LOGINHeaven’s POVInayos ko ang schedule ko sa review center nang mabuti. Nilatag ko sa planner ko kung anong oras ang trabaho, anong oras ang review, at kung anong araw ang pwede lang akong matulog nang mas mahaba. After ng work ko, diretso na talaga ako sa review center. Wala nang paligoy-ligoy. Malapit na itong magsimula at tatlong buwan lang ang meron ako. Kailangan kong mag-focus. Gusto kong pumasa sa unang take. Ayokong biguin ang sarili ko.At ayokong makarinig ng kahit anong side comment mula kay Reece.Baka nga sabihan pa niya akong bobo kapag bumagsak ako. Kahit biro, alam kong masasaktan ako.Siya pa rin ang naghatid sa akin sa kompanya. Gaya ng nakasanayan, tahimik lang kami sa sasakyan sa una. Siya ang nagmamaneho, ako naman ay abala sa phone ko, binabasa ulit ang email ng review center tungkol sa orientation.“Busy ka?” tanong niya, hindi inaalis ang tingin sa kalsada.“Review schedule,” sagot ko. “May orientation kami mamaya after work.”Tumango siya. “Hanggang anong oras?”
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Reece’s POVUmupo ako sa swivel chair at mariing ipinikit ang mga mata ko bago muling idilat. Masakit ang ulo ko. Kulang sa tulog. Kulang sa pahinga. At puno ng alaala na ayaw kong balik-balikan.Naroon sa harap ko ang tauhan ni Daddy. Tahimik na hinawakan na folder.“Doc,” panimula niya, “we trace
Heaven’s POVNanunuod ako ng palabas sa TV nang marinig ko ang yabag ng paa pababa ng hagdan. Napatingin ako agad nang nakita si Reece galing sa silid namin. Hindi ko mapigilang makagat ang labi ko nang makita ko ang suot niya. Plain shirt, fitted na jacket, at pantalon na mukhang pang-practice tal
Heaven’s POVNanunuod ako ng palabas sa TV nang marinig ko ang yabag ng paa pababa ng hagdan. Napatingin ako agad nang nakita si Reece galing sa silid namin. Hindi ko mapigilang makagat ang labi ko nang makita ko ang suot niya. Plain shirt, fitted na jacket, at pantalon na mukhang pang-practice tal
Heaven’s POV Tanghali na nang magising ako. Tahimik ang silid. Walang nakayakap sa akin at walang mabigat na brasong nakapulupot sa baywang ko. Agad kong napansin na wala na si Reece sa tabi ko. Umupo ako sa kama at hinaplos ang sentido ko. Masakit pa rin ang ulo ko, pero malinaw na ang isip ko. N







