แชร์

Seducing The Shadow
Seducing The Shadow
ผู้แต่ง: D A L M A T I A N

Kabanata 1

ผู้เขียน: D A L M A T I A N
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-19 20:10:53

Ang puting gown na nakasabit sa tapat ng aking full-length mirror ay tila isang multong nagbabantay sa bawat galaw ko. It was a masterpiece of lace and silk, a Vera Wang original that cost more than a luxury car. Sabi ni Papa, it’s the perfect dress for a perfect bride. Pero para sa akin? It looked like a very expensive shroud. Isang telang pambalot sa bangkay ng kalayaan ko.

I reached out and touched the cold fabric. My fingers trembled. Sa loob ng tatlong araw, isusuot ko ito. I will walk down the aisle, look into the eyes of a man I barely know, and say "I do" to a life of misery.

“You’re doing it again, Elena.”

Napaigtad ako at mabilis na binawi ang kamay ko nang marinig ang boses ni Papa mula sa pinto. Alberto Dela Vega stood there, looking sharp in his charcoal-gray suit. Walang lukot ang suot niya, tulad ng buhay na binuo niya para sa akin—plantsado, kontrolado, at walang puwang para sa pagkakamali.

“Doing what, Papa?” mahina kong tanong, hindi tumitingin sa kanya.

“Staring at that dress as if it’s a death sentence. You should be grateful. Half the women in the country would kill to be in your position. Julian Monteverde is a prime catch. His family owns the largest logistics empire in Southeast Asia.”

I bit my inside cheek to keep from screaming. A prime catch. Julian was a known playboy whose face was more frequent in tabloid scandals than in business journals. Pero sa mata ni Papa, hindi tao si Julian. He was a set of assets. Isang merger. Isang pirma na magliligtas sa bumabagsak na stocks ng Dela Vega Shipping.

“Grateful?” mapait kong bulong. Humakbang ako palapit sa bintana ng kwarto ko, tinitignan ang malawak na hardin ng aming mansion. “Papa, I’m twenty-three. I have a degree. I have plans. Bakit kailangang dumaan sa ganito? I don’t even like him. Heck, he doesn’t even know my favorite color.”

“Love is a luxury for the poor, Elena,” Papa said, his voice dropping into that boardroom tone—the one he uses when he’s closing a deal. “In this family, we don't marry for love. We marry for stability. For power. This merger is the only way to solidify our legacy. Don't be selfish.”

Selfish. The word hit me like a physical blow. Simula bata ako, naging masunurin ako. I followed every rule. I went to the schools he chose. I befriended the children of his associates. I was the "Golden Daughter." I gave up my dreams of being an artist to study Business Administration dahil iyon ang kailangan niya. And now, even my own body, even my own future bed, ay ipinamimigay na rin niya.

“Is that all I am to you, Papa?” Lumingon ako sa kanya, basag ang boses. “Isang kontrata? Isang pirma sa dulo ng isang business proposal?”.

Hindi man lang nagbago ang ekspresyon niya. He looked at me with the same coldness he treats his competitors. “You are a Dela Vega. And a Dela Vega always puts the family first. The engagement party is tomorrow night. Make sure you look your best. Ayokong mapahiya sa mga Monteverde.”

Nang lumabas siya ng kwarto at malakas na isinara ang pinto, tila gumuho ang huling pader ng pasensya ko. I grabbed the crystal vase on my vanity and threw it across the room. The sound of shattering glass felt so good—it was the only thing that felt real in this house of lies.

“I hate this!” I screamed, but the thick walls of the mansion just swallowed my voice.

Napaupo ako sa sahig, sa gitna ng mga bubog. I felt a stinging pain in my palm; marahil ay nasugatan ako, pero mas masakit ang dibdib ko. I realized right then that my future was decided in a room full of old men smoking cigars and drinking expensive scotch. They traded my life over a mahogany table while I was out buying shoes..

The resentment that had been simmering for years finally boiled over. Parang lason na kumalat sa mga ugat ko.

If I was going to be sold like a commodity, then I shouldn't have to be the "good girl" anymore. Bakit ko pa kailangang protektahan ang dangal ng pamilyang ito kung sila mismo ang unang nagbenta sa akin?

Tumayo ako at pinunasan ang luha sa mga mata ko. I looked at the wedding dress again. It looked so pure, so virginal. It represented everything they wanted me to be: an obedient, untouched prize for Julian Monteverde.

Isang mapait na ngiti ang sumilay sa mga labi ko.

If I’m going to lose my freedom, I might as well lose it on my own terms.

I walked to my walk-in closet and pushed aside the conservative floral dresses and the elegant gowns my father approved of. Way back in the corner, hidden under a pile of scarves, was a dress I bought months ago but never had the courage to wear. It was a black, silk slip dress—short, backless, and dangerous.

It was the dress of a woman who didn't care about boardrooms.

Kinuha ko ang cellphone ko at mabilis na nag-text sa kaisa-isa kong kaibigan na nakakaunawa sa akin.

Elena: "Sophia, pick me up at 10 PM. Don't ask questions. Just take me to the loudest, darkest bar you know."

Sophia: "OMG. Is the Golden Girl finally breaking out? I’ll be there in 30 minutes. Wear something that would make your father have a heart attack."

Elena: "Oh, I'm way ahead of you."

I started to strip off my "obedient daughter" clothes. Inihulog ko ang suot kong beige dress sa sahig, tila ba tinatapon ko na rin ang lahat ng mga inaasahan nila sa akin. I put on the black silk. It felt like a second skin—cold, smooth, and rebellious.

I applied deep red lipstick, looking at my reflection. My eyes weren't the eyes of a victim anymore. May apoy doon. May galit.

I was tired of being the currency in my father's business deals. I was tired of being a pawn. Tonight, bago ako tuluyang maging pag-aari ng mga Monteverde, I wanted to feel what it was like to be mine.

I wanted to do something that couldn't be undone. Something that would stain the "perfection" my father worked so hard to build.

The plan was simple: go to a bar, find a stranger, and give away the one thing Julian Monteverde and my father thought they had the right to trade. My innocence. I wanted to walk into that wedding knowing that I had already cheated the contract.

I grabbed my clutch and my highest heels. I didn't look back at the white wedding dress.

"You can have the name, Papa," I whispered to the empty room. "You can have the merger. You can even have the wedding. But you won't have the girl you think I am."

The resentment was no longer just simmering. It was a wildfire. And as I sneaked out of the back exit of the mansion, feeling the cool night air for the first time in what felt like forever, I knew there was no turning back.

I was stepping out of the boardroom and into the shadows. And for the first time in twenty-three years, I was actually excited to see what was waiting for me in the dark.

I didn't know that the dark had eyes. I didn't know that some shadows were more dangerous than the life I was running from. But at that moment, nothing mattered except the thumping of my heart and the neon lights of the city calling out to me like a forbidden prayer.

This was the start of my ruin. And God, it felt so much better than being a bride.

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Seducing The Shadow   End

    Ang langit sa huling hantungan ng aming paglalakbay ay hindi kulay abo gaya ng sa Alps, o madilim gaya ng sa Binondo. Dito sa dulo ng horizon, kung saan ang dagat at langit ay tila naghahalikan sa isang walang hanggang asul, ang lahat ay mukhang payapa. Ang Horizon’s End ay hindi lang isang geographical location; ito ang sandaling ang lahat ng mga pira-pirasong piraso ng aming buhay ay sa wakas ay nabuo na.Nakatayo kami ni Dante Valez sa deck ng aming bagong yate, ang Aurora. Hindi na ito cargo ship na puno ng armas; ito ay isang tahanan. Malayo na kami sa Montenegro, malayo na sa ingay ng mga balita. Ang Horizon’s End ay ang pagpasok namin sa isang teritoryong walang pangalan sa mapa."Vera, tingnan mo," turo ni Dante sa malayo.Isang maliit na isla ang dahan-dahang lumilitaw sa gitna ng dagat. Iyon ang aming destinasyon. Isang pribadong santuwaryo na binili namin gamit ang mga huling sentimo ng Legacy Fund na hindi na namin kailangan para sa operasyon.Bago kami bumaba sa isla, pum

  • Seducing The Shadow   Chapter 40

    Ang amoy ng pine trees at ang alat ng dagat ng Adriatic ay naghahalo sa hangin habang tinatanaw ko ang aming bagong mundo mula sa veranda ng Montenegro Sanctum. Tapos na ang gulo sa Alps. Tapos na ang sigalot sa Zurich. Ngunit sa bawat panalong nakukuha namin, ramdam ko ang bigat ng mga multong aming bitbit. Ito ang Legacy of Ghosts—ang pamana ng mga taong nawala, ang mga buhay na isinakripisyo, at ang mga pangalang kailangang ibaon sa limot para kami ay mabuhay."Hindi pa rin maalis sa isip mo ang nangyari sa chateau?" boses ni Dante Valez mula sa aking likuran.Lumingon ako at nakita ko siyang may hawak na folder. Hindi na siya nakasuot ng tactical gear. Ngayon, nakasuot siya ng simpleng itim na polo, pero ang kanyang mga mata ay nananatiling mapagbantay."Iniisip ko lang kung hanggang kailan natin kailangang maging ganito, Dante," sagot ko. "We are rich beyond imagination, we have the power to dismantle syndicates, pero sa huli, tayo pa rin ang mga 'ghosts' sa sarili nating kwento.

  • Seducing The Shadow   Chapter 39

    Ang hangin sa ibabaw ng French Alps ay kasing talas ng banyeta. Nakatayo ang isang dambuhalang chateau sa tuktok ng bangin, isang estratehikong lokasyon na tanging mga helicopter lamang ang makakarating. Dito gaganapin ang Shadow Summit—ang emergency meeting ng mga natitirang pinuno ng Iron Syndicate matapos ang ginawa naming pag-ubos sa kanilang pondo sa Zurich."Vera, check your comms," boses ni Dante Valez mula sa earpiece ko.Nakatago ako sa isang rocky ridge, mga limang daang metro ang layo mula sa chateau. Naka-full tactical gear ako, ang aking sniper rifle ay nakatutok sa main entrance. "Malinaw, Dante. Nakikita ko na ang mga dating 'business partners' ni Papa. Ang daming security, parang pupunta sa giyera.""Dahil giyera na nga ito," sagot ni Dante. "Ang Zurich Heist ang bumasag sa tiwala nila kay Julian at Alberto. Ngayon, magkakagulo na ang mga 'yan kung sino ang kukuha ng trono. Ang trabaho natin ay siguraduhin na walang lalabas na buhay sa summit na 'yan na may balak pang

  • Seducing The Shadow   Chapter 38

    Ang Zurich ay balot ng puting niyebe, isang kabaligtaran sa madugo at mainit na nakaraan na iniwan namin sa Pilipinas. Ang lungsod na ito ay amoy pera, kapangyarihan, at mga sikretong pilit ibinaon sa ilalim ng mga dambuhalang vault ng mga bangko sa Bahnhofstrasse. Dito nakatago ang Dela Vega Legacy Fund—ang dambuhalang pondo na pinagsama-samang nakaw na yaman nina Alberto at ng Iron Syndicate."Vera, are you in position?" boses ni Dante Valez mula sa aking earpiece."Lobby na ako," sagot ko habang inaayos ang aking suot na haute couture na coat at ang dambuhalang shades na nagtatago sa aking mga mata.Ang plano ay simple pero nakamamatay: kailangan kong pumasok sa Banque de l'Horizon, isa sa pinaka-eksklusibong pribadong bangko sa buong mundo. Kailangan nila ang aking biometrics—retina scan at voice recognition—para ma-activate ang pondo. Ang Syndicate ay kasalukuyang nasa proseso ng pag-reroute ng pera, pero dahil sa "Exile Protocol," na-freeze ito ng international courts. Isang tao

  • Seducing The Shadow   Chapter 37

    Ang baybayin ng Montenegro ay sinalubong kami ng mga naglalakihang bangin na kulay abo at ang asul na tubig ng Adriatic Sea na tila kasing lalim ng aming mga sikreto. Pagkatapos ng ilang linggong paglalakbay sa gitna ng dagat, ang pagtapak sa tuyong lupa ay nagdulot sa akin ng kakaibang hilo. Ngunit wala kaming oras para mag-adjust. Ang Exile Protocol ay hindi isang bakasyon; ito ay isang tactical relocation.Dinala kami ng isang armored SUV paakyat sa mga bundok ng Kotor, hanggang sa makarating kami sa isang dambuhalang villa na nakatago sa gitna ng mga pine trees. Ang Montenegro Sanctum."This is it," sabi ni Dante Valez habang binubuksan ang mabigat na bakal na gate. "Dito tayo bubuo ng bagong hukbo. Ang Sanctum na ito ay off-the-grid. Binili ko ito gamit ang isang dummy account limang taon na ang nakakalipas bilang huling sandigan."Ang villa ay hindi mukhang bahay ng isang bilyonaryo. Sa labas, mukha itong abandonadong kuta, pero sa loob, ito ay punong-puno ng cutting-edge techno

  • Seducing The Shadow   Kabnata 36

    Ang dagat sa gitna ng gabi ay parang isang dambuhalang itim na telon na walang katapusan. Isang cargo ship na binago para maging isang mobile command center, ang tanging ingay na naririnig ay ang mahinang pag-ugong ng mga makina at ang paghampas ng mga alon sa bakal na katawan ng barko. Wala na kami sa teritoryo ng Pilipinas. Kami ay nasa international waters—isang lugar kung saan ang mga batas ng tao ay dahan-dahang naglalaho, at ang tanging batas na umiiral ay ang survival. Nakatayo ako sa deck, hinahayaan ang malamig at maalat na hangin na tumama sa aking mukha. Ang maikli kong buhok ay magulo, at ang aking gown na midnight blue ay punit-punit na at may bahid ng dugo ni Dante. "Hindi ka pa natutulog," boses ni Dante Valez mula sa aking likuran. Lumingon ako at nakita ko siyang naka-bandage na ang braso, suot ang isang simpleng itim na t-shirt. Mukha siyang pagod, pero ang awtoridad sa kanyang mga mata ay hindi nababawasan. Lumapit siya sa akin at isinuot ang kanyang jacket sa

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status