تسجيل الدخولStay tuned for more updates :))
Heaven’s POVInayos ko ang schedule ko sa review center nang mabuti. Nilatag ko sa planner ko kung anong oras ang trabaho, anong oras ang review, at kung anong araw ang pwede lang akong matulog nang mas mahaba. After ng work ko, diretso na talaga ako sa review center. Wala nang paligoy-ligoy. Malapit na itong magsimula at tatlong buwan lang ang meron ako. Kailangan kong mag-focus. Gusto kong pumasa sa unang take. Ayokong biguin ang sarili ko.At ayokong makarinig ng kahit anong side comment mula kay Reece.Baka nga sabihan pa niya akong bobo kapag bumagsak ako. Kahit biro, alam kong masasaktan ako.Siya pa rin ang naghatid sa akin sa kompanya. Gaya ng nakasanayan, tahimik lang kami sa sasakyan sa una. Siya ang nagmamaneho, ako naman ay abala sa phone ko, binabasa ulit ang email ng review center tungkol sa orientation.“Busy ka?” tanong niya, hindi inaalis ang tingin sa kalsada.“Review schedule,” sagot ko. “May orientation kami mamaya after work.”Tumango siya. “Hanggang anong oras?”
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Marga’s POV Pagbalik ko sa bahay ni Oliver, hindi ko pa rin mapigilan ang bigat sa dibdib ko. Hindi ko alam kung galit ako sa kanya, o sa sarili ko dahil sa mga salitang binitawan ko. Pagpasok ko, madilim na ang sala pero bukas pa ang ilaw sa kusina. Nandoon siya, nakaupo sa mesa, may hawak na ba
Marga’s POV Sumama ako sa out-of-town medical mission ni Oliver. Isa ako sa mga committee na tumutulong sa documentation at sa seguridad ng mga pasyente. Ang alam lang ng lahat, detective ako at kaibigan ko si Oliver. Wala silang ideya sa kung ano talaga ang namamagitan sa amin. Sumama ako dahil g
Marga’s POV Habang tumatagal, mas lalo akong naguguluhan. Ang plano kong paghihiganti kay Dom ay nagiging mahirap ipagpatuloy dahil sa presensiya ng ama niya. Si Oliver. Ang lalaking dapat ay nilalaro ko lang, pero ngayon... parang ako na ang nilalaro ng konsensya ko. Bumalik kami sa dati. Pilit
Oliver’s POV Nag-focus ako sa trabaho ko bilang general surgeon. Walang pahinga. Halos buong araw, sunod-sunod ang mga pasyente sa operating room. Parang hindi na ako lumalabas sa ospital. Pagod man, sanay na ako. Ganito ang buhay ko simula nang maghiwalay kami ni Olivia—trabaho, ospital, bahay, t







