Chapter 18

"Kenji! Huwag kang pumikit, please! Sumagot ka sa akin, Kenji!" hysterical na sigaw ni Yssa habang buong lakas niyang itinataas ang ulo ng binata sa kaniyang kandungan, ang kaniyang mga daliri ay mabilis na nababasa ng mainit at mabilis na umaagos na dugo mula sa kaniyang sugat.

Bumagsak ang p***o ng bodega sa lakas ng pagpasok ng mga miyembro ng SWAT team. Isang sunod-sunod na utos at sigawan ang umalingawngaw sa buong paligid nang pinalibutan at mabilis na idinapa ng mga pulis si Arthur Del Rosario at ang kaniyang mga tauhan upang tuluyang madakip.

"MEDIC! WE NEED A MEDIC HERE IMMEDIATELY!" sigaw ng SWAT team leader sa kaniyang radio transmitter habang patakbong lumalapit sa kinaroroonan nina Yssa at Kenji.

Ngunit sa gitna ng sigawan at kumikislap na pula at bughaw na ilaw mula sa mga sasakyan ng pulis sa labas, wala nang naririnig si Yssa. Ang kaniyang buong mundo ay naglaho sa mukha ni Kenji. Ang kaniyang mga mata ay bahagyang nakabukas pa, labo-labo at wala nang gaanong sigla, habang ang kaniyang mga tuyong labi ay pilit na gumagalaw.

"Ys... Yssa..." napakapait at halos walang boses na bulong ni Kenji, his hand weakly lifting a few inches before completely losing power and falling back onto the floor.

"Huwag kang magsalita, pakiusap!" umiiyak na pakiusap ni Yssa, frantically using her jacket to press down on his wound. "Dumating na ang mga pulis, Kenji! Gagaling ka, naririnig mo ba ako?! Gagaling ka at sisingilin pa kita sa lahat ng ginawa mo sa akin!"

Isang napakaliit, napakahina, ngunit totoong ngiti ang lumabas sa mga labi ni Kenji. "I'm... happy... you're safe..."

Iyon ang huling mga salitang lumabas sa kaniyang bibig bago tuluyang pumikit ang kaniyang mga mata at naglaho ang anumang bakas ng malay sa kaniyang katawan.

"KENJI!" sigaw ni Yssa, her painful voice echoing across the cold, metallic walls of the abandoned warehouse.

Mabilis na nakapasok ang dalawang paramedic na dala ang isang emergency stretcher. Marahas nilang inilipat ang katawan ni Kenji, isinaksak ang portable oxygen mask, at mabilis na isinugod ang binata palabas patungo sa nag-aabang na ambulansya. Sumunod si Yssa na parang nawawalan sa sarili, ang kaniyang damit, mga kamay, at mukha ay nababalutan ng dugo ng lalaking muling nag-alay ng buhay para sa kaniya.

Ang biyahe patungong St. Jude Medical Center ay isang walang katapasang bangungot.

Sa loob ng ambulansya, ang tunog ng pulse monitor ay mabilis at iregular. Ang blood pressure ni Kenji ay patuloy na bumabagsak, at ang kaniyang oxygen levels ay nasa kritikal na lebel.

"BP is 60 over 40 and dropping! He's experiencing severe hemorrhagic shock!" sigaw ng paramedic habang mabilis na nagkakabit ng pangalawang IV line at nag-a-apply ng pressure dressing. "We need blood transfusion units ready at the ER! ETA three minutes!"

Hawak ni Yssa ang malamig na kamay ni Kenji gamit ang kaniyang dalawang kamay. Ipinatong niya ang kaniyang noo sa likod ng mga daliri ng binata habang ang kaniyang mga luha ay patuloy na dumadaloy nang walang patid.

"Laban lang, Kenji... pakiusap," pabulong na panalangin ni Yssa. "Huwag kang susuko... Huwag mo akong iiwan nang ganito..."

Nang makarating sila sa emergency bay ng ospital, mabilis na sumalubong ang isang buong surgical team. Isinugod agad si Kenji sa Trauma Operating Room 1. Bago pa man makapasok si Yssa, mabilis siyang pinigilan ng dalawang nars at ni Mark, na kararating lang mula sa NBI headquarters kasama sina Mia.

"Yssa! Yssa, stay here!" pigil sa kaniya ni Mark, holding her shoulders firmly while looking at her with deep sorrow and worry. "The doctors need space to work! Pakiusap, Yssa, magpakatagtag ka!"

"Mark, marami siyang dugo na nawala... Mark, napakaraming dugo..." hysterikal na bulong ni Yssa, her hands shaking violently as she stared at the bloody red stains on her palms.

Yumakap si Mia sa kaniya mula sa gilid, crying softly. "Yssa, tahan na... Gagaling si Kenji. Strong siya, 'di ba? Lumaban siya para sa 'yo, kakayanin niya 'to."

Bumagsak si Yssa sa malamig na sahig ng waiting area, niyakap ang kaniyang sariling mga tuhod habang ang kaniyang buong katawan ay nanginginig sa matinding takot at emotional exhaustion.

Lumipas ang limang mahabang oras. Ang araw sa labas ay dahan-dahan nang sumisikat, nagpapasok ng kulay kahel na liwanag sa mga bintana ng waiting area, ngunit ang atmospera sa loob ng kwarto ay nananatiling napakabigat at malamig.

Dumating din sa ospital si Don Fernando Vance—na nakalabas muna sa pamamagitan ng temporary medical bail sa tulong ng kaniyang legal team. Nakatayo ang matanda sa sulok, mukhang lubos na nawalan ng dangal at lakas, nakatitig sa p***o ng Operating Room kung saan patuloy na ipinaglalaban ang buhay ng kaniyang kaisa-isang anak.

Bumukas ang p***o ng OR at lumabas ang Lead Trauma Surgeon. Hiniwalay nito ang kaniyang mask at binuksan ang kaniyang surgical cap, clearly showing absolute exhaustion on his face.

Mabilis na tumayo sina Yssa, Mark, Mia, at Don Fernando para salubungin ang doktor.

"Dok! How is my son?! How is Kenji?!" nanginginig na tanong ni Don Fernando, his voice devoid of any arrogance.

Tumingin ang doktor sa kanila nang may seryosong ekspresyon bago bumuntong-hininga. "Nailabas na natin ang namuong dugo at naayos ang napinsalang blood vessel. Fortunately, physically stable na ang kaniyang mga vital signs matapos ang blood transfusion."

" Ligtas na po ba siya, Doc?" tanong ni Yssa, her voice cracking in pure desperation.

"Physically, stable ang kaniyang katawan," sagot ng doktor. " Pero dahil sa matinding trauma sa kaniyang ulo at sa sunod-sunod na aksidente, inilagay natin siya sa medically induced coma. We need to monitor his neurological responses for the next forty-eight hours."

Napasandal si Yssa sa pader, tears streaming silently down her face. Kahit papaano, humihinga pa si Kenji.

Pagkalipas ng tatlong linggo.

Dahan-dahang lumipas ang mga araw at opisyal nang inilipat si Kenji sa isang private recovery room sa St. Jude Medical Center. Bagaman gising na siya, napakahina pa rin ng kaniyang katawan at kailangan niya ng matagal na physical therapy at pahinga.

Araw-araw, matapos ang kaniyang mga klase sa unibersidad, pumupunta si Yssa sa ospital para alagaan si Kenji. Doon siya nag-aaral, kinakausap ang binata, at maingat na inaalalayan ito sa kaniyang mga simpleng kilos. Ang galit at pait sa puso ni Yssa ay tuluyan nang pinalitan ng isang tahimik ngunit matatag na pagmamahal at pagpapatawad.

Isang hapon, habang inaayos ni Yssa ang mga gamot sa bedside table, pumasok si Mark sa kwarto dala ang isang makapal na folder ng mga legal at financial documents.

"Kenji... Yssa..." seryosong bati ni Mark, sitting down on the couch near the bed. "I just came from the board meeting of Vance Corporation."

Tumingin si Kenji sa kaniya, his voice still weak but steady. "Anong nangyari sa board, Mark?"

"The board voted to liquidate the entire logistics division to pay for the damages and legal penalties," paliwanag ni Mark, his expression turning somber. " At dahil nakakulong pa rin ang tatay mo habang gumugulong ang kaso ng NBI, the corporate creditors are freezing all family accounts. Vance Corporation is officially bankrupt, Kenji."

Naging tahimik ang buong kwarto. Tinitigan ni Kenji ang kaniyang mga kamay. Ang imperyo ng kaniyang pamilya—ang yaman at kapangyarihan na dating nakabalot sa buo niyang pagkatao—ay tuluyan nang naglaho.

Inabot ni Yssa ang kamay ni Kenji at mahigpit itong hinawakan. "It's okay, Kenji. Haharapin natin 'to."

Tumingin si Kenji sa kaniya, a sad, bittersweet smile forming on his lips. " I don't care about the money anymore, Yssa. I just want to make sure you're safe."

Ngunit bago pa man makapagsalita si Mark muli, biglang tumunog ang telepono ni Yssa.

Napakunot ang noo ni Yssa nang makita ang hindi kilalang numero sa screen. "Hello?"

"Ms. Yssa Reyes?" isang malamig at opisyal na boses ng babae ang nagsalita sa kabilang linya. "This is the Office of the Vice Chancellor for Academic Affairs."

"Yes, Good afternoon. Bakit po?"

" We are calling to inform you that a formal petition has been filed against your academic scholarship," pahayag ng boses sa kabilang linya. " An anonymous donor provided evidence claiming that your research credentials were forged using unauthorized files from the Vance Corporation database."

Namilog ang mga mata ni Yssa sa matinding gulat, her breath catching violently in her throat! "What?! That's impossible! Ako mismo ang gumawa ng buong research paper na 'yun!"

"Yssa? Anong nangyayari?" nag-aalalang tanong ni Kenji, trying to sit up in bed.

"The committee has initiated a full academic suspension pending investigation," patuloy ng boses mula sa telepono. "All your grants, including your stipend and exchange program eligibility, are frozen effective immediately."

Nabitawan ni Yssa ang kaniyang telepono, dahilan para bumagsak ito sa sahig.

Napatitig si Kenji kay Yssa, his heart hammering in panic. "Yssa! Sino 'yun?! Anong sinabi sa 'yo?!"

Tumingin si Yssa kay Kenji, her face completely pale and drained of color, as a dark, terrifying realization washed over her. Si Don Fernando ay nakakulong, at sina Arthur at Samantha Del Rosario ay nasa ilalim ng arrest control ng pulisya...

Kung hindi ang mga Vance o Del Rosario ang gumawa nito... sino ang bagong kalaban na gumagalaw mula sa dilim para tuluyang sirain ang buhay niya?