FAZER LOGINIt was a remarkable experience that inflicted pain to Pastel Noreignhae Syjuco's life. She suffered torment and trauma in the hands of his ill brother. The life she has wasn't heaven at all. It was purely hell. The wildfire conflagrated flames of relentless dissolvement of her hope to live. Through art, she make used of it as a platform to unchain herself from all the thorns and fangs of life. Symbolic figure calling for help.. Dark colors of nightmare.. A dying flower.. Love.. Yves Honorario deciphers all the embedded message of her art. He was her savior. Her shield. Her hope amidst turmoil. Their love story wont stay forever in a plain portrait. It will be carve in real life.
Ver maisColors Nagising ako sa malamig na pagbuga ng hangin galing sa maalong dagat. Kagabi ay nagkuwentuhan kami sa kung ano ano mang bagay. And we forgot to go to our room. Nakatulog kami sa tent namin katapat ang dagat. Niligon ko si Yves sa tabi ko. He was peacefully sleeping in a handsome way. May mga kaunting buhangin sa mukha niya kaya kinuha ko. I can't believe I was blessed by his genes. Lucky for our child to have a handsome but arrogant father. Nagising din naman siya kalaunan. We enjoyed our day eating and doing things we never done before. We went to ancient caves, huge rainforest and stepped foot on the promising falls. "Kumain kana muna. You need to be healthy." "Andami ko nang nakain." "That's better." "Baka naman masobrahan ako." He smirked. "You think?" Tumango ako. He just chuckled. "Don't worry. I just want the best for you." Panay ang bigay niya sa akin ng samu't sa
RestNapabalikwas ako nang nagising ako na bumulagta ang puting kisame sa itaas ng ceiling. Kinilabutan ako at baka kung ano ang nangyari sa anak ko.Kaagad na dinaluhan ako ni Yves at sakto ring papasok sina Mommy at Daddy sa loob ng hospital room. Kitang kita ko ang pag-aalalang nakapinta sa mga mukha nila.Nakatulog ako? Bigla kaagad na bumalik at sumagi sa isip ko ang kawalang hiyaang ginawa ni Kuya Achim sa akin. It sent shivers to my spine. I felt my feet and hand trembled and became numb. Labis ang pagkamuhi ang naramdamam ko at kasabay nito ang pagpatak ng mga butil ng luhang may halong inis at paghihinagpis.The same Kuya Achim of my cruel past gave me strange nightmares...again. I felt dirty, continuously molested and hammered. It's still fresh. My body could feel and testfiy how a demon laid his hand on my skin and other parts of my body.Naramdaman ko ang paglakbay ng kamay ni Yves. Nagkatingin kami. I saw glint of vul
ShoutPagkatapos ng tagpo sa office nila ay panay ang tanong ni Yves tungkol sa ipinakuha kong durian sa staff niya. The rumors of the employees even escalated. Mabuti na lamang ay umalis din naman kami."Why do you want to eat it? Baka ikasama ng tiyan mo. You're not fond of it." napailing ako sa paulit-ulit niyang tanong. Kanina pa niya ako kinukulit tungkol dito. Kinuha ko ang durian dahil nahihiya naman ako na hindi kuhanin kasi parang binili niya pa sa merkado.Napatabon siya ng ilong dahil umaalingasaw ang amoy ng durian. Panay ang mura niya pero kapag binabalingan ko siya ay napapaayos siya."Gusto ko ngang i-try." ulit na sabi ko.He sighed violently. "It is a stinky food. Ang baho na ng kotse ko.""Gusto mo itapon ko nalang ba?" I narrowed my eyes at him."I-I didn't say that." depensa niya. It's true. The durian stinks very hard inside his car. Kahit na pinatay na ang aircon ay grabe parin ang baho."You can always te
Stinky True to his words, sinamahan ako ni Yves palabas. Napagpasiyahan ni Janina na lumarga kaya naiwan akong mag-isa.Pahamak! "Uh-h, I need to go. May pupuntahan pala ako." "Ano?" Ngumisi si Janina ng pilit. Nakamasid lamang si Yves sa amin. "May pupuntahan nga ako." sinamaan ko siya ng tingin. Alam kong nagsisinungaling lamang siya para makaalis. "Wala akong naalala na may pupuntahan ka." "Eh, basta! Bahala ka diyan." "Janina." huli na nang bigla siyang umalis ng walang pakundangan. Wala naman talaga akong kukunin sa kotse. It's just that gusto ko lang mawala ang inis ko. Tahimik siyang nakasunod sa tabi ko. Panay ang baling niya sa akin pero hindi ako nag-atubiling lumingon sa kaniya. Am I being reasonable right? I was exhausted. Naroon din ako sa punto na parang ambigat palagi ng katawan ko. I have experienced mood swings. And
Mood Pansamantalang umalis muna si Yves. The image he had engraved at me still lives on. He seems cryptic in a good way. Buong magdamag kong inisip ang ipinakitang ekspresiyon at paglalambing niya kanina. Inayos ko narin ang mga gamit para sa reporting namin ni Fabio. Medyo ka
RestDinala ko muna siya sa kwarto ko para makapagpahinga. He has a business work at Baguio but he chose to go here. Humiga muna siya sa kama ko. Bakas sa mukha niya ang pagod kaya hinayaan ko na lamang siya doon.Lumabas muna ako para ayusin ang kalat ni Fabio. Nan
VisitorsNagpatuloy sa pagsasalita nang kung ano ano si Fabio. Ramdam ko na ang sobrang iritasiyon sa mukha ni Yves."I am his boyfriend. You keep in speaking Spanish there but I understand it, dude. So, would you shut your mouth?"Natigil si Fabio at matamang tining
KickKinausap ako ng nurse at tinanong ako kung ano ba nangyari sa akin. Mayroong kurtina na nakaharang sa entrance kaya hindi ko alam kung nandiyan pa si Yves at Kuya Quevin. The nurse said that Kuya Quevin needs to attend a class. Ibinilin niya na lama












avaliaçõesMais