Chapter 17

"Ibaon mo sa utak mo 'to, Kenji. Kapag gumawa ka ng kahit anong maling galaw o sumubok kang tumawag ng pulis, isang utos ko lang sa mga tauhan ko sa kabilang linya, hindi na muling makakakita ng liwanag ang paborito mong scholar," malamig at marahang bulong ni Samantha habang dahan-dahang ibinababa ang kaniyang baril, ngunit ang kaniyang mga mata ay puno pa rin ng nakapangingilabot na tagumpay at matinding poot.

Nakatitig si Kenji sa nakapatay na screen ng telepono matapos mawala ang live camera feed kung saan huling nakitang nawalan ng malay si Yssa sa loob ng itim na van. Ang kaniyang buong katawan ay nanginginig sa matinding galit, takot, at kawalan ng pag-asa. Ang kaniyang puso, na bago pa man ang sandaling iyon ay sugatan na sa mga kaganapan sa NBI, ay tuluyan nang pinalilibutan ng matinding kadiliman.

"Pakawalan mo siya, Samantha... Parang awa mo na," pagmamakaawa ni Kenji, his voice cracking violently as he tried to swing his legs off the hospital bed, completely ignoring the excruciating pain in his healing chest and head. "Ako ang gulpihin mo. Ako ang ipapakulong mo o patayin mo! Huwag mo lang idadamay si Yssa! Wala siyang kasalanan sa inyo!"

"Wala?" napatawa nang napakasama si Samantha, turning her back on him to look out the window. "Siya ang dahilan kung bakit nasira ang pangalan ng pamilya ko! Dahil sa kaniya, nagmukha akong kawawa sa harap ng buong elite society! At dahil sa kaniya, nawalan ng bilyon-bilyong piso ang Del Rosario Group! She deserves everything that is coming to her, Kenji. At ikaw... manonood ka lang habang unti-unting nawawasak ang lahat ng mahal mo."

" Anong kailangan kong gawin?" pabalik na sigaw ni Kenji, his knuckles white as he held onto the bed railing for support, his eyes wild with desperation. "Tell me what you want! I’ll do anything, Samantha! Gagawin ko ang lahat ng sasabihin mo, huwag mo lang siyang sasaktan!"

Lumingon muli si Samantha sa kaniya, an arrogant, wicked smile slowly creeping onto her painted lips. "Good. Glad to know you still know how to negotiate, Kenji. Tomorrow morning, there will be a public press conference. Haharap ka sa media at sasabihin mo na ang lahat ng ebidensyang ibinigay ng NBI laban sa tatay mo at sa pamilya ko ay gawa-gawa lang ni Yssa Reyes para maghiganti. Sasabihin mo na abnormal ang pag-iisip ng babaeng 'yun at ginamit ka lang niya."

Nangatal ang panga ni Kenji. " You want me to frame her? You want me to ruin her dignity all over again?"

"If you want her to stay alive, yes," malamig na sagot ni Samantha. "At kapag natapos ang press conference, pipirma ka sa isang waiver na naglilipat ng natitirang shares ng Vance Logistics sa Del Rosario Group. After that... maybe I’ll consider letting her live. You have until eight tomorrow morning, Kenji. Don't test my patience."

Mabilis na lumabas si Samantha kasama ang dalawang armadong lalaki, naisara ang p***o ng VIP room at naiwan si Kenji sa gitna ng suffocating silence ng ospital.

Bumagsak si Kenji sa sahig ng kaniyang kwarto, kinakapos ng hininga habang napapahawak sa kaniyang dibdib.

Ang kaniyang mga luha ay patuloy na pumapatak sa malamig na tile floor. Si Yssa... ang babaeng dumanas ng napakaraming sakit dahil sa kaniyang pamilya, ang babaeng pilit na bumabangon para sa kaniyang mga pangarap, ay muling nasa gitna ng panganib dahil sa kaniya.

“I don't ever want to see your face again. You and your father are dead to me.”

Inulit-ulit ni Kenji ang huling salita ni Yssa sa kaniyang isip. Alam niyang galit si Yssa sa kaniya. Alam niyang isinusumpa na siya nito. Pero kahit kailan, hindi niya hahayaang mamatay ang dalaga dahil sa dumi ng mundong kinagisnan niya.

Gumamang si Kenji patungo sa bedside table kung saan nakatago ang kaniyang personal burner phone. Nanginginig ang kaniyang mga daliri habang mabilis na pinalalabas ang numero ni Mark.

"Mark..." pabulong at humihingal na sabi ni Kenji nang sumagot ang kabilang linya. "Kinuha nila si Yssa."

"What?! Who took her?!" gulat at galit na tanong ni Mark mula sa kabilang linya. "Kenji, nasa NBI headquarters lang siya kanina—"

" It was Samantha and the Del Rosarios," mabilis na paliwanag ni Kenji, trying to keep his voice steady despite his intense panic. " They kidnapped her. Pinagbabantaan nila ang buhay niya kapag hindi ako humarap sa press conference bukas para baliktarin ang kaso at linisin ang pangalan nila."

" Damm it! I'm calling the NBI right now—"

"NO! Don't call the police or the NBI!" mabilis na pigil ni Kenji. " They have lookouts near the station and inside the department! Kapag nalaman nilang kumilos ang mga awtoridad, papatayin nila agad si Yssa! Mark... I need your help. Track the location of that live stream signal. I know you still have access to your family's private cyber-security network."

Natahimik si Mark sa kabilang linya nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. "Give me twenty minutes, Kenji. Saan ka pupunta ngayon?"

"Kukuha ako ng paraan para mailabas si Yssa," matigas at seryosong sagot ni Kenji, his eyes turning dangerous and dark. "Kahit anong mangyari... hindi ko hahayaang sirain nila si Yssa."

Samantala, sa isang lumang abandonadong bodega sa tabing-dagat ng Navotas, marahang nagkamalay si Yssa.

Mabigat ang kaniyang ulo, at ang kaniyang paningin ay labo-labo dahil sa epekto ng kemikal na ginamit para patulugin siya. Subalit nang maramdaman niya ang malamig na semento sa kaniyang ilalim at ang mahigpit na lubid na nakatali sa kaniyang mga kamay sa likod ng isang bakal na upuan, agad na nagbalik ang kaniyang kamalayan.

"Gising ka na pala, Ms. Scholar," isang sarkastikong boses ng lalaki ang umalingawngaw sa madilim na bodega.

Dahan-dahang inangat ni Yssa ang kaniyang tingin. Nakatayo sa kaniyang tapat si Arthur Del Rosario—ang matandang kapatid ni Samantha, ang mismong lalaking nagmamaneho ng silver SUV na sumagasa kay Kenji sa hotel. May hawak itong bote ng alak at may mabigat na benda sa kaniyang braso mula sa aksidente.

"Arthur Del Rosario..." malamig na sabi ni Yssa, suppressing the fear in her chest and replacing it with pure disdain. "Nakalabas ka pala sa kulungan."

Natawa nang malakas si Arthur, taking a heavy sip from his bottle. " Na-bail ako ng pamilya ko bago pa man magsimula ang pormal na hearing. Akala niyo ba ng Kenji na 'yun ay matatapos ang lahat nang ganoon lang? You ruined our family's reputation! Binagsak niyo ang stocks namin!"

"Kayo ang sumira sa sarili ninyong reputasyon!" palaban na sagot ni Yssa, her eyes flashing with defiance. "Ang pamilya mo ang gumawa ng krimen! Kayo ang mga demonyong pumatay at nanagasa ng tao para lang sa sarili ninyong kapakanan!"

BLAG!

Ibinagsak ni Arthur ang bote ng alak sa sahig malapit sa mga paa ni Yssa, dahilan para mabasag ito sa napakaraming bubog. Lumapit ang lalaki at marahas na hinawakan ang baba ni Yssa, squeezing her jaws tightly.

" Tandaan mo kung nasaan ka, babae," asik ni Arthur, his breath smelling heavily of alcohol. "Wala rito ang pamilya Vance para protektahan ka. At si Kenji? Bukas sa hapon, haharap siya sa buong bansa para sabihing isang sinungaling at baliw ka lang na naghahanap ng pera. He will throw you under the bus just to save his own skin!"

Nangatal ang labi ni Yssa, but she looked straight into Arthur's vicious eyes without flinching. "Hindi iyon gagawin ni Kenji."

"Talaga?" napahalakhak si Arthur. " Tingnan natin bukas kung hanggang saan ang tapang mo kapag narinig mo na ang mismong lalaking minahal mo ang nagbaon sa 'yo sa lupa."

Bibitawan na sana ni Arthur si Yssa nang biglang tumunog ang telepono ng isa sa mga tauhan sa gilid ng bodega.

"Boss, may pumasok na sasakyan sa gate ng compound," report ng tauhan, his hand hovering over the holster of his gun.

Napakunot ang noo ni Arthur. "Sino? Sabi ko walang pwedeng pumunta rito maliban sa mga tauhan ni Samantha!"

Sa labas ng bodega, sa gitna ng kadiliman at malakas na buhos ng ulan, huminto ang isang sirang lumang sedan.

Bumukas ang p***o at bumaba si Kenji Vance.

Wala siyang hawak na armas. Nakasusuot lang siya ng simpleng itim na shirt at maong, pero ang kaniyang mukha ay namumutla at ang kaniyang tahi sa dibdib at ulo ay nagsisimula na namang magdugo sa matinding physical stress. Subalit sa kabila ng kaniyang panghihina, ang kaniyang mga mata ay pinalilibutan ng isang nakatakot na uri ng determinasyon.

Naglakad siya nang diretso patungo sa p***o ng bodega. Dalawang armadong tauhan ang agad na humarang sa kaniya, itinututok ang kani-kanilang mga baril sa kaniyang dibdib.

"Papasukin niyo ako," malamig at matigas na sabi ni Kenji, his voice deep and menacing. "I'm here for Yssa."

Pumasok si Kenji sa loob ng bodega, ang kaniyang mga hakbang ay mabigat at umuugong sa malaking silid. Nang magtagpo ang kaniyang tingin at ang mga mata ni Yssa na nakatali sa upuan, naramdaman ni Kenji ang matinding kirot sa kaniyang dibdib.

"Kenji...?" pabulong at gulat na sabi ni Yssa, her eyes widening in pure horror. "Bakit ka nandito?! Sabi ko sa 'yo huwag ka nang lalapit sa akin!"

"I told you before, Yssa..." mahinang sagot ni Kenji, looking at her with an apology in his eyes. "I will never leave you alone again."

Natawa nang malakas si Arthur mula sa kabilang dulo ng bodega, clapping his hands mockingly. "Well, well, well... look who decided to be a tragic hero again! Ang dating Prince ng Vance Corporation, naglakad nang mag-isa sa lungga ng leon!"

" Pakawalan mo na si Yssa, Arthur," utos ni Kenji, taking three steps forward until he was standing just ten feet away from Arthur and Yssa. "Nandito na ako. Ako ang kailangan niyo, 'di ba? Let her go, and I'll sign whatever document Samantha wants."

Tinitigan siya ni Arthur nang matagal bago lumitaw ang isang nakakapangilabot na ngiti sa kaniyang mukha. "You really love this cheap scholar, don't you, Kenji? Handang-handa kang mamatay para sa kaniya."

"Oo," walang pag-aalinlangang sagot ni Kenji, looking straight at Yssa. "I'd die a thousand times over if it means keeping her safe."

Nangatal ang labi ni Yssa, new tears spilling down her cheeks. "Tanga ka talaga, Kenji... Bakit mo ginagawa 'to...?"

"Pero alam mo, Kenji," singit ni Arthur, slowly unholstering a heavy caliber pistol from his belt and aiming it directly at Kenji's forehead. " Hindi pa rin sapat ang pagpunta mo rito. My sister wants you humiliated, but I... I want you gone permanently. Para wala nang banta sa pamilya namin."

"Arthur, no!" sigaw ni Yssa, struggling violently against her ropes. "Huwag!"

CROCK.

Inikot ni Arthur ang safety lock ng baril. Tinitigan siya ni Kenji nang walang kahit anong takot sa kaniyang mga mata, calmly taking one step closer to the barrel of the gun.

"Shoot me then, Arthur," malamig na utos ni Kenji. " But the moment you pull that trigger, your entire family goes down with me."

Natigilan si Arthur, his finger freezing on the trigger. "Anong pinagsasasabi mo?"

Mula sa kaniyang bulsa, inilabas ni Kenji ang kaniyang phone—at sa screen nito, makikita ang isang live streaming counter na nakakonekta sa lahat ng pangunahing news networks at social media platforms sa bansa.

" The moment I stepped foot inside this compound, Mark initiated a live broadcast using my phone's hidden camera and audio feed," pahayag ni Kenji, his voice ringing like a death knell across the warehouse. " Over two million people are currently watching this stream right now. Everyone in the country sees your face, hears your voice, and sees Yssa tied to that chair. Pull the trigger, Arthur. Show the entire world what kind of monsters the Del Rosarios really are."

Nawalan ng kulay ang mukha ni Arthur. Ang dalawang tauhan sa kaniyang likod ay nag-panic na rin habang nakatitig sa kanikanilang mga telepono na sunod-sunod na nakakatanggap ng mga alerto mula sa balita!

"You bastard...!" galit na sigaw ni Arthur, his hand trembling uncontrollably as he pointed the gun at Kenji. " I'll kill you anyway!"

BANG!

Isang malakas na putok ng baril ang yumugyog sa buong bodega.

Ngunit hindi si Kenji ang natamaan.

Isang mabilis na hugis mula sa dilim ang humarang sa pagitan ni Arthur at Kenji—isang taong kabababa lang mula sa gilid ng abandonadong bintana sa itaas!

CRASH!

Bumagsak ang misteryosong tao sa sahig, hawak ang kaniyang sugatang balikat habang mabilis na itinutulak si Arthur pabalik! Sa gitna ng usok at kaguluhan, mabilis na pumasok ang mga siryene ng papalapit na mga sasakyan ng pulis at SWAT team mula sa labas ng compound!

"POLICE! HANDS IN THE AIR! DROP YOUR WEAPONS!" sigaw ng mga awtoridad sa pamamagitan ng megaphone mula sa labas!

Nagsimulang magpalitan ng putok ng baril ang mga tauhan ni Arthur at ang mga pulis sa p***o. Sa gitna ng gulo, mabilis na tumakbo si Kenji patungo kay Yssa para kalagan ang kaniyang mga kamay.

"Yssa! Are you hurt?!" nag-aalalang tanong ni Kenji habang mabilis na inaalis ang lubid sa kaniyang pulso.

"Kenji!" niyakap siya ni Yssa nang mahigpit, crying hysterically against his chest. "Diyos ko, Kenji... I thought I lost you!"

Ngunit bago pa man sila makatayo para tumakbo palabas, bumangon si Arthur mula sa basag na semento, galit na galit at sugatan, hawak muli ang kaniyang baril. Ang kaniyang mga mata ay pinalilibutan ng matinding pagkabaliw.

" IF I'M GOING DOWN, YOU'RE COMING WITH ME, KENJI VANCE!" sigaw ni Arthur, aiming the gun directly at Yssa's back as Kenji shielded her with his body!

BANG!

Naramdaman ni Yssa ang matinding pagyugyog sa katawan ni Kenji habang pilit siya nitong ikinukubli sa kaniyang mga braso. Isang mainit na patak ng dugo ang pumagitan sa kaniyang leeg habang dahan-dahang lumuluwag ang hawak ng binata sa kaniyang balikat.

"Kenji...?" pabulong na tawag ni Yssa, her eyes widening in terrifying realization as she felt the warm liquid soaking through his shirt.

Dahan-dahang bumagsak si Kenji sa kaniyang kandungan, a faint, heartbreaking smile on his lips as his eyes began to lose their light once more.

"I... I protected you... Yssa..." bulong ni Kenji, before his eyes slowly closed and his body went completely limp in her arms.