost over.The cracks were there, spreading through her mind like a disease.Soon enough, she wouldn’t know where she ended and I began.The silence had done its job.She longed for my voice now, craved the reassurance that I was still watching her, still present.It was a subtle, psychological shift, but one that I’d seen before.It was only a matter of time before she fully accepted her new reality.I had studied her for months before the abduction.Her habits, her routines, the people she surrounded herself with.Anya had been a picture of independence—driven, focused, determined to succeed.But that drive was her weakness.She had built her life on control, on maintaining a firm grip on her own fate.I knew that taking that control away would destroy her.It always di
Read More
Voir plus
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status