LOGIN“I’ll never let you go, Solana. Never.” — Lysander Demetrius Russo. ♡♡♡ Solana Estrella Villanueva, a woman who manages one of her father’s businesses, met a man like Lysander Demetrius Russo, a dangerous and ruthless billionaire, in a bar. Nagpunta lang naman si Solana sa bar para magsaya, pero bigla na lamang nagtagpo ang kanilang landas sa hindi inaasahang pagkatataon. Ang malala pa ay nag-offer ng kasal si Demetrius, kahit hindi naman talaga nila kilala, at mahal ang isa’t isa. Kaya naman sinubukang lumayo ni Solana sa kaniya, umaasang titigilan siya ng binata, dahil baka nagbibiro lang naman ‘to. She convinces herself that Demetrius only wants to play with her emotions and satisfy his own desires. However, Demetrius has no intention of letting her go. Never nakipagbiruan si Demetrius sa kung kanino lalo na kung usaping kasal. He doesn’t know why he’s being possessive when it comes to Solana. Alam niyang wala siyang gusto rito, pero hindi niya mailihis ang kaniyang mga mata sa kung kanino sa tuwing nasa paligid niya ang dalaga. Ultimo sa pagpikit niya ng kaniyang mga mata, ang dalaga lang ang kaniyang nakikita. “You’ll marry me whether you like it or not,” he mumbled dangerously. Before the ring made its way to finally meet his subjects, deception came first because of Lysander Demetrius Russo—a man who doesn’t accept rejection as an answer.
View MoreSolana Estrella Villanueva’s Point of View
Itinulak ko siya mula sa kaniyang dibdib, pero masiyado yata siyang malakas para hindi matinag sa pagkatutulak ko. Kaya tumalim ang aking mga mata, habang nakatitig sa kaniya. “Let me go, you dumbass!” I hissed when he pinned me against the wall. “Tingin mo ba ay papayag akong makasal sa kagaya mo?” He smirked at my remark. “You think I’d let you do what you want, Solana?” Bumigat ang aking paghinga, at sinamaan lamang siya ng tingin. I felt him caress my inner thigh, making my breath hitch. Ramdam ko ang init na unti-unting gumagapang sa aking katawan lalo na nang unti-unting tumaas ang kaniyang palad. “Spread your legs for me, Solana. Let my finger feel your wetness.” Hindi ako makapagsalita. Ramdam ko kung paano bumigat ang aming hininga, dahil sa ginagawa niya. Na kahit madilim sa aming puwesto, at posibleng may makakita sa amin, hindi niya ‘yon binigyan ng pansin. Nang hindi ko sinunod ang kaniyang gusto, siya na mismo ang gumawa no’n. Marahas niyang pinagparte ang aking mga hita gamit lamang ang isa nitong kamay, dahil hawak niya ang aking mga kamay. Pilitin ko mang kumawala, hindi ko magawa, dahil mas malakas siya sa akin. Hindi ko alam kung paano ito nangyari. Ang sabi lang naman niya sa akin kanina ay gusto niya akong pakasalan when in fact, we’re both stranger to each other. Nakilala ko lang siya kanina, dahil sumasayaw ako sa bar. Gusto ko lang namang magsaya, pero bigla na lang niyang sinabi sa akin na gusto niya akong pakasalan? “You’re so freaking weird! Ano ba ang akala mo sa pagpapakasal? Laro?” mahina kong sambit. Sa totoo lang ay ayaw ko sanang gumawa nang kahit anong ingay, dahil nga naman nasa madilim na parte kami ng parking lot. Ayaw kong may makakita sa amin, dahil hindi maganda ang puwesto namin. Hindi naman ako makikita kung tutuusin, dahil mas matangkad siya sa akin, at malaki rin ang kaniyang katawan. Sapat na ‘yon para matakpan ang aking mukha. “No,” he whispered as he leaned closer to me. “I’m serious when it comes to my decision.” Sa kabila nang panunuyo ng aking lalamunan, at ang paghawi niya sa suot kong underwear, natawa ako nang pagak. Hindi ko ipinahalata ang kabang nararamdaman ko, dahil sa puwesto namin ngayon. “Well, I don’t think you’re serious about it. If you just wanted me on your bed, just tell me. Hindi naman puwedeng umabot tayo sa puntong magpapakasal, dahil may gusto ka lang kunin sa akin,” sambit ko. Mas matatanggap ko pa ang ganoong set-up kaysa ‘yong sabihin niyang seryoso siya sa pagpapakasal sa akin. Alam niya kung gaano kahalaga ang kasal. Kaya kung gusto niya lang namang magkipaglaro, ibibigay ko sa kaniya ‘yon. Though, I’m not really good at bed. Wala naman akong experience sa sex, eh. May mga nababasa na, at napanood na rin naman akong sex scenes. Puwede kong i-apply ang ilang natutunan ko roon para lang mapatahimik ko siya. “We just have to make an agreement if it’s only about your lust—” “You’ll marry me,” wika niya nang mariin, “whether you like it or not.” Napakurap naman ako, hanggang sa tuluyan kong maramdaman ang kaniyang daliri roon. He gently rubbed my clitoris as my mouth parted, and when a moan escaped on my lips, my mind went blank. The only thing that’s running in my head is his finger, pleasuring me. Isinubsob ko ang aking mukha sa kaniyang dibdib, hanggang sa unti-unti akong nawalan ng lakas para makatayo nang maayos. ‘Yon ang naging dahilan niya para bitawan ang aking mga kamay, at ipulupot na lamang ang kaniyang bisig sa aking baywang para lang maitayo ako nang maayos. ‘Yong mga kamay ko naman ay humawak sa kaniyang mga braso para kumuha ng lakas. Kaya lang ay kahit yata humawak ako roon, nanatili akong mahina, dahil sa paggalaw nang mabilis ng kaniyang daliri. My legs trembled in pleasure. The muffled sounds that I’m creating suddenly become loud and clear when something is building up on my lower belly. “I’m about to—” “Just let it go, Solana. I won’t stop until you haven’t reached your climax, you know?” Nakarinig ako ng mga yapak sa kung saan, pero hindi siya tumigil. Sinubukan ko ring kagatin ang aking ibabang labi para lang walang kumawalang ungol sa aking bibig, pero may nakatatakas pa ring impit na ungol. Ang mga kamay kong nasa kaniyang braso ay unti-unting nagpunta sa kaniyang dibdib. Pilit ko siyang inilalayo sa akin, dahil pakiramdam ko ay mababaliw ako kung naabot ko man ang climax ko. Kaya lang ay hindi talaga siya natitinag. Mas inilalapit pa kasi niya ang kaniyang katawan sa akin, kahit na may pader naman na sa aking likuran. “Fuck you—” “I’ll do that once you marry me, sweetheart,” he responded right away. Imbis na makaangal, pinili ko na lamang ipikit nang mariin ang aking mga mata, at hinayaan ang sarili kong maabot ‘yon. Kaya lang ay hindi siya tumigil. He shamelessly rubbed my clit faster, trying to prolong my orgasm until I felt a hot liquid on me, making me realize that it isn’t my cum. “You squirted on my fingers, huh?” Ramdam ko ang pag-iinit ng aking mga pisngi sa kaniyang sinabi. Hindi ko lang siya nasuway, dahil hindi pa siya natatapos sa kaniyang ginawa. Kaya ang tanging komentong nagawa ko lang ay ang pag-ungol. Inayos ko ang aking sarili, at inis siyang binalingan na ngayon ay nakapamulsa sa aking harapan. May ngising nakapaskil din sa kaniyang mukha, dahil natatamaan ang kaniyang mukha ng liwanag na nagmumula sa buwan. I hate to admit that he’s hot and handsome, but there’s something about his aura that I couldn’t explain. Sobrang bigat kasi no’n, at parang may nagsasabi sa akin na lumayo sa kaniya. But at the same time, hindi ko magawa, dahil mukhang siya ‘yong lalaking hindi ako hahayaang makalayo sa kaniya. “I’ll drive you home.” Umiling ako. “No need. I can drive—” “You can’t since you’re drunk,” aniya na para bang kilala niya ako.Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewHindi ko alam kung ilang oras na ang lumipas. Sinubukan kong libangin ang sarili ko, pero natatagpuan ko ang sarili ko na iniisip si Demetrius.Wala akong balita sa kaniya, at hindi rin ako nagtatangkang magtanong sa butler. Ang tanging gusto ko lang naman ay malaman kung pauwi na siya, o nasa maayos na kalagayan.“Ma’am, nandito na po ‘yong pagkain niyo,” pahayag ng butler.Bumuga ako ng hangin, at pinanood ang tatlong makukulit na aso na naghahabulan sa hardin.Tanghali na, pero wala pa rin si Demetrius.“Wala pa rin bang balita?” tanong ko sa kaniya.Umiling naman siya bilang sagot.“Nasaan si Kieran?” usisa ko.Hindi ko pa siya nakikita simula nang magising ako. Kaya parang masisiraan ako ng bait ngayon.“Nandiyan lang po sa tabi, ma’am. Nagbabantay lang po,” saad niya, ngunit hindi ko sigurado kung nagsasabi ba siya nang totoo.Kinagat ko ang aking ibabang labi, at tiningnan ang inihandang pagkain.Lumpiang gulay lang ang gusto kong
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewPinaglaruan ko ang aking mga daliri, habang naghihintay kami ngayon sa living room. Hindi ko alam kung ilang oras na ang lumipas, pero hindi pa rin ako natutulog.“May balita na ba?” tanong ko kay Kieran.Pinaglalaruan lang niya ang dagger na hawak niya magmula kanina, at nakatingin sa malayo. Parang malalim ang iniisip.Mabigat din ang kaniyang presensiya, at hindi ko alam kung bakit.“Wala pa,” mahinang bulong niya, pero umiigting ang kaniyang panga.Napakurap ako, at napahigpit ang pagkahahawak sa baso. Nakailang inom na ako ng gatas, pero hindi pa rin ako makatulog. Parang kailangan ko muna talagang malaman na nasa maayos na kalagayan sina Demetrius.Kumahol ang tatlo, at biglang lumapit sa akin. Kumakawag ang kanilang buntot, habang nakatitig sa akin. Nagpapa-cute pa.“Matulog na kayo,” bulong ko sa kanila, pero kumahol lang si Sophia.Naramdaman ko naman ang paglingon ni Kieran sa aking gawi, ngunit nanatili ang aking atensyon sa m
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewAlam ko kung ano ang dahilan kung bakit si Kieran ang kasama kong uuwi. Kung bakit siya ang inutusan ni Demetrius. ‘Yon ay dahil siya ang mas may kontrol sa mga security nila, at gusto niyang masiguro na ligtas ako, habang pinipilit niyang ubusin ang mga kalaban niya.Napahawak ako sa aking noo nang pumintig ‘yon. Hindi kinakaya ng isip ko ang nangyayari, at mukhang napansin ‘yon ni Kieran.“Kaya mo bang maglakad?” marahan, ngunit may halong lamig na tanong sa akin ni Kieran.Nang napansin niyang hindi ako nagsalita, mabilis niya akong binuhat na parang bagong kasal. Patakbo na ang naging lakad niya ngayon, at gusto kong magpasalamat sa pagbubuhat niya sa akin, dahil nananakit na ang aking mga paa, dahil sa suot kong heels.“Kieran,” bulong ko sa kaniya nang maalala ko si Demetrius na naiwan. “Magiging maayos lang ba sila?”Narinig ko ang pagbukas ng kung ano, at nang imulat ko ang aking mga mata, inilapag na ako ni Kieran sa passenger s
Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of View“Saan tayo pupunta?” tanong ko kay Demetrius nang umalis kami sa table namin.Mabigat ang kaniyang presensya, habang nililisan namin ang event hall. Nanginginig ang aking mga hita, habang patuloy lang kami sa paglalakad ni Demetrius. Wala akong ideya kung saan ba kami pupunta, ngunit habang tinatahak namin ang corridor, kumalabog nang malakas ang aking puso. Halos mabingi ako sa lakas nito, ngunit hindi pa rin kami tumitigil.May mga naririnig din naman akong yabag, ngunit hindi ‘yon pinansin ni Demetrius. Kaya baka tauhan niya ang mga ‘yon.“Comfort room,” sagot naman niya.Kumunot ang aking noo sa naging sagot niya. Kasi bakit naman kami pupunta sa comfort room?Hindi na ako nagtanong pa. Hinayaan ko lamang siya sa kaniyang gusto, kahit na medyo nalilito pa rin ako.Naiwan sina Nikolai, Kieran, at Isabella sa table namin. Ngunit bakit pakiramdam ko ay may mangyayari lamang kaya gusto ni Demetrius na umalis lang muna kami saglit.“Deme
Solana Estrella Villanueva’s Point of View Itinulak ko siya mula sa kaniyang dibdib, pero masiyado yata siyang malakas para hindi matinag sa pagkatutulak ko. Kaya tumalim ang aking mga mata, habang nakatitig sa kaniya. “Let me go, you dumbass!” I hissed when he pinned me against the wall. “Tingin
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewTinawanan ko lamang si Demetrius sa kaniyang sinabi. Hindi ko alam kung dala lang ba ‘to nang kalasingan ko, o sadyang alam ko lang na hindi niya kayang gawin ‘yon. Kaya siguro ganito ang naging reaksyon ko.Nang kumalma, pinili ko muli siyang titigan. Hin
Solana Estrella Villanueva’s Point of View “Ella,” tawag sa akin ng pinsan ko. Napalingon naman ako sa kaniya, at napansin ang pagtataka sa kaniyang mga mata. Kaya naman ngumiti lamang ako nang tipid para itago ang malalim kong iniisip. Naglakad siya palapit sa akin, at bahagyang hinawi ang iilan
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewNapahawak ako sa aking ulo nang bahagyang pumintig ‘yon. Parang nagsisi tuloy akong uminom nang marami, dahil wala akong masiyadong maalala.Ang naaalala ko lang ay nagawa kong makipag-foreplay sa parking lot, pero hindi ko maalala ang mukha niya, which is






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore