Mag-log in"The prepared specimen room is a special facility for medical students to better understand the human body. But before we enter, I would like to clarify first that the cadavers are people who donated themselves for medicine. We should give them proper respect. Once we are inside, we must not take photos or speak without asking permission from them. Do you understand?” Biglang tumaas ang boses ni Theodore habang binibigkas ang huling pangungusap.Everyone's faces brightened up as they answered in unison, “Yes, Professor!” "Alright then, the smell inside isn't pleasant, so please put on your masks now.”Humakbang papalapit si Theodore at tinulungang ayusin ang tali ng maskara ng estudyanteng nahihirapan itong ilagay.Napansin niya ang tingin ni Mallory mula sa kabilang dako ngunit, unang umiwas ng tingin si Mallory at ibinaling ang atensyon sa katabinng kaibigan.Habang ang lahat ay nagsisimula nang maglagay ng kanilang mga maskara, kinuha nito ang isang kahon ng dagdag na maskara m
Ang sinag ng umaga ay bahagya pang tumatagos sa mga bintana ng kanilang silid, ngunit para sa mga estudyante tulad ni Mallory sa college of medicine ay hindi ito ang karaniwang araw ng kanilang pasok. Ang anatomy ay asignaturang kailangang lampasan para maunawaan ang katawan ng tao. Noong nakaraang aralin pa lamang ay binanggit ni Professor Leviste na hindi na muna nila kailangang umupo at makinig sa lektura ngayon. Sa halip, ihahatid sila patungo sa gusali ng laboratoryo ng kanilang departamento.Doon ay makikita nila ang mga cadaver, mga taong nag-alay ng kanilang sarili para mapabuti ang pag-aaral sa larangan ng medisina. Mga organo at tisyu na dating sa larawan lamang sa aklat ay makikita na nila sa personal Ngayon ay tagamasid lamang sila, ngunit alam nilang darating ang panahon na kailangan nilang hawakan at pag-aralan ang buong istraktura ng katawan gamit ang kanilang sariling mga kamay. Isang grupo ng mga estudyanteng nakasuot ng makintab na puting lab coat ang tahimik na
Nanatiling nakatitig sa kawalan si Mallory, ang kanyang isip ay patuloy na gumagala ang utak nito sa ibang bagay. Samantalang si Theodore naman ang nakipag-usap sa mga empleyado ng tindahan. "We'd like to get a set of cosmetics suitable for pregnant women. I'm not knowledgeable about these things, so could you please recommend one?” Mahinahon at magalang ang kanyang tono, kaya agad silang inalalayan ng sales assistant para ipakita ang mga produkto. Kahit na hindi naman talaga niya naiintindihan ang mga sinasabi, maingat na nakikinig si Theodore, pagkatapos ay mahinahong tinanong si Mallory, “What do you think?” Sa dami ng kailangang asikasuhin ni Mallory sa kanyang pag-aaral at part-time na trabaho, ni hindi na sumagi sa isip ni Mallory ang pagtuklas ng ganitong mga bagay. Ang tanging gamit niya ay yaon pa ring matagal nang irerekomenda ni Mimi, mga abot-kaya ngunit may kalidad na produktong sapat para sa kanyang araw-araw na pangangailangan. “Hindi naman ako masyadong nagme-makeup
Sandali lang siyang nanatiling ganito, hindi gumagalaw, naririnig nito ang mga boses sa loob na nag-uusap sa mahinang boses.“Hmm…” boses ni Theodore.Sabihin ni Julie, "That's so totally like you.”Ang sagot ni Theodore ay eksaktong kung ano ang inaasahan niya, alam na niya ito mula pa noon. Walang kahit kaunting pag-aalinlangan o pagdududa, isang dagat ng matinding kalungkutan ang bumuhos sa kanya, napakalakas na napilitan siyang humawak sa pinakamalapit na dingding sa labas lang ng private room na inakupa ni Julie para sa dinner nila, para hindi matumba.Para bang ang hangin sa paligid niya ay biglang naging makapal at mabigat, nahihirapan siyang huminga, at sa loob ng kanyang dibdib, ang maliit na ilaw ng pag-asa na tahimik niyang hinawakan mula pa noon ay tuluyang namatay.Ang usapan sa loob ay nagpatuloy pa rin."So what’s your plan for the future then? To be honest, you two don’t have an emotional foundation, and you haven’t even spent much time together yet. You’re also quite
Namayani ang bigat ng katahimikan sa mesa nila Theodore maging ang mga pinggan at baso ay tila may sariling buhay, dahan-dahang humihinga, na para bang natatakot na sirain ang tahimik na sandali.Tahimik lang na nakatitigan sina Mallory at Theodore, parang may sariling mundo silang dalawa na hindi maabot ng sinuman. Hanggang sa napatikhim si Julie, ngumiti ito at sinubukang ibahin ang usapan.“Uhm… pasensya na ha,” simula niya, bahagyang inilipat ang tingin kay Mallory at Theodore “Naalala ko lang bigla…how far along ka na ba, Mallory? Hindi pa kita naitanong tungkol doon.” Nanatiling nakatitigan pa rin sina Theodore at Mallory sa isa’t isa, tila hindi pa rin makalabas sa mga sarili nilang iniisip. Ngunit nang mapansin ni Julie na hindi sila natinag, bahagyang itinaas niya ang boses para makuha ang kanilang pansin.Nanatiling kalmado si Theodore habang ibinalik ang tingin kay Julie. “Bakit mo naman naisipan itanong iyan ngayon?”“Ah, wala naman…gusto ko lang talagang malaman eh,” sa
"Gaano katagal bago matapos ang pag-check ng household registration?" tanong ni Theodore nang parang walang nangyari.Hindi niya pinansin ang tanong ng lalaki at humarap lang kay Mallory.Pinagpasiyahan na muna niya na ipagpaliban muna ang sama ng loob sa kaibigan at ngumiti kay Mallory "Maupo ka na muna.”Hindi niya namalayan na bumaba ang kanyang paningin sa tiyan ni Mallory. Naaalala niyang sinabi ni Theodore na buntis ito, ngunit sa ngayon ay hindi pa halata, isang senyales na maaga pa lamang ang pagbubuntis nito.Nang nakaupo na ay binigay nito ang menu kay Mallory. "Ano pa ang gusto mong kainin? Pick something."Kinaway ni Mallory ang kamay. "Anything is fine for me, kayong dalawa na lang po ang umorder.”Alam ni Juliet na mahinhin at mahiyain ang babae, kaya hindi na inabala pa ito at kinuha ang menu. "Are there any foods you don't eat?” tanong niya.Agad na nagsalita si Theodore, "She can't eat spicy food, maybe we can order sweet and sour pork ribs for her.”Muli na namang tu







