ログインStay tuned for more updates :))
Heaven’s POVInayos ko ang schedule ko sa review center nang mabuti. Nilatag ko sa planner ko kung anong oras ang trabaho, anong oras ang review, at kung anong araw ang pwede lang akong matulog nang mas mahaba. After ng work ko, diretso na talaga ako sa review center. Wala nang paligoy-ligoy. Malapit na itong magsimula at tatlong buwan lang ang meron ako. Kailangan kong mag-focus. Gusto kong pumasa sa unang take. Ayokong biguin ang sarili ko.At ayokong makarinig ng kahit anong side comment mula kay Reece.Baka nga sabihan pa niya akong bobo kapag bumagsak ako. Kahit biro, alam kong masasaktan ako.Siya pa rin ang naghatid sa akin sa kompanya. Gaya ng nakasanayan, tahimik lang kami sa sasakyan sa una. Siya ang nagmamaneho, ako naman ay abala sa phone ko, binabasa ulit ang email ng review center tungkol sa orientation.“Busy ka?” tanong niya, hindi inaalis ang tingin sa kalsada.“Review schedule,” sagot ko. “May orientation kami mamaya after work.”Tumango siya. “Hanggang anong oras?”
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Heaven’s POVHindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Reece kagabi—ang tono ng boses niya, ang mga salitang binitawan niya na parang sinadya niyang itulak ako palayo. Pinilit kong ipaliwanag sa sarili ko na baka nakainom lang siya, baka pagod lang, baka nadala lang ng emosyon. Pero kahit anong pilit ko, hindi mawala ang bigat sa dibdib ko.Bumangon ako nang maaga. Kailangan kong gumalaw. Kapag humiga pa ako, mas lalo lang akong mag-iisip. Tahimik pa ang paligid. Tulog pa rin si Reece sa tabi ko, nakatihaya, mahimbing ang tulog. Sandali akong napatigil. Ang laki ng pagitan ng itsura niya kapag tulog at kapag gising—kapag tulog, parang wala siyang iniisip. Kapag gising, parang laging may pader.Tumayo ako at pumasok sa banyo.Pagkatapos kong maligo, sariwa ang pakiramdam ko pero magulo pa rin ang isip ko. Nagsuot ako ng simpleng damit pangtrabaho. Pagbalik ko sa kama, napansin kong wala na si Reece. Napakunot ang noo ko. Hindi ko narinig na
Oliver's POV Pagkabukas ko pa lang ng pinto ng bahay, halos mahulog ang puso ko sa kaba nang makita kong padabog na inihampas ni Olivia ang pintuan mula sa loob. Humigop siya ng hangin nang malalim, parang pinipigilan ang sarili niyang sumabog. Ako naman, napahinto sa gitna ng pag-alis ko ng sapat
Marga's POV Hindi ko alam kung ilang beses kong binasa ang pangalan ni Oliver sa screen bago ko tuluyang sinagot ang tawag niya. Halos isang buwan din kaming walang komunikasyon. Isang buwan na puro iyak, trabaho, at pakikipaglaban sa pangalan ko. Kaya nang sa wakas ay tumawag siya, parang humigpi
Marga's POV Pauwi na ako sa condo ko pagkatapos ng mahabang araw sa trabaho. Pagod na pagod ako, gusto ko na lang humiga, pero paglapit ko sa building, biglang may humarang sa akin. Si Mama. “Mama? Anong ginagawa mo rito?” agad kong tanong. Kita ko na agad ang galit sa mukha niya. Nakakunot ang
Oliver's POV Hindi ko na natiis ang ginawa ng anak ko. Ilang linggo ko nang pinipigilan ang galit ko, pero ngayong nakaharap ko siya, hindi ko na kinaya. Sinuntok ko si Dominic ng malalas. Hindi ko alintana kung masaktan siya. “Ano bang problema mo, ha?!” sigaw ko. “Wala ka na bang ibang ginawa







