The Billionaire's Contracted Romance
Upang mabayaran ang malaking utang na iniwan ng kanyang pumanaw na ama at maibalik ang karangalan ng kanyang pamilya, napilitan ang 22-taong gulang na si Celeste Madrigal na pasukin ang isang arranged contract marriage. Ang makakasama niya sa isang taong kasunduan ay si Sebastian Mondragon—ang 27-taong gulang, malamig, at makapangyarihang CEO ng Mondragon Holdings na kailangan ng asawa upang makuha ang buong kontrol sa board ng kanyang kumpanya.
Sa ilalim ng kanilang kontrata, pormal at hiwalay ang kanilang buhay kapag sila lamang dalawa. Ngunit nagbago ang lahat nang makilala ni Celeste si Leo, ang 4-taong gulang na pamangkin ni Sebastian. Sa pamamagitan ng pagiging maalaga at mabait ni Celeste kay Leo, unti-unting natunaw ang malamig na pader sa puso ng dominanteng CEO. Habang lumilipas ang mga buwan, ang purong transaksyon sa papel ay unti-unting napalitan ng malalim at tapat na pagtingin. Sa kabila ng takot at pag-aalinlangan, ibinigay nina Celeste at Sebastian ang kanilang mga puso nang walang sapilitan at may buong paggalang sa isa't isa. Sa huli, napunit ang lumang kontrata ng obligasyon at pinalitan ito ng isang bagong simula bilang isang tunay at masayang pamilya.
قراءة
Chapter: V: Ang Bagong SimulaPagkalipas ng anim na buwan mula sa gabing tuluyan naming ibinukas at isinuko ang aming mga puso para sa isa't isa.Ang umaga ay napakaliwanag, payapa, at puno ng mainit na sikat ng araw na dahan-dahang lumalagos sa malalaking bintanang salamin ng aming penthouse. Ang mga sinag ng araw ay nag-iiwan ng gintong liwanag sa malawak na kuwarto, na dating tila malamig na kulungan ngunit ngayon ay tahanan na ng aming mga pangarap. Nagising ako sa pamilyar, masarap, at nakagiginhawang amoy ng sariwang kape na pumapailanlang mula sa kusina, pati na rin sa nakatutunaw at nakakapagpalagay ng loob na init ng malapad at matipunong braso ni Sebastian na nakapulupot nang mahigpit ngunit maingat sa aking bewang.Dahan-dahan akong lumingon sa aking tabi upang pakinggan ang kanyang pantay na paghinga. Doon ay nakita ko ang napakagwapong mukha ng aking asawa na payapang natutulog pa. Sa unang pagkakataon mula nang makilala ko siya, wala na ang anumang bahid ng matinding stress, lamig, at pagod na nakasa
آخر تحديث: 2026-10-01
Chapter: IV: Ang Pagtatagpo ng Puso Ilang buwan ang mabilis na lumipas mula nang maganap ang aming sibil na kasal at ang gabing iyon na nagbago sa aming pagtingin at pakikitungo sa isa't isa. Ang penthouse ni Sebastian sa Bonifacio Global City na dating napakalawak, minimalist, malamig, at tahimik ay unti-unting napuno ng init, tawanan, at tunay na pagmamahal. Ang bawat sulok ng bahay na dating tila hiwalay sa mundo ay nagkaroon na ng buhay at kulay. Si Leo ang naging patuloy at matibay na tulay na nagbuklod sa aming dalawa. Sa bawat araw na lumilipas, unt-unting nawawala ang pormalidad at malamig na mga hangganan na nakatakda sa aming unang kasunduan. Madalas na kaming magkasabay na kumain ng agahan at hapunan sa malaking dining table, magpasyal sa malapit na parke sa BGC kapag katapusan ng linggo, at magkasamang magbasa ng mga kuwento para kay Leo sa kanyang silid bago ito tuluyang makatulog sa gabi.Sa bawat araw na dumadaan sa aming pagsasama, mas lalo kong nakikilala ang tunay at buong pagkatao ni Sebastian. Sa la
آخر تحديث: 2026-10-01
Chapter: III: Ang Lalim ng TitigMabilis at parang isang idlap na lumipas ang mga araw pagkatapos kong lumipat sa penthouse ni Sebastian. Bago ko pa man ganap na maunawaan at matanggap ang bawat pagbabago sa aking buhay, dumating na ang araw ng aming sibil na kasal. Walang grandyosong kasal sa simbahan, walang libo-libong bisita, at walang ingay ng media. Naging napakasimple lamang ng seremonya sa loob ng opisina ng huwes—isang pormalidad lamang na kinailangan upang maging legal sa mata ng batas at ng lipunan ang aming kasunduan. Dumalo ang ilang piling saksi, pati na rin ang abogadong humawak sa kontrata ng aking pamilya, at si Leo na napakagwapo sa kanyang maliit na tailored suit. Pagkatapos ng seremonya, ginanap ang isang tahimik at simpleng salo-salo sa isang eksklusibong restawran bago kami bumalik sa aming pang-araw-araw na pamumuhay.Pagdating ng gabi, pumasok ako sa aking sariling silid sa penthouse. Tahimik ang buong paligid. Ang tanging naririnig ko ay ang mahinang sipol ng centralized aircon at ang bahagya
آخر تحديث: 2026-10-01
Chapter: II: Ang Munting TulayAng penthouse ni Sebastian sa Bonifacio Global City ay napakalawak, minimalist, at napakalalamig. Halos bawat sulok nito ay binubuo ng mga pader na gray concrete, black steel, at malalaking bintanang salamin na nagpapakita ng kumikislap at maingay na skyline ng lungsod. Ngunit sa kabila ng karangyaan at napakalaking espasyo, walang buhay ang buong tahanan—parang isang modernong kulungan ng isang haring walang emosyon at hiwalay sa natitirang bahagi ng mundo.Lunes ng hapon iyon, tatlong araw pagkatapos kong pirmahan ang kontrata at opisyal na lumipat sa kanyang tahanan. Bago pa man kami opisyal na ikasal sa civil court sa susunod na linggo, hiniling na ni Sebastian na dito muna ako tumira upang masanay kami sa aming mga bagong gawi at mga patakaran sa pamamahay. Para sa akin, ang bawat hakbang sa malamig na sahig na gawa sa marble ay paalala ng aking sitwasyon: isa lamang akong pansamantalang panauhin na pumasok sa isang mundong hindi ko kinabibilangan, dala ang isang kasunduang nagta
آخر تحديث: 2026-10-01
Chapter: I: Ang Bagong KontrataMabigat at halos suffocating ang pakiramdam ko habang nakatayo sa harap ng higanteng gusali ng Mondragon Enterprises sa BGC. Sandaang palapag ng purong salamin at bakal—isang napakalaking monumento ng yaman, impluwensya, at autokratikong kapangyarihan. Sa edad na dalawampu't dalawa, dapat ay abala ako sa paghahanap ng simpleng trabaho o nagpaplano para sa aking hinaharap. Subalit ang buhay ay walang awat sa pagbibigay ng malupit na sorpresa.Inayos ko ang suot kong itim na lapel skirt at puting blusa. Hawak ko nang mahigpit ang strap ng aking sling bag habang humihinga nang malalim upang pakalmahin ang nanginginig kong mga kamay at ang mabilis na pagtibok ng aking dibdib."Magandang umaga po, Ma'am. May appointment po ba kayo?" tanong ng receptionist."Opo, kay Mr. Mondragon," sagot ko. "Ako si Celeste Madrigal."Mabilis na tumitig ang babae sa kanyang monitor, at sa isang kurap ay biglang nagbago ang kanyang mukha. Nawala ang pormal nitong ngiti at napalitan ng malalim at halos takot
آخر تحديث: 2026-10-01
تسجيل الدخول
