Chapter 06

Austin Pov

The salty breeze greeted me the moment I stepped out of the SUV. The turquoise sea stretched endlessly before my eyes, while rows of towering coconut trees swayed with the wind. No matter how many countries I'd visited for business, Palawan had a charm that was impossible to ignore.

Ito palagi ang number one choice ko kapag gusto ko mag-unwind kung pagod na sa trabaho.

At ngayon, ilang buwan na rin na pabalik-balik ako rito dahil sa isang bagay, gusto ko magkaroon ng sariling business dito. Car dealer and bar ang naisip ko na negosyo sa Manila kaya gusto ko na iba naman dito sa Palawan. Yong tipong kahit hindi ako pumapasok everyday ay nagpapatuloy ang negosyo ko.

I spotted my business partner waiting for me at an open-air café overlooking the beach. He stood and offered a firm handshake the moment I approached.

"Austin. It's good to finally have you here."

"It's good to be here," I replied, taking the seat across from him.

He spread several documents and a map of the island across the wooden table. "Palawan is growing fast. Tourism is stronger than ever, and investors are beginning to notice its potential." Natahimik ako. I studied the map carefully, my mind already calculating possibilities.

"What are you thinking?" Tanong nito sa akin.

"Hmm....I don't want to build something ordinary," I answered honestly. "If we're investing here, I want it to become a landmark. A place that people will remember."

He smiled. "That's exactly why I wanted you on this project." Tumango ako sa sinabi niya na hindi inalis ang mga mata sa mga documents na binigay niya sa akin.

No one knows about this new project except me and this person in front of me. Kahit mga magulang ko, wala muna akong pinagsabihan. Kahit sa negosyo ko sa Manila, hindi rin nila alam na ang kanilang anak na tinuturing na black sheep in our family ay nagpatayo ng sarili niyang pangalan.

They are 2 people na alam nila kung anong pinagkaabalahan ko pagkatapos ng college. I love what I'm doing, kaya iyon ang naisip ko na business.

Gusto kong magkaroon ng pwesto sa Serravalle Real Estate Company, ito ang company ng mga magulang ko pero kahit anong gawin ko na pagsusamo sa kanila na bigyan ako ng trabaho ay hindi pumayag si daddy. Mas magagpanan daw ng mga kuya ko na si Kuya Cloud and Kuya Chase ang company kaysa akin.

"Wala ka ng ibang binigay sa pamilyang ito kundi sakit sa ulo, Austin!"

"Dad, hindi ko kasalanan kung bakit siya na-aksidente-"

"Kasalanan mo pa rin, hindi lang isang beses itong nangyari na pinatawag kami sa school adviser mo because of your behavior. Nakakahiya ka sa pamilyang ito! Ang sakit sa mata na may mabasa tayo sa diyaryo na isang pasaway ang anak ko. Kulang na lang ipa-tabloid tayo para lahat na pinaghirapan ko ay mawala pa sa atin. You know what Austin, kahit anong gawin mo! Wala kang mararating sa buhay mo, tandaan mo 'yan! "

"Any questions about our project, Austin? Sa tingin ko, mabilis na lang natin itong masimulan." Napatigil ako sa pag-iisip ng nakaraan. Marahil, kasalanan ko ang nangyari, naging basagulero ako no'ng nag-aaral pa lamang ako. Hindi ko akalain na kaya ko palang magbago, pero sa pagbabago na ito, hindi pa rin ako pinagkatiwalaan ng mga magulang ko especially my dad.

We spent the next hour exchanging ideas. A luxury beachfront resort. An exclusive marina for yacht owners. A high-end shopping complex featuring local artisans. A private eco-village where nature and modern living could exist in perfect harmony. Every proposal sounded promising, but I wanted something more than profit.

"I also want to create opportunities for the locals," I said. "Jobs, training programs, and businesses that will benefit the community. If we succeed, they should succeed with us. What do you think?"

He nodded in agreement. "That's a vision worth investing in."

Tumango rin ako. As I looked beyond the café toward the crystal-clear ocean, an unfamiliar sense of excitement settled in my chest.

Little did I know, this island wasn't just about to become my biggest investment.

It was about to change my life forever.

Pagkatapos ng mahabang pag-uusap namin ay nagpaalam na kami sa isa't-isa at ako naman bumalik na sa resort kung saan ako namamalagi ang Alta Vista Resort. Ang pananatili ko sa Palawan ay nagbibigay sa akin ng kasiyahan. Kung hindi ako nakatutok sa laptop ay binibigyan ko ng oras ang sarili ko na mag-swimming sa dagat o hindi kaya sa pool. And other beach activities, bakit hindi? Kahit busy sa trabaho, dapat fit and healthy pa rin.

Hindi muna ako nakabalik ng Maynila matapos ang meeting namin ng business partner ko rito sa Palawan. Originally, two days na lang sana ang itatagal ko, pero habang iniikot namin ang isla at tinitingnan ang mga posibleng pag-investan, mas lalo akong naengganyo sa potential ng lugar.

Buong araw kaming nag-site visit sa isang malawak na beachfront property sa El Nido. Kasama namin ang engineer at architect habang pinag-uusapan kung mas magandang gawing luxury eco-resort o private villa complex ang area. Ako mismo ang nag-inspect ng lupa, kinausap ang ilang lokal, at inalam kung paano makakatulong ang project sa komunidad.

Pagsapit ng hapon, nasa temporary office kami malapit sa dagat para i-review ang proposal at financial projections. Dahil marami pang kailangang ayusin at ayokong iasa lang sa iba ang desisyon, nagpasya akong mag-stay muna ng ilang araw hanggang sa naging buwan na. Hindi ko akalaing ang simpleng extension ng business trip na iyon ang tuluyang magpapabago sa direksiyon ng buhay ko.

"Saan ka ba ngayon?"

"Secret–"

"Gago! Saan?" Kung makapagsalita naman ito, di porket mas matanda siya sa akin, tanong galit pa yan. Tsk.

"Nasa Palawan ako ngayon kuya. Ikaw, nasaan ka ba? " Tanong ko kay kuya Chase dahil nalaman ko na ilang araw na rin itong hindi umuuwi ng Maynila at sa bahay ng mga magulang namin. Si kuya ay pangalawa sa aming magkakapatid.

"Palawan? Hmm, malapit lang pala tayong dalawa."

"Ganon ba? Nandito ka rin? So, may plano ka bang makipagkita sa akin?" Natatawa kong tanong sa kanya.

"Kung ikaw lang naman, 'wag na lang."

"Magdadala ako ng babae para naman mahimasmasan ka kapag nagkita tayo."

"Gago!" Mahina akong natawa at napailing dahil pinatayan ako ng tawag.

Pauwi na sana ako sa resort nang mapadaan ang sasakyan namin sa isang coastal road. Bahagyang bumagal ang takbo dahil may mga turista at locals na naglalakad sa gilid ng kalsada.

Napalingon ako sa labas ng bintana at parang bumagal ang ikot ng mundo at takbo ng sasakyan ko na masilayan ko ang isang babae.

Isang angel na nakasuot ng simpleng white sundress, nakalugay ang mahabang buhok habang nilalaro iyon ng hangin. May hawak siyang camera at abalang kinukunan ng larawan ang dagat, para bang wala siyang pakialam sa mundong nasa paligid niya.

Hindi siya ang tipong babaeng agad-agad papansin.

Pero may kakaiba sa kanya.

Tahimik lang itong nakamasid sa dagat pagkatapos kuhanan. Natural ang kanyang ganda.

"Sir?" tawag ng driver ko nang mapansing hindi ako nagsasalita.

"Hmm?"

"Should I continue driving?"

Hindi ko agad nasagot. Hindi ko rin maintindihan kung bakit nanatili ang tingin ko sa babaeng iyon. Marahil dahil sa paraan ng pagngiti niya habang pinagmamasdan ang alon, isang ngiting walang halong pagpapanggap.

Then, out of nowhere, she turned her head.

For a brief second...

Our eyes met. Wait...she looks familiar.

Hindi ko alam kung bakit parang huminto ang oras. Pero isang kisapmata lang ang lahat.

Agad siyang tumalikod at naglakad palayo kasama ang dalawang taong mukhang mga kaibigan niya o di kaya boyfriend niya ang isang lalaki na kasama niya.

"Let's go," mahinang utos ko.

Habang umaandar muli ang sasakyan, hindi ko namalayang napapangiti na pala ako.

Hindi ko alam ng pangalan niya at sino siya.

Pero pakiramdam ko... may kakaiba akong nadarama, at palagay ko, hindi iyon ang huli naming pagkikita.

May boyfriend na ang tao Austin? Who cares. Maghihiwalay din ang dalawa.

Shit, what am I thinking?

Kinabukasan, bumuhos ang malakas na ulan at malakas na hangin. Hindi ko inaasahan na may bagyo pala. Nasa kabilang resort ako at may tinitingnan kaya nanatili muna ako hanggang sa humupa na ang ulan. Kaya, ginagawa kong busy ang sarili ko sa laptop na kung saan nandito ang trabaho ko, minsan ay sumasagot ng tawag para sa discussion na iniwan ko na trabaho sa Maynila habang nagpapatila ng ulan.

Until I decided na uuwi na talaga sa resort. Kahit umuulan ay kaya ng bumiyahe ng sasakyan. Hindi ko na sinama ang naka-assign na driver sa pag-uwi ko. Basa ang kalsada at may ilang lugar na maputik. Makulimlim pa rin ang kalangitan.

Gabi na nakauwi ako ng resort.

The morning after the storm, I carried my coffee to the shore, staring at the sea scarred by the raging waves.

Pinag-isipan ko kagabi na bumalik na muna ng Maynila.

Habang malalim ang iniisip ko ay hindi ko napansin na malayo na pala ang nilalakaran ko habang hawak-hawak ang tasa na wala ng laman na kape sa resort. Nagkibit-balikat ako at nagpatuloy, hinayaan na mabasa ang kulay abo na pants ko na suot pambaba, ang pang-itaas ko naman ay nagsuot lang ako ng black sando. As I walked farther, my heart stopped. Kunot-noo kong pinagmasdan ang nakita ko at ilang beses nagpakurap ng mata dahil sa nakita. A woman lay motionless on the sand. I rushed to her, nanlaki ang mga mata ko na mamukhaan siya.

"Paanong....?"

Agad kong ginawa ang mga natutunan ko sa panonood ng tv, hinawakan ko ang kamay niya at nilapat ang daliri sa kanyang pulsohan, nang maramdaman ko na may pulso pa ito, I performed CPR.

"Wake up...wake up...damn it." Hindi ako tumigil but she never responded.

Without another thought, I carried her straight to the nearest hospital.