สะใภ้สวิงกิ้ง บทที่ 7

“หืมม์?...เจนชอบผู้ชายเซ็กส์จัดอย่างนั้นเหรอ”

“ค่ะ...แล้วพี่ปฏิวัติล่ะคะ พี่ราณีเมียพี่ก็สวยมากนะคะ เจนว่าพี่คงจะทำให้พี่ราณีมีความสุขมากเลยทีเดียว”

“ราณีเขาก็โอเค แต่ว่าเขาไม่ชอบอะไรที่พลิกแพลงผาดโผน บางครั้งพี่อยากเล่นท่ายากแต่ราณีเขาไม่ยอม บางทีอยากเปลี่ยนบรรยากาศแต่ราณีก็ไม่ตอบสนองความต้องการของพี่”

บทที่ 5              

“ท่ายากที่พี่ว่านี่มันท่าอะไรเหรอคะ”

“ก็...ท่าด็อกกี้ เอาข้างหลัง พี่ชอบเอากับเมียพี่ที่ระเบียงห้องแต่ราณีไม่กล้า อย่างริมสระน้ำนี่พี่ก็อยากพาเมียมาเล่นเสียวสักครั้งแต่ราณีก็ไม่อยากทำเพราะกลัวใครมาเห็น”

“เหรอคะ...แหม...เสียดายจังเลยนะคะเพราะท่าทางพี่ปฏิวัติคงจะมีลีลาเด็ดดวง”

เจนนิสาเริ่มแสดงท่าทีทอดสะพานให้ด้วยการจ้องตาพี่ผัวที่จ้องหล่อนตั้งแต่หน้าสวยใสและกวาดสายตาลงไปเรื่อย ๆ ที่ผิวขาวผ่องขนต้นแขน หน้าอกของหล่อนที่ใหญ่ตูมตั้งอย่างเห็นได้ชัดเพราะสวมเสื้อรัดรูปและต้นขาขาวอมชมพู

หนุ่มใหญ่จินตนาการไปไกลว่าถ้าหล่อนถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้วมันจะน่ามองขนาดไหน แต่ก็ต้องรีบดึงสติกลับมาแม้ว่าตอนนี้จะเกิดอารมณ์กระหายอยากขึ้นมาตงิด ๆ เจนนิสาทำให้หัวใจของปฏิวัติเต้นแรงอีกครั้งด้วยการสลับขาไขว่ห้าง ท่าทียวนใจทำให้หนุ่มใหญ่ตาแทบถลนเมื่อพูเนื้ออวบอูมตรงหว่างขาของหล่อนมันพองออกมาตอนหล่อนเปลี่ยนท่านั่ง

 ก็แน่ล่ะ หล่อนอายุแค่สิบแปดยังสาวยังสดและเนื้อหนังหนั่นแน่นยั่วใจต่างจากเมียของเขาที่อายุขึ้นเลขสี่แล้วแถมไม่ค่อยออกกำลังกายดูแลตัวเอง ถึงจะสวยแค่ไหนแต่ อะไร ๆ มันก็เริ่มห้อยย้อยไม่เต่งตึง พอเห็นภาพนั้นแล้วชวนใจหวิว สักครู่เจนนิสาก็พูดขึ้นว่า

แต่จะว่าไปบรรยากาศริมสระนี่ก็สบายนะคะ น่ามานอนอาบแดดจัง”

“มาสิจ๊ะ...แถวนี้ไม่มีใครมารบกวนหรอกนะ พี่ชอบมานั่งคนเดียว อืม...แถวนี้ถ้าพี่ไม่อนุญาตให้ใครเข้ามาก็ไม่มีใครเข้ามายุ่งย่ามหรอก”

“ค่ะ...ถ้าอย่างนั้นว่าง ๆ เจนขอมานอนอาบแดดเล่นสักวันนะคะ ช่วงนี้พี่ปราณก็ไม่ว่างเลย เจนอยากชวนไปเที่ยวทะเลก็ไม่ได้ไป ได้มานอนอาบแดดเล่นตรงนี้ก็ดีเหมือนกัน”

“พี่ได้ยินว่าปราณจะไปต่างจังหวัด ติดต่องานให้พ่อมะรืนนี้ ถ้าน้องเจนไม่ไปไหนว่าง ๆ ก็มาเล่นน้ำที่นี่แก้เหงาตอนผัวไม่อยู่ได้นะจ๊ะ”

“ขอบคุณมากค่ะพี่ปฏิวัติ...เจนต้องมาแน่ค่ะ”

หล่อนทิ้งท้ายด้วยคำพูดที่เหมือนเชื้อไฟจุดประกายจินตนาการให้หนุ่มใหญ่เริ่มฟุ้งซ่าน และเมื่อน้องสะใภ้ลุกขึ้นเดินออกไปแล้วหนุ่มใหญ่ก็ยังมองตามเรือนร่างหนั่นแน่นสัดส่วนโค้งเว้าอวบอิ่มจนหล่อนลับสายตา ปฏิวัติลูบคางตัวเองเบา ๆ พลางซี๊ดปาก

“โอย...นี่น้องสะใภ้กำลังให้ท่าเราด้วยหรือเปล่านี่ แต่หุ่นแซ่บน่าเอาเป็นบ้า ไอ้ปราณเอ๊ย...นี่ถ้าเจนนิสาเป็นเมียพี่ล่ะก็จะเอาให้หายอยากทั้งวันทั้งคืนจนคลานลงจากเตียงเลยล่ะแม่คุณ”

วันต่อมา

ปรีติ ลูกชายคนเล็กของบ้านหลังใหญ่เดินเข้าไปในห้องทำงานของปัณณ์ก่อนจะเอ่ยถามบิดาวัยเกือบเจ็ดสิบที่นั่งจ้องเอกสารบนโต๊ะทำงานว่า

“พ่อครับ...เห็นพี่ปราณหรือเปล่าครับ?”

ปัณณ์ถอดแว่นตาวางบนโต๊ะ ชายวัยเกือบเจ็ดสิบแต่หน้าตาอ่อนกว่าวัยและเรือนร่างใหญ่โตยังฟิตเหมือนหนุ่มวัยสี่สิบเหลือบมองลูกชายคนสุดท้องวัยสิบแปดซึ่งยังอยู่ในชุดนักศึกษาก่อนจะตอบว่า

“วันนี้ปราณไม่อยู่บ้าน ไปต่างจังหวัด”

“อ้าว...นี่พี่ปราณไปต่างจังหวัดเหรอครับเนี่ย ไม่ยักรู้เลย แล้วเมียเขาไปด้วยหรือเปล่า”

“เปล่า...ปราณไปคนเดียว พ่อให้พี่ชายแกไปทำธุระเรื่องบริษัท ไปแค่สองวันกลับเลยไม่ได้พาเมียไปด้วย แกมีอะไรมาถามหาพี่แกแต่เช้า แล้วนี่ยังไม่ไปมหาลัยอีกเหรอ?”

“กำลังจะไปครับพ่อ แต่อยากเจอพี่ปราณ มีธุระด้วยนิดหน่อย”

“ธุระอะไรของแก ถ้าไม่รีบจะรอให้ปราณกลับมาจากต่างจังหวัดก่อนก็ได้นะ”

“ผมจะทำรายงานครับพ่อ สัมภาษณ์นักธุรกิจไฟแรงแล้วก็นึกถึงพี่ปราณขึ้นมาเพราะพี่ชายตัวเองก็เป็นเจ้าของบริษัท มีธุรกิจของตัวเองอยู่แล้ว จะได้ไม่ต้องไปวิ่งหาวิ่งนัดสัมภาษณ์คนอื่นให้เสียเวลาอีกน่ะครับ”