Chapter 20

"Ikaw...?" pabulong at hindi makapaniwalang gulat ni Yssa, habang ang kaniyang boses ay tuluyan nang pinalilibutan ng matinding takot at panlalamig.

Nakatayo sa kaniyang tapat, sa ilalim ng dim light ng pasilyo ng apartment, ang lalaking hindi niya kailanman inisip na magtatraydor sa kaniya—si Propesor Raymond Dizon, ang kaniyang trusted faculty adviser at paboritong mentor sa Bio-Chem Department.

Isang malamig, nakatatakot, at walang emosyong ngiti ang lumabas sa mga labi ng propesor habang dahan-dahan itong humahakbang palapit sa kaniya. "I really hoped it wouldn't come to this, Yssa. You were my brightest student. Ikaw ang pinakapaborito kong scholar."

"Bakit, Prof. Dizon?" nanginginig na tanong ni Yssa, taking slow steps backward into her messy room, her eyes darting toward the syringe in his gloved hand. "Bakit niyo ginagawa 'to? Kayo ang nag-guide sa akin sa research paper na 'yun! Kayo ang nakakaalam kung gaano ko pinaghirapan 'yun mula sa simula!"

" Because your research paper is worth fifty million pesos to overseas investors, Yssa!" pait at galit na sagot ni Prof. Dizon, his eyes flashing with raw greed. "Limang taon akong nagtrabaho sa unibersidad na 'to nang walang nakakapansin! Habang ang mga Vance at Del Rosario ay nagtatapon ng bilyon-bilyon para sa mga pusta at luho nila, ako ay nagtitiis sa mababang sweldo! When you showed me your Bio-Chem formula, I knew it was my ticket out of this miserable life."

Napatakip si Yssa sa kaniyang bibig. "Kayo... kayo ang nagbenta ng data ko sa Vance Logistics?"

"I sold it to Don Fernando Vance three months ago!" pag-amin ng propesor, taking another threatening step forward. "I uploaded your draft to their server using Kenji's library login credentials while he was on shift. Sinamantala ko ang gulo sa pagitan ninyo ni Kenji para walang maghinala sa akin! But then Kenji ruined everything by confessing, and you reopened the hit-and-run investigation! Now the police are auditing all Vance Logistics database files, at kapag natrace nila ang IP address ng uploader, malalaman nilang ako ang nagbenta!"

Nangatal ang panga ni Yssa sa matinding galit. " You ruined my life, my scholarship, and my name... just for your greed?!"

"At ngayon, kailangan mong manahimik, Yssa," malamig na sabi ni Prof. Dizon, raising the syringe filled with a clear liquid. "A simple cardiac arrest. Isusulat ng pulisya na namatay ka dahil sa matinding depression at stress mula sa plagiarism scandal. It's a clean exit."

Mabilis na itinapon ni Yssa ang kaniyang heavy bag sa mukha ng propesor!

"ARGH!" daing ni Prof. Dizon habang napaatras ito.

Ginamit ni Yssa ang pagkakataong iyon para tumakbo palabas ng kwarto patungo sa hagdanan ng apartment! "TULONG! TULONG!" sigaw niya sa buong lakas ng kaniyang lalamunan.

Ngunit bago pa man siya makababa sa unang hakbang ng hagdan, mabilis siyang naabutan ni Prof. Dizon. Hinawakan nito ang kaniyang buhok at marahas siyang itinulak pabalik sa sementadong sahig!

" AHHHH!" napasigaw si Yssa sa sakit habang bumabagsak ang kaniyang balikat sa malamig na semento.

Hinawakan ng propesor ang kaniyang leeg at idiniin siya sa sahig, itinutok ang karayom sa kaniyang leeg! "Manahimik ka na, Yssa!"

Pilit na kumakawala si Yssa, gamit ang kaniyang dalawang kamay para pigilan ang kamay ng propesor na bumababa. "Pakawalan... mo ako...!"

PAK!

Isang mabilis at mabigat na hampas ng bakal na folding chair ang tumama nang napakalakas sa likod ni Prof. Dizon!

"ARGH!" sigaw ng propesor habang bumabagsak ito sa gilid, nawalan ng balanse at nabitawan ang syringe na mabilis na gumulong patungo sa hagdanan.

Humihingal at nanginginig na tumingin si Yssa sa kaniyang tapat.

Nakatayo roon si Kenji Vance.

Nakasusuot pa rin ito ng kaniyang hospital jacket, nanginginig ang buong katawan, at ang kaniyang puting tahi sa dibdib ay nagsisimula na namang mantsahan ng sariwang dugo mula sa matinding physical exertion. Hawak niya ang tupi-tuping bakal na upuan, ang kaniyang mga dark eyes ay nag-aalab sa matinding poot at pamatay na galit.

"Huwag mong hahawakan ang babae ko, pumatay ka man ng tao!" galit na sigaw ni Kenji, his voice deep and menacing.

"Kenji!" sigaw ni Yssa, tears bursting from her eyes as she crawled toward him. "Bakit ka nandito?! Ang sugat mo!"

Nakatayo na muli si Prof. Dizon, hawak ang kaniyang nasaktang balikat, at mabilis na naglabas ng isang maliit na folding knife mula sa kaniyang bulsa. "You foolish Vance... Dapat ay nasa hospital bed ka na at nag-aagaw-buhay!"

"I'd rather crawl from hell than let you touch her!" asik ni Kenji.

Mabilis na sumugod si Prof. Dizon gamit ang kutsilyo! Kahit nanginginig at mahina ang katawan, mabilis na itinulak ni Kenji si Yssa sa likod niya at ginamit ang bakal na upuan para harangan ang saksak.

CRASH!

Gumalaw ang dalawa sa pasilyo. Dahil sa matinding pananalasa ng lagnat at pananakit ng sugat, napaatras si Kenji nang tumama ang likod niya sa pader. Sinamantala ito ni Prof. Dizon at marahas na isinandal si Kenji, itinutok ang kutsilyo sa kaniyang leeg!

"Mamamatay ka ring tulad ng tatay mo!" asik ng propesor.

BAM!

Biglang bumukas ang p***o ng apartment building at mabilis na pumasok sina Mark at dalawang pulis na nakabaril!

"POLICE! DROP YOUR WEAPON!" sigaw ng opisyal, aiming their firearms directly at Prof. Dizon!

Natigilan si Prof. Dizon sa gulat. Bago pa man siya makagalaw, buong lakas siyang siniko ni Kenji sa kaniyang mukha, dahilan para mabitawan nito ang kutsilyo at mabilis na idinapa ng mga pulis sa sahig!

"Get him!" utos ng police captain habang pinalilibutan at pinoposasan si Prof. Dizon.

Bumagsak si Kenji sa kaniyang mga tuhod, kaniyang mga kamay ay nakahawak sa kaniyang dibdib habang mabilis ang kaniyang paghinga. Ang sariwang dugo ay dumadaloy na sa kaniyang damit.

"Kenji!" mabilis na lumuhod si Yssa sa tabi niya, wrapping her arms around his shoulders while crying hysterically. "Bakit ka pumasok dito?! Sinabi ng doktor na bawal ka pang umalis sa ospital!"

Tumingin si Kenji sa kaniya, a pale, exhausted, but beautiful smile slowly appearing on his lips. "Mark... tracked your phone location... when you didn't answer my calls... I couldn't just stay in that room, Yssa..."

"Tanga ka talaga... napakatanga mo..." bulong ni Yssa, resting her forehead against his chest, hearing his fast, living heartbeat beneath her ear.

"I promised to protect you, remember?" bulong ni Kenji, his thumb gently wiping the tears from her cheek. "I will always come for you."

Pagkalipas ng dalawang linggo.

Ang balita tungkol sa pagkakadakip kay Prof. Raymond Dizon ay naging panibagong matinding usapin sa St. Jude International University.

Inamin ng propesor sa NBI ang kaniyang buong planong pag-framing kay Yssa, ang pagbebenta ng data sa lumang Vance Logistics system, at ang pagtatangkang pagpaslang sa dalaga. Dahil dito, opisyal na inalis ng Academic Disciplinary Committee ang lahat ng suspension laban kay Yssa.

Sa isang opisyal na press conference sa Main Auditorium, personal na humingi ng paumanhin si Vice Chancellor Dr. Santos kay Yssa sa harap ng buong unibersidad.

"We sincerely apologize for the distress this situation has caused you, Ms. Reyes," pahayag ni Dr. Santos sa mikropono. "Your academic record is completely cleared, your full scholarship is restored, and the board has unanimously re-approved your selection as the Lead Bio-Chem Scholar and Exchange Student candidate."

Nagpalakpakan ang buong auditorium. Nakatayo si Yssa sa gitna ng entablado, nakasuot ng kaniyang simpleng blusa. Sa kauna-unahang pagkakataon matapos ang ilang buwang bangungot, naramdaman niya ang matinding kapayapaan at tagumpay sa kaniyang dibdib.

Sa gilid ng auditorium, nakatayo sina Mia, Mark, at si Kenji. Nakasusuot si Kenji ng simpleng black shirt, may kaunting benda pa sa kaniyang leeg, pero nakatitig ito kay Yssa nang may matinding pagmamalaki at pagmamahal.

Nang matapos ang programa, mabilis na lumapit si Yssa sa kinaroroonan ni Kenji.

"Congratulations, Lead Scholar," nakangiting bati ni Kenji, offering her a single white rose.

Kinuha ni Yssa ang bulaklak at inamoy ito. "Salamat, Kenji. Para sa lahat ng ginawa mo."

"Gagawin ko 'yun paulit-ulit para sa 'yo," mahinang sagot ni Kenji, holding her hand softly under the sunlit hallway.

Fast forward: Isang taon ang mabilis na lumipas.

Ang mga bagyo ng nakaraan—ang mga pusta, ang mga iskandalo, ang kaso nina Don Fernando Vance at ng mga Del Rosario—ay dahan-dahan nang naging mga pahina ng kasaysayan. Si Don Fernando ay patuloy na nagbebenta ng kaniyang mga ari-arian habang nakakulong upang bayaran ang mga legal penalties at compensation sa pamilya ni Yssa, habang sina Arthur at Samantha Del Rosario ay nahaharap sa mahabang taon ng pagkabilanggo.

Si Kenji ay tuluyan nang nakarecover mula sa kaniyang mga sugat. Dahil wala na ang yaman ng kaniyang pamilya, nagtatrabaho siya bilang a full-time working student sa campus library at bilang an assistant instructor sa Sports Science Department upang pondohan ang kaniyang sariling pag-aaral at maliit na studio apartment.

Si Yssa naman ay pumasok na sa kaniyang Senior Year sa St. Jude International University, nananatiling Top 1 Student at itinuturing na pinakamahusay na Bio-Chem researcher ng kaniyang henerasyon.

Isang maaliwalas na hapon sa University Oval.

Nakatayo si Yssa sa tabi ng track field, hinihintay si Kenji na matapos sa kaniyang training session bilang assistant coach. Ang malamig na simoy ng hangin ng kaniyang huling taon sa kolehiyo ay nagpapasayaw sa kaniyang mahabang buhok.

"Yssa!" tawag ni Mia habang patakbong lumalapit mula sa Student Activity Center, may bitbit na makapal na poster at brochures.

"Mia, bakit parang nagmamadali ka?" tanong ni Yssa.

"Narinig mo na ba ang balita?!" humihingal na sabi ni Mia. " The Board of Trustees just announced the arrival of the new International Exchange Grant Sponsor from London! Sila ang humawak sa buong Senior Year Research Funding natin para sa Biochemistry Department!"

Napakunot ang noo ni Yssa. "International sponsor? Sino?"

"The Montemayor Global Foundation," sagot ni Mia, turning the brochure over. "Sabi ng Admin, the heir of Montemayor Global is personally arriving today to oversee the selection of student partners for the European Biotech Summit!"

Bago pa man makapagsalita si Yssa, bumukas ang grand gates ng university oval.

Isang convoy ng dalawang mamahaling dark gray Bentley ang dahan-dahang pumasok at huminto sa gilid ng VIP entrance ng Science Building.

Bumukas ang p***o ng pangunahing sasakyan. Bumaba ang isang matangkad, napakagwapong lalaki na may mestisuhin at Europeong kaanyuan. Nakasusuot ito ng an immaculate bespoke charcoal suit, may mamahaling orasang ginto sa kaniyang pulso, at may aura ng isang taong nagtataglay ng napakataas na kapangyarihan at yaman.

Napatigil ang lahat ng estudyante sa paligid. Ang mga bulungan at mangha ay mabilis na kumalat sa buong oval.

Naglakad ang lalaki patungo sa kinaroroonan ng Science Faculty. Ngunit habang naglalakad ito, bigla itong huminto nang matapat ang kaniyang tingin kay Yssa na nakatayo sa gilid ng field.

Isang napakaganda, elegante, at nakakaakit na ngiti ang lumitaw sa mga labi ng bagong dating.

Dahan-dahan itong lumapit kay Yssa, completely ignoring the faculty members and Dean who were walking behind him.

Huminto ang lalaki ilang hakbang lang ang layo mula kay Yssa, his piercing hazel eyes locking onto her face with an undeniable intensity.

"Miss Yssa Reyes, I presume?" the man spoke in a smooth, low, British-accented English that made the surrounding female students gasp.

Napatitig si Yssa sa kaniya, naramdaman ang biglaang kaba sa kaniyang dibdib. "Y-Yes. I'm Yssa Reyes. Who are you?"

Kinuha ng lalaki ang kamay ni Yssa at dahan-dahang iniyukod ang kaniyang ulo para halikan ang likod ng kaniyang mga daliri nang may flawless European etiquette.

"I'm Alexander Montemayor," he introduced himself softly, his gaze remaining fixed on her eyes. "I came all the way from London... specifically to find you."

Sa mismong sandaling iyon, nakatayo sa kabilang bahagi ng track field si Kenji Vance. Bitbit nito ang kaniyang gym bag at ang paboritong malamig na kape ni Yssa.

Nang makita ni Kenji ang mamahaling lalaki na nakatayo sa harap ni Yssa at nakahawak sa kamay ng dalaga, napatigil ang kaniyang mga hakbang. Ang kaniyang mga dark eyes ay agad na pinalilibutan ng matinding selos, tension, at isang nakatatakot na babala habang dahan-dahang naglalakad patungo sa kanila—completely unaware that this new arrival was about to shake the final year of their college life in ways they never expected.